LindAdemwerk

08/09/2026

Herken je dit?
Je hebt een drukke week achter de rug.
Je hoofd blijft maar doorgaan.
Je zorgt voor iedereen om je heen, maar wanneer heb je eigenlijk tijd voor jezelf?

Misschien voel je dat je spanning vasthoudt. Dat je moeilijk écht ontspant. Of dat je gewoon even behoefte hebt aan een moment waarop helemaal niets hoeft.

Even uit je hoofd.
Even niets moeten.
Even thuiskomen bij jezelf.

Deze avond creëren we een veilige en warme ruimte waarin je mag vertragen, voelen en loslaten.

Met Cacao, zacht Ademwerk, Reiki, Aromatherapie en de diepe ontspanning van de Klankschalen nemen we je mee naar een plek waar je even niets hoeft, alleen maar Zijn.

Je hoeft geen ervaring te hebben met ademwerk, het is juist fijn om op deze zachte manier daar kennis mee te maken.

Datum: Vrijdag 18 september
Tijdstip: 19:30 – 21:30 uur
Locatie: JaaaYoga, Heemskerk
Investering: €77

Misschien is dit precies het moment voor jezelf waar je al een tijdje behoefte aan hebt.
Voel je dat? Stuur ons dan een berichtje of meld je aan via de link in bio, of:
https://www.facebook.com/share/1QDeSEDmwo/?mibextid=wwXIfr

Liefs,

Bianca & Linda
www.bebylionne.nl & www.lindademwerk.nl

03/09/2026

🙏

De GGZ gaat niet veranderen. Wij moeten veranderen.

Ik probeer mensen inmiddels al jarenlang bewust te maken van de manier waarop we naar psychische diagnoses kijken.

Autisme. ADHD. ADD. Depressie. Borderline.

Niet omdat de klachten niet echt zijn.

Maar omdat ik vind dat we veel te weinig vragen:

Waar zijn deze klachten ontstaan?

Wat heeft iemand meegemaakt?
Hoe zag zijn jeugd eruit?
Hoe functioneerde het gezin?
Welke stress was er?
Welke patronen speelden er bij vader en moeder?
En wat wordt misschien al generaties lang binnen een familie doorgegeven?

Ik heb lang gedacht: als we maar genoeg kennis delen, als professionals maar anders leren kijken, dan verandert uiteindelijk de GGZ vanzelf.

Maar ik ben daar anders over gaan denken.

Ik denk niet meer dat we moeten wachten totdat het systeem verandert.

Mensen vóór ons hebben dat namelijk ook geprobeerd.

Psychiater Jan Foudraine stelde in de jaren zeventig al fundamentele vragen bij de dominante medische kijk op psychiatrische problematiek. Zijn ideeën kregen binnen het gevestigde systeem weinig ruimte, maar droegen wel bij aan bewegingen waarin herstel, betekenis en de eigen regie van mensen veel centraler kwamen te staan.

En precies daarin zit volgens mij de les.

Je hoeft het oude systeem niet voortdurend te bevechten om iets nieuws te kunnen creëren.

Transitiedenker Jan Rotmans gebruikt daar een prachtig beeld voor: het oude breekt geleidelijk af, terwijl tegelijkertijd iets nieuws wordt opgebouwd.

En daartussen?

Chaos.

Dat is misschien precies waar we nu zitten.

We zien steeds meer mensen die niet meer tevreden zijn met alleen een diagnose, medicatie of jarenlang leren omgaan met hun klachten.

Ze willen begrijpen:

Wat is er met mij gebeurd?

Wat vertelt mijn lichaam?

Wat doet mijn zenuwstelsel?

Welke rol speelt mijn familiegeschiedenis?

En vooral:

Wat kan ik zelf doen om werkelijk te herstellen?

En daarom denk ik dat de echte revolutie binnen de geestelijke gezondheidszorg misschien helemaal niet vanuit de GGZ gaat komen.

Ze komt vanuit mensen zelf.

Van cliënten.

Van ouders.

Van ervaringsdeskundigen.

Van therapeuten en professionals die bereid zijn buiten de bestaande kaders te kijken.

Gelijkgestemden die actie willen ondernemen.

Niet alles uit het medische model hoeft weg.

Dat is ook niet mijn boodschap.

