Askvictoria

29/08/2026

Η θεραπεια πολλες φορες χρειαζεται απλα για να εχεις εναν μαρτυρα που να σ ακουσει και να σου πει ποσο πολυ εχεις υποφερει!

29/08/2026

Πως δεν το ειχα σκεφτεί!

28/08/2026

Και μη φοβασαι το κομματι σου που κραταει το συμπτωμα, αυτο σε εσωσε, ειναι ο σωτηρας σου! Αγαπα το που τα καταφερε...το λεω αυτο παντα και δακρυζω...αυτα τα κομματια δεν ερχονται με χαρα στη θεραπεια γιατι φοβουνται την ανυπαρξια...χρειαζεται θεραπευτης και θεραπευομενος να του υποσχεθουν αγαπη , αφοσιωση και ουσιαστικη παρουσία....

18/08/2026

Αν δεν ξέρεις σε ποιο λιμάνι θέλεις να πας δεν υπάρχει ευνοϊκός άνεμος για σένα...Κικερονας

17/08/2026

Η κάθε δύση είναι και ο προαγγελος μιας ανατολής.....

16/08/2026

Οταν αλλαζεις τον τροπο που βλεπεις τα πραγματα, τα πραγματα που βλεπεις αλλαζουν....

15/08/2026

Ένας επιστήμονας από της Ινδίες, ήθελε να δοκιμάσει μια θεωρία. Χρειαζόταν έναν εθελοντή. Τελικά τον βρήκε, ήταν ένας καταδικασμένος σε θάνατο ο οποίος θα εκτελεστεί με απαγχονισμό.

Ο επιστήμονας πρότεινε στον καταδικασμένο, το ακόλουθο: Θα συμμετείχε σε ένα επιστημονικό πείραμα που συνίστατο στο να κάνει ένα μικρό κόψιμο στον δάχτυλο, με σκοπό το αίμα του να στάζει σιγά-σιγά, μέχρι την τελευταία σταγόνα. Εξήγησε ότι είχε ελάχιστες πιθανότητες να επιβιώσει, αλλά ότι έτσι κι αλλιώς, ο θάνατός του θα ήταν χωρίς πόνο· ούτε καν θα το προσέξει.

Ο Καταδικασμένος άνθρωπος δέχτηκε, επειδή ο θάνατος με αυτόν τον τρόπο, ήταν προτιμότερος από το να πεθάνει στην ηλεκτρική καρέκλα. Τον έβαλαν σε ένα φορείο και του έδεσαν το σώμα του για να μην μπορεί να κουνηθεί. Στη συνέχεια έκαναν ένα μικρό κόψιμο στο δάχτυλο και τοποθετήθηκε κάτω από το χέρι του ένα μικρό βάζο αλουμινίου.

Το κόψιμο ήταν επιφανειακό, μόνο τα πρώτα στρώματα δέρματος, αλλά ήταν αρκετό για να πιστέψει ότι είχε πραγματικά κόψει τις φλέβες του. Κάτω από το κρεβάτι, ένα μπουκάλι ορού τοποθετήθηκε με μια μικρή βαλβίδα που ρυθμίζει το πέρασμα του υγρού, με τη μορφή των σταγόνων που έπεφταν στο βάζο. Ο Καταδικασμένος, μπορούσε να ακούσει τον ορό και να μετρήσει κάθε σταγόνα από αυτό που πίστευε ότι ήταν το αίμα του.

Ο επιστήμονας, χωρίς τον κατάδικο να τον βλέπει, κλείνει τη βαλβίδα, έτσι ώστε ο ορός να μειωθεί, με την πρόθεση να νόμιζε ότι το αίμα του θα τελείωνε.

Με το πέρασμα των λεπτών το πρόσωπό του έχανε χρώμα, ο ρυθμός της καρδιάς του επιτάχυνε και τον έκανε να χάσει αέρα στους πνεύμονες του. Όταν η απελπισία έφτασε στο μέγιστο σημείο της, ο επιστήμονας έκλεισε εντελώς τη βαλβίδα και μετά ο καταδικασμένος έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε.

Ο επιστήμονας κατάφερε να αποδείξει ότι το ανθρώπινο μυαλό συμμορφώνεται αυστηρά με ό, τι αντιλαμβάνεται και ότι το άτομο το δέχεται, είτε θετικό είτε αρνητικό, ενεργώντας σε όλο το ψυχικό και οργανικό μας μέρος.

Πάντα πίστευα ότι το μυαλό δεν έχει όρια όταν εξαπατά τον εαυτό του. Χειρότερα ακόμα και όταν δεν καταλαβαίνεις τα πράγματα και κάνεις ό, τι μπορείς για να καταλάβεις, όπως όταν βλέπουμε πράγματα που τα παίρνουμε ως υπερφυσικά αλλά αυτό δεν είναι.

Πολλές φορές στη ζωή μας έχουμε προβλήματα που φαίνεται να είναι καταστροφικά. Υπάρχει ενδεχομένως κάποιος που μας λέει ότι υπάρχει μια μικρή μικρή πιθανότητα να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση, αλλά αποφασίσαμε να πιστέψουμε μόνο αυτά που μπορούμε να αντιληφθούμε και να φανταστούμε.

Πηγή: Dr. Bernard Lown, Η χαμένη τέχνη της θεραπείας

10/08/2026

Μια δημοσίευση μου το 2013 μου θύμισε σήμερα το Facebook....είναι πολύ αγαπημένη....το αντίο...
Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά,
ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι, και να αλυσοδένεις μια ψυχή,
Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι.
Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια,
Και αρχίζεις να μαθαίνεις.

πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια,
Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις
Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα.

Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού.
Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,

γιατί το έδαφος του Αύριο
είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια
και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις.
Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό,
Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ.
Αντί να περιμένεις κάποιον,
να σου φέρει λουλούδια,

Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις.
Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη
Και ότι, αλήθεια, αξίζεις,
Και μαθαίνεις. μαθαίνεις,
με κάθε αντίο μαθαίνεις.

~Χόρχε Λούις Μπόρχες / Μαθαίνεις
Στα μονοπάτια της ποίησης

01/08/2026

Διαλέγω εμένα!

Listen to “I Choose Me” by Sia with this powerful lyrics video.Thi...