Ευγενία Ξενοδοχίδου Γενική Οικογενειακή Ιατρός / Evgenia Xenodochidou GP

30/08/2026

Ο ιός του Δυτικού Νείλου είναι μονόκλωνος RNA ιός ο οποίος προκαλεί τον πυρετό του Δυτικού Νείλου. Είναι μέλος της οικογένειας Flaviviridae, και συγκεκριμένα του γένους Flavivirus, το οποίο περιλαμβάνει επίσης τον ιό Ζίκα, τον ιό του δάγκειου πυρετού και τον ιό του κίτρινου πυρετού. Ο ιός του δυτικού Νείλου μεταδίδεται κυρίως από τα κουνούπια, ιδίως του γένους Culex, άλλα έχουν βρεθεί και τσιμπούρια που μεταφέρουν τον ιό. Ο κύριος ξενιστής του ιού είναι τα πουλιά, με τον κύριο κύκλο μετάδοσης να αποτελεί ο «πτηνό-κουνούπι-πτηνό». Η λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου (WNV) είναι ένα νόσημα που μεταδίδεται κυρίως με το τσίμπημα μολυσμένου από το ιό κουνουπιού και προσβάλλει τον άνθρωπο και τα ζώα (πτηνά, άλογα κλπ). Ο ιός έχει βρεθεί σε

Πουλιά
Άλογα
Γάτες
Κουνέλια
Και σε πολλά συνηθισμένα για την χώρα μας θηλαστικά
Λέγεται ιός Δυτικού Νείλου επειδή εμφανίστηκε πρώτη φορά στην επαρχία του Δυτικού Νείλου στην Ουγκάντα το 1937 και είναι αυτός που πριν μερικά χρόνια έσπειρε τον πανικό στην Ν. Υόρκη (1999). Το 1996 υπήρξε και μία επιδημία στην Ρουμανία

Το 2010 στη Κεντρική Ευρώπη και στις Μεσογειακές χώρες δημιουργήθηκαν οι ιδανικές συνθήκες για την μετάδοση του ιού στον άνθρωπο. Το έτος αυτό υπήρξε και η πρώτη επιδημία στην Ελλάδα. Επί πλέον η Ελλάδα αποτελεί πέρασμα για τα μεταναστευτικά (αποδημητικά) πτηνά, έτσι ο ιός φαίνεται ότι έχει εγκατασταθεί και κάθε χρόνο καταγράφονται σποραδικά κρούσματα σε ζώα και ανθρώπους.

Μετάδοση

Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί στον άνθρωπο με:

Τσίμπημα μολυσμένου κουνουπιού:

Είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης του ιού του Δυτικού Νείλου . Η δεξαμενή του ιού στην φύση ,συνήθως, είναι τα πτηνά. Τα κουνούπια μολύνονται όταν τρέφονται από μολυσμένα πτηνά. Η μόλυνση είναι δυνατή σε πολλά γένη και είδη κουνουπιών . Ωστόσο το κοινό κουνούπι του γένους culex είναι ο πιο σημαντικός διαβιβαστής για την μετάδοση και διατήρηση του ιού στην φύση και την μετάδοση στον άνθρωπο .

Ο άνθρωπος είναι αδιέξοδος ξενιστής, δηλαδή ο ιός στο αίμα του δεν μολύνει τα κουνούπια. Το ίδιο συμβαίνει και σε κάποια άλλα θηλαστικά.

Μετάγγιση αίματος , μεταμόσχευση

Σε σπάνιες περιπτώσεις έχει αναφερθεί μετάδοση του ιού μετά από μεταμόσχευση οργάνου , μετάγγιση αίματος και σπανιότατα από την μητέρα στο έμβρυο (ενδομήτρια) ή με τον θηλασμό.

Ο ιός ΔΕΝ μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω της συνηθισμένης κοινωνικής ή άλλης επαφής (π.χ άγγιγμα , φιλί σεξουαλική επαφή κλπ). Συμπτώματα

Τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από 2 έως 14 ημέρες μετά το τσίμπημα του μολυσμένου κουνουπιού.

