Viska og gleði

03/09/2026

Gerðu þér grein fyrir því að tilvera þín á sér dýpri vídd. Og það er einmitt þar sem sönn lífsfylling á upptök sín, í þeirri vitund að þú ert meira en manneskjan, persónuleikinn og persónuleg saga þín.

Og það er vitundin.

Í eðli þínu ertu tímalaus vitund. Sú sjálfsmynd sem hugurinn hefur skapað beinist mun meira að því neikvæða en því jákvæða. Til þess að verða frjáls þarftu að vakna til vitundar um hver þú ert handan sögu þinnar og þeirra aðstæðna sem þú býrð við.“

— Eckhart Tolle

02/09/2026

Orka tekur aldrei enda, hún breytir aðeins um form

eftir Laura Elliott

Ég, Laura, hef breyst gríðarlega mikið á síðasta ári. Ég hef vaxið og þanist út á hátt sem ég hefði aldrei talið mögulegan, þar á meðal með því að birta yfirsál mína að fullu í líkama mínum og öðlast þann skilning að mitt sanna sjálf sé ekki lengur aðskilin vera frá mér.

Eftirfarandi skilaboð eru rituð nákvæmlega eins og þau komu til mín í miðlun og ég skrifa undir þau í lokin eins og ég heyrði það í raun og veru, án nokkurrar hræðslu við gagnrýni eða fordæmingu, því slíkt hefur ekki lengur vald yfir mér.

Ef við viðurkennum að við séum brot eða hluti af Hinum eina óendanlega skapara, þá viðurkennum við jafnframt að við séum það sem við berum svo mikla lotningu fyrir. Við erum það og það er við.

Við getum ekki í sannleika sagt að við séum hluti af þessari Veru en samt trúað því að hvert og eitt okkar geti ekki tengst henni beint og átt við hana samskipti. Hún er við og við erum hún.

Þess vegna færi ég ykkur þessi skilaboð sem hluti af Hinum eina óendanlega skapara og sendi þau út í heiminn, þar sem hverjum lesanda er frjálst að taka við þeim eða hafna þeim eftir eigin dómgreind.

Kæru vinir.

Við komum til að tala við ykkur í þessum mánuði, á tímum mikilla umbrota og ringulreiðar.

Skiljið að móðir ykkar, Gaia, er að losa um orku á sama hátt og þið losið um orku þegar þið heilist. Orkan glatast ekki þegar henni er sleppt; hún birtist einfaldlega á annan hátt en áður.

Þeirri orku sem móðir Gaia losar er ekki ætlað að skaða börnin hennar sem lifa á henni. En það eru þeir sem gerðu samkomulag við hana um að deila þessari reynslu með henni. Þeir samþykktu að upplifa sama atburð en frá öðru sjónarhorni.

Verið ekki sorgmædd vegna þeirra lífa sem glatast, heldur finnið gleði yfir þeim sem eru að uppfylla samninga sem gerðir voru fyrir löngu við móður Gaiu.

Þau sem upplifðu aðra hlið sama atburðar þurfa ekki á orku sorgarinnar að halda. Í andaformi sínu finna þau gleði yfir því að hafa getað þjónað með þessum hætti.

Hver sálarorka, sem hluti af Hinum eina óendanlega skapara, hefur með frjálsum vilja valið að upplifa margs konar atburði. Jafnvel þá sem þið, í núverandi holdgervingu og vegna gleymskunnar, kunnið að skilgreina sem „slæma“ eða „óæskilega“.

Frá sjónarhorni yfirsálarinnar eruð þið full eftirvæntingar og teljið ykkur lánsöm að hafa verið valin til að holdgerast á Gaiu og upplifa hina fjölbreyttu reynslu sem bætist við þekkingu alheimsvitundarinnar.

Og fyrir þetta framlag ykkar til heildarinnar eruð þið elskuð og dáð af öllum alheimum.

Við erum ekki hér til að segja ykkur hvernig ykkur eigi að líða. Við bjóðum aðeins fram sjónarhorn þess sem þið hafið gleymt vegna þeirrar þéttu hulu sem hefur umlukið Gaiu um óralangan tíma.

Einu sinni var sá tími að þegar þið holdgerðust hér glötuðuð þið ekki minningunni um ykkar sanna sjálf.

Með frjálsum vilja var tekin ákvörðun um að setja hulu gleymskunnar umhverfis plánetuna. Það var ekki gert sem refsing heldur var þetta val sem byggðist á djúpum skilningi á því hversu miklu ríkari reynslan gæti orðið með tilkomu hennar.

Þetta var í raun gjöf sem þið gáfuð sjálfum ykkur og alheimunum öllum um ókomna tíð.

