Atelier de ierde

13/10/2026

Soms valt alles ineens op z’n plek 🤎

Op het allerlaatste moment, vlak voor mijn reis naar Marokko, stop ik nog snel mijn kaarten in mijn tas.

Geen plan, ze gaan gewoon mee.
En dan ontstaat er een moment.
Precies op de juiste plek.

Iedereen trekt een kaart.
En wauw… wat er dan gebeurt in de groep.

Kwetsbaarheid.
Eerlijkheid.
Compassie.
Dankbaarheid.
En ja, ook het ego laat zich zien.

Er wordt gedeeld, gevoeld, gelachen, gehuild en geraakt.
Zonder dat er iets moet.
Het ontstaat…

En natuurlijk trek ik zelf ook een kaart.
Expansie….

En daar voel ik het weer.
Zo helder.
Dit ben ik.
Dit kan ik.
En dit doe ik.

Expansie✨🤎

With love,
Tessa ❤️

11/10/2026

Marokko 🤎

Wat een reis nu al…

Een paar dagen onderweg met een groep van 9 mensen.

De eerste twee dagen in Marrakech.
Overweldigend.
De geuren, de kleuren, de geluiden.
Mensen overal.
Een stad die aan alle kanten aan je trekt.

En ergens daartussen even uit de groep stappen.
Een heerlijke hammam ontvangen. 🤗
Wat een kado.

En toen verder…
De bergen in.

De lucht wordt frisser.
De drukte maakt plaats voor ruimte.

En man… wat raken die bergen me weer.
Ik kijk en zie zoveel meer dan alleen steen en aarde.
Ik zie gezichten, vormen, verhalen.
Alsof die bergen iets te vertellen hebben.
En ik kan er uren naar kijken, ze ontroeren me wederom.

Straks verder naar de woestijn. 🐪

De Sahara…
Een plek die me vorig jaar diep heeft geraakt.
Benieuwd wat ze me deze keer laat zien.

With love
Tessa🤎

07/10/2026

Soms verandert er iets in je.
Niet van de ene op de andere dag…

Je merkt gewoon, dit past niet meer.
Een vriendschap.
Een manier van werken.
Hoe je jezelf gedraagt in bepaalde situaties.
Wat je altijd maar hebt toegestaan.
De verwachtingen waaraan je probeert te voldoen.
Of een versie van jezelf die ooit heel vertrouwd voelde.

En toch blijven we soms vasthouden.
Omdat het bekend is.
Omdat een ander iets van ons verwacht.
Omdat je ooit ergens voor gekozen hebt en denkt dat je daar dan ook maar aan vast moet houden.

Maar je mag opnieuw voelen.
Past dit nog bij mij?

Niet: wat hoort?
Niet: wat vindt een ander?
Niet: wat heb ik altijd gedaan?

Maar…….klopt dit nog voor mij?
En soms is het antwoord ja.
En soms voel je heel duidelijk, nee niet meer.

Dat betekent niet dat het daarvoor verkeerd was.
Misschien paste het precies bij wie je toen was.

Maar jij beweegt.
Je verandert.
Je groeit.

En niet alles hoeft daarin mee.
Je verraadt niemand door voor jezelf te kiezen.

Je hoeft alleen steeds eerlijker te worden
over wat nog bij je past.
En wat niet meer.

With love,
Tessa ❤️

06/10/2026

04/10/2026

Nog een paar dagen……dan reis ik weer af naar Marokko. 🇲🇦

Dit keer wordt het een andere reis.
Andere plekken.
Andere mensen.
Een andere groep.

Iets warmer.
Iets luxer. 😉
En vooral, weer een nieuw avontuur.

Kijken.
Proeven.
Ontmoeten.
Ervaren.

En natuurlijk gaan we ook de woestijn in.
De vorige keer heeft die plek iets in mij geraakt wat moeilijk in woorden te vangen is.

Dus ja….. ik ben vooral heel nieuwsgierig wat de woestijn me deze keer laat zien.

With love,
Tessa ❤️

03/10/2026

De Eerste Bedding 🤍
Gisteravond mochten vier prachtige vrouwen De Eerste Bedding ervaren.

En man… wat was het mooi.

Terug naar het besef dat je ooit werd gedragen.
Nog voordat je iets hoefde te kunnen.
Voordat je alles zelf moest dragen.
Was er een lichaam om jouw lichaam.