Το 80% των ατόμων που μολύνονται δεν εκδηλώνουν κανένα σύμπτωμα και δεν το γνωρίζουν (ασυμπτωματική λοίμωξη) .
Το 20% αυτών που μολύνονται μπορεί να εμφανίσει ήπια νόσο, με πυρετό, πονοκέφαλο, μυαλγίες, αρθραλγίες (εικόνα γριπώδους συνδρομής), ή συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα ( διάρροια, εμετούς, κοιλιακοί πόνοι κ.ά),διόγκωση λεμφαδένων και δερματικά εξανθήματα. Σε 4-7 ημέρες η ασθένεια θεραπεύεται μόνη της (αυτοίαση) χωρίς κατάλοιπα ,αν και κάποια συμπτώματα μπορεί να επιμείνουν για βδομάδες ή και μήνες.
Το 1% μπορεί να εμφανίσει σοβαρή μορφή της νόσου. (μηνιγγίτιδα-εγκεφαλίτιδα) κυρίως τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας . Στα συμπτώματα της σοβαρής μορφής περιλαμβάνεται και νευρολογική συμπτωματολογία με αστάθεια, διαταραχές της βάδισης, της κινητικότητας, διαταραχές του επιπέδου συνείδησης και γενικά βαρεία κλινική εικόνα.
Η νόσος μπορεί να προσβάλει οποιαδήποτε ηλικία αλλά η μεγάλη ηλικία (> 50 ετών) είναι ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την εκδήλωση της σοβαρής μορφής της νόσου , πολλές φορές με θανατηφόρο κατάληξη.

Θεραπεία

Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την λοίμωξη αυτή . Στην ήπια μορφή της νόσου η αγωγή είναι συμπτωματική δηλαδή ανακουφίζεται ο ασθενής από τα συμπτώματα μέχρι την αποδρομή της.

Στην σοβαρή μορφή της νόσου απαιτείται εξειδικευμένη φροντίδα και νοσηλεία με πιθανή εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας

Πρόληψη

Δεν υπάρχει εμβόλιο για τον ιό του Δυτικού Νείλου.

Τα προληπτικά μέτρα όπως και στην περίπτωση της ελονοσίας αφορούν:

Α. Την αποφυγή των τσιμπημάτων των κουνουπιών (όλων των ειδών των κουνουπιών)

Β. Την απομάκρυνση των εστιών ανάπτυξης των κουνουπιών από την κατοικία και το περιβάλλον της.

Α. Προληπτικά μέτρα για την αποφυγή των τσιμπημάτων των κουνουπιών (όλων των ειδών των κουνουπιών)

Τα μέτρα αυτά είναι κοινά για όλα τα είδη των κουνουπιών που προκαλούν από την απλή ενόχληση μέχρι την μετάδοση ασθενειών. Η λήψη αυτών των μέτρων εφαρμόζεται:
-Με κατάλληλα ενδύματα που καλύπτουν όσο περισσότερο γίνεται το σώμα (μακριά μανίκια και παντελόνια, ανοιχτόχρωμα και φαρδιά ρούχα).
-Με εντομοαπωθητικά στο ακάλυπτο δέρμα και πάνω από τα ρούχα που περιέχουν δραστικές ουσίες όπως:
το DEET (Ν,Ν διεθυλο-μετα-τολουαμίδη), η ικαριδίνη ή πικαριδίνη (Picaridin (KBR 3023)), το IR3535 και φυσικές ουσίες όπως έλαια lemon ευκάλυπτου, έλαιο λεβάντας, citronella oil κλπ (που όμως έχουν σχετικά μειωμένη εντομοαπωθητική δράση). Τα εντομοαπωθητικά εμποδίζουν τα κουνούπια να εντοπίσουν και να βρουν την λεία τους.

