29/08/2024
De afgelopen drie dagen was het erg druk op de afdeling waar ik werk. Fysiek en mentaal volle kracht er tegenaan, volle afdeling, continue vol met zware patienten met intense zorg, geen pauzes, bijna continue meer dan 8uur non stop doorwerken.
Dat is vermoeiend en hakt er wel in. Ook ik word een dagje ouder.
Daarom was het heerlijk om vanavond even thuis te zijn. Ik nam even de tijd voor mezelf. Eerst een montone verstillende klankmeditatie waarin ik mezelf enorm de stilte in bracht, om uiteindelijk een rust te vinden waarin ik drie ademcycli had per minuut. Totale rust. Ik heb zo een uur met één (soms twee) klankschaal gespeeld. Aanslaan, klank laten uitsterven, weer aanslaan. Op een gegeven moment heb ik een tweede klankschaal traag laten meezingen en dat bracht mij nog dieper de stilte in. Het was de focus op klank en adem en het ging eigenlijk vanzelf. Gedachten kwamen en gedachten gingen. Er heerste een enorme vrede in de Tempelkamer.
Vol rust en vrede heb ik mezelf toen getrakteerd op een cacao ceremonie in de achtertuin. Mindfull twee bekers cacao drinken, met honing en kaneel, alles natuurlijk volledig biologisch. Na de cacao genoten van de stilte. De stilte achter het geluid. Ik hoorde de auto's over de snelweg rijden, de kikkers in de sloot, vogels, maar daarachter was die heerlijke stilte. Mijn ademhalingsfrequentie was nog immer heel laag en zo kon ik een lange tijd heerlijk zittend op een kussentje genieten van de duisternis (kaarsen had ik allang uitgeblazen) en de stilte. En vooral de geur van het groen om me heen.
Al met al mezelf meer dan twee uur getrakteerd op stilte en rust. Even een stop, een halt, in een periode van hectiek in het kwadraat. Tijdens de meditaties ook geen beelden opgezocht, het ging mij er juist om, om het niets te omarmen. De geest, de ziel te resetten. En dat is mij gelukt. Heerlijk. Zo heerlijk.