Maar het mag nooit het enige verhaal worden.

Herstel gaat namelijk over veel meer dan symptomen verminderen.

Het gaat over eigen regie terugvinden.

Over begrijpen wat je hebt meegemaakt.

Over je lichaam weer leren voelen.

Over oude patronen doorbreken.

Over eigenwaarde.

Over relaties.

Over weer midden in het leven durven staan.

Dus misschien moeten we stoppen met wachten totdat het oude systeem toestemming geeft voor het nieuwe.

Bouw het nieuwe.

Laat zien dat het anders kan.

Verbind mensen die daar hetzelfde over denken.

En uiteindelijk ontstaat verandering misschien niet doordat we het oude systeem verslaan...

maar doordat steeds meer mensen het oude systeem simpelweg ontgroeien.

Zelf diepgaand aan de slag? Volg mijn live training 'trauma & lichaamsgericht werken' op 10+11 oktober: http://www.marcuskrielen.nl/trainingen

29/08/2026

Mijn agenda gaat even met vakantie… en ik ook!

De komende 2 weken is LindAdemwerk gesloten.
Even geen volle agenda, maar tijd om lekker te ontspannen, op te laden en weer helemaal tot mezelf te komen. Want soms is het gewoon nodig om even op de pauzeknop te drukken en jezelf die tijd te gunnen.

Ik ga genieten van de rust, de ruimte en vooral van het even helemaal niks moeten.

Daarna zie ik jullie graag weer terug met frisse energie!

Liefs,
Linda🌸

27/08/2026

Misschien hoef je niet alles op te lossen
Hoe kom je uit een negatieve mindset? Peter Crone’s (The Mind Architect) antwoord was (in mijn Verhaal gister): ‘Door niet te proberen eruit te komen’. Ik vond dat een mooi antwoord.

Want zijn we niet zo gewend geraakt om steeds iets aan onszelf te willen veranderen?
Als we verdrietig zijn, willen we weten waarom. Als we bang zijn, willen we ervan af. En als iets ons diep raakt, zoeken we naar de oorzaak en vooral naar hoe we ons beter kunnen voelen.

Zeker wanneer je veel bezig bent met persoonlijke ontwikkeling, kan zelfs heling ongemerkt weer iets worden waar je hard voor moet werken. We blijven analyseren.
Welk patroon zit hierachter?
Waar komt dit vandaan?
Wat moet ik nog loslaten?
Ik herken dat ook bij mezelf.

Maar misschien hoeft niet alles wat je voelt een probleem te worden dat direct opgelost moet worden.

Misschien mag je soms gewoon verdrietig zijn, zonder jezelf beter te hoeven maken. Mag je onzeker zijn zonder meteen sterker te moeten worden. Mag iets pijn doen zonder dat je er direct een les, inzicht of oplossing uit hoeft te halen.

Dat betekent natuurlijk niet dat we voorbijgaan aan wat iemand werkelijk heeft meegemaakt. Sommige ervaringen zijn diep ingrijpend en kunnen langdurig doorwerken in hoe je je voelt, hoe je lichaam reageert en hoe veilig je je in het leven ervaart. Soms is ondersteuning juist heel waardevol.

Maar ook dan hoeft heling voor mij niet te betekenen dat alles wat moeilijk voelt uiteindelijk moet verdwijnen.
Misschien gaat het soms juist over het tegenovergestelde: dat je niet langer hoeft te vechten tegen wat er in je leeft.

Ik probeer mezelf een andere vraag te stellen, zonder meteen op zoek te gaan naar het waarom:
Kan ik bij mezelf blijven terwijl dit gevoel er is?

Want zijn we niet gewoon mens? We worden geraakt, we hebben lief, we verliezen, verlangen, rouwen en weten soms simpelweg even niet wat we met iets aan moeten.

En dat is ook ok toch? Niet alles hoeft meteen weg en niet alles hoeft begrepen of zelfs opgelost te worden.

Misschien is juist dát onderdeel van onze menselijke ervaring: Dat wat we ook ervaren, soms gewoon even gevoeld mag worden.

🌸

24/08/2026

De langste relatie van je leven
Er is één relatie die je vanaf je eerste ademtocht met je meedraagt: de relatie met jezelf.
En toch is dat vaak niet de relatie waarin we als eerste leren investeren.