Τα εντομοαπωθητικά :
- Δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή με το στόμα, τα μάτια και το βλεννογόνο της μύτης και δεν τα χρησιμοποιούμε επάνω σε ερεθισμένο δέρμα, αμυχές (κοψίματα) και τραύματα.
-Δεν αφήνουμε τα παιδιά να χρησιμοποιούν μόνα τους εντομοαπωθητικά, ούτε βάζουμε εντομοαπωθητικά στα χέρια τους (επαλείφουμε στα δικά μας χέρια και τους τα απλώνουμε εμείς).
-Συμβουλευόμαστε τον παιδίατρο για τη χρήση εντομοαπωθητικών σε παιδιά και χρησιμοποιούμε ουσίες και σκευάσματα που επιτρέπονται για την ηλικία του
παιδιού.
-Δεν χρειάζεται εντομοαπωθητικό κάτω από τα ρούχα.
-Τα εντομοαπωθητικά χρησιμοποιούνται κυρίως έξω από το σπίτι. Όταν επιστρέφουμε συστήνεται το πλύσιμο του δέρματος με σαπούνι και νερό.
-Τα εντομοαπωθητικά πρέπει να επαλείφονται μετά τα αντηλιακά.(βάζουμε πρώτα το αντηλιακό και μετά αυτό)
-Οι έγκυες και οι θηλάζουσες μητέρες θα πρέπει να συμβουλεύονται τον ιατρό τους για τη χρήση των εντομοαπωθητικών.
-Τα εντομοαπωθητικά με DEET αντενδείκνυνται σε παιδιά ηλικίας κάτω των2 ετών, ενώ συνιστάται η χρήση τους υπό περιορισμούς σε παιδιά ηλικίας 2 -12 ετών(εκτός εάν η χρήση τους δικαιολογείται από κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων, π.χ. έξαρση ασθενειών που μεταδίδονται από έντομα).
-Σε όλες τις περιπτώσεις, θα πρέπει να ακολουθούντα αυστηρά οι οδηγίες χρήσης του σκευάσματος
-Με την αποφυγή της έκθεσης στα τσιμπήματα κατά τις ώρες της μεγάλης δραστηριότητας των εντόμων.
Το είδος του κουνουπιού(Ανωφελής) που μεταφέρει πλασμώδιο εμφανίζει μεγαλύτερη δραστηριότητα και τσιμπά κυρίως από το σούρουπο μέχρι το χάραμα.
-Με τα συχνά λουτρά καθαριότητας για την απομάκρυνση του ιδρώτα.


Β. Προληπτικά μέτρα για να αποφύγουμε την δημιουργία εστιών ανάπτυξης των κουνουπιών στην κατοικία μας και το περιβάλλον της.

Μπορείτε να αποφεύγετε τα τσιμπήματα των κουνουπιών και να μειώσετε τον πληθυσμό τους γύρω από το σπίτι, με:
-Αντικουνουπικά πλέγματα (σήτες που εμποδίσουν την δίοδο κουνουπιών) στα ανοίγματα του σπιτιού (π.χ. παράθυρα, φεγγίτες, αεραγωγούς τζακιού).Απαιτείται περιοδικός έλεγχος και συντήρηση τους.
-Χρήση κουνουπιέρας κατά τη διάρκεια του ύπνου, ιδίως σε περιοχές με μεγάλους πληθυσμούς κουνουπιών ή σε περιπτώσεις που αντενδείκνυται θ χρήση άλλων προστατευτικών μέσων (όπως σε μικρά βρέφη). Σιγουρευτείτε ότι δεν έχει εγκλωβιστεί κουνούπι στην κουνουπιέρα.
-Χρήση εντομοκτόνων στον αέρα. Περιέχουν πυρεθροειδή (π.χ. Περμεθρίνη). Κυκλοφορούν στο εμπόριο στις εξής μορφές: αερόλυμα (αεροζόλ), ταμπλέτες, εξατμιζόμενο διάλυμα, σπιράλ («φιδάκια») κλπ. Δεν πρέπει να εφαρμόζονται στο δέρμα. Σε όλες τις περιπτώσεις θα πρέπει να τηρούνται αυστηρά οι οδηγίες χρήσης του σκευάσματος ή της συσκευής.

Τα εντομοκτόνα:

Περιέχουν ουσίες (περμεθρίνη, τετραμεθρίνη, αλλεθρίνη) οι οποίες προσβάλλουν το νευρικό ή το αναπνευστικό σύστημα των εντόμων και προκαλούν το θάνατο τους Τα σκευάσματα αυτά προορίζονται για το χώρο .
Προσοχή στις οδηγίες χρήσης
Ρουχισμός και ιματισμός που έχει εμποτιστεί με πυρεθροειδή καθαρίζει μετά από πέντε πλυσίματα τουλάχιστον (CDC)
ΤΑ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΑ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ
-Χρήση ανεμιστήρων ή κλιματιστικών.
Ο δροσερός αέρας μειώνει τη δραστηριότητα των
κουνουπιών, αλλά δεν τα σκοτώνει. Η χρήση ανεμιστήρων (ιδίως οροφής) δυσχεραίνει την προσέγγιση των εντόμων.
-Καλό κούρεμα γρασιδιού, θάμνων, φυλλωσιών (σημεία που βρίσκουν καταφύγιο ενήλικα κουνούπια).
-Χρήση λαμπτήρων κίτρινου χρώματος για το φωτισμό εξωτερικών χώρων (προσελκύουν λιγότερο τα κουνούπια).
-Απομάκρυνση του στάσιμου νερού από λεκάνες, βάζα, γλάστρες, παλιά λάστιχα, υδρορροές και άλλα μέρη του κήπου, ώστε να μην έχουν πρόσβαση τα κουνούπια σε λιμνάζοντα νερά που αποτελούν σημεία εναπόθεσης των αυγών τους. Σημειώνεται ότι ακόμα και το έδαφος που παραμένει για μεγάλα διαστήματα υγρό μπορεί να αποτελέσει σημείο εναπόθεσης αυγών.
-Πότισμα κατά προτίμηση κατά τις πρωινές ώρες !!!