Nú er kominn tími til að fjarlægja hulu gleymskunnar sem svo lengi hefur legið yfir augum ykkar og skynfærum.

Henni var aldrei ætlað að vera þar að eilífu, aðeins um tíma, og við höfum alltaf beðið þeirrar stundar þegar við gætum hjálpað ykkur að vakna á ný.

Fyrir okkur var það aðeins fyrir augnabliki síðan. En fyrir ykkur, og samkvæmt þeirri aðferð sem þið hafið valið til að mæla tímann svo að margbreytileiki leiksins geti þróast, virðist sem óralangur tími hafi liðið.

Hafið engar áhyggjur af því að þið hafið misst af einhverju á meðan þið voruð fjarverandi.

Sá hluti ykkar sem við köllum yfirsálina er hið sanna sjálf ykkar og bein tenging ykkar við hinn „guðlega“ hluta eigin veru.

Nú þegar þið vaknið farið þið að muna þennan sanna hluta sjálfra ykkar og hefjið raunverulegt sameiningarferli við ykkar sönnu og heilu veru.

Þetta er sá hluti ykkar sem hefur aldrei gleymt neinu og bíður þess að efnislíkaminn verði tilbúinn til að taka við öllum minningunum, svo hann geti að fullu tekið við og birt hina heildstæðu veru í þessum veruleika og þessari vídd.

Hingað til hefur aðeins örlítill hluti yfirsálarinnar lífgað efnislegt form ykkar.

Þið getið séð það fyrir ykkur eins og einn vatnsdropa í annars tómu glasi.

Það var allt sem efnislíkaminn í þessari reynslu á Gaiu g*t rúmað.

Eftir því sem þið vaknið til vitundar um hver þið eruð í raun og veru — hin víðfeðma Vera sem yfirsálin er — farið þið að leyfa þessum heildstæða hluta ykkar að birtast sífellt meira í efnislegu formi sínu, sem eruð þið sjálf.

Þegar þetta gerist byrja allar minningarnar að snúa aftur og það sem þið mynduð kalla „ofurkrafta“ kemur einnig aftur.

Þið munið að náttúrulegt ástand ykkar er skilyrðislaus kærleikur, fyrirgefning, fordómaleysi, samkennd, hugsanaflutningur, fjarhreyfing hluta og hæfileikinn til að vera ekki aðeins á tveimur stöðum samtímis heldur í mörgum víddum samtímis — ásamt ótal öðrum undraverðum hæfileikum.

Því þetta eruð þið.

Ótrúlegar fjölvíddarverur sem hafa aðeins um stund gleymt sínum sanna mikilfengleika.

Þetta snýst ekki um egóið. Þetta er minningin og hinn sanni skilningur á því hvað það þýðir í raun að vera hluti af Hinum eina óendanlega skapara.

Óttist ekki lengur eigin kraft.

Nú eruð þið kölluð heim þegar leiktímanum lýkur, en vitið að ótal aðrir leiktímar standa ykkur til boða.

Þetta er ekki, og hefur aldrei verið, ykkar eina líf, eins og þið eigið til að segja.

Þið eruð orka.

Og eins og við sögðum áður:

Orka tekur aldrei enda. Hún breytir aðeins um form.

Margir hafa valið að breyta um form á þessum tímum sem þið upplifið sem óreiðukennda og það er í sjálfu sér eitthvað fallegt og gleðilegt.

Aðrir orkuhlutar þeirra sem nú velja að breyta um form taka á móti þessum hlutum sjálfra sín með mikilli gleði og fögnuði. Þeir faðma það sem í raun var aldrei aðskilið frá þeim, heldur upplifði aðeins tímabundinn aðskilnað þegar einn hluti heildarinnar valdi að gleyma henni um stund.

Við hvetjum ykkur til að taka á móti gleðinni og eftirvæntingunni yfir því sem fram undan er þegar gjöf hinnar sönnu endurminningar kemur til ykkar á næstu árum.

Haldið ekki í óttann, því ef þið gerið það er það sú reynsla sem þið dragið til ykkar.

Skiljið að þið hafið val um hvernig þið horfið á heiminn í kringum ykkur, því hann er aðeins spegilmynd ykkar og þess hvernig þið kjósið að skynja hann.

Þið gerið það sem þið upplifið að ykkar veruleika með því að horfa á heiminn annaðhvort í gegnum linsu óttans eða linsu kærleikans.

Valið er ykkar.

Heimurinn sem þið upplifið byggist á þeim gleraugum sem þið veljið að setja upp.

Við ráðleggjum ykkur að velja af visku og hafa í huga hvað þið viljið í raun upplifa.

