27/08/2026
Zes jaar lang gaf ik schilderlessen. Inmiddels ook zo'n 6 jaar geleden.
De cursisten die abstract werk maakten kon ik in techniek begeleiden. Ik vond het fantastisch om te zien. Zelf zag ik het destijds vaak als een 'achtergrond'. Ik keek naar de 'werkelijkheid', het realisme, of iets technisch klopte.
Dat zei niets over de kwaliteit van het werk, het zei alles over hoe ik er naar keek.
Ik zei destijds tegen mijn cursisten 'om abstract te kunnen schilderen moet je dat wat je ziet los kunnen laten en kunnen schilderen wat je voelt'.
(Hier volgt binnenkort nog een andere post over..)
Afijn, precies daar ben ik nu.
De wereld die ik zag is aan het veranderen.
In mij en dus ook buiten mij.
Zoals een rups die in de cocon zit en weet dat dat er een nieuwe levensfase aan komt.
De drang om te schilderen is momenteel groot.
Op dit account zijn er inmiddels heel wat mensen aangesloten die voor de tattoos zijn aangehaakt en wellicht gebleven zijn voor essentie. Want deze zijn voor mij onlosmakelijk verbonden.
Ik spreek ook mensen die zenuwachtig worden van mijn teksten (en die dat super tof tegen mij zeggen!!), mensen die vragen of ik nog tattooeer.
Het staat niet los van elkaar. Wanneer je hier bent raakt iets je, van mijn woorden of beelden. Iets wat je herinnert aan jezelf, of aan een verlangen in jouw zelf.
Mijn bedrijf heet Colorful Essence.
Steeds dieper voel ik waarom ik 7 jaar geleden gekozen heb voor deze naam. Destijds merkte ik dat het lastig was om uit te spreken en wat is dat dan voor studio? Daarom werd het hier op insta lizzyluna.tattoo: een artiestennaam en duidelijk waarvoor.
Voor mij zegt colorful.essence nu (en altijd al) precies wat het is. De totale omvang van mijn waarheid.
Als je dit gelezen hebt 🙏🏼 dank
Scroll dan ff terug naar boven, zet je geluid aan en voel, wat voel jij bij dit schilderij?
Painting :
Lizzy Geurts van Kessel
UNO, eenheid. 2026.