30/08/2026

28/07/2026

28η Ιουλίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ηπατίτιδας.

Στόχος της συγκεκριμένης ημέρας είναι η ενημέρωση των πολιτών για τις ιογενείς ηπατίτιδες, την πρόληψη και την αντιμετώπισή τους.

Τί είναι η ηπατίτιδα;
Ηπατίτιδα είναι η κατάσταση που δημιουργείται όταν στο ήπαρ (συκώτι) αναπτυχθεί φλεγμονή και νέκρωση, τα αίτια της οποίας ποικίλουν (ιογενή αίτια, μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα, αλκοόλ, αυτοάνοση ηπατίτιδα, ισχαιμική ηπατίτιδα, φαρμακευτική ηπατίτιδα .

Η χρόνια ιογενής ηπατίτιδα - προκαλείται από τους ιούς της ηπατίτιδας B και C, οι οποίες αποτελούν και τις συνηθέστερες μορφές ιογενούς ηπατίτιδας.

Υπάρχουν φυσικά και άλλοι ιοί οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν ηπατίτιδα, όπως είναι οι ιοί της ηπατίτιδας Α και D, καθώς και άλλοι ιοί που δεν προσβάλλουν αποκλειστικά το ήπαρ, αλλά μπορεί να προκαλέσουν ηπατίτιδα ταυτόχρονα με προσβολή άλλων οργάνων του ανθρώπου και χαρακτηρίζονται ως ηπατοτρόποι ιοί (όπως είναι ο κυτταρομεγαλοϊός και ο ιός της λοιμώδους μονοπυρήνωσης).

Γιατί είναι τόσο σημαντική η κινητοποίηση με σκοπό την εξάλειψη της χρόνιας ιογενούς ηπατίτιδας;
Επειδή η χρόνια ηπατίτιδα συσχετίζεται σαφώς με αυξημένο κίνδυνο κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκίνου, επιπλοκές που είναι υπεύθυνες για μεγάλο αριθμό θανάτων ετησίως, οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί (789.000 θάνατοι από επιπλοκές ηπατίτιδας Β, 290.000 θάνατοι από επιπλοκές ηπατίτιδας C).

Οι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα συνήθως δεν παρουσιάζουν αξιόλογα συμπτώματα, με αποτέλεσμα πολλά από τα άτομα που έχουν μολυνθεί να μην το γνωρίζουν (οι λεγόμενοι ασυμπτωματικοί φορείς). Στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι 200.000 άνθρωποι είναι χρόνιοι φορείς της ηπατίτιδας Β και 70.000 άτομα της ηπατίτιδας C (περισσότερο από το 2% του συνολικού πληθυσμού).

Πώς μεταδίδονται οι ηπατίτιδες B & C;
Ας παραθέσουμε τώρα τους τρόπους που μπορούν να μεταδοθούν οι ηπατίτιδες B & C:

Επαγγελματική έκθεση μετά από ατύχημα με τρύπημα βελόνης σε εργαζόμενους στην υγειονομική περίθαλψη.
Από τη μητέρα που είναι φορέας του ιού στο νεογέννητο μωρό της (αφορά κατά βάση την ηπατίτιδα Β).
Με την κοινή χρήση συρίγγων / βελόνων σε χρήστες ενδοφλεβίων ναρκωτικών.
Με τη σεξουαλική επαφή χωρίς τη χρήση προφυλακτικού (αφορά κατά βάση την ηπατίτιδα Β).
Με tattoo / piercing όταν δεν τηρούνται οι κανόνες υγιεινής και αποστείρωσης.
Με την κοινή χρήση προσωπικών αντικειμένων που έρχονται σε επαφή με αίμα (π.χ. οδοντόβουρτσα / ξυραφάκι) ατόμου που είναι φορέας του ιού.
Mε μεταγγίσεις παραγώγων αίματος (εξαιρετικά σπάνια πλέον λόγω του συστηματικού ελέγχου στην αιμοδοσία) (αφορούσε κατά βάση την ηπατίτιδα C).
Και ας τονίσουμε πως οι ηπατίτιδες B & C ΔΕΝ μεταδίδονται με το φιλί, την αγκαλιά, τον βήχα, το φτέρνισμα ή την κοινή χρήση οικιακών σκευών (πιάτα & μαχαιροπήρουνα), για να μη συμμετέχουμε στη διασπορά αντιεπιστημονικών ιδεοληψιών.

