09/08/2026
Eindelijk heb ik mijn diagnose PMOS.
En daar heb ik 6 jaar op moeten wachten. 🥲
6 jaar lang stoeien. En dat was niet makkelijk. Want ik was heel lang aan de pil, kreeg een postpartum depressie, ging 6 weken na de zwangerschap weer aan de pil om de borstvoeding te laten stoppen.
Weer zwanger willen raken, lang proberen, een miskraam krijgen, uiteindelijk weer zwanger worden, borstvoeding geven (wat gelukkig wel lukte dankzij ) en toen eindelijk een arts vinden met specialisatie in PMOS.
Maar ook daarna waren we er nog niet. Er werd tussendoor onderzoek gedaan naar andere mogelijke oorzaken, waaronder congenitale bijnierhyperplasie. Een afwijkende uitslag leek daar in eerste instantie op te wijzen, maar uit vervolgonderzoek bleek dat niet het geval te zijn. Waarschijnlijk was het dus een vals-positieve uitslag.
Uiteindelijk konden we, op basis van mijn klachten, mijn geschiedenis en alle onderzoeken, tóch de conclusie trekken: PMOS.
En eerlijk? Dat ik eindelijk een diagnose heb, is een opluchting… maar ook best confronterend als je bedenkt hoe lang ik ermee heb rondgelopen.
Hoe lang duurde het bij jou voordat je de diagnose kreeg? 👇🏼