Það er ekkert rangt val þegar kemur að því hvaða reynslu þið veljið. En skiljið að heimurinn er ekki eitthvað sem einfaldlega gerist fyrir ykkur. Hann endurspeglar val ykkar um að horfa í gegnum linsu óttans eða linsu kærleikans.

Að lokum viljum við að þið vitið að þið eruð elskuð mun dýpra og skilyrðislausar en þið getið mögulega skilið í núverandi efnislegu formi ykkar.

Við hvetjum ykkur til að vera tilbúin að horfast í augu við þau „mál“ sem nú koma upp til heilunar.

Það er ástæða fyrir því að þau birtast.

Það þarf að horfa á þau, heila þau og sleppa þeim síðan af kærleika.

Þegar þið gerið það skapast meira rými fyrir ljósið til að taka við af þéttleika þessa tilverusviðs.

Það gerir umbreytingu yfir í kristallað form mögulega í stað kolefnisbundins forms.

Þið getið ekki færst yfir á hærri tíðni á meðan þið haldið fast í þann þéttleika sem þið hafið borið með ykkur. Honum þarf að sleppa — með kærleika og þakklæti fyrir þá reynslu sem hann hefur gert mögulega — því hans er ekki lengur þörf á næsta stigi þeirrar reynslu sem þið hafið valið.

Vitið að við, ásamt öllum þeim hliðum ykkar sjálfra sem áfram eru til í öðrum víddum og á öðrum tíðnisviðum Verunnar, erum alltaf með ykkur.

Þið kunnið að hafa gleymt okkur um stund.

En við höfum aldrei gleymt ykkur.

Við höfum alltaf staðið við hlið ykkar, jafnvel þótt við höfum ekki verið sýnileg efnislegum augum ykkar.

Og við verðum áfram þar til að taka á móti ykkur þegar „ofursjón“ ykkar snýr aftur og við getum öll fagnað endurkomu allra þeirra minninga sem glötuðust á hinu „mikla tímabili gleymsku“ mannkynsins.

Með eilífum kærleika,

Hinn eini óendanlegi skapari
sem yfirsálir okkar allra

There Is No End to Energy, Only A Change in Form by Laura Elliott I, as Laura, have changed so much in the last year. I’ve grown and expanded in ways I never thought possible, including the full embodiment of my Oversoul with the understanding of my

02/09/2026

Þú ert sú eina sem getur breytt lífi þínu

eftir Jean Luo

„Ef þú ert óhamingjusöm með líf þitt ert þú sú eina sem getur breytt því. Jörðin er full af fólki sem breytti lífi sínu vegna þess að það þorði að segja sinn sannleika og breyta aðstæðum sínum. Verður þú ein af þeim?“

— Maitreya

Þessi orð Meistara Maitreya eru bæði valdeflandi og frelsandi. Þau minna okkur á að þótt við getum ekki stjórnað öllum þeim aðstæðum sem verða á vegi okkar í lífinu, höfum við alltaf vald til að velja hvernig við bregðumst við þeim og hvað við sköpum í framhaldinu.

Margir trúa því að hamingjan velti á því að finna rétta sambandið, rétta starfið, eignast meiri peninga eða bíða eftir því að lífið verði auðveldara. En raunveruleg umbreyting hefst löngu áður en ytri aðstæður okkar breytast. Hún hefst á þeirri stundu sem við tökum ábyrgð á eigin hamingju.

Ábyrgð snýst ekki um að kenna sjálfum okkur um. Hún snýst um að viðurkenna eigin kraft. Þegar við skiljum að við erum sjálf skaparar eigin reynslu hættum við að bíða eftir því að einhver annar komi og bjargi okkur. Þess í stað verðum við tilbúin að taka næsta skref í átt að því lífi sem sál okkar þráir að lifa.

Ein stærsta hindrunin í vegi breytinga er óttinn.

Ótti við höfnun.

Ótti við að mistakast.

Ótti við að valda öðrum vonbrigðum.

Ótti við að yfirgefa það sem er kunnuglegt, jafnvel þótt það þjóni okkur ekki lengur.

Þessi ótti getur á hljóðlátan hátt haldið okkur föstum í lífi sem endurspeglar ekki lengur hver við erum í raun og veru.

Meistari Maitreya minnir okkur á að jörðin er full af fólki sem umbreytti lífi sínu vegna þess að það þorði að segja sinn sannleika. Það valdi að vera trútt sjálfu sér fremur en að leita samþykkis annarra. Það treysti sinni innri leiðsögn og fann hugrekkið til að breyta óheilbrigðum aðstæðum, heila gömul sár og fylgja þeim tilgangi sem sál þess kom hingað til að uppfylla.