Πώς γίνεται η διάγνωση της χρόνιας ηπατίτιδας B & C, αφού αυτή είναι κατά βάση μία ασυμπτωματική και “σιωπηρή” νόσος;
Η απάντηση βρίσκεται σε έναν συνδυασμό εργαστηριακών εξετάσεων, από ανοσολογικές εξετάσεις (οι οποίες μπορούν να διαφοροποιήσουν μεταξύ φυσικής ανοσίας, ανοσίας μετά από εμβολιασμό, οξείας λοίμωξης, χρόνιας λοίμωξης & ασυμπτωματικής φορείας) μέχρι βιοψία ήπατος (η οποία μπορεί να καταδείξει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το ήπαρ).

Σε κάθε περίπτωση, εάν το αποτέλεσμα του ανοσολογικού ελέγχου υποδηλώνει χρόνια λοίμωξη, o γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε ειδικό γιατρό (ηπατολόγο) με σκοπό τη διενέργεια περαιτέρω εξετάσεων προς απάντηση του ερωτήματος αν θα πρέπει να γίνει έναρξη ειδικής θεραπείας ή όχι (σε πολλές περιπτώσεις δεν χρειάζεται θεραπεία παρά μόνο παρακολούθηση).

Πώς μπορεί όμως να προληφθεί η ηπατίτιδα Β;
Ευτυχώς υπάρχει δυνατότητα εμβολιασμού έναντι της ηπατίτιδας Β και αποτελεί το μοναδικό αποτελεσματικό τρόπο για την πρόληψη της νόσου και των επιπλοκών της (ωστόσο μέχρι στιγμής δεν υπάρχει εμβόλιο έναντι της ηπατίτιδας C).

Το εμβόλιο έναντι της ηπατίτιδας Β, είναι αποτελεσματικό σε ποσοστό >95%. Εντάχθηκε στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού το 1998 και χορηγείται σε 3 δόσεις (οι οποίες πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 2 μήνες μεταξύ τους). Καθώς δεν εξασφαλίζει ανοσία εφ’ όρου ζωής, ενδέχεται με την πάροδο πολλών ετών να χρειαστεί αναμνηστική δόση σε περίπτωση μη ανίχνευσης αντισωμάτων στους ενηλίκους που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου.

Στις ομάδες υψηλού κινδύνου συμπεριλαμβάνονται άτομα που πάσχουν από οποιαδήποτε χρόνια πάθηση του ήπατος, χρήστες ενδοφλεβίων ναρκωτικών, σεξουαλικοί σύντροφοι ατόμων με χρόνια λοίμωξη και οι εργαζόμενοι στην υγειονομική περίθαλψη.

Μπορεί να αντιμετωπισθεί η ηπατίτιδα Β & C;
Εάν υπάρχει χρόνια λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας B και εφόσον τεκμηριωθεί εργαστηριακά ενεργότητα του ιού, υπάρχει δυνατότητα μακροχρόνιας θεραπείας με αντι-ικά φάρμακα που αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό του ιού και οδηγούν σε υποστροφή της ίνωσης ακόμα και σε ασθενείς με κίρρωση.

Αντίστοιχη δυνατότητα θεραπείας υπάρχει και έναντι της ηπατίτιδας C, η οποία είναι σήμερα ιάσιμη, λαμβάνοντας υπόψιν τη δυνατότητα των νεότερης γενιάς αντι-ικών φαρμάκων (διαθέσιμα από το 2014) να οδηγήσουν σε πλήρη εκρίζωση του ιού της ηπατίτιδας C από το ήπαρ μέσα σε διάστημα λίγων μηνών.

