EndoCare

03/09/2026

Δελτίο Τύπου ΕΕΕ-ΠΕΕ
Παγκόσμια Ημέρα Σεξουαλικής Υγείας: από την πρόληψη στη σεξουαλική ευεξία
Η Παγκόσμια Ημέρα Σεξουαλικής Υγείας τιμάται κάθε χρόνο στις 4 Σεπτεμβρίου, υπενθυμίζοντας ότι η σεξουαλική υγεία αποτελεί μέρος της συνολικής υγείας και ευεξίας του ατόμου. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η έννοια δεν περιορίζεται στην απουσία νόσου, δυσλειτουργίας ή αναπηρίας, αλλά περιλαμβάνει τη σωματική, ψυχική και κοινωνική ευεξία σε σχέση με τη σεξουαλικότητα.

Παρότι η ιατρική επιστήμη διαθέτει σήμερα αποτελεσματικότερα μέσα πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας από ποτέ, η παγκόσμια εικόνα παραμένει σύνθετη. τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), οι μη προγραμματισμένες εγκυμοσύνες και οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες εξακολουθούν να επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους. Η σεξουαλική υγεία αποτελεί, επομένως, ζήτημα τόσο ατομικής φροντίδας όσο και δημόσιας υγείας.

Τα ΣΜΝ παραμένουν σημαντική πρόκληση: ο ΠΟΥ εκτιμά ότι περισσότερα από ένα εκατομμύριο άτομα ηλικίας 15–49 ετών μολύνονται καθημερινά από ΣΜΝ, όπως τα χλαμύδια, η γονόρροια, η σύφιλη και οι τριχομονάδες. Στα ΣΜΝ περιλαμβάνονται επίσης ιογενείς λοιμώξεις, όπως ο Ιός της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας (HIV), ο Ιός των Ανθρώπινων Θηλωμάτων (HPV) και ο Ιός της ηπατίτιδας Β (HBV). Στην Ελλάδα, τα δεδομένα του ΕΟΔΥ δείχνουν επιδείνωση της καταγεγραμμένης επιδημιολογικής εικόνας της σύφιλης και της γονόρροιας, ενώ ηπιότερη ανοδική τάση παρατηρείται και στις λοιμώξεις από χλαμύδια, αν και η πραγματική συχνότητά τους πιθανότατα υποεκτιμάται, καθώς πολλές φορές εξελίσσονται ασυμπτωματικά. Χωρίς έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία, ορισμένα ΣΜΝ μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές επιπλοκές, όπως υπογονιμότητα, επιπλοκές της κύησης ή καρκίνο. Ο εμβολιασμός έναντι του HPV και του HBV, ο προληπτικός έλεγχος και η έγκαιρη θεραπεία αποτελούν βασικούς πυλώνες πρόληψης.

Η σεξουαλική υγεία συνδέεται και με το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να αποφασίζει ελεύθερα αν, πότε και πόσα παιδιά επιθυμεί να αποκτήσει. Σήμερα, το μεγαλύτερο φορτίο της αντισύλληψης αφορά τις γυναίκες, καθώς οι διαθέσιμες αναστρέψιμες μέθοδοι απευθύνονται κυρίως σε αυτές (αντισυλληπτικό χάπι, εμφυτεύματα, ενέσιμες αγωγές, ενδομήτριες συσκευές). Για τους άνδρες προς το παρόν διατίθεται μόνο το προφυλακτικό και η απολίνωση του σπερματικού πόρου, ενώ είναι υπό ανάπτυξη μέθοδοι ορμονικής αντισύλληψης. Η επιλογή πρέπει να εξατομικεύεται. Ιδιαίτερη θέση κατέχει το προφυλακτικό, καθώς προσφέρει προστασία τόσο από την εγκυμοσύνη όσο και από πολλά ΣΜΝ, όταν χρησιμοποιείται σωστά και συστηματικά.

Οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες από την άλλη, είναι συχνές και μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής, την αυτοεκτίμηση και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Περιλαμβάνουν διαταραχές της επιθυμίας, της διέγερσης και του οργασμού, καθώς και προβλήματα όπως η στυτική δυσλειτουργία, οι διαταραχές της εκσπερμάτισης, η ανεπαρκής λίπανση του κόλπου και ο πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή. Η έγκαιρη αναζήτηση ιατρικής βοήθειας είναι σημαντική, καθώς η σεξουαλική δυσλειτουργία μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αποτελεί και δείκτη ευρύτερης οργανικής νόσου. Ωστόσο, πέρα από τη βιολογική διάστασή της, η σεξουαλική λειτουργία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πολυπαραγοντικό φαινόμενο, στο οποίο συνεπιδρούν ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες. Ιδιαίτερα επιδραστική στις μέρες μας είναι η έκθεση σε περιεχόμενο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του διαδικτύου, που συχνά προβάλλει μη ρεαλιστικά ή στερεοτυπικά πρότυπα για τη σεξουαλικότητα και το σώμα, επηρεάζοντας αρνητικά την αντίληψη που έχει το άτομο για τον εαυτό του και την ικανοποίηση που λαμβάνει από τη σεξουαλική ζωή.

Η Παγκόσμια Ημέρα Σεξουαλικής Υγείας είναι, τελικά, μια ευκαιρία για να τονίσουμε ότι απαιτείται η δημιουργία μιας κουλτούρας όπου η σεξουαλική υγεία μπορεί να συζητείται χωρίς φόβο και στιγματισμό. Επιπλέον, η ελεύθερη πρόσβαση σε επιστημονικά τεκμηριωμένη ενημέρωση, που μπορεί να λειτουργεί ως αντίβαρο στο παραπλανητικό περιεχόμενο που διακινείται στο διαδίκτυο και η δυνατότητα έγκαιρης αναζήτησης εξειδικευμένων υπηρεσιών υγείας, όταν απαιτείται, αποτελούν τα πιο αποτελεσματικά μέσα για μια υγιή, ασφαλή και ποιοτική σεξουαλική ζωή σε κάθε ηλικία.

Επιμέλεια: Δρ. Γεώργιος A. Κανάκης MD, PhD Ενδοκρινολόγος - Κλινικός Ανδρολόγος (ΕΑΑ Cert.) Αν. Διευθυντής Ενδοκρινολογικής Κλινικής & συνεργάτης ΜΙΥΑ, Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών

26/08/2026

Μπορεί η διατροφή να επηρεάσει τη διάθεσή μας;

Η απάντηση είναι ναι, αλλά με προϋποθέσεις.

Η διατροφή παρέχει λιπαρά οξέα, βιταμίνες, μέταλλα, πρωτεΐνες και φυτικές ίνες που συμμετέχουν στη φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου, στη σύνθεση νευροδιαβιβαστών και στη ρύθμιση της φλεγμονής. Οι φυτικές ίνες επηρεάζουν επίσης το μικροβίωμα του εντέρου και την επικοινωνία μεταξύ εντέρου και εγκεφάλου.

Τα δεδομένα μέχρι σήμερα δείχνουν ότι ένα μεσογειακού τύπου διατροφικό πρότυπο (με λαχανικά, φρούτα, όσπρια, προϊόντα ολικής άλεσης, ξηρούς καρπούς, ελαιόλαδο και ψάρια) συνδέεται με καλύτερη ψυχική ευεξία και λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης. Ορισμένες κλινικές μελέτες δείχνουν πιθανό όφελος και ως συμπληρωματική παρέμβαση σε ανθρώπους με κατάθλιψη.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένα συγκεκριμένο τρόφιμο ή συμπλήρωμα διατροφής αποτελεί θεραπεία. Η διατροφή μπορεί να σταθεί δίπλα στην ψυχοθεραπεία και την κατάλληλη ιατρική αγωγή, όχι όμως να τα αντικαταστήσει.

Δεν υπάρχει «τροφή-φάρμακο». Υπάρχει ένα διατροφικό μοτίβο που μπορεί να υποστηρίζει τη συνολική υγεία, όταν εφαρμόζεται με συνέπεια.

Το σημαντικό δεν είναι ένα «superfood», αλλά αυτό που επαναλαμβάνεται στο πιάτο μας κάθε μέρα.

