24/06/2026
கடந்த பதிவில் நம் பக்கத்தில் ஒருவர் (அவரின் கமெண்ட் ஸ்கிரீன்ஷாட்டில் உள்ளது) மிக முக்கியமான ஒரு ஆரோக்கியப் புள்ளியைக் குறிப்பிட்டிருந்தார்: "உடல் உழைப்பு மிகவும் அவசியம்" என்பதுதான் அது. அவரின் அந்தப் பார்வைக்கு முதலில் எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்! 👏🏻
📌 அவர் கூறிய 'உடல் உழைப்பு' என்ற புள்ளி முற்றிலும் சரியானது. ஆனால், "உணவில் என்ன சத்து இருக்கிறது என்ற அறிவு தேவையில்லை" மற்றும் "உடல் சி வைட்டமினை உற்பத்தி செய்யும்" என்ற தவறான புரிதலை ஒரு மருத்துவராக, கண்ணியமாகவும் அறிவியல் பூர்வமாகவும் மாற்ற வேண்டும் !
அவர் எழுப்பிய இந்தச் சிந்தனை, இன்றைய நவீன உலகில் நாம் அனைவரும் விவாதிக்க வேண்டிய இரண்டு முக்கியமான விஷயங்களை நோக்கி நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது
1. "சத்துக்களைப் பார்த்துப் பார்த்துச் சாப்பிட வேண்டுமா?" என்ற கேள்வி பலருக்கும் உண்டு. ஆனால், நம் முன்னோர்கள் எந்த உணவில் என்ன சத்து இருக்கிறது என்று லேப் ரிப்போர்ட் பார்த்துத் தெரிந்து கொள்ளவில்லை என்றாலும், அவர்களிடம் அசாத்தியமான "உணவு அறிவு" இருந்தது.
வயிற்றில் புண் இருந்தால் மணத்தக்காளி கீரை,
வயிற்றுப்போக்கு ஏற்பட்டால் மாதுளம்பழம் அல்லது சுண்டைக்காய்,
சளி பிடித்தால் தூதுவளை, கற்பூரவள்ளி...
என்று எந்தப் பிரச்சனைக்கு எந்த உணவை, பழத்தை, மூலிகையைச் சாப்பிட வேண்டும் என்ற துல்லியமான அறிவியல் தெளிவு அன்றே அவர்களிடம் இருந்தது. அவர்கள் உணவை வெறும் வயிறு வளர்க்கும் பொருளாகப் பார்க்காமல், மருந்தாகப் பார்த்தார்கள். எனவே, நாம் உண்ணும் உணவில் என்ன நன்மை இருக்கிறது என்பதைத் தெரிந்து கொள்வது நம் பாரம்பரியத்தின் தொடர்ச்சிதான்!
2. நமது உடலின் வியக்கத்தக்கப் பண்புகளைப் பற்றிப் பேசும்போது ஒரு சிறிய மருத்துவத் தெளிவு அவசியம். மனித உடலால் பல சத்துக்களைத் தானே உற்பத்தி செய்ய முடியும் என்பது உண்மைதான். ஆனால், "வைட்டமின் சி" (Vitamin C) போன்ற சில அத்தியாவசிய சத்துக்களை மனித உடலால் இயற்கையாக உற்பத்தி செய்யவோ, சேமித்து வைக்கவோ முடியாது. இதை நாம் தினசரி உண்ணும் பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகள் மூலமாக மட்டும்தான் உடலுக்குக் கொடுத்தாக வேண்டும். எனவேதான், தேடித் தேடி நல்ல உணவுகளை உண்ண வேண்டிய கட்டாயத்தில் நாம் இருக்கிறோம்.
"தின்னுக்கிட்டே இருந்தா பத்தாது... உடல் உழைப்பும் அவசியம்!"
அவர் சொன்னது போல, எவ்வளவுதான் சத்தான உணவுகளை அள்ளி அள்ளிச் சாப்பிட்டாலும், உடலுக்குப் போதிய உழைப்பு இல்லை என்றால் அந்தச் சத்துக்கள் உடலுக்கு நஞ்சாகத்தான் மாறும்.
அந்தக் காலத்தில் முன்னோர்கள் சத்தான உணவுகளைச் சாப்பிட்டதோடு, அதற்கு இணையாகக் காடு, கழனிகளில் வியர்வை சிந்த உழைத்தார்கள்.
ஆனால் இன்று நம்மிடம் ஏசி அறைகளும், உட்கார்ந்த இடத்திலேயே வேலை செய்யும் முறைகளும் மட்டுமே மிஞ்சியுள்ளன.
உணவு என்பது உறைபொருள் (Fuel) என்றால், உழைப்பு என்பது அதை எரிக்கும் என்ஜின் (Engine). என்ஜின் ஓடாமல் எரிபொருளை மட்டும் நிரப்பிக் கொண்டே இருந்தால் வண்டி பழுதாகிவிடும் அல்லவா?
✨ஒரு இயற்கை மருத்துவரின் நெஞ்சார்ந்த வேண்டுகோள்.
ஆரோக்கியம் என்பது ஒரு ஒற்றைப் பாதையில் கிடைப்பது அல்ல.
1. நாம் உண்ணும் உணவில் என்ன நன்மைகள் இருக்கின்றன என்ற "விழிப்புணர்வு" நமக்கு வேண்டும்.
2. அதே நேரத்தில், அந்த உணவைச் செரிக்க வைப்பதற்கான முறையான "உடல் உழைப்போ அல்லது உடற்பயிற்சியோ" கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டும்.
இந்த இரண்டுமே ஆரோக்கியத்தின் இரு கண்கள். ஒன்றைக் கைவிட்டு இன்னொன்றைப் பிடிக்க முடியாது.
✅ஆரோக்கியமான விவாதங்களை எழுப்பும் நம் அகம் கேர் ஃபாலோவர்ஸ்க்கு மீண்டும் என் நன்றிகள்!
Dr.Faleela,BNYS