25/07/2026

19/07/2026

Ο ιός του Δυτικού Νείλου είναι μια λοίμωξη που μεταδίδεται μέσω των τσιμπημάτων μολυσμένων κουνουπιών και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν προκαλεί κανένα σύμπτωμα. Όταν όμως εκδηλωθεί η νόσος, συνήθως εμφανίζεται με εικόνα που θυμίζει γρίπη, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να επηρεάσει το κεντρικό νευρικό σύστημα, προκαλώντας σοβαρές επιπλοκές. Ο ιός ανήκει στο γένος των φλαβοϊών, η οποία περιλαμβάνει επίσης τον ιό Ζίκα, τον ιό του Δάγκειου Πυρετού και τον ιό του Κίτρινου Πυρετού.

Η νόσος μεταδίδεται από τα κουνούπια του γένους Culex και απο τα τσιμπούρια, και μπορεί να προσβάλει τους ανθρώπους, τα πτηνά, τα κουνούπια, τα άλογα και άλλα θηλαστικά. Ο χρόνος επώασης του ιού κυμαίνεται μεταξύ 2 και 15 ημερών αμέσως μετά το τσίμπημα. Όταν ένα κουνούπι δαγκώνει ένα μολυσμένο πουλί και στη συνέχεια τσιμπήσει ένα άτομο, τότε το άτομο αυτό μολύνεται. Τα κουνούπια μεταφέρουν τα υψηλότερα ποσά του ιού στις αρχές του φθινοπώρου. Γι αυτό και το ποσοστό της ασθένειας αυξάνει στα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου. Ο κίνδυνος μειώνεται καθώς ο καιρός γίνεται πιο κρύος και τα κουνούπια εξαφανίζονται. Πως εκδηλώνεται (συμπτώματα) η ασθένεια του ιού του Δυτικού Νείλου
Το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων (περίπου 80%) που μολύνονται από το ιό παραμένουν ασυμπτωματικά. Όσοι παρουσιάσουν συμπτώματα συνήθως είναι ήπια και πιθανό να παρουσιάσουν τα πιο κάτω:

• Κοιλιακός πόνος
• Διάρροια
• Πυρετός
• Πονοκέφαλος
• Έλλειψη όρεξης
• Μυϊκοί πόνοι
• Ναυτία
• Εξάνθημα
• Πονόλαιμος
• Διόγκωση των λεμφαδένων
• Έμετος

Σπάνια ο ιός μπορεί να προκαλέσει μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλίτιδα οπότε το παιδί μπορεί να παρουσιάσει τα πιο κάτω συμπτώματα:
Σύγχυση, απώλεια της συνείδησης ή κώμα, μυϊκή αδυναμία, δυσκαμψία του αυχένα.

Τα πιο κάτω άτομα κινδυνεύουν να παρουσιάσουν σοβαρή μορφή της ασθένειας του ιού του δυτικού Νείλου.
• Παιδιά με μειωμένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως ο ιός HIV, μεταμοσχεύσεις οργάνων, η χημειοθεραπεία
• Οι ηλικιωμένοι ή πολύ μικρά παιδιά
• Εγκυμοσύνη

Θεραπεία της ασθένειας του ιού του Δυτικού Νείλου
Τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν. Μόνο υποστηρικτικά μέτρα στο παιδί.

Πιθανές επιπλοκές
Επιπλοκές από ήπια λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου είναι πολύ σπάνιες. Επιπλοκές από σοβαρή λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου περιλαμβάνουν:
• Εγκεφαλική βλάβη
• Μόνιμη μυϊκή αδυναμία (μερικές φορές είναι παρόμοια με της πολιομυελίτιδας)
• Θάνατος

Πρόγνωση της ασθένειας του ιού του Δυτικού Νείλου
Σε γενικές γραμμές, η πρόγνωση μιας ήπιας λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου είναι εξαιρετική. Για τους ασθενείς με σοβαρές περιπτώσεις μόλυνσης από τον ιό του Δυτικού Νείλου, οι προοπτικές είναι πιο αβέβαιες. Η εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλική βλάβη και θάνατο. Περίπου το 10% των ασθενών με μόλυνση στον εγκέφαλο δεν επιβιώνουν.

Η επιδημιολογική επιτήρηση της νόσου, η έγκαιρη εφαρμογή κατάλληλων ολοκληρωμένων προγραμμάτων διαχείρισης κουνουπιών και η λήψη μέτρων ατομικής προστασίας από τα κουνούπια αποτελούν διεθνώς τα πλέον ενδεδειγμένα μέτρα για την πρόληψη και τον έλεγχο της νόσου.

