08/08/2026
ជីវិតខ្លីណាស់ តើចាំបាច់បកស្រាយធ្វើអ្វី?
មនុស្សយើងចំណាយពេលច្រើនឆ្នាំពេក ក្នុងការដើរបកស្រាយប្រាប់មនុស្សដែលដើមឡើយមិនដែលចង់យល់ពីយើងសោះ។
ខ្លាចអ្នកដទៃយល់ច្រឡំ។
ខ្លាចគេវាយតម្លៃ។
ខ្លាចពាក្យចចាមអារ៉ាមមួយចំនួន មកធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់រូបភាពរបស់ខ្លួនឯង។
ប៉ុន្តែរហូតដល់ថ្ងៃមួយដែលអ្នកធំដឹងក្តី អ្នកនឹងយល់ឃើញថា...
អ្វីដែលហត់នឿយបំផុត មិនមែនជាការរងការយល់ច្រឡំនោះទេ។
ប៉ុន្តែគឺការចំណាយពេលមួយជីវិត ប្រឹងប្រែងធ្វើឱ្យគាប់ចិត្តមនុស្សដែលមិនដែលគិតនឹងជឿជាក់លើរូបយើង។
មនុស្សដែលស្មោះត្រង់នឹងអ្នក...
គ្រាន់តែមើលលើរបៀបដែលអ្នករស់នៅ ពួកគេនឹងយល់ភ្លាម។
មនុស្សដែលមានគំនិតអគតិស្រាប់...
ទោះបីជាអ្នកនិយាយរាប់ពាន់ម៉ាត់ ក៏ពួកគេនៅតែស្តាប់តែអ្វីដែលពួកគេចង់ស្តាប់ដដែល។
មានមនុស្សខ្លះមិនត្រូវការការពិតឡើយ។
ពួកគេគ្រាន់តែត្រូវការរឿងរ៉ាវមួយដើម្បីយកទៅជជែកដេញដោលគ្នាតែប៉ុណ្ណោះ។
មានមនុស្សខ្លះមិនត្រូវការហេតុផលនោះទេ។
ពួកគេគ្រាន់តែត្រូវការលេសមួយដើម្បីធ្វើការវិនិច្ឆ័យ។
ដូច្នេះហើយ កុំប្រើប្រាស់ពេលវេលាដ៏មានតម្លៃរបស់អ្នក ដើម្បីទៅស្រាយបំភ្លឺចំពោះមុខមនុស្សដែលមិនសមនឹងទទួលបានវាឱ្យសោះ។
កុំយកភាពស្ងប់ស្ងាត់នៅក្នុងចិត្ត ទៅផ្លាស់ប្តូរយកពាក្យសរសើរទទួលស្គាល់ពីរបីម៉ាត់ពីអ្នកដទៃ។
បុរាណចារ្យធ្លាប់ពោលថា៖
«ទឹកថ្លាជ្រុល គ្មានត្រីរស់នៅ។ មនុស្សម៉ត់ចត់ស៊ីជម្រៅជ្រុល គ្មានមិត្តភក្តិស្និទ្ធស្នាល។»
ជីវិតមនុស្ស មិនអាចធ្វើឱ្យត្រូវចិត្តមនុស្សគ្រប់គ្នានោះទេ។
អ្នកកាន់តែប្រឹងរស់នៅតាមខ្សែភ្នែករបស់អ្នកដទៃ អ្នកកាន់តែបាត់បង់ខ្លួនឯង។
ក្ដីរីករាយរបស់អ្នក មិនគួរបណ្តោយឱ្យស្ថិតនៅលើមាត់របស់អ្នកដទៃឡើយ។
តម្លៃរបស់អ្នក ក៏មិនមែនកំណត់ដោយពាក្យសរសើរ ឬពាក្យរះគន់នោះដែរ។
មនុស្សដែលយល់ពីអ្នក នឹងនៅក្បែរអ្នក។
មនុស្សដែលមិនយល់ មិនយូរឬឆាប់ ក៏នឹងចាកចេញទៅ។
មនុស្សម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានជ្រុងមើលរៀងៗខ្លួន។
អ្នកមិនអាចដើរអស់មួយជីវិត ដើម្បីទៅតាមកែប្រែគំនិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗបានឡើយ។
អ្វីតែមួយគត់ដែលអ្នកអាចធ្វើបាន គឺរស់នៅដោយភាពស្មោះត្រង់។
រស់នៅដោយសប្បុរស។
រស់នៅដោយមិនអៀនប្រៀនចំពោះមនសិការខ្លួនឯង។
ពេលវេលាមានតម្លៃណាស់ ចូរចំណាយវាសម្រាប់គ្រួសារ។
សម្រាប់មនុស្សដែលស្រឡាញ់យើង។
សម្រាប់រៀនសូត្រ និងអភិវឌ្ឍខ្លួនឯង។
កុំខ្ជះខ្ជាយពេលវេលាជារៀងរាល់ថ្ងៃ ត្រឹមតែដើម្បីរត់តាមពាក្យចចាមអារ៉ាម ដែលគង់តែត្រូវខ្យល់បក់បាត់បង់អស់នោះ។
រហូតដល់ចុងបញ្ចប់...
