Palmyra Bakker, begeleiding bij verlies en verandering

05/06/2026

Gisteren kreeg ik van een vriendin een bericht over het instellen van een erfeniscontact op je telefoon. Voor mij was dat nieuw, hoewel het al sinds 20222 mogelijk is. Ik heb het meteen geregeld.

Mocht er iets met mij gebeuren, dan heeft een familielid toegang tot belangrijke gegevens op mijn telefoon, na mijn overlijden. Tegenwoordig bevat die immers een schat aan informatie: contacten, foto's, wachtwoorden, bankzaken, verzekeringsgegevens en toegang via tweestapsverificatie.

We bewaren bijna alles digitaal. Wie heeft er nog een papieren adresboek?

In mijn werk kom ik regelmatig nabestaanden tegen die geen toegang meer krijgen tot de telefoon of computer van hun dierbare. Soms gaat er ook iets mis bij het overzetten van gegevens, waardoor waardevolle informatie verloren raakt. Dat is extra pijnlijk wanneer het gaat om dierbare herinneringen, zoals foto's en video's.

Door dit vooraf te regelen, maak je het voor je nabestaanden een stuk gemakkelijker. Het kost maar een paar minuten, maar kan later een wereld van verschil maken.
Heb jij dit al geregeld?

https://www.plusonline.nl/testament-en-erfenis/zo-stelt-u-een-erfeniscontact-in-op-uw-telefoon

Belangrijke documenten, foto's en video': u heeft ze waarschijnlijk opgeslagen in de cloud. Als u komt te overlijden, is het wel zo handig als er iemand bij die belangrijke gegevens kan. Door het instellen van een erfeniscontact geeft u nabestaanden toegang tot uw digitale bestanden in de cloud. Zó...

26/05/2026

Vandaag is het 17 jaar geleden dat Paul is overleden. Het is vreemd dat ik nu al 4 jaar ouder ben dan hij ooit mocht worden. Ik doe nieuwe ervaringen op, verander en wordt ouder, terwijl hij altijd op de foto’s dezelfde leeftijd zal houden. Vier jaar geleden, toen ik 60 werd, voelde het als een absurde mijlpaal, waar ik bij stil stond. Toen wilde ik er iets over schrijven, maar kon de woorden niet vinden. Soms vraag ik mij af hoe ons leven er nu had uitgezien?

Ik ben me meer bewust van mijn eigen sterfelijkheid. Dit roept soms existentiële angst op en dan hoor ik Wibe Veenbaas weer praten. Het zorgt er ook voor dat ik bewustere keuzes maak en focus op wat echt belangrijk is voor mij, zoals familie en vrienden.

Jaren geleden keek ik naar een interview van een oude dame, die vertelde, het leven is vol excuses waarom we iets niet gedaan hebben. Het is allemaal bu****it, als je iets wilt, doe het gewoon. Hier probeer ik nu naar te leven, niet altijd even makkelijk.

Ben jij nu ouder dan je vader, moeder, partner, broer, zus of vriend(in) is geworden? Voel je vrij om onder deze post te delen hoe jij dat hebt ervaren.

10/05/2026

Vandaag denk ik aan alle vrouwen — moeder of geen moeder — in alle vormen en kleuren. Deze dag is óók voor jou. 🤍

Voor iedereen die een kindje moet missen.
Voor wie moeder werd zonder haar eigen moeder.
Voor alle moeders in de hemel.
Voor mannen en vrouwen die hun moeder missen.
Voor wie ongewild kinderloos is gebleven.
Voor wie een kind verloor.
Voor moeders die ver weg wonen of waar geen contact is.
Voor redenen die hier wellicht niet bij staan.

Voor iedereen die ieder jaar weer onverwacht geraakt wordt door die veel te vroege Moederdag reclames en folders die herinneren aan een Moederdag zonder moeder.

Moederdag kan mooi zijn, maar ook confronterend. Warm en pijnlijk tegelijk. Voor iedereen weer anders.

Een dikke knuffel voor wie hem vandaag extra nodig heeft.
Laten we vandaag daarom extra lief zijn voor elkaar — of je nu moeder bent of niet. 🤍

Voel je vrij om onder deze post een mooie foto van jou en je moeder te delen, of iemand te taggen aan wie je vandaag denkt.

08/05/2026

Workshop De impact van persoonlijk verlies op werk.

