21/08/2026
Ο φετινός Αύγουστος ήταν διαφορετικός.
Ήταν ένας μήνας με αρκετές συνειδητοποιήσεις, από εκείνες που θέλω να πάρω μαζί μου στην καθημερινότητα και στη ζωή που επιστρέφει σιγά σιγά στους κανονικούς της ρυθμούς.
Μία από αυτές είναι η ανάγκη να αποσυνδεόμαστε για λίγο. Να αφήνουμε στην άκρη όσα μας κρατούν διαρκώς απασχολημένους, να παίρνουμε τον χρόνο μας και να ακούμε λίγο περισσότερο όσα νιώθουμε.
Γιατί, όταν δεν είμαστε καλά μέσα μας, αυτό με κάποιον τρόπο περνά και στις σχέσεις μας. Στην οικογένεια, στην εργασία, στον σύντροφο, στα παιδιά μας και στους ανθρώπους γύρω μας.
Το να φροντίζουμε τον εαυτό μας δεν είναι εγωιστικό. Είναι ένας τρόπος να μπορούμε να είμαστε πραγματικά παρόντες και για τους άλλους.
Αυτές είναι μερικές από τις πολλές στιγμές που χαρήκαμε τον Αύγουστο στο χωριό. Εικόνες που μπορεί να μη δείχνουν κάτι σπουδαίο, αλλά μέσα στην απλότητά τους κρύβουν όλη τη μαγεία.
Κρατώ ιδιαίτερα κάτι από την κυρία Αφροδίτη, η οποία πλησιάζει τα 100 χρόνια ζωής. Μιλώντας για τα παλιά, είπε πως εκείνα τα χρόνια ήταν όμορφα γιατί οι άνθρωποι ζούσαν πάνω κάτω τις ίδιες δυσκολίες και τις μοιράζονταν. Τα προβλήματα του ενός έμοιαζαν με του άλλου και κανείς δεν ένιωθε ότι περνούσε μόνος του όσα τον δυσκόλευαν.
Και ίσως τελικά οι άνθρωποι να είμαστε φτιαγμένοι ακριβώς γι’ αυτό: για το μοίρασμα.
Να μοιραζόμαστε το φαγητό, τον χρόνο, τις χαρές και τις δυσκολίες μας. Να χτυπάμε μια πόρτα κρατώντας ένα πιάτο. Να καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι. Να ακούμε και να αφήνουμε να μας ακούσουν.
Γιατί η αποξένωση και η μοναχικότητα μας φθείρουν αθόρυβα, ενώ το μοίρασμα κάνει τη ζωή λίγο πιο φωτεινή και όσα μας δυσκολεύουν λίγο πιο ελαφριά.
Αυτό κρατώ από τον φετινό Αύγουστο:
Να αποσυνδέεσαι για να ακούς τον εαυτό σου.
Να ανακαλύπτεις την ομορφιά στα λίγα και στα απλά.
Να φροντίζεις εσένα, ώστε να μπορείς να συνδέεσαι ουσιαστικά με τους άλλους.
Και να μοιράζεσαι γιατί ίσως τελικά εκεί να κρύβεται ένα μεγάλο μέρος της ευτυχίας. 🌻
Να δημιουργούμε αφορμές για γλέντι και γιορτή, χωρίς να χρειαζόμαστε κάποιον ιδιαίτερο λόγο όπως παλιά, που σχεδόν καθημερινά αρκούσαν μια παρέα, λίγη μουσική και η χαρά του να βρίσκονται οι άνθρωποι μαζί.
Να συναντάμε και να συναναστρεφόμαστ