អ្វីដែលធ្វើឱ្យមនុស្សយើងមានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ មិនមែនជាការទទួលបានការសរសើរពីមនុស្សគ្រប់គ្នានោះទេ។
ប៉ុន្តែគឺនៅពេលយប់ងងឹត អ្នកនៅតែអាចប្រឈមមុខចំពោះមុខខ្លួនឯងដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់។
ជីវិតមនុស្សខ្លីណាស់។
កុំរស់នៅដើម្បីសុំការទទួលស្គាល់ពីនរណាម្នាក់។
ចូររស់នៅដើម្បីកុំឱ្យមានការស្តាយក្រោយ។
បុរាណចារ្យមានពាក្យមួយពោលថា៖ «វិញ្ញូជនស្វែងរកកុសលពីខ្លួនឯង ជនពាលស្វែងរកកុសលពីអ្នកដទៃ»។
មនុស្សដែលមានប្រាជ្ញា មិនចំណាយពេលមួយជីវិតដើម្បីដើរបកស្រាយនោះទេ ប៉ុន្តែចំណាយពេលមួយជីវិតដើម្បីដុសខាត់ និងអប់រំចិត្តគំនិតខ្លួនឯង។
នៅពេលដែលផ្លូវចិត្តរឹងមាំគ្រប់គ្រាន់ ពាក្យសរសើរមិនធ្វើឱ្យកើតមានមោទនភាពជ្រុល ហើយពាក្យរះគន់ក៏មិនធ្វើឱ្យបាក់ទឹកចិត្តដែរ។
មានតែមនុស្សដែលនៅតែពឹងផ្អែកលើភ្នែករបស់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ ទើបបាត់បង់នូវភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់ខ្លួនឯង។
ចិត្តគំនិតស្ងប់ស្ងាត់ មិនមែនដើម្បីជួយឱ្យអ្នកក្លាយជាមនុស្សល្អឥតខ្ចោះនៅក្នុងភ្នែករបស់អ្នកដទៃនោះទេ ប៉ុន្តែវាជួយឱ្យអ្នកក្លាយជាបេសកជនដែលមានសន្តិភាពបំផុតនៃខ្លួនអ្នក។ នៅពេលដែលអ្នកអានអត្ថនេះ អ្នកនឹងយល់ថា អ្វីដែលគួរឱ្យខ្លាចបំផុត មិនមែនជាការរងការយល់ច្រឡំនោះទេ ប៉ុន្តែគឺដោយសារតែចង់បានការទទួលស្គាល់ពីអ្នកដទៃ រហូតដល់បាត់បង់ខ្លួនឯង។ មានមនុស្សខ្លះចំណាយពេលមួយជីវិតដើម្បីស្វែងរកភាពស្ងប់ស្ងាត់ពីខាងក្រៅ ប៉ុន្តែមិនដឹងថា ភាពស្ងប់ស្ងាត់ពិតប្រាកដ ចាប់ផ្តើមនៅពេលដែលយើងឈប់រស់នៅព្រោះតែសម្តីរបស់អ្នកដទៃ។
