Praktijk Avana- Balans door Hand, Hart en Hoef

03/09/2026

V𝗼𝗼𝗿𝗼𝘂𝗱𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘄𝗲𝗿𝗸 𝗲𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗺𝘆𝘀𝘁𝗲𝗿𝗶𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗼𝗽.

Ze had voor iedereen gezorgd.
Voor haar moeder. Voor haar man. Voor haar kinderen. Nu was ze op. Burn-out. In de rouw. Net nu er tijd was voor zichzelf , liep ze op haar tandvlees.

Toen ze bij me in de praktijk kwam, gingen we terug. Niet naar haar eigen verleden, maar naar dat van haar oma. Ze had als kind gezien hoe oma zat met een popje in haar hand. Steeds die schommelende beweging. Het popje nooit loslaten.

Oma had een kind verloren. Het popje en dat kindje waren voor haar één geworden.We mochten terug naar oma die al jaren geleden was overgegaan.
We vonden haar op twee maanden voor haar dood.

Eindelijk zag ze het licht. Ze kon het popje loslaten. Rust. Vrede.
En toen begreep de kleindochter het.
Omdat ze gezien had dat oma kon loslaten,kon zij het nu ook. Ze is rustiger. Minder gejaagd.

Nog maar een paar stapjes verwijderd van het echt genieten van haar eigen leven.

Soms ligt de sleutel niet in jouw eigen verhaal.
Soms ligt hij een generatie verder terug.
Herken je dit? Dan ben je welkom.

👉 www.praktijkavana.nl/het-popje

02/09/2026

𝗘𝗲𝗻 𝗺𝗮𝗻 𝗸𝘄𝗮𝗺 𝗯𝗶𝗷 𝗺𝗶𝗷 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗽𝗿𝗮𝗸𝘁𝗶𝗷𝗸.
Weinig energie. Maagklachten. Geen fut om zijn leven op te pakken.Hij leefde in een samengesteld gezin en vond keuzes maken lastig.We gingen terug op zijn tijdlijn.

We kwamen uit in een oorlog tussen de Fransen en de Engelsen. Hij lag op het slagveld. Moe. Zwaar. De geluiden van de oorlog in de verte. Hij leefde nog. Maar had geen zin meer. Toen zagen we het. Een kanonskogel op zijn buik. Zwaar genoeg om hem te laten liggen. Een excuus om even niks te hoeven.

Hij had de keus. Uiteindelijk besloot hij de kanonskogel te verwijderen. Deze week kwam ik hem tegen in de supermarkt. Hij straalde. Hij kwam nauwelijks door de winkel heen iedereen leek hem ineens te zien.

Zijn bedrijf groeit. Hij staat volop in het leven.
Soms draag je een zwaarte die niet van jou is.
Soms is het tijd om hem neer te leggen.
Benieuwd wat jouw tijdlijn je te vertellen heeft.
https://praktijkavana.nl/kanonskogel

11/05/2026

𝐕𝐨𝐞𝐥𝐞𝐧 𝐢𝐬 𝐰𝐞𝐭𝐞𝐧… 𝐚𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐝𝐮𝐫𝐟𝐭 𝐭𝐞 𝐯𝐞𝐫𝐭𝐫𝐚𝐠𝐞𝐧.
​Je bent van harte welkom op onze Open Dag op zaterdag 30 mei tussen 11:00 en 16:00 uur. Je hoeft niets voor te bereiden; kom gewoon zoals je bent en laat je meenemen in wat er ontstaat.

​𝐖𝐚𝐭 𝐤𝐮𝐧 𝐣𝐞 𝐞𝐫𝐯𝐚𝐫𝐞𝐧?
✨ Touch for Health & voorouderlijk werk door André
✨ Een intuïtieve reading bij Doortje Maria
✨ Een ontspannende hoofdmassage aan tafel

​𝐒𝐭𝐫𝐮𝐢𝐧 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐬 𝐨𝐧𝐳𝐞 𝐭𝐚𝐟𝐞𝐥
Ontdek onze paardenkaarten, edelstenen en kaarsen – misschien ligt er precies iets op jou te wachten. Er is thee, iets lekkers, ruimte voor ontmoeting en… een goodiebag om mee naar huis te nemen. 🌿
​𝐆𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐚𝐬𝐭. 𝐆𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐨𝐞𝐭𝐞𝐧.
Alleen ervaren wat klopt voor jou. Voel je welkom! 💛
​𝐀𝐚𝐧𝐦𝐞𝐥𝐝𝐞𝐧 𝐨𝐟 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐢𝐧𝐟𝐨:
📧 [email protected]
📧 [email protected]
​l

28/04/2026

𝐕𝐚𝐧 𝐖𝐞𝐧𝐬 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐌𝐞𝐧𝐬

Ze komt naar mij met een kinderwens,
maar haar innerlijk kind mist aandacht...
Een kinderwens is belangrijk,
maar wanneer je je huidige vriend niet als een vader voor je kinderen ziet..
en dus een breuk voelbaar is..
dan lijkt die wens ineens weer ver weg.