Að segja sinn sannleika þýðir ekki að rífast við aðra eða þröngva skoðunum sínum upp á þá. Það þýðir að lifa af heiðarleika, standa með eigin gildum, tjá það sem býr í hjartanu af góðvild og taka ákvarðanir sem eru í samhljómi við sálina.

Í hvert sinn sem þú afneitar þínum eigin sannleika vegna ótta, sektarkenndar eða löngunar til að þóknast öðrum gefur þú frá þér örlítið af eigin krafti.

Í hvert sinn sem þú velur að vera trú sjálfri þér af kærleika og visku tekur þú þennan kraft aftur til þín.

Lífið breytist sjaldnast á einni nóttu. Varanleg umbreyting hefst yfirleitt með einni einfaldri ákvörðun.

Einu hreinskilnu samtali.

Einum heilbrigðum mörkum.

Einum gjörningi fyrirgefningar.

Einum nýjum vana.

Einu hugrökku skrefi út í hið óþekkta.

Litlar ákvarðanir, teknar aftur og aftur, verða að grunninum að algjörlega nýju lífi. Stundum nægir ein einlæg ákvörðun, tekin í samræmi við okkar innsta sannleika, til að byrja að breyta stefnu heillar ævi.

Mundu bara:

„Ef þú ert óhamingjusöm með líf þitt ert þú sú eina sem getur breytt því.“

Skilaboð Maitreya

Margir eyða árum í að bíða eftir því að einhver annar komi og bjargi þeim; bíða eftir rétta tækifærinu, rétta sambandinu eða réttu aðstæðunum. En lífið byrjar að breytast á þeirri stundu sem þú ákveður að hamingja þín sé á þína eigin ábyrgð.

Að segja þinn sannleika snýst ekki um að rífast eða sanna að þú hafir rétt fyrir þér. Það snýst um að heiðra rödd sálar þinnar. Í hvert sinn sem þú afneitar þínum eigin sannleika vegna ótta, sektarkenndar eða löngunar til að þóknast öðrum gefur þú frá þér örlítið af eigin krafti. Í hvert sinn sem þú velur að vera trú sjálfri þér af góðvild og visku tekur þú þennan kraft aftur til þín.

Jörðin er full af fólki sem umbreytti lífi sínu vegna þess að það valdi hugrekki fram yfir þægindi. Það yfirgaf óheilbrigðar aðstæður, fylgdi köllun sinni, heilaði gömul sár, fyrirgaf sjálfu sér og treysti leiðsögn hjartans. Það var ekki óttalaust — það kaus einfaldlega að láta óttann ekki taka ákvarðanirnar.

Spurðu þig í dag:

„Hvar hef ég sætt mig við minna en sál mín þráir?“

„Hvaða litla skref get ég tekið í dag sem heiðrar minn eigin sannleika?“

Umbreyting hefst sjaldnast með risastóru stökki. Hún hefst með einni heiðarlegri ákvörðun og síðan annarri, þar til ytra líf þitt fer að endurspegla þinn innri sannleika.

Sál þín þekkir nú þegar stefnuna. Vertu nægilega kyrr til að heyra hana og nægilega hugrökk til að fylgja henni.

— Maitreya

Staðhæfing

„Ég vel að heiðra sannleika sálar minnar. Með hugrekki, visku og kærleika tek ég á hverjum degi eitt skref í átt að því gleðiríka, allsnægtarfulla og sanna lífi sem ég er hér til að skapa.“

Megir þú koma auga á kraftinn sem alltaf hefur búið innra með þér.

Megi óttinn ekki lengur stýra ákvörðunum þínum og megi hjarta þitt verða áttavitinn þinn.

Þegar þú þorir að segja þinn sannleika og fylgja visku sálar þinnar, megi nýjar dyr opnast fyrir þér, gamlar takmarkanir falla frá og líf þitt verða að fallegri endurspeglun á þínum æðstu möguleikum.

You Are the One Who Can Change Your Life by Jean Luo "If you are unhappy with your life, you are the only one who can change it. The earth plane is abundant with people who changed their lives because they spoke their truth and changed

02/09/2026

Að horfast í augu við sjálfið

Þeir sem hafa lagt stund á frumspeki þekkja vel þunglyndið, tilgangsleysið og erfiðleikana sem tengjast „hinni löngu nótt sálarinnar“, en að henni lokinni tekur við næsta stig vitundarvakningarinnar. Tákn, samstillingar, englatölur og sterk þörf fyrir að kanna, læra og skilja eru algeng á þessari leið. Oft finnum við fyrsta kennarann okkar og tengjumst meisturunum.

