26/01/2026
Soms hopen we dat een plek zoals het Geheugenhuis niet nodig zou zijn.
Dat mensen met dementie vanzelfsprekend onderdeel zijn van onze samenleving.
Niet (ver)oordeeld, niet beperkt en niet vertroeteld.
Gewoon mens mogen zijn.
Toch is de werkelijkheid anders.
Vaak uit goede bedoelingen, maar met grote impact, worden mensen met dementie onbewust anders behandeld.
En juist dát raakt.
Binnen het Geheugenhuis mogen geheugenklachten er zijn.
We spreken erover. We delen verdriet én vreugde.
We luisteren, geven elkaar advies en vinden herkenning bij elkaar.
Hier proberen we het leven met dementie niet groter of kleiner te maken dan het is
maar wel een stukje lichter.
Samen.