Ze kwam eerst in de praktijk om balans te vinden.
Via de meridianen brachten we haar systeem tot rust,
zodat ze weer makkelijker in haar vel kon zitten.

Daarna deden we een sessie in het veld.
Niet het paard, maar een klein schaap leidde ons door het proces.
Het lag een beetje weg in het veld.
Ze identificeerde zich er meteen mee...
zo lag ze er ook bij: buiten alles, niet bewegend, levenloos.
Gewoon observerend, net buiten het hek.
Ik had haar al uitgenodigd het veld in te gaan,
haar plek te zoeken… maar ze aarzelde.

Uiteindelijk zette ze toch een stap, maar bleef bij het schaap staan.
Ze vond hem schattig, lief ook woorden die vaak over haar werden gezegd. Maar er was geen echte beweging. Totdat er een zwart schaap het veld betrad. Hij liep eerst een hutje in,
en daarna direct naar het andere schaap toe.

Het ‘schattige’ schaap kwam in beweging.
en liep regelrecht naar ons toe. Ze keek. En zei: “Hij blijft schattig en lief… maar ik wil niet schattig en lief zijn.”
Toen hij zich tegen haar aandrukte voor steun,
werd helder: dit is haar innerlijk kind. Ze erkende het.
Ze ging bij haar staan, drukte zich tegen zichzelf aan...
en er ontstond verbinding. Tranen vloeiden.
Een integratie van het jonge kind in haar volwassen zelf.
En toen kwam het paard. We zaten nog in het veld.
Met een hoop drukte joeg het paard het schaap "het verleden " weg. Het was tijd voor iets nieuws.

Na de zelfacceptatie kon ze opnieuw kwetsbaar zijn in contact.
Ze werd in de veulenpositie geplaatst, in verbinding met het mannelijke. We zijn benieuwd wat het haar zal brengen in de toekomst. En wij vroegen ons af .wat als de kinderwens niet begint bij een kind in je buik,
maar bij het toestaan van het kind in jezelf?
Misschien is dáár wel het echte begin van het ouderschap.
Niet van een kind… maar van je eigen leven.
Dit bericht is geplaatst in overleg
Voor meer informatie www.praktijkavana.nl/behandeltraject-0

22/04/2026

𝗪𝗮𝗻𝗻𝗲𝗲𝗿 𝗰𝗼𝗻𝘁𝗿𝗼𝗹𝗲 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝗯𝗲𝘀𝗰𝗵𝗲𝗿𝗺𝗶𝗻𝗴 𝘄𝗲𝗿𝗱, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗼𝗼𝗸 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝗴𝗲𝘃𝗮𝗻𝗴𝗲𝗻𝗶𝘀.
​
​Hij had alles onder controle.
Zijn agenda. Zijn werk. Zijn lichaam.
Maar de controle begon hem te controleren.
​Hoge bloeddruk. Migraine. Verkrampte spieren.
En ergens diep van binnen, het gevoel niet vrij te zijn.

Toen we gingen kijken waar dit vandaan kwam, kwamen we uit in zijn jeugd.
Een tijd waarin het thuis niet altijd veilig was geweest.
​Zonder dat hij het ooit bewust had geweten, had zijn systeem besloten:
Ik moet op mijn hoede zijn.
Controle werd zijn bescherming.

Maar bescherming werd zijn gevangenis.
​Via metaforen en beweging begon zijn systeem zich te herinneren hoe veiligheid voelt.
Hij hoefde alleen maar een aantal vragen te beantwoorden.
Zijn hele systeem ontspande.
Hij was zelf verbaasd hoe sterk hij testte na de sessie.

​Een boemerang is ook niet direct terug.
Hij moet zijn baan volgen om veranderd aan het beginpunt terug te komen.
De boemerang is geworpen.

​Herken jij die behoefte aan controle?
Dan ben je welkom.
​👉 praktijkavana.nl/behandeltraject-0

12/04/2026

𝗩𝗼𝗼𝗿𝗼𝘂𝗱𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘄𝗲𝗿𝗸 𝗲𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗺𝘆𝘀𝘁𝗲𝗿𝗶𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗼𝗽.

Ze had voor iedereen gezorgd.
Voor haar moeder. Voor haar man. Voor haar kinderen. Nu was ze op. Burn-out. Rauw. En ergens ook... vastgeklampt

Toen ze bij me in de praktijk kwam, gingen we terug. Niet naar haar eigen verleden, maar naar dat van haar oma. Ze had als kind gezien hoe oma zat met een popje in haar hand. Steeds die schommelende beweging. Het popje nooit loslaten.