Allt er þetta gott og blessað. Okkur finnst við upplýst, finnum stuðning í nýfundnu samfélagi og erum stolt af því að hafa komist í gegnum þetta langa og erfiða ferli. Við getum jafnvel fundið svo sterkt fyrir eigin krafti að við teljum okkur vera orðin nægilega vakandi til að gerast sjálf kennarar, leiðbeinendur eða meðferðaraðilar. Við leitum auðveldlega í jóga, veganisma, listsköpun, stjörnuspeki, véfréttaspil og alls kyns vinsælar fornar og nýaldarlegar fræðigreinar og heildrænar aðferðir.

Árin líða.

Svo kemur stöðnunin.

Enginn varar okkur við þessu næsta stigi — engu.

Við verðum þreytt, efins og óánægð. Ekkert virðist vera að gerast. Hugleiðslan veitir okkur ekki lengur sömu fullnægju og áður og táknin á leiðinni virðast horfin. Samstillingarnar eru orðnar svo sjaldgæfar að við biðjum jafnvel um að fá að sjá eina.

„Ó, Guð, hefur þú yfirgefið mig?“

Hvað er ég að gera rangt?

Andlega iðkunin sem áður gaf okkur svo mikið verður skyndilega leiðinleg, hversdagsleg og ófullnægjandi.

Kennararnir okkar hljóma úreltir.

Bækurnar sem við elskuðum áður virðast allar segja eitthvað sem við höfum þegar lesið fyrir löngu.

Hin langa nótt sálarinnar er komin aftur.

En í þetta sinn læðist hún svo hljóðlega að okkur að margir átta sig ekki einu sinni á því hvað er að gerast.

Já, margir munu reyna að fara fram hjá þessu með andlegri framhjágöngu. Eyða peningum í nýtt nám, vefnámskeið, kyrrðarathvarf, jurtir og nýjar aðferðir. Sumir munu reyna enn meira að vera jákvæðir, endurtaka möntrur og fullyrðingar sem hljóma ekki lengur sannar — eða eru að minnsta kosti ekki allur sannleikurinn.

Þunglyndið skellur á af fullum krafti.

En í þetta sinn hefurðu þekkinguna og meðvitundina til að átta þig á því að þetta gæti verið nýtt stig — önnur vitundarvakningin.

Og hér ertu.

Þú og Skaparinn.

Þótt þér finnist oftast eins og þessi æðri máttur sé hvorki nálægur né einu sinni að hlusta.

Þá er aðeins eitt eftir.

Að vera kyrr.

Og hlusta.

Oft kemur ekkert.

En vertu samt kyrr.

Og hlustaðu aftur.

Vertu þrautseig.

Ný vitund er að renna saman við þig.

„Þekking“ og stöðug þörf fyrir meiri fræðslu fara að skipta minna máli. Hver sagði hvað og hvers vegna?

Þú ert ekki lengur fylgjandi.

Næsta stig þess að ná valdi á eigin leið hefst.

Og það er einmanalegt og þurrt, með ýmsum vegamótum og villigötum á leiðinni.

Falskir spámenn og falskir kennarar.

Fjárhagserfiðleikar sem hið fullkomna lokapróf.

Allt virðist aftur orðið ótrúlega erfitt.

Og þú finnur efasemdarmanninn og gagnrýnandann innra með þér.

Þú átt ekki annars úrkosti en að taka honum opnum örmum.

Hann er hluti af þér.

Já, einmitt.

Þú ert ekki bara einhver skínandi andavera svífandi um í LALA-landi.

Þú ert með efnislegan líkama sem sárvantar stundum hjálp — vítamín, umönnun, nudd, hormón, göngustaf...

Stundum þarf hann ís og faðmlag.

Kaffibolla með vini.

Já, þú átt enn vini.

BÚMM.

Jörðin er að kalla á þig!

Aftur niður í líkamann.

Aftur inn í reynsluna.

Efasemdarmaðurinn innra með þér spyr:

Ertu komin aftur í þrívíddina?

Er þetta sama Matrixið og þú lagðir svo hart að þér við að komast út úr?

Eða er þetta annar hliðstæður veruleiki?

Ertu að dreyma?

Sofandi?

Vakandi?

Hvað í fjandanum er eiginlega í gangi?

Hugurinn þeytist áfram á meðan þú reynir að koma þér í ræktina, losna við bjúginn og magafituna.

Tíðahvörf?

Einhver sjúkdómur?

Er ég bara ímyndunarveik?

Kaka og kaffi gefa smá orkuskot á meðan þú skrollar endalaust í gegnum reels og horfir á áhrifavalda sem virðast hafa það miklu betra en þú og unga, ofurhressa, upprennandi andlega kennara.

