LindAdemwerk

18/06/2026

Gister had ik een botsing met mijn zoon die heel onverwacht iets diep in mij raakte. Ik werd geraakt door zijn hardheid. Toen we het later ‘uitspraken’, bleven mijn tranen stromen. Op dat moment had ik nog geen idee waarom ik zo emotioneel werd.

Pas toen hij doorvroeg, begon ik te voelen dat er iets veel ouder onder lag. Ineens voelde ik de pijn van afwijzing die veel verder teruggaat. Naar het 5-jarige meisje in mij, dat ooit zonder uitleg haar vader zag vertrekken. Een vader die wegging en nooit meer terugkwam.

Langzaam werd me duidelijk dat deze trigger niet alleen over het heden ging. Mijn zenuwstelsel herkende iets ouds. Iets dat ooit zo overweldigend was dat mijn systeem manieren heeft gevonden om ermee om te gaan. Beschermingsmechanismen die toen nodig waren, maar die zich soms ook nu nog laten zien.

Als kind gaf ik mezelf onbewust de schuld van het vertrek. Daaruit ontstonden overtuigingen zoals: ik ben niet lief genoeg, niet goed genoeg.

Wat ik steeds meer begrijp, is dat zulke reacties vaak voorbij woorden gaan. We kunnen veel inzicht hebben in ons verleden, maar ons zenuwstelsel reageert niet op inzicht alleen. Het reageert op wat ooit is gevoeld, opgeslagen en destijds te overweldigend was om helemaal te kunnen voelen.

Ondanks de vele jaren van innerlijk werk, ademwerk en bewustwording gebeurt mij dit soms nog steeds. Omdat we als mens nu eenmaal lagen in ons dragen die zich soms pas laten zien wanneer het leven ze opnieuw aanraakt.

Mijn zoon liet mij gisteren dus zien welk verdriet er nog om aandacht vraagt.
En besef ik steeds meer dat heling ontstaat wanneer ik die pijn voorzichtig durf te ontmoeten. Wanneer ik haar erken en er zachtjes doorheen adem, in plaats van ervan weg te bewegen.
Dan kijk ik naar de vrouw die ik nu ben, maar ook naar het kind dat ooit pijn heeft gehad…

Soms vraagt een trigger niet om analyse of een oplossing, maar om regulatie. Om te voelen dat je veilig bent in het hier en nu. Met een volle ademhaling en een liefdevolle omhelzing van dat oude stukje in jezelf.
Juist dan ontstaat er ruimte.

🌸

15/06/2026

Wat een bijzondere ochtend hebben wij gister weer mogen beleven tijdens de Stress Release & Ademwerk Workshop.

Samen maakten we een reis naar binnen met de Psoas Release (Body Remembers Trauma Therapie) en de Verbonden Ademhaling. Er ontstond ruimte om spanning los te laten, te voelen wat er gevoeld wilde worden en opnieuw dieper contact te maken met het lichaam.

Het was bijzonder om te zien hoeveel moed, openheid en vertrouwen er in de groep aanwezig was. Iedereen bewandelde zijn of haar eigen pad, en juist daarin lag de kracht.

We zijn dankbaar voor alle mooie mensen die erbij waren en voor het vertrouwen dat zij ons gaven. Van de feedback maakte ons hart een sprongetje! Hier doen we het voor, elke keer weer dankbaar dat wij dit waardevolle werk mogen doen🙏

Voel jij dat het tijd is om meer rust, ontspanning en verbinding met jezelf te ervaren? Jij kunt hier ook eens bij zijn, hou onze sociale in de gaten, binnenkort delen we data voor de nieuwe workshops (na de zomervakantie).

Wij ont-moeten je heel graag.

Liefs,
Rose & Linda 🌸

13/06/2026

In mijn vorige post deelde ik over mijn ademsessies met ceremoniële Cacao, Rode Lotus thee of Blauwe Lotus thee.
Misschien vraag je wat dat dan precies doet. En waarom zou je een ademsessie beginnen met zo’n klein ritueel?

Voor mij is het geen “extraatje”, maar een bewuste overgang, Even een moment om te vertragen, om uit de drukte van de dag te stappen en om aan te komen in je lichaam.

Cacao, Rode Lotus en Blauwe Lotus worden al eeuwenlang gebruikt binnen verschillende tradities als ondersteuning bij meditatie, bewustwording en innerlijk werk om een zachte bedding te creëren waarin je jezelf dieper kunt ontmoeten.
Elke plant heeft daarin haar eigen kwaliteit.