Vorige week gaf ik een workshop bij Werken voor Elkaar voor een groep 50-plussers die op zoek zijn naar werk, gaan solliciteren of willen starten als zelfstandige ondernemer. Rouwen is hard werken. Tijdens deze middag gingen we dieper in op wat rouw met je doet en welke invloed dit kan hebben op het zoeken naar werk.

We stonden stil bij vragen als: wat is rouw eigenlijk, en welke gebeurtenissen kunnen gevoelens van rouw oproepen? Daarnaast bespraken we de impact van rouw.

Ook gingen we in op de symptomen van rouw en hoe je deze bij jezelf en anderen kunt herkennen. Uiteraard kwamen verschillende rouwtheorieën en hulpbronnen aan bod. Mijn “11 Gouden Tips bij Verlies en Rouw” vormden daarbij een waardevolle leidraad en gaven deelnemers extra inzicht.

Feedback van de deelnemers

Wat vonden zij waardevol aan de workshop?
De kleine groep zorgde voor een veilige setting bij zo’n persoonlijk en gevoelig onderwerp.
Het uitwisselen in tweetallen werd als prettig ervaren.
Het onderwerp werd professioneel én persoonlijk behandeld.
Er was een warme, veilige sfeer met heldere en waardevolle informatie.
Palmyra werd ervaren als een betrokken en deskundige workshopleider.

Wat hebben de deelnemers meegenomen?
“Ik mag milder naar mezelf kijken.”
“Rouwverwerking is persoonlijk en kan langdurig doorwerken in het dagelijks leven.”
“Vooral mijn rust nemen.”
“Het helpt om te weten dat meer mensen worstelen met rouw en werk. Het moet bespreekbaar worden.”

Tot slot gaat mijn dank uit naar Harm de Jonge, een van de organisatoren bij Werken voor Elkaar en andere vrijwilligers die deze bijeenkomst mogelijk hebben gemaakt.

05/05/2026

Gisteravond, dodenherdenking in het concertgebouw was een uitzonderlijke, aangrijpende avond — zo’n moment waarop muziek, geschiedenis en herinneringen volledig samenvallen.

De kern van dit verhaal draait om Pál Hermann, een Hongaarse cellist en componist die in de jaren ’30 door Europa reisde en deel uitmaakte van een levendige muzikale avant-garde. Zijn leven werd, zoals bij zoveel Joodse kunstenaars, abrupt afgebroken tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1944 werd hij vermoord, en daarmee leek ook zijn muzikale stem voorgoed verstomd.

Juist daarom is de terugkeer van zijn instrument — een Gagliano-cello uit 1730 — zo aangrijpend. Zo’n cello is niet zomaar een object; hij draagt letterlijk de klankwereld en het fysieke contact van zijn bespeler met zich mee. Dat dit specifieke instrument, na decennia van verdwijning, opnieuw opduikt en wordt herkend dankzij de inscriptie “Ego sum anima musicae” (“Ik ben de ziel van de muziek”), geeft het bijna iets symbolisch: alsof die stem toch niet volledig verloren is gegaan.

De aanwezigheid van zijn dochter, Corrie Hermann, maakt het nog indringender. Op 93-jarige leeftijd vormt zij een levende brug tussen verleden en heden. Haar herinneringen halen het verhaal weg uit de abstractie van “geschiedenis” en maken het tastbaar, menselijk — een vader, een leven, een verlies.

Ook de rol van Margriet Vroomans is mooi gekozen: door het gesprek live te voeren en te verbinden met muziek, ontstaat er geen statisch herdenken, maar een dialoog tussen generaties, tussen wat was en wat nog klinkt.

Dat dit alles plaatsvond in Het Concertgebouw — een plek die zelf al zo geladen is met muzikale geschiedenis — versterkt de betekenis alleen maar.

Als je nog verder wilt duiken in het verhaal: de podcast de verloren cello, https://www.youtube.com/watch?v=ne2iOx4YVCs en Ik ben de ziel van de muziek,https://www.npoklassiek.nl/klassiek/podcasts/5e338926-ad41-4c25-b38f-6bad28c7fc5e/dit-is-het-aangrijpende-verhaal-van-cellist-paul-hermann, geven inderdaad meer context, vooral over de zoektocht naar het instrument en de bijzondere weg die het heeft afgelegd voordat het weer “thuis” kwam.