We leren aardig te zijn voor anderen, rekening te houden, ons aan te passen, te zorgen, sterk te zijn en door te gaan. Maar hoe we met diezelfde zachtheid bij onszelf kunnen blijven, leren we lang niet altijd.
Dat herken ik ook bij mij.

Ik kon lange tijd veel gemakkelijker begrip en zachtheid opbrengen voor een ander dan voor mezelf. Was volledig naar buiten gericht.

Inmiddels begrijp ik beter dat het een beschermingspatroon kan zijn die niet zomaar ontstaat.
We worden gevormd door onze vroege ervaringen, door wat we nodig hadden en wel of niet ontvingen en door de manieren waarop we als kind leerden om verbonden te blijven met de mensen van wie we afhankelijk waren.

Misschien leerde jij ook om sterk te zijn. Je aan te passen. Niet te veel ruimte in te nemen. Of vooral goed aan te voelen wat een ander nodig had.
Wat ooit hielp om je staande te houden, kan jaren later nog steeds vanzelf worden ingezet, ook wanneer het je inmiddels niet meer dient.

En juist daar probeer ik steeds zachter naar te kijken, ‘Natuurlijk heb ik dit ooit geleerd. Het heeft me toen doen blijven staan’.

Voor mij begon zelfliefde daarom ook niet met voor de spiegel staan en mezelf vertellen hoeveel ik van mezelf houd. Eerlijk gezegd werkte dat voor mij helemaal niet. Het begon veel kleiner.
Met mezelf serieus nemen.
‘Ja, ik ben moe. Ik hoef niet altijd door.’
‘Ja, dit deed pijn. Ik hoef het niet weg te relativeren, ik mag het voelen.’

Natuurlijk lukt me dat niet altijd. Oude overtuigingen nemen het soms weer over en ook mijn innerlijke criticus laat zich nog regelmatig horen. Maar het verschil is dat ik het steeds vaker opmerk.
Nu voel ik dat ik een keuze heb. Om mezelf dit keer niet te verlaten.

Misschien is dát voor mij wel zelfliefde:
Leren om bij mezelf te blijven, juist wanneer het moeilijk wordt.

🌸

21/08/2026

Soms reageert je lichaam al voordat je hoofd begrijpt wat er gebeurt.
Een opmerking raakt je onverwacht diep. Je hartslag versnelt, je adem schiet omhoog, je kaken spannen zich aan, je wilt jezelf verdedigen of je wilt het zo snel mogelijk goedmaken met de ander.
En misschien denk je achteraf: waarom raakte dit mij zó?

Ons lichaam reageert namelijk niet alleen op wat er op dit moment gebeurt. Soms herkent je systeem iets wat lijkt op wat je eerder hebt meegemaakt, nog voordat je bewuste brein daar woorden aan kan geven.

Misschien was er ooit geen ruimte voor jouw boosheid of leerde je dat aanpassen de beste manier was om de verbinding te behouden. Of dat je sterk moest zijn wanneer je eigenlijk verdrietig of bang was.

Je hoefde daar niet bewust voor te kiezen. Je systeem vond een manier om met iets om te gaan wat je op dat moment nog niet anders kon dragen.

En precies daarom vind ik het zo belangrijk om niet meteen te oordelen wanneer zo’n oude reactie zich opnieuw laat zien, maar er nieuwsgierig naar zijn: Wat gebeurde er eigenlijk in mij?

Welke emotie voel ik? Waar voel ik die in mijn lichaam? Is mijn adem omhooggeschoten? Span ik mijn buik aan? Niet om ieder gevoel terug te brengen naar een trauma en ook niet om meteen te willen begrijpen waar het vandaan komt. Maar om te kunnen blijven bij wat zich nu laat voelen. Want begrijpen dat iets voorbij is, is iets anders dan dat ook in je lichaam ervaren.

Je hoofd kan allang weten dat je volwassen bent, dat je keuzes hebt en dat een situatie van vroeger voorbij is, terwijl iets in jou nog reageert alsof het opnieuw gebeurt.

Misschien ligt juist daar een belangrijk stukje van heling. Niet alleen begrijpen wat er ooit is gebeurd, maar je lichaam steeds opnieuw de ervaring geven: dit is nu.
Ik voel wat er gebeurt.
Ik hoef het niet meteen weg te maken.
Toen is niet nu.