References:
1. Nutritional Psychology: Review the Interplay Between Nutrition and Mental Health 2024.
2. Diet-Microbiome-Brain Axis and Mental Health: Biological Mechanisms and Nutritional Implications. 2026.
3. A Comprehensive Review of Nutritional Influences on the Serotonergic System 2025.
4. Inflammation, Lifestyle Factors, and the Microbiome‐Gut‐Brain Axis: Relevance to Depression and Antidepressant Action 2022.
5. The dual-sensitive period gut-brain crosstalk, neuroinflammation, and the biological roots of adolescent depression. 2026.
6. Clinician guidelines for the treatment of psychiatric disorders with nutraceuticals and phytoceuticals: The World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) and Canadian Network for Mood and Anxiety Treatments (CANMAT) Taskforce 2022.

16/08/2026

Τα "zero" αναψυκτικά βοηθούν στο αδυνάτισμα; Όχι απο μόνα τους.

Το καλοκαίρι τα δροσιστικά είναι παντού: γρανίτες, smoothies, κρύοι καφέδες, αναψυκτικά και cocktails. Το θέμα δεν είναι να τα κόψεις όλα, αλλά να ξέρεις τι να διαλέγεις πιο συχνά!

Τα ζαχαρούσα ροφήματα συνδέονται σταθερά με αύξηση βάρους και μεγαλύτερο κίνδυνο για σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η κατανάλωσή τους λοιπόν δεν είναι απλώς "μια μικρή καλοκαιρινή συνήθεια"

Τα "zero" έχουν λιγότερες ή και καθόλου θερμίδες και μπορεί να είναι καλύτερη περιστασιακή επιλογή απο το κανονικό αναψυκτικό. Δεν είναι όμως λύση για αδυνάτισμα, ούτε αντικαθιστούν το νερό για καθημερινή ενυδάτωση. Το νερό παραμένει η καλύτερη καθημερινή επιλογή.

Έβαλα τα πιο δημοφιλή καλοκαιρινά δροσιστικά σε σειρά απο 5 εως 1 αστέρια. Κριτήριο δεν είναι η γεύση, αλλά η πρόσθετη ζάχαρη, η συχνότητα κατανάλωσης και το τι πραγματικά προσφέρουν:

🥤 Ποιά ροφήματα ταιριάζουν στην καθημερινότητα
🍧 Γιατί η σπιτική γρανίτα διαφέρει απο την έτοιμη
🫧 Πότε ένα "zero" είναι καλύτερη εναλλακτική και πότε απλώς συνήθεια
🍦 Γιατί μια μπάλα παγωτό χωράει ως απόλαυση, αλλά όχι ως καθημερινή επιλογή

Υπενθύμιση: οι "έτοιμοι χυμοί" δεν είναι όλοι ίδιοι. Άλλο ρόφημα χυμού με πρόσθετη ζάχαρη, άλλο 100% χυμός χωρίς φυτικές ίνες (που και πάλι δεν αντικαθιστά το ολόκληρο φρούτο) και άλλο χυμός απο φρούτα στο μπλέντερ χωρίς προσθήκη άλλου συστατικού.

"Χωρίς Ζάχαρη" δεν σημαίνει πάντα "Υγιεινό"
Το καλύτερο δροσιστικό παραμένει το νερό!

📚 Βιβλιογραφία:
1. Lane MM, et al. Sugar-Sweetened Beverages and Adverse Human Health Outcomes: An Umbrella Review. Annu Rev Nutr. 2024;44:383–404.
2. Della Corte KA, et al. Dietary Sugar Intake and Incident Type 2 Diabetes Risk. Adv Nutr. 2025;16:100413.
3. ADA. Standards of Care in Diabetes 2025. Diabetes Care. 2025;48(Suppl 1):S86–S127.
4. WHO. Use of non-sugar sweeteners: guideline. 2023.

01/08/2026

Νηστεία δεν σημαίνει «τρώω λιγότερο». Σημαίνει «τρώω αλλιώς».

Το συνηθέστερο λάθος είναι η υπερκατανάλωση απλών υδατανθράκων (ψωμί, ζυμαρικά, πατάτες) χωρίς επαρκή πρωτεΐνη και το αποτέλεσμα: έντονη πείνα σε διάστημα μίας ώρας.