Προληπτικά μέτρα
Ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη της μόλυνσης από τον ιό του Δυτικού Νείλου είναι αποφυγή τσιμπήματος από κουνούπια.
• Φοράτε μακριά μανίκια και παντελόνια
• Χρησιμοποιείτε εντομοαπωθητικά
• Αδειάστε τους χώρους με στάσιμο νερό, όπως κάδους απορριμμάτων και πιατάκια των φυτών (τα κουνούπια αναπαράγονται μέσα σε λιμνάζοντα νερά)

Στο πλαίσιο αυτό, κρίνεται αναγκαία αφενός η εγρήγορση των επαγγελματιών υγείας και αφετέρου η συνεχιζόμενη εγρήγορση των τοπικών και εθνικών αρχών.

17/07/2026

Στις 15 Ιουλίου 2026, η εταιρεία Novo Nordisk ανακοίνωσε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε το Wegovy® σε μορφή χαπιού (από του στόματος σεμαγλουτίδη 25 mg) για τη χρόνια αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και της υπερβαρότητας σε ενήλικες με τουλάχιστον μία σχετιζόμενη συννοσηρότητα. Πρόκειται για το πρώτο από του στόματος φάρμακο της κατηγορίας των αγωνιστών των υποδοχέων GLP-1 που λαμβάνει έγκριση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διαχείριση του σωματικού βάρους, σηματοδοτώντας μια σημαντική εξέλιξη στη θεραπευτική αντιμετώπιση μιας χρόνιας μεταβολικής νόσου με συνεχώς αυξανόμενο επιπολασμό.

Η έγκριση αφορά άτομα με παχυσαρκία (ΔΜΣ ≥30 kg/m²) ή υπερβαρότητα (ΔΜΣ ≥27 kg/m²) που συνυπάρχει τουλάχιστον μία νόσος σχετιζόμενη με το αυξημένο σωματικό βάρος, όπως σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, αρτηριακή υπέρταση ή δυσλιπιδαιμία. Όπως και όλες οι φαρμακευτικές θεραπείες για την παχυσαρκία, χορηγείται συμπληρωματικά σε υποθερμιδική δίαιτα και αυξημένη σωματική δραστηριότητα.

Η μεγαλύτερη καινοτομία της έγκρισης είναι ότι η αποτελεσματικότητα της σεμαγλουτίδης θα είναι πλέον διαθέσιμη και σε μορφή χαπιού. Η εξέλιξη αυτή εκτιμάται ότι θα διευκολύνει την πρόσβαση στη θεραπεία, ιδιαίτερα για ασθενείς που διστάζουν να ξεκινήσουν ενέσιμη αγωγή, βελτιώνοντας δυνητικά την αποδοχή και τη συμμόρφωση στη μακροχρόνια θεραπεία.

Η ευρωπαϊκή έγκριση βασίστηκε στα αποτελέσματα του προγράμματος κλινικών μελετών OASIS. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, το Wegovy® σε χάπι πέτυχε μέση απώλεια σωματικού βάρους περίπου 17%, διατηρώντας παράλληλα προφίλ ασφάλειας αντίστοιχο με εκείνο των ενέσιμων αγωνιστών GLP-1. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν γαστρεντερικές, κυρίως ναυτία, έμετος και διάρροια, και ήταν κατά κανόνα ήπιες έως μέτριες και παροδικές.

Η παχυσαρκία αποτελεί σήμερα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, καρδιαγγειακής νόσου, λιπώδους νόσου του ήπατος και πολλών ακόμη επιπλοκών. Η διάθεση αποτελεσματικών θεραπειών σε περισσότερες μορφές χορήγησης επιτρέπει μεγαλύτερη εξατομίκευση της αντιμετώπισης και διευρύνει τις επιλογές ιατρών και ασθενών.

Η έγκριση του πρώτου από του στόματος GLP-1 στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα στην εξέλιξη της θεραπείας της παχυσαρκίας. Η επιλογή του κατάλληλου φαρμάκου εξακολουθεί να εξατομικεύεται με βάση τα χαρακτηριστικά, τις συννοσηρότητες και τις ανάγκες κάθε ασθενούς, στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης, μακροχρόνιας θεραπευτικής στρατηγικής.