စံမေမေ

စံမေမေ မေမေတို့ရေ မိခင်တစ်ဦးရဲ့အတွေ့အကြုံတွေ မျှဝေပါမယ်နော် 🤱🏻

31/08/2026

မိသားစုဆိုတာ တစ်ယောက်ရဲ့အားနည်းချက်ကို တစ်ယောက်က နားလည်ပေးနိုင်တဲ့နေရာ ဖြစ်သင့်ပါတယ်

မိသားစုထဲမှာ လူတိုင်းက ဘက်စုံပြည့်စုံနေကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။

#တစ်ယောက်ကစိတ်တိုလွယ်တယ်။
#တစ်ယောက်ကစကားပြောဖို့ခက်တယ်။
#တစ်ယောက်ကအရာရာကိုအရမ်းစိုးရိမ်တတ်တယ်။
#တစ်ယောက်ကဝေဖန်ခံရရင်အလွန်နာကျင်တတ်တယ်။
#တစ်ယောက်ကခံစားချက်ကိုမပြောတတ်ဘူး။
#တစ်ယောက်ကအမှားလုပ်မိရင်အချိန်ကြာကြာကိုယ့်ကိုယ်ကိုအပြစ်တင်တတ်တယ်။

တစ်ခါတလေ အဲဒီအရာတွေကို မိသားစုဝင်တွေကပဲ ~ မိသားစုအချင်းချင်း
“သူ့ရဲ့အားနည်းချက်” လို့ပဲ မြင်တတ်ကြပါတယ်။

ဒါပေမယ့် Psychology အမြင်နဲ့ကြည့်ရင် မိသားစုဆက်ဆံရေးမှာ အရေးကြီးတဲ့အရာတစ်ခုက—
Responsiveness — “မင်းကို ငါနားလည်တယ်” ဆိုတဲ့ခံစားချက် ပါ။
“Responsiveness in psychology is the ability to notice, understand, and react supportively to the emotional and physical needs of another person. “

Relationship psychology မှာ perceived responsiveness ဆိုတာ တစ်ဖက်လူက ကိုယ့်ရဲ့ခံစားချက်၊ လိုအပ်ချက်၊ အတွေးနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံတွေကို နားလည်ပေးတယ်၊ အသိအမှတ်ပြုပေးတယ်၊ ဂရုစိုက်ပေးတယ် လို့ ခံစားရခြင်းကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဒီ concept ဟာ close relationships တွေရဲ့ intimacy နဲ့ relationship quality ကို လေ့လာရာမှာ အရေးကြီးတဲ့ construct တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ (PubMed Central (PMC))

အဲဒီအတွက် မိသားစုထဲမှာ—
“သူဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေတာလဲ?”
ဆိုတာထက်
“သူဘာတွေကြုံနေရလို့ ဒီလိုတုံ့ပြန်နေတာလဲ?”
လို့ မေးတတ်လာဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

⸻

🌱 အားနည်းချက်ကို နားလည်ပေးတာဟာ အမှားကို ခွင့်လွှတ်ပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး

ဒါကို အရင်ဆုံး ခွဲခြားဖို့လိုပါတယ်။
Understanding ≠ Excusing

တစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို နားလည်ပေးတယ်ဆိုတာ သူလုပ်သမျှကို မှန်တယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။

ဥပမာ—
1 # အဖေက အလုပ်ပင်ပန်းလို့ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် စကားမပြောချင်တာကို နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် မိသားစုဝင်တွေကို အော်ဟစ်တာ၊ အရှက်ခွဲတာကိုတော့ လက်ခံရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

2 # အမေက စိုးရိမ်တတ်လွန်းလို့ ကလေးကို အရာရာထိန်းချုပ်ချင်တာကို နားလည်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ကလေးရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်ကို အမြဲတမ်း ဖယ်ရှားထားသင့်တယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

3 # ကလေးက စိတ်မထိန်းနိုင်လို့ စကားပြင်းပြင်းပြောမိတာကို နားလည်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်လူနာကျင်သွားရင် ပြန်တောင်းပန်ခြင်းနဲ့ ပြန်ပြင်ဆင်ခြင်း လည်း လိုပါတယ်။

နားလည်ပေးခြင်းက boundary ကို ဖျက်ပစ်တာမဟုတ်ဘူး။ Boundary ရှိနေတဲ့အထဲမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့အခက်အခဲကို နားလည်ပေးခြင်းပါ။

⸻
🌱 “မင်းက ဒီလိုပဲ” ဆိုတဲ့ Label ထက် “မင်းဘာဖြစ်နေလဲ” ဆိုတာကို ယှဉ်ကြည့်ပါ…
မိသားစုထဲမှာ အလွယ်တကူ label တပ်မိတတ်ပါတယ်။
“သူက ဒေါသအိုး။”
“သူက အရမ်းပျင်းတယ်။”
“သူက စကားမနားထောင်ဘူး။”
“သူက sensitive ဖြစ်လွန်းတယ်။”
“သူက ဘာမှမပြောတတ်ဘူး။”

ဒီလို label တွေ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောလာရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူတစ်ခု ကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသား / အကျင့် တစ်ခုလို ဖြစ်သွားစေနိုင်ပါတယ်။

အဲဒီအစား—
“မင်းက စိတ်တိုတဲ့လူ”လို့ မပြောဘဲ
“ဒီအခြေအနေမှာ မင်းစိတ်တိုသွားတာ ဘာကြောင့်လဲ?”လို့ မေးကြည့်ပါ။

ပြဿနာကို လူနဲ့ မပေါင်းလိုက်ဘဲ
အပြုအမူကို အပြုအမူအဖြစ်ပဲ မြင်ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။

⸻

🌱 မိသားစုထဲမှာ “နားလည်ခံရတယ်” ဆိုတဲ့ခံစားချက် ဘာကြောင့်အရေးကြီးလဲ?

