21/04/2024
DE JUPITER URANUS CONJUNCTIE
We kunnen deze conjunctie die nu actueel is (20 april 2024) op een tijdlijn plaatsen met meerdere Jupiter Uranus conjuncties, waarin we gebeurtenissen kunnen aanwijzen die hierop van toepassing zijn, maar zelf ben ik daar niet zo in geïnteresseerd. Ik kijk liever naar het grotere 'plaatje.' Het volgende maakt dit hopelijk wat meer duidelijk.
Omdat de meeste mensen niet het inzicht hebben in de ‘heelheid/eenheid’ van waaruit deze wereld nu eenmaal geprojecteerd wordt, wordt deze (heelheid) waar iedereen bewust of onbewust naar op zoek is, gezocht in groepen van gelijkgestemden. Deze groepen worden allemaal gedreven door een bepaald ideaal (Jupiter), de ene ogenschijnlijk wat meer verheven dan de andere.
Kijk, en of dat nu zgn. religieus georiënteerde groepen zijn (sekten zoals bijv. het katholicisme) Extinxtion Rebellion, Isis, tot en met de laatste goeroe die grote groepen mensen zover weet te krijgen zijn of haar methoden te volgen (bijvoorbeeld mindfulness), het is om het even. Deze vertegenwoordigen allemaal een surrogaat heelheid waar dan bewust of onbewust toevlucht in wordt gezocht waarmee het holle gevoel, de frustratie en pijn van gescheidenheid/apart staan bezworen kan worden. Want, pas dan zo is het streven en de verwachting, zal alles goed worden (of hebben we almacht), zal er vrede zijn, pas dan zullen we weer in harmonie leven met de natuur etc., etc. Kortom, een doodlopende weg als je het mij vraagt.
En dan opeens knalt Jupiter die al deze geloofsovertuigingen en idealistische vergezichten in zijn portefeuille heeft, tegen Uranus aan. Bij de een zal de angst dat hun idealen gebroken dreigen te worden (Uranus), hierdoor alleen maar meer angst oproepen. Deze mensen komen in het verzet en richten in sommige gevallen nieuwe groepen of bewegingen op of gaan op zoek naar een nieuwe goeroe. Anderen zien opeens het licht waarmee de realisatie doorbreekt, dat elke geloofsovertuiging een bedenksel is van de mind/geest, die vanuit vertwijfeling en onwetendheid zich had vastgeklampt aan een hersenspinsel. In het beste geval vinden zij, deze laatste, daarmee de vrede in zichzelf en hoor je vervolgens niets meer van ze.
Mensen die het begrepen hebben zijn uitzonderlijk stille mensen. Ze zijn niet stil uit angst om te spreken. Sterker, de stilte dringt door in alles wat ze zeggen en doen.
Karel Appel vatte ooit eens de kern samen (tijdens een interview) van wat hem als kunstenaar het meest bezig hield. ‘Ik probeer het geheim van het leven te raken.’ ‘Wat is dan dat geheim’ vroeg de interviewer (Wim Kayzer). ‘Dat is het onuitsprekelijke. Bij een goed doek houd je je bek.’
Dus, wat staat ons te doen nu deze twee grootheden zich met elkaar verbonden hebben? Ik zou zeggen, kijk waar jezelf staat. Hoe zit het met je eigen geloofsovertuigingen? Heb je het nog nodig om er geloofsovertuiging op na te houden en zo ja, waarom? Kun je, in psychologische zin, in het leven staan zónder ook maar één enkele overtuiging?