Rode Lotus
Rode lotus nodigt uit tot verzachting, ontspanning en een liefdevolle verbinding met je innerlijke wereld. Ze kan ruimte maken voor ontvankelijkheid, zelfreflectie en innerlijke rust. Alsof je net iets makkelijker mag zakken in wat er al in jou aanwezig is.

Blauwe Lotus
Blauwe lotus wordt van oudsher geassocieerd met ontspanning, verstilling en intuïtie. Ze nodigt uit om minder vanuit je hoofd te bewegen en meer vanuit subtiele afstemming met jezelf.

Ceremoniële Cacao
Cacao staat bekend als een plant van verbinding en hartbewustzijn.
De warme, aardende kwaliteit van cacao kan helpen om te landen, te verzachten en contact te maken met je hart. Ze nodigt uit tot compassie, openheid en een diepere verbinding met jezelf.

Binnen mijn begeleiding worden deze rituelen altijd trauma-sensitief aangeboden.
Dat betekent dat er niets geforceerd wordt. Je hoeft nergens doorheen. Je hoeft niets los te laten en je hoeft niets te bereiken.
Jouw lichaam en zenuwstelsel blijven leidend.

Soms begint heling namelijk niet met hard werken maar met vertragen, met luisteren. Met toestemming geven aan jezelf om precies te zijn waar je bent.

Welke ondersteuning past bij jou, hangt af van je intentie, je proces en wat je lichaam op dat moment nodig heeft. Dit voelen we ook even vooraf middels een Intakeformulier.

Meer informatie vind je op mijn website www.lindademwerk.nl (link in bio).

Ik ont-moet je graag!

🌸

11/06/2026

06/06/2026

In mijn werk begeleid ik mensen in het herontdekken van hun lichaam als veilige basis.

Veel van wat we meemaken, dragen we niet alleen in ons hoofd met ons mee. Langdurige stress, emoties en spanning kunnen zich vastzetten in het lichaam. In spieren, in bindweefsel, in je ademhaling, in je houding en in de manier waarop je zenuwstelsel steeds opnieuw probeert te beschermen.

Soms merk je dat aan een gespannen lijf, een oppervlakkige adem, onrust, vermoeidheid of het gevoel dat je niet helemaal vrij kunt bewegen of voelen.

Je kunt bij mij kiezen voor een sessie met een thema waar we starten met een kopje Ceremoniële Cacao, Rode Lotus thee of Blauwe Lotus thee. Deze zachte plantmedicijnen ondersteunen je om te landen, je hart te openen en met meer aandacht aanwezig te zijn in je lichaam. Ze vormen een liefdevolle bedding voordat we de adem verdiepen.

Van daaruit begeleid ik je stap voor stap in een verbonden ademsessie. De adem helpt je om spanning, emoties en vastgezette energie in beweging te brengen. Je lichaam krijgt de ruimte om los te laten wat klaar is om gevoeld of verzacht te worden.

Wanneer je zenuwstelsel veiligheid ervaart, ontstaat er vaak vanzelf meer ontspanning. Spieren kunnen zachter worden, je adem kan vrijer gaan stromen en je kunt meer ruimte, lichtheid en aanwezigheid in je lichaam ervaren.

Deze sessies zijn geen quick fix en ook geen methode om jezelf te “fixen”. Ze zijn een uitnodiging om jezelf dieper te ontmoeten. Met aandacht, veiligheid en respect voor jouw tempo.

Bedoeld voor iedereen die voelt dat het tijd is om niet langer alleen te overleven, maar weer thuis te komen in het lichaam.

Meer info: https://www.lindademwerk.nl/index.php/ademwerk/

🌸

03/06/2026

Wat als je even niets hoeft te doen?
Alleen maar hoeft te zakken in je lichaam, en te luisteren naar wat daar geleefd wil worden?

*Zondag 14 juni a.s. van 10.00 tot 13.00 uur*

Tijdens onze Stress/Psoas Release & Ademwerk Workshop nodigen we je uit om uit je hoofd en dieper je lichaam in te zakken.

We starten met Body Remembers Trauma Therapie ( BRTT®), waarbij spanning, opgeslagen stress en vastgezette energie op een natuurlijke manier in beweging mogen komen.

Daarna dalen we nog dieper af met de Verbonden Adem. Een zachte én krachtige reis waarin je jezelf toestemming geeft om te voelen wat gevoeld wil worden, zonder dat je het hoeft te verklaren of oplossen.

