09/09/2026
Hver hlúir að fólkinu sem stendur vaktina fyrir aðra?
Ég las áhugaverða grein Sigríðar Bjarkar Þormar um þrautseigju fólks í framlínustörfum.
Þar kemur fram mikilvæg áminning: Að hlúa að fólkinu sem sinnir krefjandi störfum er ekki merki um að það ráði ekki við starfið. Það er hluti af því að byggja upp faglegt og öruggt starfsumhverfi.
Þetta á ekki aðeins við um viðbragðsaðila sem mæta alvarlegum atburðum.
Í félagsþjónustu, heilbrigðisþjónustu, menntakerfinu og fjölmörgum öðrum störfum stendur fagfólk í annars konar framlínu á hverjum degi. Það tekur erfið samtöl, ber ábyrgð á velferð annarra, tekst á við óvissu og þarf oft að taka flóknar ákvarðanir undir álagi.
Álagið getur safnast upp hægt og hljótt.
Þess vegna þarf stuðningur við fagfólk að vera meira en viðbragð þegar eitthvað er komið í óefni. Við þurfum líka að byggja upp sjálfsvitund, faglegt öryggi, skýr mörk og leiðir til að vinna úr álagi og skilja starfið eftir í vinnunni.
Fagmanneskjan sjálf er eitt mikilvægasta verkfærið í starfinu.
Og það verkfæri þarf bæði að styrkja, vernda og þróa.
Greinina má lesa hér:
Á hverjum degi lesum við um erfiða atburði þar sem við reiðum okkur á fólk í framlínunni.