Μια σωστά σχεδιασμένη νηστεία περιλαμβάνει πρωτεΐνη σε κάθε γεύμα, σίδηρο σε συνδυασμό με βιταμίνη C για καλύτερη απορρόφηση, και καλά λιπαρά.
1. Η μέθοδος του πιάτου & έτοιμοι συνδυασμοί για κάθε μέρα
2. Πού βρίσκεις πρωτεΐνη, σίδηρο, B12, ασβέστιο στη νηστεία

Έγκυες, θηλάζουσες, αθλητές, ηλικιωμένοι και άτομα με χρόνια νοσήματα χρειάζονται εξατομικευμένο σχεδιασμό και όχι γενικές οδηγίες.

18/07/2026

Με μεγάλη μας χαρά ανακοινώνουμε τη συνεργασία του Ενδοκρινολογικού ιατρείου Endocare με την Κλινική Διαιτολόγο - Διατροφολόγο Alexandra Bania

Η Διατροφολογος, θα δέχεται ραντεβού στον χώρο του ιατρείου, προσφέροντας εξειδικευμένη διατροφική υποστήριξη σε συνδυασμό με την ιατρική παρακολούθηση.

Το πεδίο κάλυψης περιλαμβάνει:

🔹 Ενδοκρινολογικά & Μεταβολικά — Σακχαρώδης Διαβήτης, αντίσταση στην ινσουλίνη, θυρεοειδοπάθειες, Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, Εμμηνόπαυση
🔹 Παθολογικά & Χρόνια Νοσήματα — υπέρταση, δυσλιπιδαιμίες, διαχείριση βάρους
🔹 Νεφρολογικά — εξειδικευμένα διατροφικά πλάνα για νεφρική υποστήριξη
🔹 Γενικά περιστατικά — εξατομικευμένη προσέγγιση για ασθενείς με ιατρικές κατευθύνσεις από ευρύ φάσμα ειδικοτήτων, πάντα σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό σας

Σας περιμένουμε για μια ολοκληρωμένη φροντίδα, όπου η ιατρική και η διατροφική προσέγγιση συναντιούνται.

📍 4ης Σεπτεμβρίου & Δημοκρίτου, Σητεία
📞 2843 025177
✉️ [email protected]

25/06/2026

Η Αγγειακή Άνοια αποτελεί την δεύτερη πιο συχνή μορφή άνοιας μετά την νόσο Alzheimer.

Παράγοντες κινδύνου : υπέρταση, διαβήτης, υπερλιπιδαιμία, παχυσαρκία, κάπνισμα.

ΚΛΙΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Δυσαρθρία
Δυσκαταποσία
Διαταραχές ούρησης
Γνωστική δυσλειτουργία
Διαταραχές μνήμης
Διαταραχές προσωπικότητας
Διαταραχές διάθεσης
Πρώιμη διαταραχή βάδισης
Ιστορικό αστάθειας και πτώσεων

Δεν υπάρχει φαρμακευτική θεραπεία για την Αγγειακή Άνοια. Καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη της εξέλιξης της νόσου αποτελεί η αντιμετώπιση των αγγειακών παραγόντων κινδύνου.
Συστήνεται η θέσπιση ενός υγιεινού τρόπου ζωής με διατήρηση της αρτηριακής πίεσης και των σφύξεων σε φυσιολογικά επίπεδα, υιοθέτηση μεσογειακής διατροφής, συχνός καρδιομεταβολικός έλεγχος , ρύθμιση σακχαρώδους διαβήτη, ρύθμιση επιπέδων τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης, κοινωνικοποίηση και ήπια σωματική άσκηση.

13/06/2026

Δελτίο Τύπου
Παγκόσμια Ημέρα Γονιμότητας
15 Ιουνίου 2026
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, με την υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), καθιερώθηκε ο Ιούνιος ως μήνας ευαισθητοποίησης για θέματα υπογονιμότητας (World Infertility Awareness Month) και το 2007, με πρωτοβουλία της Assisted Conception Taskforce (ΑCT), ορίστηκε η 15η Ιουνίου ως παγκόσμια μέρα γονιμότητας με κύριους στόχους:

• την ενημέρωση του κοινού για την υπογονιμότητα , την αποβολή του κοινωνικού στίγματος που τη συνοδεύει και την ανάδειξή της ως ιατρικού προβλήματος
• τη ενθάρρυνση των ζευγαριών να αναζητούν ιατρική βοήθεια εγκαίρως
• τη προβολή των λύσεων που προσφέρει η επιστήμη και
• την ευαισθητοποίηση σε θέματα πρόληψης και διαφύλαξης της αναπαραγωγικής υγείας.