Family psychology research မှာ family interaction တွေကို လေ့လာတဲ့အခါ responsiveness — တစ်ယောက်ရဲ့အတွေးနဲ့ခံစားချက်ကို နားလည်ပြီး ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးနိုင်ခြင်း က အရေးကြီးတဲ့ family process တစ်ခုအဖြစ် တွေ့ရပါတယ်။

မိသားစုဝင် ၁၉၈ စုကို လေ့လာထားတဲ့ study တစ်ခုမှာ family members တွေရဲ့ responsiveness ဟာ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ စရိုက်တင်မကဘဲ မိသားစုတစ်ခုလုံးရဲ့ interaction norms နဲ့ relationship patterns နဲ့ပါ ဆက်နွယ်နေကြောင်း တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီ study မှာ မိဘတွေက family responsiveness ရဲ့ overall tone ကို ကလေးတွေထက် ပိုမိုထည့်ဝင်နေကြောင်းလည်း တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ (PubMed)

ဆိုလိုတာက—
မိဘတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားလည်ပေးတဲ့ပုံစံကို ကလေးတွေကလည်း မိသားစုအတွင်း relationship pattern တစ်ခုအဖြစ် သင်ယူနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် မိဘက—
“မင်းအဖေက ဒီလိုလူပဲ” လို့ ဝေဖန်ပြောတာထက်
“ဖေဖေ အခုအလုပ်ပင်ပန်းနေလို့ စိတ်တိုသွားတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အော်ပြောတာတော့ မသင့်ဘူး။ နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြမယ်” လို့ ပြောနိုင်ရင်—

ကလေးဟာ လူတစ်ယောက်ကို နားလည်နိုင်သလို သူ့ရဲ့အပြုအမူကိုလည်း ခွဲခြားဝေဖန်တတ်တဲ့ စွမ်းရည် ကို သင်ယူလာနိုင်ပါတယ်။

⸻

🌱 မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို သိထားခြင်းက ဘာကိုပြောင်းလဲပေးနိုင်လဲ?

ဥပမာ—
အမေက တစ်ခုခုကို အကြိမ်ကြိမ်မေးတတ်တယ်။
ကလေးက—
“အမေက အမြဲစိတ်ရှုပ်စရာကောင်းတယ်”
လို့ပဲ မြင်နေမယ်ဆိုရင် conflict ဖြစ်လွယ်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့်—
“အမေက စိုးရိမ်စိတ်များလို့ အကြိမ်ကြိမ်သေချာချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
လို့ နားလည်လာရင် အခြေအနေကို တခြားမျက်လုံးနဲ့ ကြည့်နိုင်လာပါတယ်။

အမေဘက်ကလည်း—
“ကလေးက မပြောတာဟာ မိခင်ကို မလေးစားလို့မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ privacy လိုအပ်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
လို့ နားလည်လာနိုင်ပါတယ်။

အဲဒီလိုနဲ့—
Mother understands child.
Child understands mother.

ဆိုတဲ့ two-way understanding ဖြစ်လာပါတယ်။

⸻

🌱 နားလည်ပေးခြင်းက “စိတ်ထဲက ရန်သူ” ကို လျော့စေတတ်တယ်

မိသားစုထဲမှာ conflict ဖြစ်တဲ့အခါ တစ်ဖက်က—
“သူက ငါ့ကို နားမလည်ဘူး”လို့ ခံစားရတတ်ပါတယ်။

တစ်ဖက်ကလည်း—
“သူက ငါ့ကို မလေးစားဘူး”လို့ ခံစားရတတ်ပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ ပြဿနာက အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကနေ
လူတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ပုံစံ ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် conflict ဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ—
“ဘယ်သူမှားလဲ?” ဆိုတာထက်
“ဘယ်သူဘာလိုအပ်နေတာလဲ?” ဆိုတာကို ပြန်မေးနိုင်ရင် relationship ကို ပြန်ချိတ်ဆက်ဖို့ အခွင့်အရေးရပါတယ်။

⸻

🌱 မိသားစုထဲမှာ နားလည်မှုဆိုတာ ဘယ်လိုတည်ဆောက်မလဲ?

အရမ်းကြီးခက်ခဲတဲ့နည်းလမ်းတွေ မလိုပါဘူး။
၁။ အရင်နားထောင်ပါ။
အဖြေမပေးခင် နားထောင်ပါ။

၂။ ခံစားချက်ကို အသိအမှတ်ပြုပါ။
“မင်းအဲဒီလိုခံစားရတာ နားလည်တယ်” လို့ ပြောပါ။

၃။ အကြောင်းပြချက်ကို သိအောင်မေးပါ။
“ဘာကြောင့် ဒီလိုခံစားရတာလဲ?”