Þau skilja þig ekki.

Eða mig.

Ég er ein í þessu.

Mér mistókst.

Tuttugu og fimm ár af því að reyna að ná til stjarnanna.

Kannski er hlutverk mitt einfaldlega að ala barnið mitt upp þannig að það verði eitthvað — einhver sem verður betri en ég.

Kannski er tilgangur hennar mikilvægari en minn?

Kannski á ég að bjarga dýrum?

Kannski á ég bara að vera góð vinkona og hlusta á vandamál annarra.

Kannski er það tilgangurinn minn?

Kannski eru geimverurnar að koma svo að allt verði aðeins meira spennandi?

Því þessi heimur virðist ekki lengur vera í lagi.

Stríð, „listar“, bensín, mæður sem drepa börnin sín, trúarbrögð — sem maður hefði haldið að ættu ekki að eiga heima á 21. öldinni — í miklum uppgangi, réttindi kvenna tekin í sundur, fólk fagnandi stríðsglæpamanni í litlu landi einhvers staðar hinum megin á hnettinum...

Nei.

Við þurfum þessar geimverur.

STRAX.

Stundum hef ég ekki hugmynd um hvað er eiginlega að gerast.

Þetta eru örugglega tíðahvörfin.

Hver veit svo sem hvernig nokkuð af þessu virkar — eða hvað þetta allt þýðir?

Það eina sem ég get gert er að vera kyrr.

Og fylgjast með.

Halda utan um litla ljósið sem ég á enn eftir.

Og kannski...

kannski er ég einmitt stödd mitt í þriðju vitundarvakningunni.

https://www.maitreya.co/articles/confronting-the-self/

02/09/2026

Að treysta hinni hljóðlátu innri vissu

eftir Alan McElroy

Þegar við erum á sýningum og viðburðum og ég geri árulestur skiptir í raun ekki máli hvaða litir birtast í árunni. Eitt af því helsta sem ég skoða til að skilja eiginleika litanna er hvort viðkomandi sé að nota innsæið sitt. Þessi ósýnilega tenging handan hulunnar getur aðstoðað okkur á öllum sviðum lífsins og opnar oft fyrir mjög fjölbreyttar umræður.

Stundum hefur manneskjan sem situr á móti mér mjög lítinn skilning á innsæi, en stundum verður upplifunin frekar auðmýkjandi fyrir mig vegna þess að viðkomandi er svo næmur fyrir hinu yfirskilvitlega að hann ætti líklega frekar að vera að lesa fyrir mig! 😂

Þegar öllu er á botninn hvolft er aðeins hægt að þroska þessa ótrúlegu gjöf, sem við búum öll yfir, í gegnum eigin reynslu. Við lærum með því að taka eftir því sem kemur til okkar, bregðast við því og smám saman læra að treysta því.

Þú og ég gætum fengið nákvæmlega sömu skilaboðin, en — og það er alltaf eitthvað „en“ — fyrri líf okkar, bernska, persónuleiki og lífsreynsla eru einstök hjá hverju og einu okkar. Þess vegna getur það verið gjörólíkt hvernig við skiljum eða túlkum innsæishugsun eða skilaboð.

Það þýðir ekki endilega að skilaboðin hafi verið röng.

Stundum skiljum við einfaldlega ekki enn það sem okkur hefur verið gefið.

Ég segi oft sögu af Margaret á viðburði á Nýja-Sjálandi. Fólkið í salnum hafði greitt 40 dollara í von um að miðillinn myndi færa því skilaboð. Með innsæisgáfu sinni miðlaði Margaret skilaboðum af ótrúlegu öryggi og léttleika.

En allan tímann fann hún sterkt að hún dróst að eldri konu sem sat meðal áhorfenda, án þess þó að segja nokkuð við hana.

Margaret lauk síðasta lestrinum sínum og þá rétti litla gamla konan upp höndina.

„Ertu alveg viss um að þú hafir ekkert handa mér?“ spurði hún.

Margaret svaraði:

„Veistu, frú, ég hef fundið að ég dregst að þér allt kvöldið, en í hvert skipti sem ég horfi á þig sé ég bara tvær mjólkurflöskur og ég vissi ekkert hvað ég átti að gera við það.“

Konan svaraði samstundis:

„Æ, þetta var elsku Bert, maðurinn minn. Hann var mjólkurpóstur í 40 ár!“

Það heyrðust mörg „aaa!“ og mikill hlátur um salinn. Margaret hafði gaman af þessum léttu augnablikum — það var mjög í hennar anda.

