18/08/2022
Wat als met je man hand in hand in het leven staat, in de zon, de wind in de rug. De kinderen aan je zijde.
Wat als hij er ineens niet meer is. Als je liefde niet meer mag leven.
Als je kinderen ineens geen papa meer hebben.
Als je leven in elkaar klapt... Alleen als ouder over. Onze plannen, dromen, verwachting, alles is weg.
Met zijn drieën rapen we de brokstukken op, vegen we de omgeving schoon, op zoek naar ons nieuwe levenspad. Maar dat kunnen we niet zonder hulp, zonder steun en zonder de liefde die we nu ontvangen.
Er is met geen woorden te omschrijven hoeveel steun wij de afgelopen 2 maanden hebben gekregen. Familie, vrienden, vrijwilligers van Hattem, de ouders van de kinderen, klanten (ex) collega's, maar ook uit onverwachte hoek, teveel om op te noemen... Kaartjes, pakketjes, boeken, knuffels, zelfgemaakte beren, apjes, berichten in Facebook, bloemen, iedereen steunt ons op zijn of haar manier en dat is heel fijn!
Ik wil iedereen bedanken. Het is en blijft een heel gemis. Maar het is heel fijn om zoveel liefde te ontvangen. We lopen met zijn drieën een behoorlijke duurloop, het einde komt nooit in zicht.
Ons gezin nog één keer compleet, samengevat in kunst. Als ik naar de vrouw in de spiegel kijk weet ik één ding zeker. Ik zal nooit meer hetzelfde zijn. Getekend door het leven voor altijd. Marco de Jongh je word meer dan gemist ❤️