Η γονιμότητα, ως η βιολογική ικανότητα ενός ατόμου ή ζευγαριού να αποκτά απογόνους μέσω της φυσιολογικής σεξουαλικής επαφής, αποτελεί αναπόσπαστο και θεμελιώδες στοιχείο της ζωής και της γενικότερης υγείας ενός ανθρώπου. Η υπογονιμότητα, ορίζεται ιατρικώς ως η αδυναμία επίτευξης εγκυμοσύνης μετά από ένα έτος ελεύθερων και συστηματικών σεξουαλικών επαφών σε ζευγάρι που η γυναίκα είναι ηλικίας κάτω των 35 ετών και χωρίς γνωστά προβλήματα υγείας. Αν η γυναίκα είναι 35 έως 40 ετών, το ζευγάρι θεωρείται υπογόνιμο και χρήζει της απαραίτητης διερεύνησης μετά από 6 μήνες ανεπιτυχών προσπαθειών. Τέλος, ζευγάρια που η γυναίκα είναι μεγαλύτερη των 40 ετών ή τουλάχιστον ένας από τους συντρόφους έχει γνωστό πρόβλημα υγείας που επηρεάζει αρνητικά τη γονιμότητα, πρέπει να αναζητούν ιατρική βοήθεια άμεσα.

Η υπογονιμότητα είναι συχνό ιατρικό πρόβλημα και απασχολεί περίπου 1 στα 6 ζευγάρια. Η δυσκολία/αδυναμία τεκνοποίησης δεν επιβαρύνει μόνο ψυχολογικά και οικονομικά τους συντρόφους και δοκιμάζει τη συνοχή του ζευγαριού αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την υπογεννητικότητα και σε συνέργεια με κοινωνικο-οικονομικούς παράγοντες προκαλεί επιβάρυνση του δημογραφικού προβλήματος, ιδιαίτερα στη χώρα μας όπου ο συνολικός δείκτης γονιμότητας (μέσος αριθμός παιδιών ανά γυναίκα) είναι μόλις 1,3 περίπου, από τους χαμηλότερους παγκοσμίως, και σαφώς κάτω από το όριο αντικατάστασης ή σταθερότητας του πληθυσμού που είναι το 2,1.

Οι παράγοντες που προκαλούν υπογονιμότητα είναι πολλαπλοί και μπορεί να εντοπίζονται στη γυναίκα σε ποσοστό 39%, στον άνδρα σε ποσοστό 20% ή και στους δύο σε ποσοστό 26%. Στο 15% των υπογόνιμων ζευγαριών δεν μπορεί να εντοπιστεί κάποιο αίτιο (ανεξήγητη υπογονιμότητα). Κρίσιμο ρόλο παίζει η ηλικία των συντρόφων, δεδομένου ότι στις σύγχρονες κοινωνίες υπάρχει η τάση για χρονική μετάθεση της τεκνοποίησης προς μεγαλύτερες ηλικίες. Στην Ελλάδα η μέση ηλικία πρώτης τεκνοποίησης στη γυναίκα είναι τα 31-32 έτη. Η βιολογική πραγματικότητα όμως υποδεικνύει ότι το δυναμικό γονιμότητας της γυναίκας φθίνει ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 35 ετών και ραγδαία μετά τα 40. Η δυσμενής επίπτωση της ηλικίας φαίνεται να αφορά και τους άνδρες.

Επίσης, παράμετροι του σύγχρονου τρόπου ζωής μπορεί να επηρεάσουν δυσμενώς, όπως το χρόνιο και έντονο stress, η έλλειψη σωματικής άσκησης και η ανθυγιεινή διατροφή που οδηγούν στη παχυσαρκία και έξεις όπως το κάπνισμα και η κατάχρηση αλκοόλ. Επιπρόσθετα, η γονιμότητα επηρεάζεται αρνητικά, ιδιαίτερα στους άνδρες, από την έκθεση σε περιβαλλοντικές τοξίνες όπως οι ενδοκρινικοί διαταράκτες, ουσίες που διαταράσσουν την φυσιολογική ορμονική ρύθμιση του αναπαραγωγικού συστήματος και δυστυχώς υπάρχουν σε πολλά προϊόντα (π.χ. πλαστικά, φυτοφάρμακα, καλλυντικά).

