21/10/2024
“Wil je mijn hand even vasthouden” vraagt ze tijdens de ceremonie. Ik ga naast haar zitten en zodra ik haar hand in de mijne neem beginnen de tranen te stromen. Ik ga wat dichter bij haar zitten en ze fluistert "Ik hou zoveel van mijn kinderen”.
Ik ken haar wat langer en weet dat ze haar kinderen al heel lang niet gesproken of gezien heeft. Ik vraag haar “Wanneer is de laatste keer dat je dit tegen ze hebt gezegd”
Ze denkt even na en door haar tranen heen zegt ze “Morgen. Ik ga het ze morgen zeggen”
Een bijzonder gesprek tussen ons is het gevolg waarin ik haar deel hoe ontzettend trots ik op haar ben dat ze de moed heeft genomen om de ceremonie te komen volgen. Ze vond het zo ontzettend spannend! Ik vertel haar ook dat de ervaring die zij nu heeft automatisch een doorwerking heeft op haar kinderen. Dat er in de energie van alles verandert nu ze bepaalde patronen in zichzelf aan het doorbreken is en dat, zonder dat haar kinderen ook maar enig idee hebben van deze situatie, er in de onbewuste lagen van alles veranderd wat hun band ten goede komt.
Aan het einde van de ceremonie wanneer we met elkaar aan tafel zitten voor het diner pakt ze voor het eerst die dag haar telefoon. Als het blauwe licht van haar schermpje oplicht beginnen haar ogen te stralen. “Petra, dit geloof je nooit! Moet je kijken!” ze draait haar schermpje naar me toe en daarop zie ik een berichtje van haar dochter die ze tijdens de ceremonie heeft ontvangen. Dat was al in geen maanden meer gebeurd…….
Ik geef haar een knuffel terwijl het kippenvel over mijn armen loopt. Het blijft bijzonder om te ervaren welke veranderingen er optreden wanneer iemand besluit daadwerkelijk diep naar binnen te keren, om schaduwstukken aan te kijken en patronen te doorbreken. Het maakt dat liefde weer kan gaan stromen. Zonder dat haar dochter ook maar iets wist van haar ervaring in de ceremonie heeft dit een doorwerking gehad in haar, daar twijfel ik geen seconde aan. Het berichtje was echt geen toeval, daarvoor heb ik inmiddels te vaak soortgelijke ervaringen meegemaakt tijdens of net na een ceremonie. En hoewel het me dus niet meer verbaast blijf ik me erover verwonderen. Ik ervaar het als magie.
De dag na de ceremonie ontving ik haar bericht dat ze een brief heeft geschreven aan haar beide kinderen om ze te vertellen hoeveel te van ze houdt.
Ik ben heel benieuwd naar het vervolgverhaal van deze ongelooflijk dappere vrouw.
Maar ik heb al wel een klein vermoeden hoe dat zal zijn……
Meer weten hoe we jou kunnen ondersteunen in de ceremonies die we geven? Check de link in de comments of stuur me een pb met jouw vraag.
liefs,
Petra