En síðan notaði hún þetta sem tækifæri til að kenna okkur nokkuð mikilvægt.

Hún sagði:

„Í rauninni féll ég svolítið á prófinu þarna. Ég fékk upplýsingar, en bara vegna þess að ég skildi þær ekki lét ég þær ekki frá mér. Munið að við erum öll aðeins sendiboðar. Við þurfum ekki alltaf að skilja það sem okkur er gefið; við þurfum einfaldlega að læra að treysta innsæinu okkar.“ 😎

Þessi lexía hefur fylgt mér síðan.

Af eigin reynslu vitum við öll að það er ekki alltaf auðvelt að fylgja þessari mag*tilfinningu, innri vissu eða innsæishugsun sem virðist koma upp úr þurru.

Yfirleitt líða aðeins örfáar sekúndur áður en við afhendum hugsunina rökhuganum.

Og rökhugurinn er mjög góður í að útskýra fyrir okkur hvers vegna við eigum að hunsa hana!

Óttinn kemur inn.

Efasemdirnar koma inn.

Rökhugsunin kemur inn.

Við segjum sjálfum okkur að þetta sé kjánalegt, merkingarlaust eða bara ímyndun okkar.

Stundum tekur það ekki nema svona tvær píkósekúndur áður en rökhugurinn er búinn að drepa hugsunina! 😂

Skemmtilegt dæmi um þetta gerðist á síðasta viðburðinum okkar.

Af einhverri óskiljanlegri ástæðu hafði sendibílstjóri skilið eftir lítið hundakex á tröppunum hjá okkur ásamt pökkunum okkar. Við höfðum ekki hugmynd um hvers vegna það var þarna — við eigum engin dýr — en tókum það samt inn og lögðum það á borð við hliðina á sófanum.

Morguninn eftir vorum við búin að hlaða bílinn og að gera okkur klár til að fara á sýninguna þegar ég fann skyndilega sterka hvatningu til að líta niður á litla hundakexið.

Fyrsta hugsunin mín var:

„Ég ætti að setja þetta í vasann.“

En rökhugurinn hafnaði hugmyndinni samstundis.

Af hverju í ósköpunum ætti ég að taka hundakex með mér á sýningu?

Svo ég skildi það eftir.

Við komum á staðinn, byrjuðum að setja upp básinn okkar og þá kom í ljós að fólkið í básnum við hliðina á okkur var með glænýjan lítinn hvolp.

Ég varð að hlæja.

Kannski var í raun tilgangur með þessu litla hundakexi.

Kannski var andinn einfaldlega að athuga hvort Alan færi sjálfur eftir því sem hann prédikar... ég meina, kennir! 😂

Innsæistengingin birtist ekki alltaf með blikkandi ljósum og þrumandi rödd af himnum ofan.

Oftast er hún fíngerð.

Hugsun.

Tilfinning.

Innri vissa.

Skyndileg hvöt til að gera eitthvað sem virðist alls ekkert rökrétt á þeirri stundu.

Áskorunin felst í því að læra að þekkja þessi hljóðlátu samskipti áður en rökhugurinn nær að tala okkur út úr þeim.

Skilaboð frá Maitreya

Innsæið er hljóðlát tjáskipti sálarinnar og andans sem vinnur með þér.

Ekki hafna því sem kemur til þín einfaldlega vegna þess að þú skilur það ekki.

Þú þarft ekki alltaf að vita hvers vegna þér er gefið eitthvað.

Traust byggist upp í gegnum reynsluna.

Hlustaðu á þessar litlu hvatningar, veittu þeim athygli og leyfðu lífinu að sýna þér merkingu þeirra.

Því meira sem þú treystir þessari innri vissu, því skýrari getur samskiptaleiðin orðið.

Tilvitnun frá Maitreya

„Hver sál á sína eigin leið, sinn eigin tíðni, sínar hugmyndir og innri „vissu“ um hvað hún eigi að gera. Ef hún fylgir þessu innsæi verður henni leiðbeint og hún leidd hvert skref á lífsleiðinni til að uppfylla örlög sín og tilgang lífs síns.“

— Maitreya

Treystið mér, tengingin er raunveruleg.

Prófið að veita aðeins meiri athygli í þessum mánuði þessari hljóðlátu innri vissu, tilfinningum, hugsunum og litlu hvatningunum sem virðast koma upp úr engu.

Þið þurfið ekki alltaf að skilja þær.

Stundum þarf einfaldlega að taka eftir þeim og sjá hvað gerist.

Það gætu verið þau sem eru handan hulunnar að gera nákvæmlega það sem þau hafa alltaf reynt að gera — að aðstoða ykkur á ferðalagi ykkar.