En gisteravond mochten we daar opnieuw iets van ervaren.
Niet door terug te gaan.
Maar juist hier & nu, in dit lichaam.

Even niets hoeven dragen.

Zakken.
Ademen.
Ontvangen.

In de kas, met Moeder Aarde letterlijk onder ons.
Haar grond.
Haar stevigheid.
Haar bedding.

Meditatie.
Kort stukje verbonden adem.
Yin.
Muziek.
Stilte.

En steeds minder woorden.
Omdat het lichaam het op een gegeven moment zelf wel weet.

Je mag je laten dragen.
Wat een magisch mooie avond.
En wat bijzonder om deze reis voor het eerst te mogen delen.

With love,
Tessa ❤️

01/10/2026

Je ziel weet 🤎

Soms hoor je een lied en denk je,
ja…….dit.

Niet omdat je alles begrijpt.
Maar omdat iets in jou het herkent.

Jouw ziel koos jou.
En jij kiest dit leven.

Met je mooie keuzes, je fouten, je omwegen, je ja’s en je nee’s.
Het lachen, het huilen en alles ertussenin.

Je bent hier om te leven.
Om te ervaren, om te voelen.
En misschien vooral..

𝐨𝐦 𝐣𝐞 𝐭𝐞 𝐡𝐞𝐫𝐢𝐧𝐧𝐞𝐫𝐞𝐧
𝐝𝐞 𝐳𝐢𝐞𝐥 𝐝𝐢𝐞 𝐣𝐢𝐣 𝐛𝐞𝐧𝐭.

Want onderweg vergeten we soms.
Tot iets je ineens weer raakt.

Een woord.
Een blik.
Een moment.
Een lied.

En je weer even weet..
Je ziel weet.

Zet het geluid maar aan 🤎

With love
Tessa❤️

27/09/2026

Na een oefening tijdens een workshop mochten we één woord noemen.
Het eerste wat in mij opkwam was

Vallen…… Huh?
Waarom vallen?
Wat een raar woord, dacht ik gelijk.

Ik begreep er eigenlijk niet zoveel van.
Maar het bleef bij me.
En langzaam begon ik te voelen wat er voor mij in dat woord zat.

Vallen hoeft niet alleen iets te zijn om bang voor te zijn.
Het kan ook betekenen dat je niet alles vast hoef te houden.
Dat je jezelf niet altijd overeind hoef te houden.
Dat je niet hoeft te weten waar je uitkomt.

Dat je soms de diepte in mag.
Niet omdat daar iemand staat om je op te vangen.

Maar omdat je weet✨
ik vang mezelf op.

En dan krijgt vallen ineens een andere betekenis.

Vertrouwen.
Durven zakken.
Durven springen.
Durven leven.

Niet wachten tot je zeker weet hoe het afloopt.
Maar je verlangen volgen.
Voorbij dat hoofd dat zoveel redenen kan bedenken om het niet te doen.

Ik mag vallen.
Want ik ben er.
Ook beneden.

With love,
Tessa ❤️

26/09/2026

Drie sisters over… 🌿
We begonnen met zes.
Uiteindelijk bleven door omstandigheden we met z’n drieën over.

Voor het eerst had ik zelf cannabisbonbons gemaakt.
Normaal werk ik met cannabisolie, die ik ook zelf maak.

Dus ja… die moesten natuurlijk uitgeprobeerd worden. 😅

We begonnen lekker buiten.
Drie vrouwen.
Eén bonbon.

Na zo’n anderhalf uur keken we elkaar eens aan…
Ja, we voelden wel wat.
Maar nog niet helemaal genoeg. 😂
Dus namen we er nog één.
En dat was de kers op de taart.

Later zijn we lekker naar binnen gegaan en daar ging de reis gewoon verder.
Wat een heerlijke beweging ontstond er.

Praten.
Lachen.
Verbinden.
Eten.
Even wegdoezelen.
Dromen.
Beelden die voorbij kwamen.

En dan weer wakkerder worden.
Elkaar aankijken.
Een gesprek dat ineens ergens totaal anders over ging.
Lachen.
En weer verder zakken.

Het kwam echt in fases.
Als golven.
Niets hoefde.
Niets moest ergens naartoe.

We volgden gewoon wat er ontstond.

Wat een prachtig plantmedicijn is cannabis toch. 🌿

En wat een heerlijke reis met z’n drieën.

Nu nog een naam voor deze Magische Bonbon…
Suggesties, let me know💞

With love,
Tessa ❤️