Εκτός της ηλικίας και των παραμέτρων του τρόπου ζωής, υπάρχουν νοσήματα στη γυναίκα και στον άνδρα που οδηγούν σε μειωμένη γονιμότητα. Παθήσεις που σχετίζονται με υπογονιμότητα στη γυναίκα είναι ορμονικές διαταραχές που διαταράσσουν την ωοθυλακιορρηξία όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, καταστάσεις γενετικές και μη (ακτινοθεραπεία/χημειοθεραπεία) που μειώνουν τις εφεδρείες των ωοθηκών, η ενδομητρίωση και καταστάσεις που αποφράσσουν τις σάλπιγγες ή επηρεάζουν τη δυνατότητα εμφύτευσης του εμβρύου στη μήτρα. Καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν ανδρική υπογονιμότητα είναι η κρυψορχία, η κιρσοκήλη, ορμονικές διαταραχές όπως ο υπογοναδισμός (ανεπάρκεια της τεστοστερόνης), γενετικές παθήσεις, λοιμώξεις του γεννητικού συστήματος, ιατρικές θεραπείες (χημειοθεραπεία/ακτινοθεραπεία) και νοσήματα που εμποδίζουν τη μεταφορά του σπέρματος στο γεννητικό σύστημα της γυναίκας.

Η διερεύνηση του υπογόνιμου ζευγαριού πρέπει να περιλαμβάνει τον έλεγχο και των δύο συντρόφων ταυτοχρόνως με τη λήψη ενδελεχούς ιστορικού, τη διενέργεια κλινικής εξέτασης και βασικών εργαστηριακών εξετάσεων που περιλαμβάνουν οπωσδήποτε το σπερμοδιάγραμμα στον άνδρα και μεθόδους εκτίμησης της ωοθυλακιορρηξίας, των εφεδρειών των ωοθηκών και της βατότητας των σαλπίγγων στη γυναίκα. Στόχος είναι η τεκμηρίωση της αιτιολογίας της υπογονιμότητας, που θα καθοδηγήσει τον επαγγελματία υγείας στη χάραξη της βέλτιστης θεραπευτικής στρατηγικής. Επιπλέον, η ακριβής αιτιολογική διάγνωση είναι σημαντική γιατί μπορεί να αποκαλύψει παθήσεις που επηρεάζουν τη γενικότερη υγεία του άντρα ή της γυναίκας ή έχουν γενετικές επιπτώσεις στους απογόνους.

Το αισιόδοξο μήνυμα της παγκόσμιας ημέρας γονιμότητας είναι ότι πλέον η επιστήμη έχει ισχυρά και αποτελεσματικά όπλα στη φαρέτρα της για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Η διόρθωση της υποκείμενης αιτίας με φαρμακευτικές ή χειρουργικές μεθόδους ή/και η βελτίωση του τρόπου ζωής (πχ απώλεια βάρους, διακοπή καπνίσματος και αλκοόλ) μπορεί να αυξήσουν τις πιθανότητες φυσικής σύλληψης. Εάν δεν έχει εντοπιστεί κάποια αιτία για την υπογονιμότητα ή αυτή δεν επιδέχεται θεραπείας ή η θεραπεία της είναι ανεπιτυχής τότε λύση προσφέρει η εφαρμογή των μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής όπως η ενδομήτρια σπερματέγχυση (IUI), η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF )ή μικρογονιμοποίηση (ICSI). Ακόμα και όταν δεν υπάρχει διαθέσιμο γενετικό υλικό από τους συντρόφους μπορεί να επιτευχθεί κύηση με χρήση ωαρίων ή σπερματοζωαρίων από δότρια ή δότη αντίστοιχα. Στη χώρα μας διαθέτουμε άριστα καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό και ένα από τα πιο προοδευτικά νομοθετικά πλαίσια στο τομέα αυτό.

