12/08/2026
๐๐๐๐๐๐๐๐ฟ๐๐๐๐๐๐๐๐๐: ๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐ ร๐พ๐๐ ๐ผ๐๐๐๐๐ผ๐ผ๐ ๐ฝ๐ผ๐๐ ๐๐๐
๐ ๐๐๐๐ ๐ฟ๐ ๐๐๐โ๏ธ
Gisteren was er een zonsverduistering en wat mij vooral opviel, was niet de verduistering zelf, maar de angst eromheen.
Eclipsbrillen. Waarschuwingen. Niet kijken. Pas op voor je ogen.
En begrijp me goed: solar retinopathie bestaat. Er is wetenschappelijk bewijs dat langdurige of intense blootstelling aan direct zonlicht schade kan veroorzaken aan fotoreceptoren en het retinale pigmentepitheel (RPE).
Maar daarmee is het verhaal nog lang niet compleet.
Want een zonsverduistering maakt de zon niet ineens giftiger.
De maan schuift voor de zon. Er ontstaat niet opeens een nieuw soort schadelijke straling omdat er een eclips plaatsvindt.
Wat gebeurt er dan wรฉl?
๐ฉ ๐๐๐๐ ๐๐๐ก๐ฆ ๐ก๐๐๐ฅ ๐๐๐ง ๐ช๐ข๐ข๐ฅ๐: ๐ข๐ซ๐๐๐๐ง๐๐๐ฉ๐ ๐ฆ๐ง๐ฅ๐๐ฆ๐ฆ
Een belangrijk mechanisme achter solar retinopathie is fotochemische schade.
Lichtenergie wordt in de macula geconcentreerd. Bij overmatige blootstelling kunnen reactieve zuurstofverbindingen ontstaan. Daardoor kunnen onder andere lipiden en eiwitten in het RPE en de fotoreceptoren oxideren.
En dรกt vind ik vanuit orthomoleculair perspectief veel interessanter.
Onze retina is namelijk sowieso bijzonder gevoelig voor oxidatieve belasting. Het netvlies heeft een zeer hoog metabolisme en zuurstofverbruik en de membranen van fotoreceptoren bevatten veel meervoudig onverzadigde vetzuren die gevoelig zijn voor oxidatie. Tegelijkertijd beschikt het oog over eigen antioxidatieve verdedigingssystemen.
Gezondheid draait dus opnieuw om belasting versus belastbaarheid.
Niet ieder mens heeft dezelfde uitgangspositie.
Onderzoek naar solar retinopathie noemt als factoren die het risico beรฏnvloeden onder andere:
pupilgrootte, oogpigmentatie, leeftijd, helderheid van de ooglens, duur en intensiteit van blootstelling, golflengte, omgevingsfactoren en fotosensibiliserende medicatie.
Dat alleen al vertelt ons dat de reactie op dezelfde externe prikkel niet bij iedereen identiek hoeft te zijn.
En dan wordt het nog interessanter.
Bij verschillende retinale aandoeningen zien we dat chronische oxidatieve stress, mitochondriale disfunctie en ontstekingsprocessen een belangrijke rol kunnen spelen. Bij diabetes bijvoorbeeld kan hyperglykemie de ROS-productie verhogen en de homeostase van het RPE verstoren. Bij leeftijdsgebonden maculadegeneratie wordt eveneens uitgebreid onderzoek gedaan naar oxidatieve belasting en verminderde redoxhomeostase van het RPE.
Betekent dat dat iedereen die na zonkijken oogschade krijgt al ziek was?
Nee. Daar is geen bewijs voor.
Maar andersom is het รณรณk te simpel om alleen naar de externe prikkel te kijken en de biologische belastbaarheid van het individu volledig buiten beschouwing te laten.
Dat is precies waar ik binnen de natuurgeneeskunde en orthomoleculaire geneeskunde altijd opnieuw naar kijk:
Waarom kan mens A een bepaalde belasting probleemloos verwerken, terwijl mens B bij dezelfde soort belasting klachten ontwikkelt?
Niet alleen: wat was de prikkel?
โ๏ธ ๐ด๐๐๐ ๐๐๐: ๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐ ๐
๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐?
En nog iets dat nauwelijks aandacht krijgt: de prognose van solar retinopathie is vaak gunstig. In een landelijke Britse studie na de zonsverduistering van 1999 werden 70 gevallen van visusklachten geregistreerd. Bij 84% was aanvankelijk een afwijkende macula zichtbaar, maar na zes maanden waren in deze studie geen gevallen met aanhoudend visusverlies of persisterende klachten gerapporteerd.
Dat betekent niet dat retinaschade onmogelijk is. Dat betekent dat we risico ook in perspectief mogen plaatsen.
Dus nee, dit is geen oproep om minutenlang recht in de felle middagzon te gaan staren.
Het is wรฉl een oproep om niet bij iedere nieuwswaarschuwing automatisch in angst te schieten.
๐๐ค๐ฃ๐ก๐๐๐๐ฉ ๐๐จ ๐ฃ๐๐๐ฉ ๐ค๐ฃ๐ฏ๐ ๐ซ๐๐๐๐ฃ๐.โ๏ธ
Licht is een fundamentele biologische prikkel. En zoals met zoveel prikkels in het menselijk lichaam gaat het uiteindelijk over dosis, duur, omstandigheden รฉn individuele belastbaarheid.
Misschien moeten we daarom iets minder bang zijn voor รฉรฉn externe prikkel en iets nieuwsgieriger worden naar de vraag:
๐๐ผ๐ฒ ๐๐ฒ๐ฒ๐ฟ๐ธ๐ฟ๐ฎ๐ฐ๐ต๐๐ถ๐ด ๐ถ๐ ๐ผ๐ป๐ ๐ฏ๐ถ๐ผ๐น๐ผ๐ด๐ถ๐๐ฐ๐ต๐ฒ ๐๐๐๐๐ฒ๐ฒ๐บ ๐ฒ๐ถ๐ด๐ฒ๐ป๐น๐ถ๐ท๐ธ?
Heb jij hier ooit over nagedacht?
Sharon.
www.healthgoeroe.nl
