07/09/2026
In de sessie kwam een standbeeld naar voren van soldaten uit de Eerste Wereldoorlog. Het is een beeld dat in West Vlaanderen bij veel mensen thuis staat. In dit gebied heeft de Eerste Wereldoorlog veel ellende gebracht. Talloze jonge mannen stierven in loopgraven…
Anna, met wie ik de sessie deed, is hier opgegroeid en voelt al langere tijd dat zij licht en lichtheid mag brengen in dit grote trauma.
Ze neemt energetisch een bewegend beeld waar van dappere, jonge, fluitende soldaten die naar het front trekken, voor de vrijheid. Optimistisch, ‘welgezind broederschap’. Een groot contrast met de verschrikkingen die ze zullen gaan meemaken.
Er komt emotie bij haar vrij.
Anna beseft nu dat deze beelden geen recht doen aan de essentie en levenslust van de jonge mannen.
De beelden bevatten een zware energie van pijn die de pijn van deze jongens vast houdt.
Ze vraagt aan de mannen hoe zij naar de beelden kijken. Ze zijn stil. Dan neemt Anna een paarse energie waar vóór haar. Deze maakt een beweging van een kloppend hart, een pulse. Dan valt de energie stil, daaronder komen golven, een beweging vanuit het hart.
Het is duidelijk dat hun energie door de beelden versteend is en dat er beweging en lichtheid in mag komen.
De beelden houden niet alleen de zielen van de soldaten in een verstening, maar ook de huidige bewoners van dit gebied. Het zet iedereen vast.
Ze voelt dat ze het beeld van de gebroken soldaat mag meenemen naar een lichtviering in een plaatselijke kerk. Het mag naast het kaarsje staan. Anna voelt heel veel verzachting.
Het waren jonge mannen, vol levenskracht. Hun energie kan dan weer stromen.
Ik voel dat er meer bewustzijn mag komen rondom het herdenken van slachtoffers.
Vanuit instituties gebeurt dit met veel zwaarte. Dit zet niet alleen de slachtoffers, maar ook ons zelf vast. We mogen er van onderaf licht in brengen, dit openbreken. Daarmee doen we veel meer recht aan diegenen die het leven lieten 🌟.