En misschien is thuiskomen bij jezelf uiteindelijk precies dat: Dat je vandaag bij jezelf kunt blijven, op de momenten waarop je ooit misschien geen andere mogelijkheid had dan jezelf een stukje te verlaten.

Ook voor mij blijft dit een proces, en niet iets wat op een dag ‘klaar’ is, op deze manier vind ik steeds opnieuw de weg terug naar mezelf🌸

18/08/2026

Herken je dit?

De vakantieperiode is voorbij…
Je hebt een drukke week achter de rug.
Je hoofd blijft maar doorgaan.
Je zorgt voor iedereen om je heen, maar wanneer heb je eigenlijk tijd voor jezelf?

Misschien voel je dat je spanning vasthoudt. Dat je moeilijk écht ontspant. Of dat je gewoon even behoefte hebt aan een moment waarop helemaal niets hoeft.

Even uit je hoofd.
Even niets moeten.
Even thuiskomen bij jezelf.

Deze avond creëren we een veilige en warme ruimte waarin je mag vertragen, voelen en loslaten.

Met Cacao, zacht Ademwerk, Reiki, Aromatherapie en de diepe ontspanning van de Klankschalen nemen we je mee naar een plek waar je even niets hoeft, alleen maar Zijn.

Je hoeft geen ervaring te hebben met ademwerk, het is juist fijn om op deze zachte manier daar kennis mee te maken.

Datum: Vrijdag 18 september
Tijdstip: 19:30 – 21:30 uur
Locatie: JaaaYoga, Heemskerk
Investering: €77

Misschien is dit precies het moment voor jezelf waar je al een tijdje behoefte aan hebt.
Voel je dat? Stuur ons dan een berichtje of meld je aan via de link in bio, of:
https://www.facebook.com/share/1QDeSEDmwo/?mibextid=wwXIfr

Liefs,

Bianca & Linda
www.bebylionne.nl & www.lindademwerk.nl

15/08/2026

Een kijkje in mijn ruimte voor Womb Healing 🤎

Alles staat klaar voor een Womb Healing ademsessie.
Een sessie die voor mij vooral gaat over verbinding. Met je lichaam, je adem, je be**engebied, je vrouwelijke energie en misschien vooral: met jezelf.

Voor veel vrouwen is het be**en- en baarmoedergebied een bijzondere en soms ook kwetsbare plek. Het is een gebied dat verbonden kan zijn met vrouw-zijn, seksualiteit, grenzen, menstruatie, zwangerschap, geboorte en verlies, maar ook met ervaringen waarin je misschien bent doorgegaan terwijl je lichaam eigenlijk iets anders aangaf.

We zeggen soms dat het lichaam ‘onthoudt’. Daarmee bedoel ik niet dat emoties letterlijk in de baarmoeder worden opgeslagen, maar wel dat eerdere ervaringen invloed kunnen hebben op hoe veilig, ontspannen en verbonden we ons in ons lichaam voelen.
En juist het be**engebied kan een plek zijn waar we ongemerkt minder contact mee zijn gaan maken.

We zijn daarnaast als vrouwen vaak zo gewend om te zorgen, te dragen, door te gaan en sterk te zijn, dat ontvangen soms veel moeilijker blijkt dan geven.

Tijdens een Womb Healing mag dat even anders.
We zakken dieper het lichaam in, niet om op zoek te gaan naar wat er ‘mis’ is of om een trauma te móéten vinden of iets te forceren, maar om te vertragen, te voelen en nieuwsgierig te luisteren naar wat jouw lichaam op dat moment laat ervaren.

Soms komt er emotie, soms ontspanning, zelfs stilte. En soms merk je vooral hoe fijn het is om even helemaal niets te hoeven.

Voor mij gaat Womb Healing daarom niet alleen over de baarmoeder. Het gaat over thuiskomen in je lichaam, je grenzen weer leren voelen, ruimte maken voor zachtheid en jezelf toestaan om niet alleen te geven, maar ook te ontvangen.
Een veilige bedding waarin niets hoeft te worden gefixt en waarin je mag ontmoeten wat er op dat moment is🤎

Voel jij bij het lezen hiervan een kleine Ja?
Misschien is deze sessie dan een mooie uitnodiging om te ervaren wat er ontstaat wanneer je even niets hoeft te doen, maar vooral mag zijn.