Κομβικό ρόλο στη προστασία της αναπαραγωγικής υγείας κατέχει η πρόληψη. Βασική της συνιστώσα πρέπει να είναι η έγκυρη ενημέρωση από νεαρή ηλικία για τη βιολογία της γονιμότητας και τους παράγοντες που μπορεί να την επιδεινώσουν. Οι στρατηγικές διαφύλαξης της γονιμότητας περιλαμβάνουν την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, την αποφυγή της παχυσαρκίας, του καπνίσματος, της κατάχρησης αλκοόλ και της έκθεσης σε περιβαλλοντικές τοξίνες/ενδοκρινικούς διαταράκτες. Επιπλέον η έγκαιρη χειρουργική διόρθωση της κρυψορχίας σε βρέφη, η άμεση αντιμετώπιση των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων και η κρυοσυντήρηση σπέρματος ή ωαρίων πριν τη χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία αποτελούν τεκμηριωμένες προληπτικές παρεμβάσεις για τη διαφύλαξη του δυναμικού μελλοντικής γονιμότητας.

Η υπογονιμότητα δεν είναι ταμπού, ούτε πηγή ενοχής. Είναι ιατρικό πρόβλημα με μείζονες ψυχολογικές, οικονομικές και δημογραφικές επιπτώσεις. Η ιατρική κοινότητα έχει τα διαγνωστικά και θεραπευτικά εργαλεία για τη διαχείρισή της. Η πολιτεία οφείλει να δημιουργήσει τις κατάλληλες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες για τη στήριξη των ζευγαριών που προσπαθούν να τεκνοποιήσουν και να εξασφαλίσει ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες παροχής εξειδικευμένης φροντίδας για θέματα αναπαραγωγικής υγείας.

Επιμέλεια κειμένου: Χρήστος Π. Τσαμέτης, Ενδοκρινολόγος, Κλινικός Ανδρολόγος (ΕΑΑ cert.), Διδάκτωρ Α.Π.Θ., Επιστημονικός συνεργάτης Μονάδας Ενδοκρινολογίας Αναπαραγωγής. Α’ Μαιευτική και Γυναικολογική κλινική Α.Π.Θ. ΓΝΘ «Παπαγεωργίου», Θεσσαλονίκη

03/03/2026

Δελτίο Τύπου
Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας
4 Μαρτίου 2026
Η 4η Μαρτίου έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως η Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας (World Obesity Day), μια πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Παχυσαρκίας (WOF) που σκοπεύει στην ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και την κινητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας.

Η Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας είναι μια έκκληση για συλλογική δράση. Δεν αφορά μόνο τα κιλά στη ζυγαριά, αλλά την ποιότητα ζωής και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον υγείας. Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία, και η κατανόηση είναι το πρώτο βήμα προς την αλλαγή.

Για το 2025, το κεντρικό θέμα της καμπάνιας ήταν "Changing Systems, Healthier Lives" (Αλλάζοντας τα Συστήματα, Υγιέστερες Ζωές). Αυτή η προσέγγιση μετατοπίζει την ευθύνη από το άτομο στο περιβάλλον, τονίζοντας ότι η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας απαιτεί δομικές αλλαγές σε συστήματα υγείας, διατροφής και κοινωνικής πολιτικής.

Για το 2026, το κεντρικό μήνυμα της εκστρατείας είναι «8 Δισεκατομμύρια Λόγοι για Δράση κατά της Παχυσαρκίας» (8 Billion Reasons to Act on Obesity), υπογραμμίζοντας ότι η κρίση αυτή μας αφορά όλους.

