05/09/2026
Waarom ik zonder voorkennis werk
Als je nog nooit bij een medium bent geweest, vraag je je misschien af: moet je vooraf vertellen wie je wilt spreken?
Een naam geven?
Een foto sturen?
Vertellen wat jullie relatie was?
Bij mij hoeft dat allemaal niet. Sterker nog: ik werk het liefst zonder voorkennis.
Vertel me liever niets
Geen naam. Geen foto. Geen verhaal. Geen uitleg over jullie band.
Ik wil vooraf zo weinig mogelijk weten. Niet omdat jouw verhaal er niet toe doet, maar juist omdat ik ruimte wil laten voor jouw overleden dierbare om zelf naar voren te komen.
Hoe minder ik vooraf weet, hoe minder mijn eigen hoofd zich ermee kan bemoeien.
Ik wil mijn hoofd zo leeg mogelijk houden en mij openstellen voor wat er vanuit jouw overleden dierbare naar voren komt.
En juist dat kan voor jou ook heel waardevol zijn. Want wanneer ik vooraf niets weet en er toch informatie komt die jij herkent, weet je dat ik die informatie niet uit jouw verhaal heb kunnen halen. Dat kan de herkenning extra bijzonder maken.
Want misschien is dat wel waar je diep vanbinnen naar verlangt.
Even iets voelen van degene die je zo mist. Een klein stukje van die vertrouwde persoon. Een herinnering die ineens weer dichtbij voelt. Iets waarvan je denkt: ja… dit is hem. Of: dit deed zij echt altijd.
Tijdens een reading stem ik mij af en stel ik mij open voor wat jouw overleden dierbare wil laten weten.
Ik ontvang. Ik luister. En ik geef door.
Een herinnering. Een karaktertrek. Een gewoonte. Een voorwerp. Een gebeurtenis. Een gevoel. Soms iets heel kleins.
Het kan ook zijn dat jouw overleden dierbare met een boodschap komt. Iets wat hij of zij jou graag wil meegeven. Misschien iets wat je op dit moment nodig hebt om te horen. Iets van liefde, geruststelling of simpelweg een teken van herkenning.
Het mooiste is wat er bij jou gebeurt wanneer je iets herkent.
Wanneer een klein detail je terugbrengt naar een moment samen.
Wanneer je ineens moet glimlachen om iets wat zo typisch was. Soms kunnen er tranen komen.
Misschien voel je voor een moment weer iets van die vertrouwdheid die je zo mist.
Daar gaat het om.
Om jullie ontmoeting. Om de liefde die er tussen jullie is en die door het overlijden niet zomaar verdwenen is.
Ik ben daarbij slechts de tussenpersoon.
Soms komt er iemand anders
Je mag natuurlijk hopen op één bepaalde dierbare. Degene die je iedere dag mist. Degene van wie je zo graag nog iets zou willen horen.
En toch kan het gebeuren dat er eerst iemand anders naar voren komt.
Dat kan soms even anders zijn dan je had gehoopt. Maar ik bepaal niet wie er komt. Ik kan niet vooraf zeggen wie zich zal aandienen.
Ik volg wat er komt.
Misschien komt er een boodschap die eerst gehoord mag worden.
Soms ligt er een grote emotionele lading bij wie je hoopt te ontmoeten en is het fijn dat eerst iemand anders komt, ook om jou te laten wennen aan hoe het werkt:
Ik geef door wat ik ontvang.
Zonder te sturen.
Juist omdat ik niet kan bepalen wie er moet komen, blijft er ruimte voor degene die zich op dat moment zelf laat zien.
Een reading is geen telefoongesprek waarbij je letterlijk met een overleden dierbare praat en direct antwoord krijgt op iedere vraag. Zo werkt het helaas niet.
Het contact is veel subtieler.
Ik ontvang indrukken en informatie en probeer die zo zuiver mogelijk aan jou door te geven.
Soms zijn het kleine aanwijzingen die samen een heel herkenbaar beeld vormen. En soms komt er ineens een boodschap die je diep raakt, juist omdat het iets is wat alleen voor jou betekenis heeft.
Liefde verdwijnt nooit
Het gemis kan zo groot zijn.
En helaas kan een reading je niet teruggeven wat je verloren bent.
Maar misschien kan het je wel een moment van verbinding geven.
Een moment waarin je voelt:
Jij bent er nog.
Onze liefde is er nog.
Misschien is dát wel waar het werkelijk om gaat.
Een ontmoeting.
Een moment van herkenning.
Een boodschap van iemand die je zo mist.
En ik mag daar, heel even, een tussenpersoon voor zijn. ❤️