N.b.
Voor andere thema ademsessies (Innerlijke Kind, Microdose, Couples Breathwork etc. zie mijn website, link in bio)

11/08/2026

Vanmorgen begeleidde ik een lieve vrouw tijdens een Womb Healing ademsessie.

In het gesprek vooraf werd een patroon voelbaar dat ik bij veel vrouwen herken: Altijd maar doorgaan, sterk zijn, zorgen en dragen. En vaak moeite hebben met vertragen en ontvangen.

Misschien herken jij dat ook.
Dat je lichaam signalen geeft en je eerste reactie is: wat moet ik doen om dit op te lossen?

We zijn zo gewend geraakt aan doen, dat zelfs heling soms iets wordt waar we hard voor gaan werken.
Welk patroon moet ik nog doorbreken?
Welk trauma moet ik nog loslaten?
Wat moet er nog geheeld worden?
Maar wat als je lichaam niet vraagt om nóg meer werk?

Tijdens een Womb Healing gaan we daarom niet op zoek naar wat er ‘mis’ is of wat er per se losgelaten moet worden. We vertragen en luisteren naar wat het lichaam zelf aangeeft.
Ook vanmorgen ontstond juist in die zachtheid ruimte voor ontspanning en emotie.

En misschien is dát soms de beweging.
Van doen naar voelen.
Van vasthouden naar verzachten.
Van altijd maar geven naar ook durven ontvangen.

Want soms verlangen we -en deze is voor mij ook echt heel herkenbaar- naar iets wat we in ons drukke leven gemakkelijk vergeten: ruimte om gewoon te mogen Zijn.

🌸

08/08/2026

Soms draag je een gevoel met je mee waar je geen woorden voor hebt. Een diep verlangen naar verbinding. Moeite met afscheid nemen. Of het gevoel dat er iemand of iets ontbreekt, zonder precies te weten waarom. Voor sommige mensen voelt het alsof ze hun hele leven op zoek zijn naar iets wat ze niet kunnen benoemen.

Binnen de pre- en perinatale psychologie bestaat een bijzondere visie: die van de alleengeboren tweeling.

Het uitgangspunt is dat een zwangerschap soms begint als een meerlingzwangerschap, waarbij één embryo zich in een heel vroeg stadium niet verder ontwikkelt. De overgebleven baby groeit verder, vaak zonder dat iemand weet dat er in het begin sprake was van een tweeling.

Sommige (NEI) therapeuten en onderzoekers, onder wie Anna Verwaal, beschrijven dat zo’n vroeg verlies mogelijk een diepe indruk kan achterlaten. De wetenschappelijke onderbouwing ontbreekt, maar veel mensen ervaren een diepe herkenning wanneer ze voor het eerst over deze visie horen.

Maar misschien gaat het uiteindelijk niet om de vraag of we alles kunnen bewijzen. Misschien gaat het erom dat sommige ervaringen ineens woorden krijgen. Dat iets wat altijd ongrijpbaar voelde, eindelijk gezien mag worden.

Dat is ook wat ik in mijn praktijk regelmatig zie.
Soms komen er tijdens een verbonden ademsessie gevoelens, beelden of lichamelijke sensaties naar voren die iemand diep raken, zonder dat daar direct een verklaring voor is. Dan hoeft het verhaal niet altijd eerst begrepen te worden. Soms is het al helend wanneer er eindelijk ruimte ontstaat om te voelen wat misschien heel lang geen plek heeft gehad.

Misschien ligt de grootste verandering niet in het vinden van het juiste antwoord, maar in de ervaring dat je lichaam, heel voorzichtig, mag ontdekken dat het nu veilig is. Dat je adem niet langer hoeft vast te houden, en om zo weer thuis te komen bij jezelf.

En misschien is dát wel de diepste vorm van heling: dat je lichaam langzaam ontdekt dat het verhaal niet langer alleen over overleven hoeft te gaan.

🌸Mocht je een podcast met het thema alleengeboren tweelingen willen ontvangen, laat dan gerust een berichtje achter.