Op deze manier maak je contact met je lichaam, met alles wat daarin leeft, en misschien ook met lagen die tot nu toe nog wat op de achtergrond aanwezig waren.

Er ontstaat ruimte voor verzachting, ontlading en aarding in jezelf.

We begeleiden je in een veilige en intieme groepssetting van maximaal 9 personen, ondersteund door muziek, aanwezigheid en de kracht van groepsenergie.

Je hoeft geen ervaring te hebben. Je bent welkom precies zoals je bent.

Wanneer: zondag 14 juni, 10.00–13.00 uur
Waar: JaaaYoga, Heemskerk
Investering: € 88
Voor wie: beginners en gevorderden, m/v

Voel je een ja, of ben je nieuwsgierig?
Stuur gerust een berichtje naar één van ons of meld je aan via het evenement — link in bio.

Wij kijken ernaar uit om deze ervaring met jou te delen.

https://www.facebook.com/share/1BzGQAQzM7/?mibextid=wwXIfr

Liefs,
Rose & Linda🌸

02/06/2026

Voel jij soms ook een zwaarte, een spanning, een verkramping of een onrust in je lichaam die je niet meteen kunt plaatsen?

Vaak willen we daar direct iets mee. We houden als mens nu eenmaal niet van oncomfortabele gevoelens en willen het begrijpen, veranderen en drukken het het liefst weg. Dan hoeven we er ook niets mee.

Maar wat als je het eens niet meteen oplost?

Wat als je het mag opmerken, precies zoals het is? En van daaruit voorzichtig contact maakt met je lichaam?

Zonder er meteen een verhaal van te maken of het groter of kleiner te maken.
Alleen door waar te nemen wat er in jou gebeurt. En daar zachtjes doorheen ademen.

Mag het er dan even helemaal zijn van jou?

Zonder in de angst te schieten?

En als dat nog lastig voelt, dan is dat ook oké hè? Je hoeft er niet meteen helemaal in te zakken.

Want soms begint heling niet met begrijpen. Maar met blijven bij wat er is, precies zo lang als het voor jou veilig voelt.

Hoe vertrouwder je raakt met die kleine momenten van contact, hoe meer je je lijf stap voor stap weer kunt leren verstaan.
Jouw lichaam is echt niet tegen je. Het heeft je juist al die tijd proberen te beschermen.
Dat is wat ik althans de laatste jaren heb mogen leren🤗

🌸

29/05/2026

Na de Stilte Retraite merkte ik iets wat ik misschien nog wel het moeilijkste vond aan de retraite… en dat was niet de stilte zelf. Maar het terugkomen in het leven.

Ik merkte dat ik eigenlijk nog helemaal niet wilde praten. Dat ik het liefst nog even in die stille bubbel wilde blijven, dicht bij mezelf.

Dicht bij dat rustige, heldere gevoel van binnen.
Alsof ik tijdens die dagen iets in mezelf had teruggevonden wat in het dagelijks leven zo gemakkelijk naar de achtergrond verdwijnt.

En toen kwam ineens de buitenwereld weer binnen. Gesprekken, prikkels, verwachtingen, maar ook vooral mijn mobiel en Social media.

Normaal gesproken post ik best makkelijk iets voor mijn LindAdemwerk praktijk, omdat ik weet hoe ‘belangrijk’ zichtbaarheid is.
Maar nu voelde dat ineens heel anders. Alsof mijn hele systeem weerstand voelde tegen weer zo naar buiten gericht zijn. Alsof ik eerst nog even wilde blijven waar het stil was. Waar ik mezelf zo helder kon voelen.

En eerlijk?
Dat vond ik ergens ook confronterend.
Hoe gewend we eigenlijk zijn geraakt aan altijd “aan” staan. Altijd delen, produceren en zichtbaar zijn. Terwijl ik na die stilte juist voelde hoeveel behoefte mijn zenuwstelsel had aan vertraging.
Aan minder input, minder moeten en gewoon meer zijn.

Het duurde daarom ook langer voordat ik weer iets postte. Omdat ik zo sterk de behoefte voelde dicht bij mezelf te zijn, voordat ik mezelf weer naar buiten bracht.

En misschien zit daar wel iets belangrijks in…
Dat we niet altijd direct hoeven terug te springen in het tempo van de wereld.
Dat het oké is als je systeem tijd nodig heeft om iets te integreren.
Dat stilte niet alleen iets is wat je opzoekt tijdens een retraite, maar juist iets is wat je daarna probeert mee te nemen in hoe je leeft. Om zo te voelen dát je leeft.

