27/11/2021
Het ultieme inzicht
Het leven is een ironische comedy. Je wordt geboren en ervaart alles nog als een eenheid. Prima, niets aan de hand. Maar vanaf dat je ongeveer anderhalf jaar oud bent, ontstaat er zelfbewustzijn. Vanaf dat moment denk je opeens: "Dit ben IK!" De angst die dan direct ontstaat is: "Ben IK wel goed genoeg?" Zo doe je in de puberteit er alles aan om bij een groep te horen en ben je druk bezig likes te verzamelen op Social Media. (Deze post wel even liken s.v.p.) Je begint een carrière en net als iedereen op je werk doe je alsof het allemaal heel serieus en belangrijk is.
Hoezeer je ook probeert alles in je leven te controleren, het loopt continu anders. Je relatie loopt op de klippen en je zit een jaar lang met een burnout thuis op de bank. Terug bij af, wéér niet goed genoeg. Gelukkig ontmoet je een positiviteitsguru. Wat jij namelijk moet doen, is focussen! Jij moet je doelen stellen en kernwaarden opschrijven, op die manier kun jij de kosmos naar je hand zetten. Je doet dagelijks netjes je affirmaties en roept tegen de spiegel dat je een tijger bent die alles voor elkaar zal krijgen. Maar wat je ook probeert, het leven slingert je nog steeds continu heen en weer. Dan ga je in therapie waar je verhalen mag verzinnen over jouw verleden, je wordt spiritueel, gaat luisteren naar vegetarische muziek, je stort je in ayahuasca sessies en boekt een reis naar India om jezelf te gaan vinden.
Daar is allemaal niets mis mee, maar er kan een moment zijn waarop je je begint af te vragen of je niet iets over het hoofd ziet. Want wie is die IK die probeert goed genoeg te zijn? Die IK is illusoir. Of zoals Boeddha het verwoordde: "De handeling vindt plaats, maar er is niet iemand die hem doet". Je bent je leven lang heel druk in de weer met die IK, om erachter te komen dat die helemaal niet bestaat. Die IK is zoals Einstein het noemde, niet meer dan optisch bedrog van ons bewustzijn. Dat maakt het leven een ironische comedy, want dat wat je zoekt is dat wat zoekt.