၄။ လူနဲ့ အပြုအမူကို ခွဲပါ။
“မင်းမကောင်းဘူး” မဟုတ်ဘဲ
“ဒီအပြုအမူက ပြဿနာရှိတယ်” လို့ ပြောပါ။

၅။ Boundary ထားပါ။
နားလည်ပေးတာနဲ့ မသင့်တော်တဲ့အပြုအမူကို ခွင့်ပြုတာ မတူပါဘူး။

၆။ Repair လုပ်တတ်ပါစေ။
စကားများပြီးရင်—
“အခုနည်းနည်းစိတ်လျော့သွားပြီ။ အစောက ငါပြောပုံ မကောင်းဘူး။ ပြန်ပြောလေ့ရှိကြမယ်”
ဆိုရင် ပြန်ချိတ်ဆက်ပြီး သင့်မြတ်နိုင်တတ်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။

⸻

🌱 သတိထားရမယ့်အချက်တစ်ခုရှိပါတယ်

မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို သိထားပြီး—
“သူက ဒီလိုပဲ” ဆိုပြီး တံဆိပ်ကပ်ထားတာက နားလည်မှု မဟုတ်ပါဘူး။

နားလည်မှုဆိုတာ—
“သူဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာတာလဲ?” ကို သိဖို့ကြိုးစားခြင်းပါ။

ပြီးတော့—
“ဒီအားနည်းချက်ကို ဘယ်လိုအတူတူကူညီပြီး ကျော်ဖြတ်ကြမလဲ?” ဆိုတာကို စဉ်းစားပေးခြင်းပါ။

⸻

🤍 နောက်ဆုံးတော့…

မိသားစုတစ်ခုမှာ လူတိုင်းက ပြီးပြည့်စုံနေဖို့ မလိုပါဘူး။
#အဖေမှာအားနည်းချက်ရှိမယ်။
#အမေမှာအားနည်းချက်ရှိမယ်။
#ကလေးမှာလည်းအားနည်းချက်ရှိမယ်။

ဒါပေမယ့်—
“မင်းရဲ့အားနည်းချက်ကို ငါသိတယ်။
အဲဒါကြောင့် မင်းကို တန်ဖိုးလျော့မမြင်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အတူတူပိုကောင်းလာအောင်တော့ ကြိုးစားကြမယ်” ဆိုတဲ့ မိသားစုယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု ရှိလာရင်…
မိသားစုတိုင်းဟာ အမှားမလုပ်ရတဲ့နေရာ မဟုတ်တော့ဘဲ အမှားလုပ်ပြီး ပြန်ပြင်လို့ရတဲ့နေရာ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
မိသားစုဟာ အားနည်းချက်မရှိရတဲ့နေရာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကိုယ့်အားနည်းချက်ကို သိသွားရင်တောင် ကိုယ့်မိသားစုက ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိနေသေးတယ်လို့ ခံစားရတဲ့နေရာ ဖြစ်သင့်ပါတယ်။

Psychology research တွေကလည်း family relationships မှာ ဒီလို responsiveness—နားလည်ခြင်း၊ အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ ဂရုစိုက်ခြင်း—ဟာ အရေးကြီးတဲ့ relationship process ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ပြထားပါတယ်။
🫶🏼Family members အချင်းချင်း responsiveness ရှိတဲ့ interaction တွေဟာ ပိုမိုချိတ်ဆက်မှု နားလည်မှုရှိတဲ့ မိသားစုသည် အေးချမ်းမှုရပြီး
😱အပြန်အလှန်မတုံ့ပြန်နိုင်တဲ့ နားလည်မပေးနိုင်တဲ့ family environment ကတော့ မိသားစုဝင်အချင်းချင်းရဲ့ connection နဲ့ stability ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။

**မိသားစုကို ခိုင်မာစေတဲ့အရာက
လူတိုင်းတော်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။
တစ်ယောက်ရဲ့မပြည့်စုံမှုကို
တစ်ယောက်က နားလည်ပေးနိုင်လို့ပါ။** 🤍
#မိသားစုဝင်တိုင်းပျော်ရွှင်ကြပါစေ

#စံမေမေ

#ကလေးတစ်ယောက်ကိုပြုစုပျိုးထောင်တဲ့အခါမိဘတွေအနေနဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်စေချင်တာ သဘာဝပါ။ဒါပေမယ့် “အကောင်းဆုံးဖြစ်စေချင်ခြင်း” ...
27/08/2026

#ကလေးတစ်ယောက်ကိုပြုစုပျိုးထောင်တဲ့အခါ
မိဘတွေအနေနဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်စေချင်တာ သဘာဝပါ။

ဒါပေမယ့် “အကောင်းဆုံးဖြစ်စေချင်ခြင်း” က တစ်ခါတလေကလေးကို တခြားသူများနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မိစေတဲ့အထိ ရောက်သွားတတ်ပါတယ်။

“ငါ့တုန်းက ဒီအသက်မှာ ဒီလောက်တတ်နေပြီ…”
“သူ့အသက်အရွယ်က အခြားကလေးတွေက ဒီလိုလုပ်တတ်နေပြီ…”
“သူ့သူငယ်ချင်းက ဒီလောက်ရနေပြီ၊ ငါ့ကလေးက ဘာလို့မရသေးတာလဲ…”

ဒီလိုနှိုင်းယှဉ်မှုတွေဟာ မိဘတွေအတွက်တော့ ကလေးကို တိုးတက်စေချင်လို့ ပြောလိုက်တဲ့စကား ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ကလေးရဲ့စိတ်ထဲမှာတော့ အဓိပ္ပာယ်က တခြားတစ်မျိုး ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။
——————
၁။ ကလေးတိုင်းရဲ့ Developmental Path မတူပါဘူး…
Child development မှာ ကလေးတိုင်းဟာ တစ်ပုံစံတည်းနဲ့ မဖွံ့ဖြိုးကြပါဘူး။
Physical development, language, cognitive development, social-emotional development စတဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုအပိုင်းတွေမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုးတတ်ပုံစံမတူနိုင်ပါတယ်။