29/04/2026

In memoriam
Ik leerde Edie kennen in 2019 door het uitbrengen van haar eerste boek - De Keuze, dat net vertaald was naar het Nederlands. Voor de boekpresentatie in Zeist, verzorgt door De School voor Transitie en het Expertisecentrum Omgaan met Verlies mocht je een vraag inbrengen, die je aan Edie op het podium mocht stellen. Ik moest er even over na denken of ik dit wel wilde doen en besloot een vraag in te brengen. Wat was ik vereerd toen mijn vraag uitgekozen werd.

Het is bijna onmogelijke te beschrijven hoe ik mij voelde. Dat ik daar stond op het podium, met Edie, de ballerina van Auschwitz, die deze gruwelijke oorlog overleefd had en haar mijn vraag stelde ten overstaan van een volle zaal van 550 collega’s en vrienden. Wat een onvergetelijke en unieke ervaring. Dank je wel Edie.

Je boeken, De keuze en Het geschenk zijn een kostbaar bezit en worden regelmatig aanbevolen bij cliënten.

Rust zacht Edie. Jij hebt een blijvende herinnering achtergelaten.

Dr. Edith Eger

15/04/2026

Werken voor elkaar is een organisatie die met een team van vrijwilligers activiteiten voor jou organiseren voor vijftigplusser die aan de slag willen in een nieuwe baan of als zelfstandige.

Ben jij vijftigplus en toe aan een volgende stap in werk en leven?Wil je jezelf blijven ontwikkelen, nieuwe mensen ontmoeten en je netwerk uitbreiden?

Kom dan naar het Netwerkcafé Amsterdam op dinsdag 28 april. Deze keer staat het thema centraal: de impact van persoonlijk verlies op je werk. Samen met rouw- en verliesbegeleider Palmyra Bakker gaan we in op hoe verlies doorwerkt in je werk en het zoeken naar werk en hoe je hiermee om kunt gaan.

✨ Workshop & netwerken
📍 Wijkcentrum De Pijp
�🕑 14:00 – 16:00 (inloop vanaf 13:30)
🎟️ Gratis (vrijwillige bijdrage welkom)

Ontmoet, deel en zet een volgende stap.

16/03/2026

Mijn nieuwe blog is uit. Hoe kun je er zijn voor iemand die rouwt. Ik kwam deze bijzondere video tegen van Megan Devine van Refuge In Grief tegen en heb een blog erbij geschreven. Zij laat zien waarom goedbedoelde adviezen niet helpen en hoe je wél steun kunt geven aan iemand die pijn heeft

https://www.palmyrabakker.nl/blog-nl/hoe-kun-je-er-zijn-voor-iemand-die-rouwt/

Hoe kun je er zijn voor iemand die rouwt? door Palmyra Bakker | mrt 12, 2026 We maken het allemaal mee. Familie, vrienden of kennissen maken iets aangrijpends mee en je wilt er voor diegene zijn. Hoe ben je met zo’n situatie? Woorden schieten vaak tekort.Ik weet uit ervaring, als rouwtherapeut, da...

20/02/2026

Al een aantal jaren sta ik in het kwaliteitsregister voor vakbekwame therapeuten in de complementaire zorg. Alleen dat bordje was nog steeds niet aan de deur bevestigd.
Begin dit jaar is mijn beroepsvereniging gefuseerd met twee andere beroepsverenigingen, want samen sta je sterker en we heten nu Platform CGZ, complementaire gezondheidszorg.
Nu hangen beide bordjes op de deur. De buurvrouw vroeg al of ze moest feliciteren. Niet met mijn professie, maar wel dat de bordjes eindelijk op de deur zijn bevestigd :)

12/02/2026

The English speaking grief group is starting again at the end of this month. Is one seat for you?

On Wednesday 25 February, a new English-speaking bereavement group will start in Amsterdam. The group meets for eight consecutive weeks.

This support group is for people who have lost a loved one through death. Every grief journey is unique, but connecting with others who share similar experiences can be incredibly helpful.
Each session offers space to talk about what’s happening in your life. We also use a video, song, or poem to explore different themes around grief and loss.

Do you know someone who might benefit from this group? Please feel free to share this information or contact us.

📧 [email protected]
📞 Palmyra: 06 10144644