Ik merk dat het niet altijd makkelijk is om die diepe verbinding vast te houden in het dagelijks leven.
Daarom ben ik benieuwd:
Hoe zorg jij ervoor dat je de verbinding met jezelf niet kwijtraakt in de drukte van alledag?

🌸

25/05/2026

“Mam, ik ontdekte dat het enige gevecht dat ik heb, het gevecht met mijzelf is.”
Dat zei mijn 24-jarige zoon nadat hij een stilte retraite in India had gedaan.

Zijn woorden bleven hangen. Omdat ik voelde hoeveel waarheid erin zat, maar ook omdat ze iets in mij wakker maakten. Een nieuwsgierigheid, naar wat die stilte met míj zou doen.

Want wie ben ik eigenlijk… zonder de ruis van de wereld? Zonder verwachtingen, zonder alle rollen die ik vervul en zonder alles wat me afleidt van mezelf.
Die vraag nam ik mee de stilte retraite in.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er met een gezonde weerstand instapte, niet wetend wat te verwachten. Maar de stilte voelde warm. Veilig. Bijna alsof ik ergens in mezelf mocht landen waar ik al heel lang niet meer echt was geweest. Misschien omdat ik thuis ook vaak bewust de stilte opzoek of omdat er eindelijk helemaal niets van mij werd verwacht.

Ik hoefde nergens heen.
Ik hoefde niets op te lossen.
Ik hoefde niemand te dragen, niets te begrijpen of iets van mezelf te maken.
Ik hoefde alleen maar te zijn.
En misschien was dát wel het meest bevrijdende van alles.

Ik ontdekte hoe fijn ik het eigenlijk vond om bij mezelf te zijn. Alsof er onder alle lagen van verantwoordelijkheid en bezig zijn, iemand was die allang zat te wachten om echt ontmoet te worden.

En ja… er kwam verdriet omhoog. Meer dan ik had verwacht zelfs.
Maar ik kon mezelf nu niet afleiden. Dus het mocht er gewoon zijn, het kon zijn verhaal doen.

Deze dagen hebben me laten voelen hoe belangrijk het is om regelmatig bewust naar binnen te keren. Om stil te worden.
Want juist in die stilte wordt de innerlijke stem helderder.

Want wat worden wij als mens afgeleid van onszelf…
We zijn zó naar buiten gericht geraakt, dat we soms nauwelijks nog horen wat er vanbinnen leeft.

En misschien geloof ik daarom nu nog meer dat we niet alles buiten onszelf hoeven te zoeken.
Dat zoveel antwoorden al in ons aanwezig zijn.
Wachtend… tot het eindelijk stil genoeg wordt om ze te kunnen horen.

🌸

13/05/2026

Deze zin bleef vandaag ergens in mij hangen. Omdat ik weet hoe moedig het is om echt aan jezelf te werken.

Want eerlijk… werken aan jezelf gaat niet alleen over boeken lezen, podcasts luisteren of weten wat gezond voor je zou zijn.
Het gaat over durven voelen wat je jarenlang hebt weggestopt omdat het ooit te veel was om alleen te dragen.

Het gaat over jezelf tegenkomen in patronen waarvan je dacht dat ze “gewoon jouw karakter” waren.
Altijd sterk zijn.
Altijd doorgaan.
Moeite hebben met ontvangen.
Jezelf wegcijferen.
Controle houden.
Pleasen.

En dan langzaam ontdekken dat jouw lichaam niet tegen je werkt, maar zich al die tijd heeft aangepast aan wat het heeft moeten overleven, vaak al van jongs af aan.

Dat raakt me, omdat ik weet hoeveel zachtheid er nodig is om niet langer te vechten met en tegen jezelf. En zachtheid voor jezelf is niet vanzelfsprekend als er belemmerende overtuigingen spelen.

Veranderen klinkt mooi, maar voor een zenuwstelsel dat veiligheid heeft gevonden in oude patronen, voelt verandering vaak eerst spannend, soms zelfs bedreigend.

Dus als jij op dit moment bezig bent met heling -met leren vertragen, grenzen voelen, oude pijn aankijken, anders leren ademen, meer aanwezig zijn in je lichaam- weet dan dat dat geen kleine stappen zijn.

Dat is diep innerlijk werk.
Werk dat niet iedereen aandurft.
Werk dat vraagt om moed, eerlijkheid en steeds opnieuw thuiskomen bij jezelf.

Als jij in dit proces zit, weet dan dat ik je voel en trots op je ben!

🌸