“တစ်ယောက်က စကားပြောတာ မြန်နိုင်တယ်။”
“တစ်ယောက်က ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုမှာ အားကောင်းနိုင်တယ်။”
“တစ်ယောက်က စာဖတ်တာကောင်းနိုင်တယ်။”
“တစ်ယောက်က လူတွေနဲ့ဆက်ဆံရာမှာ ထူးချွန်နိုင်တယ်။”
“တစ်ယောက်ကတော့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နဲ့ စူးစမ်းလေ့လာတတ်နိုင်တယ်။”

ဒါကြောင့်—
“မတူဘူး” ဆိုတာ “မတော်ဘူး” လို့ အဓိပ္ပာယ်မရပါဘူး။
ကလေးရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို နားလည်ဖို့ဆိုရင် “ဘယ်သူ့ထက် ဘယ်လောက်နောက်ကျလဲ” ဆိုတာထက် သူ့ရဲ့အသက်အရွယ်နဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုအဆင့်အလိုက် ဘာတွေ လုပ်နိုင်လာပြီလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ဖို့လိုပါတယ်။

⸻

၂။ မိဘရဲ့ Childhood နဲ့ ကလေးရဲ့ Childhood မတူပါဘူး…
“ငါ ၁၀ နှစ်တုန်းက…” “ငါဆိုရင်…”
ဒီစကားက မိဘတွေအတွက် အမှတ်တရဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် မိဘရဲ့ ၁၀ နှစ်အရွယ်နဲ့ ယနေ့ကလေးရဲ့ ၁၀ နှစ်အရွယ်ဟာ ပတ်ဝန်းကျင်၊ နည်းပညာ၊ လူမှုဆက်ဆံရေး၊ ပညာရေး၊ မိသားစုအခြေအနေ စတာတွေ မတူနိုင်ပါဘူး။

ဒါကြောင့်—
မိမိငယ်ဘဝကို ကလေးရဲ့ developmental standard အဖြစ် မသုံးသင့်ပါဘူး။
“ငါတုန်းက လုပ်တတ်တယ်” ဆိုတာက
“သူလည်း အခုလုပ်တတ်ရမယ်” ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ် မဟုတ်ပါဘူး။

⸻

၃။ Peer Environment ကလည်း ကလေးရဲ့ Learning အတွက် အရေးကြီးပါတယ်…
ကလေးတွေဟာ မိဘနဲ့ ဆရာဆီကနေချည်း သင်ယူတာမဟုတ်ပါဘူး။
Peer environment ထဲမှာလည်း အများကြီး သင်ယူကြပါတယ်။
သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ကစားရင်း—
* အလှည့်ပေးတတ်လာတယ်
* မျှဝေတတ်လာတယ်
* ကိုယ့်အမြင်ကို ပြောတတ်လာတယ်
* တခြားသူရဲ့အမြင်ကို နားထောင်တတ်လာတယ်
* သဘောမတူမှုတွေကို ဖြေရှင်းတတ်လာတယ်
* ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်တတ်လာတယ်
* အမှားကနေ ပြန်သင်ယူတတ်လာတယ်
ဒီလို social learning တွေ ဖြစ်လာပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကလေးရဲ့အသက်အရွယ်နဲ့ သင့်တော်တဲ့ peer environment တစ်ခု ဖန်တီးပေးခြင်းဟာလည်း သင်ကြားပေးခြင်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။

⸻

၄။ ကလေးမှာ အားနည်းချက်ရှိရင် “နှိုင်းယှဉ်” မယ့်အစား “ကူညီ” ပေးပါ…
ကလေးတစ်ယောက်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ အားနည်းနေတာတွေ့ရင်—
“သူများကလေးက ရနေပြီ”
“မင်းက ဘာလို့မရတာလဲ”ဆိုတာထက်—
“ဒီကလေး ဘယ်နေရာမှာ အခက်အခဲရှိနေတာလဲ?”
“ဘာကြောင့် အခက်အခဲရှိနေတာလဲ?”
“ဘယ်လိုအတွေ့အကြုံ၊ လေ့ကျင့်မှု၊ လမ်းညွှန်မှုမျိုး လိုအပ်လဲ?”ဆိုတာကို ရှာဖွေကြည့်ပေးရပါမယ်။

မိဘရဲ့အခန်းကဏ္ဍက ကလေးကို သူများနဲ့ယှဉ်ပြီး အရှိန်မြှင့်ပေးဖို့ထက်
မိမိကလေးရဲ့လက်ရှိအဆင့်ကနေ နောက်တစ်ဆင့်ရောက်အောင် ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

⸻

၅။ တိုးတက်မှုကို “Yesterday vs Today” နဲ့ ကြည့်ပါ…
ကလေးရဲ့ development ကို တိုင်းတာချင်ရင် ဒီမေးခွန်းလေးတွေကို မေးကြည့်ပါ။
🍀မနေ့က မလုပ်တတ်သေးတာကို ဒီနေ့ နည်းနည်းလုပ်တတ်လာပြီလား?
🍀မနေ့က မပြောရဲတာကို ဒီနေ့ နည်းနည်းပြောလာပြီလား?
🍀မနေ့က အမှားလုပ်ရင် လက်လျှော့ခဲ့ပေမယ့် ဒီနေ့ ပြန်ကြိုးစားလာပြီလား?
🍀မနေ့က သူတစ်ယောက်တည်း မလုပ်နိုင်တာကို ဒီနေ့ အကူအညီနည်းနည်းနဲ့ လုပ်နိုင်လာပြီလား?

