07/05/2026
ဒီနှစ်အတွက် Success story လေးတပုဒ်ပေါ့။
ဖိုးဖိုးကြီးက တစ်ချိန်က တိုင်းပြည်အတွက် တာဝန်တွေကို အမြင့်ဆုံးနေရာကနေ ထမ်းဆောင်ခဲ့သူပါ။
ဒါပေမဲ့ ရောဂါဝေဒနာရှေ့မှာတော့ ဖိုးဖိုးဟာလည်း အားကိုးရာရှာနေတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်ပါပဲ။
ကင်ဆာဆိုတဲ့ စကားလုံးက မိသားစုကို မိုးကြိုးပစ်လိုက်သလို ဖြစ်စေခဲ့ပေမဲ့ သူတို့တွေ အရှုံးမပေးခဲ့ဘူး။
အကောင်းဆုံးဆိုတဲ့ ပြည်တွင်း ပြည်ပဆေးရုံတွေ၊ ငွေကုန်ကြေးကျအများဆုံး ကုထုံးတွေနဲ့ ဖိုးဖိုးကို ကာကွယ်ခဲ့ကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့... ဆေးရုံနံရံတွေကြားမှာ ဖိုးဖိုးကြီး ပိုပြီး နွမ်းနယ်လာခဲ့တယ်။
တစ်နှစ်မှာ လေးခေါက်ထက်မနည်း ပိုးဝင်လို့ ဆေးရုံပြန်တက်ရတိုင်း ဖိုးဖိုးရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက ပိုပိုပြီး အရောင်မှိန်လာတယ်။
ဆေးရုံမှာ ဖိုးဖိုးကြီး ရှိနေချိန်၊ အိမ်မှာ ဖွားဖွားကြီးက တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တာကို တွေးပြီး သူ စိတ်ဓာတ်တွေ အောက်ဆုံးထိ ကျသွားခဲ့တယ်။
ဖျားလိုက်တာမှ ၁၀၂ ဒီဂရီ အောက်ကို လုံးဝမကျတော့ဘူး။ မိသားစုဝင်တွေအားလုံး "နှုတ်ဆက်ချိန် ရောက်ပြီထင်ပါရဲ့" လို့ တွေးပြီး ရင်ကွဲမတတ် ခံစားနေရတဲ့အချိန်... ဖိုးဖိုးက နောက်ဆုံးတောင်းဆိုချက်အဖြစ် "အိမ်ပြန်ပါရစေ" လို့ အားယူပြီး ပြောခဲ့တယ်။
သမီးဖြစ်သူအတွက်ကတော့ ဒါဟာ သေမင်းနဲ့ စစ်တုရင်ကစားရသလိုပါပဲ။
"အဖေ့ကို ဆေးရုံပြန်မပို့တော့ဘူး" လို့ ကတိပေးထားပေမဲ့ အခြေအနေက ဆိုးဝါးလွန်းတော့ ကတိမတည်နိုင်တော့မှာကို ယူကျုံးမရ ဖြစ်နေရှာတယ်။ ဆေးရုံကလည်း "အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်ပေးပြီးပြီ" လို့ ပြောလာတဲ့အခါ... နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ကျမတို့နဲ့ သင်္ကြန်တွင်းမှာ ဆုံဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။
ကျမနဲ့ ဖိုးဖိုးကြီးသမီးနဲ့ ဖုန်းထဲစကားတွေအများကြီးပြောပြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ risk တွေကို ဆွေးနွေးခဲ့တယ်။ သကြင်္န်ပိတ်ရက်တွေမှာ နေ့တိုင်းနီးပါး ဖိုးဖိုးကြီးကို သွားရောက်ကုသခဲ့တယ်။
နောက်ဆုံးတော့ ကျမတို့အဖွဲ့နဲ့ အတူတူ အထူးကု သူငယ်ချင်းတွေ အားလုံး ဝိုင်းဝန်း တိုင်ပင်ကြတယ်။
"အဖိုးရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်တွေကို စိတ်ချမ်းသာစေချင်ရင် အိမ်မှာပဲ အသက်လုကြည့်ကြရအောင်" ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။
တကယ်ကို အံ့သြစရာပါပဲ... ချစ်ရတဲ့ ဇနီး၊ သားသမီးတွေနဲ့အတူ အိမ်ရဲ့ နွေးထွေးမှုကို ရလိုက်လို့လား၊ ကျမတို့ သေချာဆုံးဖြတ်ပြီး source of infection ကို သတ္တိရှိရှိ ဖယ်လိုက်လို့လား မသိဘူး၊ ဖိုးဖိုးကြီးရဲ့ အဖျားတွေ ကျသွားခဲ့တယ်။
အသက်ရှူစက်တွေ၊ ပိုက်တွေကြားမှာ မဟုတ်ဘဲ မိသားစုရဲ့ လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ဖိုးဖိုးကြီး ပြန်ပြီး စကားပြောနိုင်လာတယ်။ ကုသပေးခဲ့တဲ့ ဆရာဝန် သုံးယောက်လုံး ဝမ်းသာလွန်းလို့ သက်ပြင်းကို ပြိုင်တူ ချလိုက်မိတဲ့အထိပါပဲ။
အခုဆို ဖွားဖွားကြီးက ဖိုးဖိုးကြီးကို သွားကြည့်ပေးတိုင်း ကျမတို့ ဆရာမလေးတွေကို မျက်ရည်ဝဲပြီး ဆုတောင်းပေးနေတတ်တယ်။
အိမ်သားတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်ရယ်မောသံတွေကို ပြန်ကြားရတာဟာ ဘယ်ဆေးထက်မဆို ပိုပြီး စွမ်းပါတယ်။
ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က သိပ္ပံနည်းကျ မှန်လား၊ မှားလား ကျမတို့ မတွေးတော့ဘူး။
သိတာတစ်ခုကတော့... "အိမ်" ဆိုတဲ့ မေတ္တာနွေးထွေးမှုကြောင့် လူတစ်ယောက် ထပ်ပြီး ရှင်သန်ခွင့်ရသွားပြန်ပြီ ဆိုတာပါပဲ။ ❤️
#ဆရာဝန် #ဆေးခန်း
