08/03/2026
Η γιορτή της γυναίκας ως σημείο αναφοράς για εμένα σε σχέση με:
-την υγεία
-την ευγνωμοσύνη
-τις προτεραιότητες
-τη διατροφή
-και την αυτοφροντίδα
—το παραμελημένο λουλούδι—
Το 2012, εκεί που κανονίζαμε τι θα κάνουμε για τη γιορτή της γυναίκας, το σώμα μου αποφάσισε να με εγκαταλείψει.
Και λογικό, αφού δεν έκανα και πολλά για να το φροντίσω.
Δεν το τάιζα(επαρκώς), δεν το πότιζα, δεν το ξεκούραζα, δεν το γύμναζα παρά μόνο το πίεζα να τα φέρει εις πέρας.
Δεν ήξερα σε ποια ημέρα νοσηλείας βρίσκομαι, όσο οξυγόνο και αν μου παρείχαν δεν μου έφτανε, ήμουν εντελώς αποδυναμωμένη.
Σημάδια ανάκαμψης με οδήγησαν στο εξιτήριο.
Δεν σας κρύβω ότι τρόμαξα και θορυβήθηκα αρκετά.
Από εκείνη τη νοσηλεία και έπειτα, άρχισα να ιεραρχώ εντελώς διαφορετικά τις προτεραιότητες στη ζωή μου.
-Χωρίς να το καταλάβω η ευγνωμοσύνη έγινε κομμάτι της ημέρας μου
-Άρχισα να προσπαθώ για μια καλύτερη διαχείριση του άγχους
-Βελτίωσα τη διατροφή μου
-Έβαλα την άσκηση στην καθημερινότητά μου
-Φρόντισα να έχω παραπάνω ξεκούραση και ύπνο
-Κατέβασα ρυθμό
-Άρχισα να διεκδικώ καλύτερες συνθήκες εργασίας
-Στόλισα την καθημερινότητα με χόμπι και δραστηριότητες, αλλά και με μικρά καθημερινά δώρα 🌸
Και κάπως έτσι λίγο πολύ συνεχίζω να κάνω αυτά (όσο μπορώ) μέχρι και σήμερα και ας ζούμε σε έναν δύσκολο κόσμο.
Χρόνια πολλά σε όλα τα λουλούδια!!!
Να σας προσέχετε, να μην σας παραμελείτε, να σας φροντίζετε ώστε Να Ανθίζετε 💕