ဒါတွေဟာ မိဘမျက်စိနဲ့ကြည့်ရင် သေးငယ်တဲ့ပြောင်းလဲမှုလေးတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ကလေးရဲ့ development အတွက်တော့ အရေးကြီးတဲ့ progress ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

⸻

၆။ ကလေးကို နှိုင်းယှဉ်တာထက် သူ့ရဲ့ Strength ကို ရှာဖွေပေးပါ…
ကလေးတိုင်းမှာ အားသာချက်တစ်ခုမက ရှိပါတယ်။
တစ်ခါတလေ ကျွန်မတို့မိဘတွေက စာတော်တာ၊ အမှတ်ကောင်းတာကိုပဲ “တော်တယ်” လို့ မြင်မိတတ်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့တန်ဖိုးဟာ အမှတ်တစ်ခုတည်းနဲ့ မသတ်မှတ်နိုင်ပါဘူး။

သူက—စိတ်ရှည်တယ်။✅
တခြားသူကို ကူညီတတ်တယ်။✅
မေးခွန်းတွေ မေးတတ်တယ်။✅
အသစ်တွေကို စူးစမ်းတတ်တယ်။✅
အခက်အခဲကြုံရင် ပြန်ကြိုးစားတတ်တယ်။✅
သူငယ်ချင်းကို နားလည်ပေးတတ်တယ်။✅
တာဝန်ယူတတ်တယ်။✅
ဒီလိုအရည်အချင်းတွေဟာလည်း ကလေးရဲ့ developmental strengths တွေပါပဲ။
မိဘက အဲဒီအားသာချက်တွေကို မြင်ပေးတဲ့အခါ ကလေးကလည်း—
“ငါ့မှာလည်း တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေ ရှိတယ်”
ဆိုတဲ့ positive self-concept ကို တည်ဆောက်လာနိုင်ပါတယ်။

⸻

၇။ မိဘရဲ့အချစ်ဟာ “Performance” နဲ့ မချိတ်ဆက်သင့်ပါဘူး…
“အမှတ်ကောင်းရင် မေမေချစ်တယ်”
“တော်ရင် သဘောကျတယ်” ဆိုတဲ့ message ကို ကလေးက မသိမသာ လက်ခံသွားရင်—
“ငါတော်မှ ငါကတန်ဖိုးရှိတာ”ဆိုတဲ့အတွေး ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

အဲဒီအစား—
“မင်းရဲ့ရလဒ်ထက် မင်းကြိုးစားပုံကို မေမေမြင်တယ်”
“မင်းအမှားလုပ်လို့ မင်းတန်ဖိုးလျော့သွားတာ မဟုတ်ဘူး”
“မင်းမတတ်သေးတာကို အတူတူသင်ယူကြမယ်” ဆိုတဲ့ message တွေက ကလေးအတွက် ပိုလုံခြုံတဲ့ emotional environment ကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်။

⸻

၈။ နောက်ဆုံးတော့… ကလေးဘဝဟာ “ပြိုင်ပွဲ” မဟုတ်ပါဘူး…
မေမေတို့ရေ…
ကလေးကို ပညာတတ်စေချင်တာ၊ တော်စေချင်တာ၊ အနာဂတ်ကောင်းစေချင်တာဟာ မိဘတိုင်းရဲ့ဆန္ဒပါ။
ဒါပေမယ့် အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးရင်း
🥰လက်ရှိကလေးဘဝကို မပျောက်စေဖို့လည်း လိုပါတယ်။🥰
☘️ကလေးဟာ စာသင်ရုံနဲ့ ကြီးပြင်းလာတာမဟုတ်ပါဘူး။
☘️ကစားရင်း ကြီးပြင်းလာတယ်။
☘️သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပေါင်းသင်း လေ့လာ ဆက်ဆံရင်း ကြီးပြင်းလာတယ်။
☘️မေးခွန်းမေးရင်း ကြီးပြင်းလာတယ်။
☘️မှားရင်း ကြီးပြင်းလာတယ်။
☘️ငိုရင်း၊ ရယ်ရင်း၊ စိတ်ပျက်ရင်း၊ ပြန်ကြိုးစားရင်း ကြီးပြင်းလာတယ်။

Childhood ဟာ အနာဂတ်အတွက် ခဏရပ်ထားရတဲ့အချိန် မဟုတ်ပါဘူး။
သူ့ဘဝရဲ့ တကယ့်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။

ဒါကြောင့်—
“သူများကလေးထက် ငါ့ကလေး ဘယ်လောက်တော်လဲ” ဆိုတာထက်
“မနေ့ကထက် ဒီနေ့ ငါ့ကလေး ဘယ်လောက်တိုးတက်လာလဲ”ကို ကြည့်ပေးကြရအောင်။
@သူ့အားသာချက်ကို မြင်ပေးကြရအောင်။
@သူ့အခက်အခဲကို နားလည်ပေးကြရအောင်။
@သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ သင့်တော်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ထဲမှာ သင်ယူ၊ ကစား၊ စူးစမ်းခွင့်ပေးကြရအောင်။ပြီးတော့…

ကလေးဘဝရဲ့ ရသတွေကို မိဘတွေရဲ့ နှိုင်းယှဉ်မှုတွေနဲ့ မဖုံးလွှမ်းမိကြပါစေနဲ့။
ကလေးတွေဟာ“အကောင်းဆုံးကလေး” ဖြစ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ သူတို့ဟာ သူတို့ဖြစ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးပုံစံဆီ တဖြည်းဖြည်း ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးနဲ့ နွေးထွေးတဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို လိုအပ်တာပါ။မေမေတို့ရဲ့ နားလည်ပေးမှု၊ လက်တွဲပေးမှုတွေနဲ့အတူ ကလေးတိုင်း ကိုယ့်ရဲ့အားသာချက်ကိုယ်စီဖြင့် ကြီးပြင်းလာနိုင်ကြပါစေ❤️ #စံမေမေ #အကောင်းဆုံးဖြစ်စေချင်သော #ချစ်ခြင်း #မိဘ
— ၂၇.၀၈.၂၀၂၆

ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေ့သွားတဲ့အထိ တခြားသူကို ဦးစားပေးမိတဲ့အခါ…ဒီဖြစ်ရပ်လေးဟာ များသောအားဖြင့် မိခင်တွေမှာဖြစ်တတ်တာတွေ့ရမယ်ထင်ပ...
26/08/2026

ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေ့သွားတဲ့အထိ တခြားသူကို ဦးစားပေးမိတဲ့အခါ…

ဒီဖြစ်ရပ်လေးဟာ များသောအားဖြင့် မိခင်တွေမှာဖြစ်တတ်တာတွေ့ရမယ်ထင်ပါတယ် ။

မိခင်တိုင်းက အိမ်သားတွေအပေါ် အမြဲ ဦးစားပေးတတ် ချစ်တတ်ကြလိုပဲဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေ တခြားသူအတွက် စဉ်းစားပေးတာ၊ သူ့အဆင်ပြေဖို့ ကိုယ့်အဆင်ပြေမှုကို နောက်ထားပေးတာဟာ ချစ်ခြင်း၊ စာနာခြင်း၊ ဂရုစိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီအရာတွေက အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်လာပြီး
“သူအဆင်ပြေရင် ရပြီ” ဆိုတာနဲ့ ကိုယ့်ခံစားချက်ကို အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးမှာထားလာတဲ့အခါ…

ကိုယ့်လိုအပ်ချက်တွေကို ကိုယ်တိုင်တောင် လျစ်လျူရှုလာတတ်တယ်။

“သူက ဘဝအရေးမှာ ပိုသိတယ်။
ပိုတွေးနိုင်တယ်။
သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်က ငါ့ထက် ပိုကောင်းမယ်”
ဆိုပြီး ကိုယ့်အမြင်နဲ့ ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်မှုလျော့လာနိုင်တယ်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာတော့
ဖြစ်လာနိုင်တယ်။
အမြဲတမ်း သူများရဲ့ခံစားချက်၊ လိုအပ်ချက်၊ အဆင်ပြေမှုတွေကို စောင့်ကြည့်နေရတာက ကိုယ့်စိတ်ကို မသိမသာ ပင်ပန်းစေတတ်တယ်။

တစ်ခါတလေ ကိုပါ သူများရဲ့ကျေနပ်မှုနဲ့ ချိတ်ဆက်မိလာတတ်တယ်။

“သူတို့ကျေနပ်ရင် ငါကကောင်းတယ်။
သူတို့မကျေနပ်ရင် ငါပဲ တခုခု လိုအပ်သွားတယ်”
ဆိုတဲ့စိတ်မျိုးပေါ့။

အပြင်မှာတော့
“ရပါတယ်…”
“ငါအဆင်ပြေပါတယ်…”
လို့ ပြောနေမိပေမယ့်

အတွင်းထဲမှာတော့
“ငါ့ကိုတော့ ဘယ်သူက စဉ်းစားပေးမှာလဲ…”
ဆိုတဲ့ မကျေနပ်မှုတွေ တဖြည်းဖြည်း စုပုံလာနိုင်တယ်။

အဲဒီကနေ resentment ဆိုတဲ့ စိတ်နာကျည်းမှုမျိုးလည်း ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် တခြားသူကို ဂရုစိုက်တာကို မရပ်လိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။

တခြားသူကို ဂရုစိုက်သလို
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း ဂရုစိုက်ဖို့ပါ။

သူများရဲ့လိုအပ်ချက်တွေကို နားလည်ပေးနိုင်သလို
ကိုယ့်လိုအပ်ချက်ကိုလည်း နားလည်ပေးနိုင်ဖို့။

သူများရဲ့ခံစားချက်ကို လေးစားပေးနိုင်သလို
ကိုယ့်ခံစားချက်ကိုလည်း လေးစားပေးဖို့။

တခြားသူအတွက် နေရာပေးရင်း
ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ ကိုယ့်အတွက်နေရာ မကျန်တော့တဲ့အထိတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဦးစားပေးတာဟာ အတ္တကြီးတာမဟုတ်ပါဘူး။
ကျန်းမာတဲ့ emotional boundary တစ်ခုပါ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွေ
မျှတပြီး ကျန်းမာနိုင်ကြပါစေ… 🤍 ကို မမေ့ပါနဲ့နော်
#စံမေမေ

#မိခင်တွေအတွက် နှင့် #တာဝန်ခွဲဝေမှုကလေးတွေရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို ကောင်းမွန်စွာ ပံ့ပိုးပေးဖို့ မိခင်တွေက ကိုယ့်ကလေးအကြော...
24/08/2026

#မိခင်တွေအတွက် နှင့် #တာဝန်ခွဲဝေမှု

ကလေးတွေရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို ကောင်းမွန်စွာ ပံ့ပိုးပေးဖို့ မိခင်တွေက ကိုယ့်ကလေးအကြောင်းပဲ လေ့လာဖို့သာမကဘဲ #ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း ဂရုစိုက်တတ်ဖို့ လိုပါတယ်။ Self-care ဆိုတာ ကိုယ့်အတွက်ပဲ အချိန်ယူပြီး မိသားစုတာဝန်တွေကို လျစ်လျူရှုတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်ခံစားချက်နဲ့ ကိုယ့်ရဲ့လိုအပ်ချက်တွေကို သတိထားပြီး အနားယူဖို့၊ လိုအပ်တဲ့အခါ အကူအညီတောင်းဖို့၊ လိုအပ်တဲ့အခါ မလုပ်နိုင်သေးဘူးလို့ ပြောပြနိုင်ဖို့လည်း ပါဝင်ပါတယ်။

