03/02/2026
🧐Πολλοί από εμάς έχουν παρατηρήσει ότι τον χειμώνα πεινάμε περισσότερο απ’ότι τους καλοκαιρινούς μήνες κάτι το οποίο δεν είναι απλώς μια αδυναμία αλλά είναι αποτέλεσμα μιας σύνθετης αλληλεπίδρασης ανάμεσα στη βιολογία , τις ορμόνες , την ψυχική διάθεση και του τρόπου ζωής . Γιατί όμως συμβαίνει αυτό..
1. Βιολογικό ένστικτο επιβίωσης καθώς η έλλειψη τροφής σε μεγάλο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας δημιούργησε ένα ισχυρό βιολογικό ένστικτο για κατανάλωση περισσότερου φαγητού, κυρίως τον χειμώνα. Για να επιβιώσουν σε χαμηλές θερμοκρασίες, οι άνθρωποι χρειάζονται περισσότερη ενέργεια και τροφή. Παρότι σήμερα υπάρχει ευκολότερη πρόσβαση στο φαγητό, το ένστικτο αυτό παραμένει.
2. Αυξημένη ανάγκη για θερμίδες καθώς όταν κάνει κρύο το σώμα χρειάζεται περισσότερη ενέργεια ( θερμίδες ) για να διατηρήσει την θερμοκρασία του και να λειτουργήσει σωστά . Σε ψυχρά περιβάλλοντα βλέπουμε ανάγκη για επιπλέον θερμίδες της τάξεως 5-15% ενώ σε αρκτικές συνθήκες οι επιπλέον θερμίδες φτάνουν το 50%.
3. Ορμονικές αλλαγές με πρωταγωνιστή την σεροτονίνη , εφόσον οι ημέρες τον χειμώνα είναι πιο μικρές και η έκθεση στο φως μειώνεται τα επίπεδα της σεροτονίνης (ορμόνης της χαράς ) πέφτουν . Τα χαμηλά επίπεδα της συνδέονται με περισσότερη πείνα αλλά κυρίως αυξημένη ανάγκη για γλυκά και υδατάνθρακες. Επίσης ενισχύεται η συναισθηματική κατανάλωση φαγητού για προσωρινή ανακούφιση .
4. Αλλαγές στον τρόπο ζωής όπως το ότι μένουμε περισσότερο μέσα στο σπίτι τον χειμώνα . Αυτό μας οδηγεί στο να καταναλώνουμε τροφή από πλήξη ή από ανησυχία .
5. Η εποχιακή σιναισθηματικη διαταραχή είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από καταθλιπτική διάθεση την περίοδο του χειμώνα. Ένα από τα συμπτώματά της είναι η αυξημένη πείνα και οι έντονες λιγούρες τα οποία συχνά μπορούν να οδηγήσουν σε επεισόδια υπερφαγίας .
6. Αλλαγή στη διατροφή λόγω γιορτών , επισκέψεις σε σπίτια και εκδηλώσεις συνδέονται με αρκετές ποσότητες γλυκών και βαριά τρόφιμα, που προκαλούν απότομες αυξομειώσεις στο σάκχαρο (υπεργλυκαιμία – υπογλυκαιμία). Αυτή η συνθήκη αυξάνει το αίσθημα της πείνας, προκαλώντας διαρκώς λιγούρες και έναν φαύλο κύκλο υπερκατανάλωσης τροφής.
Βερναρδάκη Βαρβάρα
Διαιτολόγος- Διατροφολόγος