15/08/2026
Mensen met Hashimoto hebben een grotere kans op het krijgen van een frozen shoulder. En blijkbaar dacht mijn lijf: “Joh, die heb je nog niet eerder gehad… laat ik die ook maar even toevoegen aan het lijstje met lichamelijke klachten.” 🙄
De grotere kans op een frozen shoulder heeft onder andere te maken met auto-immuunziekten en hormonale schildklierproblemen. Deze kunnen ontstekingen en veranderingen in het bindweefsel van het gewrichtskapsel veroorzaken. En laat mijn bindweefsel nou sowieso al anders zijn aangelegd, waardoor ik hypermobiel ben. Kortom: mijn schouder had blijkbaar alle ingrediënten voor een eigen feestje verzameld. 🥳
Omdat ik de afgelopen maanden blijkbaar nog niet genoeg ziekenhuisbezoeken had afgelegd, stond eind juni een afspraak bij de orthopeed op het schouderspreekuur gepland. Eerst een röntgenfoto, daarna een echo van de schouder en diezelfde ochtend nog een consult bij de arts.
De diagnose: een frozen shoulder in combinatie met een slijmbeursontsteking. Dat verklaarde meteen de toename van de pijnklachten van de afgelopen maanden.
Er werd direct een injectie in mijn schouder gezet en daarna was het vooral duimen dat de pijn zou afnemen. 🤞
Gelukkig is de pijn inmiddels een stuk minder geworden. Al blijft slapen iedere nacht een kleine uitdaging. Een houding vinden waarin mijn stijve schouder én mijn schouder zelf het naar hun zin hebben, is al lastig genoeg. Tel daar de CPAP bij op en je begrijpt waarom ik regelmatig lig te draaien en te zoeken naar een comfortabele houding. 😴
Het herstel van een frozen shoulder heeft tijd nodig. En laat geduld nou net niet mijn sterkste kant zijn… 😉
Dus voorlopig maar luisteren naar mijn lijf, rustig aan doen en mezelf eraan herinneren dat herstel geen wedstrijd is. Al zou ik die laatste zin het liefst gewoon even willen overslaan. 😅