ရေရှည်မှာ မိခင်တစ်ယောက်တည်းက အိမ်မှုကိစ္စ၊ ကလေးပြုစုမှု၊ ပညာရေးနဲ့ မိသားစုရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတာဝန်တွေကို အားလုံးယူထားရင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မိသားစုအတွင်း #တာဝန်ခွဲဝေခြင်းနဲ့စီမံခန့်ခွဲခြင်း ကို လည်း မိခင်တွေကိုယ်တိုင်လည်း လေ့ကျင့်သင်ယူပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

တာဝန်ခွဲဝေတယ်ဆိုတာ “အမေက အလုပ်မလုပ်ချင်တော့လို့ တခြားသူတွေကို ခိုင်းတာ” မဟုတ်ပါဘူး။ မိသားစုဝင်တိုင်းဟာ မိသားစုဘဝမှာ ပါဝင်တာဝန်ယူရမယ့်သူတွေ ဆိုတဲ့ အမြင်ကို တည်ဆောက်တာပါ။

ဥပမာ။ ။
* အိမ်မှုကိစ္စတွေကို မိသားစုဝင်တွေရဲ့ အသက်အရွယ်နှင့် လုပ်နိုင်စွမ်းရည်အလိုက် ခွဲဝေပေးခြင်း
* ကလေးကို သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ သင့်တော်တဲ့ အလုပ်သေးသေးလေးတွေ ကိုယ်တိုင်လုပ်ခွင့်ပေးခြင်း
* မိဘနှစ်ဦးကြား ကလေးပြုစုရေးနဲ့ အိမ်မှုကိစ္စတွေကို တတ်နိုင်သမျှ မျှဝေခြင်း
* အပတ်စဉ် မိသားစုရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို အတူတူဆွေးနွေးပြီး စီမံခြင်း
* မိခင်တစ်ယောက်တည်းက အားလုံးကို မှတ်ထား၊ စီမံထားရတဲ့အခြေအနေကနေ တဖြည်းဖြည်း မိသားစုဝင်တွေပါ ပါဝင်လာအောင် လေ့ကျင့်ခြင်း

ဒီလိုလုပ်ခြင်းက မိခင်ရဲ့ဝန်ကို လျှော့ပေးရုံသာမက ကလေးတွေရဲ့
, , နဲ့ တွေကိုလည်း တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။

ဒါ့အပြင် အိမ်တစ်အိမ် မိသားစု အတွင်း လုပ်ကိုင်ရတဲ့ အရာတွေကို “အမေ့ကို ကူညီပေးတာ” ထက် “ဒါက ငါတို့မိသားစုရဲ့ မိသားစုဝင်တိုင်း နိုင်ရာယူတဲ့ တာဝန်” ဆိုတဲ့ အမြင်ကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ပေးတာက ပိုမိုကောင်းပါတယ်။

မေမေတို့ မိခင်တွေကို ပြောပြပေးချင်တာက
မိသားစုကို ချစ်တာဟာ အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ထမ်းထားခြင်းမဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အားကိုးနိုင်အောင် မိသားစုကို စီမံတတ်ခြင်းလည်း မေတ္တာတစ်မျိုးပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်ခြင်းဟာလည်း မိသားစုကို မချစ်တော့တာမဟုတ်ပါဘူး။ မိခင်ကိုယ်တိုင် ကျန်းမာပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ တည်ငြိမ်နိုင်မှသာ သားသမီးတွေအတွက် ရေရှည်ကောင်းမွန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

“မိခင်က အိမ်ရဲ့အရာအားလုံးကို လုပ်ပေးနိုင်ရမယ်” ဆိုတဲ့ မိခင်ပုံစံကနေ၊ “မိသားစုဝင်တိုင်း ပါဝင်တာဝန်ယူပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထောက်ပံ့နိုင်တဲ့ မိသားစု” ဆိုတဲ့ ပုံစံဆီ ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခြင်းဖြင့် မေမေတို့ရဲ့ လူမော စိတ်မော စရာတွေ လျော့ပါး ပြေပျောက်ကြပါစေ။ #စံမေမေ #မိခင်ဘဝခရီးဝယ်

လူတော်တော်များများဟာ ဘဝမှာ မလိုအပ်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုတွေကို ခံစားနေတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီနာကျင်မှုတွေကို နာ...
23/08/2026

လူတော်တော်များများဟာ ဘဝမှာ မလိုအပ်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုတွေကို ခံစားနေတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီနာကျင်မှုတွေကို နားလည်ပြီး လျော့ပါးကျော်လွှားနိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အသိပညာနဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ကျွန်မတို့ လေ့လာသိရှိနိုင်ပါတယ်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို တန်ဖိုးထားနိုင်မှု (Self-esteem) နဲ့ ကိုယ့်ဘဝကို ထိထိရောက်ရောက် ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း (Personal effectiveness) ဆိုတာ မွေးရာပါရတဲ့ အရည်အချင်းတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နားလည်ဖို့၊ လေ့လာဖို့နဲ့ ကိုယ်တိုင်တိုးတက်အောင် ကြိုးစားဖို့ အချိန်ပေးသူတိုင်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တည်ဆောက်ယူနိုင်တဲ့ အရာတွေပါ။

အရေးကြီးတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်ချက်က
#အချိန်ပေးဖို့ပါ။
ကိုယ့်စိတ်ကို နားလည်လာတဲ့အခါ #ကိုယ့်တန်ဖိုးကိုလည်းပိုမိုမြင်လာနိုင်ပါတယ်။

အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ကိုယ့်ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်လာပြီး ကိုယ်လိုချင်တဲ့ဘဝကို တည်ဆောက်သွားနိုင်ပါတယ်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို နားလည်ဖို့ အချိန်ပေးခြင်းဟာ ကိုယ့်ဘဝအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုပါ။ 🌱
#စံမေမေ မှ ကောက်နုတ်ထားပါတယ် .
“We know everything we need to know to end the needless emotional suffering that many people currently experience. High self-esteem and personal effectiveness are available to anyone willing to take the time to pursue
them. “

20/08/2026



Adolescence is an important stage of human development that generally occurs between childhood and adulthood. During this period, young people experience significant physical, cognitive, emotional, and social changes. These changes influence how adolescents understand themselves, develop relationships, make decisions, and prepare for adulthood.