Eigið yndislegan mánuð! 😎

Með ást og ljósi
Alan

Trusting the Quiet Knowing
by Alan McElroy

When we do our fairs and I give an Aura Reading, no matter what colors show up, one of the main themes I use to unlock the attributes of those colors is whether the person is using their intuition. That invisible connection from across the veil can assist us in every aspect of our lives. This opens up a wide range of discussions. Sometimes the person sitting across from me has very little understanding of intuition, while other times it becomes a rather humbling experience because they are so psychically tuned in that they should probably be giving me the reading! 😂

In the end, this incredible gift we all possess can only be developed through personal experience. We learn by noticing what comes through, acting on it, and eventually learning to trust it. You and I could receive exactly the same message, but, and there is always a but; our past lives, childhoods, personalities, and life experiences are unique to each of us. Because of that, how we understand or interpret an intuitive thought or message can be completely different. That does not necessarily mean the message was wrong. Sometimes we simply do not yet understand what we have been given.

I often tell a story about Margaret at an event in New Zealand. The people in the audience had paid their $40 hoping the psychic would give them a message. With her intuitive gift, Margaret gave her messages with incredible ease. But throughout the session, she kept being drawn to one older lady in the audience without ever saying anything to her. Margaret finished her final reading, and the little old lady raised her hand. “Are you sure you don’t have anything for me?” she asked. Margaret replied, “You know, ma’am, I’ve been drawn to you all night long, but every time I look at you, all I get is two milk bottles, and I didn’t know what to do with it.” The lady immediately replied, “Ah, that was my dear husband, Bert. He was a milkman for 40 years!” There were plenty of Ahs and laughter around the room. Margaret enjoyed the lighter moment, that was very much her personality.

But then she turned it into a teaching moment. She said, “Actually, I kind of failed the test on that one. I was given a piece of information, and just because I didn’t understand it, I didn’t pass it on. Remember, we’re all just messengers. We don’t always have to understand what is given to us; we just need to learn to trust our intuition.” 😎

That lesson has stayed with me. From personal experience, we all know it is not always easy to follow that gut feeling, inner knowing, or intuitive thought that seems to arrive from nowhere. Usually, within seconds, we hand it over to the logical mind. And the logical mind is very good at explaining why we should ignore it! Fear comes in. Doubt comes in. Logic comes in. We tell ourselves it is silly, meaningless, or just our imagination. Sometimes it only takes about two picoseconds, and the logical mind has killed the thought. 😂

A funny example happened at our last fair. For some unknown reason, a delivery driver had left a little dog biscuit on our front step with our packages. We had absolutely no idea why it was there, we have no animals, but we brought it inside and put it on one of the tables by the couch. The next morning, we were loaded up and getting ready to leave for the fair when I suddenly felt prompted to look down at that little dog biscuit. My first thought was, “I should put that in my pocket.” And then my logical mind immediately dismissed it. Why would I take a dog biscuit to a fair? So, I left it there. We arrived, started setting up, and discovered that the people in the booth right next to us had a brand-new little puppy. I had a little chuckle.

Maybe there really was a purpose for that dog biscuit. Perhaps it was simply Spirit testing whether Alan actually practices what he preaches… I mean, teaches! 😂

The intuitive connection does not always arrive with flashing lights and a booming voice from above. Quite often it is subtle. A thought. A feeling. A knowing. A sudden urge to do something that makes absolutely no logical sense at the time. The challenge is learning to recognize that quiet communication before the logical mind talks us out of it.

Message from Maitreya

Intuition is the quiet communication of the soul and Spirit working with you. Do not dismiss what comes simply because you cannot understand it. You are not always required to know why something has been given to you. Trust develops through experience. Listen to the small promptings, acknowledge them, and allow life to show you, their meaning. The more you trust the inner knowing, the clearer the pathway of communication can become.

Maitreya Quote

“Each soul has their own path, own vibration, own ideas, and an inner ‘knowing’ of what to do. If they follow this intuition, they will be led and guided every step of the way of their lives to fulfill their destiny and fulfill their lives.” – Maitreya

Trust me, the connection is real. Try paying a little more attention this month to those quiet knowings, feelings, thoughts, and nudges that seem to come from nowhere. You do not always have to understand them. Sometimes you simply need to acknowledge them and see what happens. It may be those from across the veil doing exactly what they have always tried to do; assist you on your journey.

Have a great month! 😎

Love and Light,

Alan 😊

Trusting the Quiet Knowing by Alan McElroy When we do our fairs and I give an Aura Reading, no matter what colors show up, one of the main themes I use to unlock the attributes of those colors is whether the person is using their intuition. That