02/10/2026
🎀 Oktober – Borstkankermaand
Achter iedere diagnose borstkanker zit een mens. Een leven dat van het ene op het andere moment verandert. Met behandelingen en onzekerheid, maar ook met gewone dingen die gewoon doorgaan. Werk, relaties, toekomstplannen, dromen en de behoefte om soms even níét met kanker bezig te zijn.
Deze maand willen we daarom niet alleen aandacht vragen voor borstkanker, maar vooral ruimte geven aan een persoonlijk verhaal.
💗 Dit is het verhaal van Dionne
Dionne is 38 jaar. Ze houdt van lezen, skeelert twee keer per week bij de skeelerclub in Den Helder en werkt stap voor stap aan haar herstel.
Toen ze 36 was, kreeg ze de diagnose borstkanker.
Chemotherapie volgde. Haar rechterborst werd geamputeerd en tijdens dezelfde operatie kreeg ze een prothese. Inmiddels krijgt ze nog anti-hormoontherapie en probeert ze haar weg te vinden in een leven dat er ineens anders uitziet.
Niet alleen lichamelijk.
Want kanker krijgen als je jong bent, raakt aan zoveel meer.
Dionne is alleenstaand en heeft nog een kinderwens. Daarom doorliep ze vóór haar behandelingen een traject om eicellen te laten invriezen. Ze kan momenteel nog niet werken en er zijn vragen over de toekomst waarop niemand zomaar een antwoord kan geven.
“Ik leer omgaan met alles wat er tijdens mijn behandeltraject is gebeurd. Met mijn ‘nieuwe’ lichaam en eigenlijk ook met mijn nieuwe ik.”
Dionne kende het Inloophuis al vanuit haar werk in de zorg. Ook in het ziekenhuis werd ze erop gewezen. Toch stapte ze niet meteen naar binnen.
De drempel was er.
Er kwam al zoveel op haar af. Moest ze dan óók nog naar een plek die met kanker te maken had?
Uiteindelijk werd een schilderworkshop haar eerste kennismaking.
Geen zwaar gesprek. Geen verplichtingen. Gewoon schilderen en rustig ontdekken wat voor plek het Inloophuis eigenlijk was.
Rond diezelfde tijd startte de AYA-lotgenotengroep voor jongvolwassenen met kanker. Dionne sloot zich aan.
En daar vond ze iets wat soms moeilijk uit te leggen is aan mensen die niet hetzelfde meemaken: herkenning.
Contact met anderen die tegen dezelfde vragen aanlopen. Samen iets leuks doen, ervaringen uitwisselen en praten over behandelingen, gevoelens, onzekerheden en alles wat er op jonge leeftijd bij kanker komt kijken.
“Het heeft mij geholpen om meer te durven praten over mijn gevoelens en over waar ik tegenaan loop.”
Inmiddels komt Dionne regelmatig bij het Inloophuis. Voor contact en herkenning, maar ook voor ontspanning, afleiding of een interessante bijeenkomst.
Wat zou ze zeggen tegen iemand die kanker heeft en nog twijfelt om binnen te stappen?
“Dwing jezelf niet. Misschien komt er vanzelf een moment waarop je nieuwsgierig wordt naar een activiteit of lezing en denkt: ja, ik ga toch eens kijken. En vind je het spannend? Neem dan iemand mee, zodat je niet alleen hoeft.”
Voor Dionne zijn er drie woorden die het Inloophuis het beste omschrijven:
Laagdrempelig. Ongedwongen. Een fijne sfeer.
En misschien begint het soms precies zo:
niet met de moed om meteen je hele verhaal te vertellen, maar gewoon met één keer voorzichtig binnenstappen.
💛 Dank je wel, Dionne.
We weten dat je het best spannend vond om jouw verhaal zo open en persoonlijk met anderen te delen. Juist daarom waarderen we het extra dat je dit hebt willen doen.
Want misschien leest er iemand mee die zichzelf herkent in jouw verhaal. Iemand die dezelfde twijfels, onzekerheden of die drempel voelt om eens bij een Inloophuis binnen te stappen.
Dank je wel voor je openheid, je eerlijkheid en je vertrouwen. En vooral: dank je wel dat we een stukje met je mee mochten kijken. 💛