1. Physical Development

Physical development during adolescence is strongly influenced by puberty. Young people experience changes in height, weight, body shape, and sexual maturation. Hormonal changes contribute to the development of secondary sexual characteristics. The timing and rate of these changes can vary considerably from one individual to another.

Adequate nutrition, regular physical activity, sufficient sleep, and appropriate healthcare are important for supporting healthy physical development during adolescence.

2. Cognitive Development

Adolescents gradually develop more advanced thinking and reasoning skills. They become increasingly able to think abstractly, consider different perspectives, solve complex problems, and understand the possible consequences of their decisions.

According to developmental theories such as those of Jean Piaget, adolescence is associated with the development of formal operational thinking. However, cognitive development does not occur at exactly the same rate for every young person.

3. Emotional Development

Emotional development is another important aspect of adolescence. Young people may experience stronger or more complex emotions as they develop a greater awareness of themselves and their relationships with others.

Adolescents gradually learn to identify, express, and regulate their emotions. Supportive relationships with parents, caregivers, teachers, and trusted adults can help young people develop emotional resilience and healthy coping skills.

4. Social Development

During adolescence, relationships with peers often become increasingly important. Young people develop friendships, explore their social identities, and become more independent from their parents or caregivers.

Peer relationships can provide emotional support, belonging, and opportunities to develop communication and cooperation skills. At the same time, adolescents may experience peer pressure or social challenges. Positive guidance can help them develop healthy relationships and make responsible choices.

5. Identity Development

Adolescence is an important period for developing a sense of identity. Young people may explore their interests, values, beliefs, abilities, future goals, and roles in society.

Erik Erikson described adolescence as a period of identity versus role confusion. During this stage, young people gradually explore the question of who they are and what they want to become. A safe and supportive environment can help adolescents explore their identity with confidence.

6. The Role of Adults

Parents, caregivers, teachers, and other adults have an important role in supporting adolescent development. Adolescents need both increasing independence and appropriate boundaries. Adults can support them by listening without immediately judging, communicating openly, respecting their growing independence, and providing clear and consistent guidance.

Adolescent development is a complex process involving physical, cognitive, emotional, social, and identity development. Every adolescent develops at their own pace and may have different experiences and needs. Understanding these developmental changes enables parents, educators, and caregivers to provide appropriate support and create environments in which young people can develop confidence, resilience, independence, and positive relationships as they move towards adulthood. #စံမေမေ

18/08/2026

ဒီနေ့ စာရေးလို့မရဘူး 😢

မျက်လုံးထဲ မထွက်တဲ့
မြင်ကွင်းတွေ
ဘယ်လိုဖြေဆယ်ရပါ့မလဲ ဟင်

ဒီစာရေးမိတာ
လူသားဆိုတာ …
လူသားဖြစ်တဲ့အတွက် …
လူသားတွေမှာ …

18/08/2026

Empathy နဲ့ Sympathy – ဘာကွာလဲ?

Psychology မှာ နဲ့ ဟာ တူသလိုထင်ရပေမယ့် အဓိပ္ပာယ်နဲ့ အသုံးချပုံမှာ ကွာခြားပါတယ်။

Sympathy ဆိုတာ တစ်ဖက်လူရဲ့ အခက်အခဲ ဒါမှမဟုတ် နာကျင်မှုကို မြင်ပြီး သနားစိတ်၊ စာနာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ပေးတာပါ။

Empathy ကတော့ တစ်ဖက်လူရဲ့ အမြင်၊ ခံစားချက်နဲ့ အတွေ့အကြုံကို ကိုယ်ချင်းစာ နားလည်ဖို့ ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့နေရာမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထားပြီး “သူ ဘာကြောင့် ဒီလိုခံစားနေရတာလဲ” ဆိုတာကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားတာပါ။ ( နှလုံးလေးနှင့် နားထောင်ခြင်း)

မြင်သာအောင်ဆိုရင်

* Sympathy = “I feel sorry for you.” (မင်းအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်တယ်။)
* Empathy = “I understand how you feel.” (မင်းရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။)

ပညာရေး၊ စိတ်ကျန်းမာရေး၊ လူမှုရေးလုပ်ငန်းတွေမှာ Empathy ဟာ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ခြင်း၊ လုံခြုံတဲ့ ဆက်ဆံရေးဖန်တီးခြင်းနဲ့ ထိရောက်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုအတွက် အရေးပါတဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်။

တစ်ခါတစ်ရံ လူတစ်ယောက် လိုအပ်တာက အဖြေတစ်ခုပေးမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ခံစားချက်ကို ဘာမှ ဝေဖန် ထောက်ပြ မဆုံးဖြတ်ဘဲ နားလည်ပေးဖို့ ကြိုးစားမယ့်သူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
#စံမေမေ

Address

Bangkok
Yangon
11291

Telephone

+95943096900

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when စံမေမေ posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share