07/09/2026
«Κοίτα με όταν σου μιλάω» είναι πράγματι απαραίτητο;
Για πολλά χρόνια η βλεμματική επαφή θεωρούνταν σχεδόν προϋπόθεση της καλής επικοινωνίας. Έτσι, πολλά παιδιά έμαθαν να κοιτούν τον συνομιλητή τους επειδή «έτσι πρέπει», ακόμη κι όταν αυτό τα δυσκόλευε.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι το να κοιτάζει κάποιος αλλού δεν σημαίνει ότι δεν ακούει ή δεν ενδιαφέρεται. Υπάρχουν παιδιά που καταλαβαίνουν καλύτερα όσα τους λέμε όταν δεν χρειάζεται ταυτόχρονα να διαχειριστούν και την απαίτηση να μας κοιτούν. Άλλα χρησιμοποιούν το βλέμμα διαφορετικά: για λίγο, σε συγκεκριμένες στιγμές ή πολύ λιγότερο απ' όσο έχουμε συνηθίσει να περιμένουμε.
Στη θεραπεία, λοιπόν, δεν μας ενδιαφέρει να εκπαιδεύσουμε ένα παιδί να φαίνεται ότι προσέχει. Μας ενδιαφέρει να βρούμε πώς επικοινωνεί, πώς δείχνει ότι παρακολουθεί και τι το βοηθά να συμμετέχει πραγματικά σε μια αλληλεπίδραση.
Η βλεμματική επαφή μπορεί να υπάρχει. Μπορεί και όχι.
Δεν χρειάζεται να κοιταζόμαστε στα μάτια για να συναντιόμαστε στην επικοινωνία.