Η παχυσαρκία δεν είναι απλώς ένα αισθητικό ζήτημα ή αποτέλεσμα έλλειψης θέλησης, όπως λανθασμένα πιστευόταν για χρόνια. Είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική νόσος. Κύριο γενεσιουργό αίτιο πρόκλησης της παχυσαρκίας είναι η αύξηση της ενεργειακής πρόσληψης σε σχέση με την ενεργειακή κατανάλωση. Η εξίσωση είναι σχετικά απλή και συνοψίζεται στο οτι όταν υπάρχει θετικό ενεργειακό ισοζύγιο, δηλαδή η ενεργειακή πρόσληψη είναι μεγαλύτερη από την ενεργειακή κατανάλωση, ο οργανισμός αποθηκεύει την περίσσεια ενέργειας ως λίπος.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η παχυσαρκία είναι αναγνωρισμένη ως νόσος που επηρεάζει σχεδόν όλες τις φυσιολογικές λειτουργίες του σώματος. Οι ρυθμοί αύξησης είναι ανησυχητικοί, με τις εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι έως το 2030, περίπου ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως θα ζουν με παχυσαρκία. Η Ελλάδα, δυστυχώς, κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ευρώπη, καθώς τα ποσοστά υπέρβαρων και παχύσαρκων ενηλίκων και ανηλίκων είναι σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η χώρα μας παρουσιάζει υψηλά ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, γεγονός που υποθηκεύει τη δημόσια υγεία του μέλλοντος, καθώς ένα παιδί με παχυσαρκία έχει μεγάλες πιθανότητες να γίνει ένας ενήλικας με παχυσαρκία. Η αντιμετώπιση πρέπει να ξεκινά από την οικογένεια και το σχολείο, όχι με εξαντλητικές δίαιτες, αλλά με την καλλιέργεια μιας υγιούς σχέσης με το φαγητό και την κίνηση.

Η παχυσαρκία συνδέεται άμεσα με μια σειρά από σοβαρές, χρόνιες παθήσεις που μειώνουν το προσδόκιμο και την ποιότητα ζωής. Οι κυριότερες συνέπειες περιλαμβάνουν τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τον καρκίνο, τα μυοσκελετικά προβλήματα και την ψυχική υγεία.

Ο στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Παχυσαρκίας είναι η ευαισθητοποίηση για την παχυσαρκία ως χρόνια νόσο και όχι απλώς ως αποτέλεσμα κακών επιλογών, καθώς και η καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος.

Επίκεντρο για το 2026: Δίνεται τεράστια έμφαση στην παιδική παχυσαρκία, η οποία εξελίσσεται σε "ωρολογιακή βόμβα" για τα συστήματα υγείας.

Πρόβλεψη-Σοκ: Σύμφωνα με την Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας, μέχρι το 2035 αναμένεται ότι 1 στους 4 ανθρώπους παγκοσμίως θα ζει με παχυσαρκία αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα.

Η Ελλάδα στην Κατάταξη: Η χώρα μας παραμένει σε υψηλές θέσεις στην Ευρώπη, ειδικά στα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, κάτι που καθιστά την ενημέρωση μέσω φορέων -όπως ο ΕΟΔΥ- επιτακτική.

Η καμπάνια αναδεικνύει ότι η ατομική ευθύνη (διατροφή και άσκηση) δεν αρκεί, αν το περιβάλλον είναι "παχυσαρκογόνο".

Ζούμε σε έναν κόσμο που ευνοεί την αύξηση βάρους. Η εύκολη πρόσβαση σε υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα, το υψηλό κόστος των φρέσκων προϊόντων και ο καθιστικός τρόπος ζωής δημιουργούν αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν "παχυσαρκογόνο περιβάλλον". Επιπλέον, το άγχος και η έλλειψη ύπνου επηρεάζουν άμεσα τις ορμόνες της πείνας (γκρελίνη και λεπτίνη), καθιστώντας τον έλεγχο του βάρους μια ανηφορική μάχη.

Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στη θεραπεία είναι το κοινωνικό στίγμα. Η "ντροπή για το σώμα" (body shaming) δεν παρακινεί τους ανθρώπους να χάσουν βάρος· αντίθετα, οδηγεί σε απομόνωση και διατροφικές διαταραχές.

Η Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας καλεί για ενσυναίσθηση και αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η παχυσαρκία είναι ένα σύνθετο πρόβλημα που απαιτεί συλλογική δράση. Αλλάζοντας τα συστήματα που αποτυγχάνουν να προστατεύσουν την υγεία μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν κόσμο όπου το υγιές βάρος είναι επιλογή για όλους. Η μάχη κατά της παχυσαρκίας δεν αφορά μόνο το "είναι", αλλά το "ζειν" με καλύτερη υγεία, αξιοπρέπεια και ποιότητα.

Επιμέλεια κειμένου: Κωστής Γ. Μιχαλάκης, Ενδοκρινολόγος,
SCOPE International Fellow in Obesity (WOF)

02/01/2026