Oma had een kind verloren. Het popje en dat kindje waren voor haar één geworden.We mochten terug naar oma die al jaren geleden was overgegaan.
We vonden haar op twee maanden voor haar dood.
Eindelijk zag ze het licht. Ze kon het popje loslaten. Rust. Vrede.

En toen begreep de kleindochter het.
Omdat ze gezien had dat oma kon loslaten,kon zij het nu ook. Ze is rustiger. Minder gejaagd.
Nog maar een paar stapjes verwijderd van het echt genieten van haar eigen leven.

Soms ligt de sleutel niet in jouw eigen verhaal.
Soms ligt hij een generatie verder terug.
Herken je dit? Dan ben je welkom.

👉 praktijkavana.nl/behandeltraject-0

09/04/2026

𝗘𝗲𝗻 𝗺𝗮𝗻 𝗸𝘄𝗮𝗺 𝗯𝗶𝗷 𝗺𝗶𝗷 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗽𝗿𝗮𝗸𝘁𝗶𝗷𝗸.

Weinig energie. Maagklachten. Geen fut om zijn leven op te pakken.
Hij leefde in een samengesteld gezin en vond keuzes maken lastig.

We gingen terug op zijn tijdlijn.
We kwamen uit in een oorlog tussen de Fransen en de Engelsen. Hij lag op het slagveld. Moe. Zwaar. De geluiden van de oorlog in de verte. Hij leefde nog. Maar had geen zin meer. Toen zagen we het. Een kanonskogel op zijn buik. Zwaar genoeg om hem te laten liggen. Een excuus om even niks te hoeven.

Hij had de keus. Uiteindelijk besloot hij de kanonskogel te verwijderen. Deze week kwam ik hem tegen in de supermarkt. Hij straalde. Hij kwam nauwelijks iedereen leek hem ineens te zien.

Zijn bedrijf groeit. Hij staat volop in het leven.
Soms draag je een zwaarte die niet van jou is.
Soms is het tijd om hem neer te leggen.

Benieuwd wat jouw tijdlijn je te vertellen heeft.

https://praktijkavana.nl/andr%C3%A9-birkhoff

Bij Praktijk Avana ontmoeten twee werelden elkaar...die van helende aanraking en die van energetisch lichaamswerk met mens én dier. Wij, Helga en André, werken ieder op onze eigen manier,maar altijd in verbinding en steeds vanuit dezelfde intentie: ruimte maken voor jouw essentie.

04/03/2026

"Degene die vooraan loopt, loopt altijd uit de pas.
Degene die vooraan loopt, bepaalt het ritme.
Degene die vooraan loopt, loopt zijn eigen weg.

​Vanochtend werd ik wakker met deze woorden. Het is een herinnering dat je niet hoeft te vechten tegen een systeem dat niet meer bij je past. Je hoeft alleen maar je eigen pad te bewandelen, in verbinding met de natuur en je eigen innerlijke kompas.

​Of het nu in mijn praktijk is, tussen de paarden, of in mijn moestuin: ik kies voor het ritme van de ziel. Geen controle, maar overgave aan wat er werkelijk toe doet.

​Wie loopt er in zijn eigen ritme?"

02/03/2026

Je bent niet je DNA: Over planeten, voorouders en de herimprint van je Zelf
Maart 2026

Beste lezer,
We hebben onszelf wijsgemaakt dat we een vaststaand product zijn van onze genen. Dat onze burn-out, onze angsten of onze blokkades nu eenmaal in onze blauwdruk zitten. Maar ik zie in het veld iets heel anders: Je bent niet je DNA, je bent je omgeving. De huidige stand van de planeten dit weekend. (6 planeten op een rij) nodigt ons uit om diep te graven. De kosmos zet de sluier tussen het nu en het verleden op een kier, en dat is precies waar de ruimte voor herstel ligt.

De roep van de Voorouders
De echo’s van de onverwerkte voetstappen van onze voorouders...werken door in de vezels van ons bestaan...

We kunnen net als de uitgelijnde planeten een leven van verandering en heling zijn. Wanneer wij de echo’s niet meer terugkaatsen maar absorberen en transformeren in ons huidige bestaan..

Jouw blauwdruk is getekend door de generaties voor je. In mijn werk gaan we die verbinding niet alleen aan, we doorleven hem. We stappen in het proces van de voorouder om daar, aan de bron( de echo) , de imprint op te lossen die jij nu nog bij je draagt. Daarna doorleven we het stervens proces om ook dat af te ronden wat nog niet afgemaakt was. Zodat jij die oude last kunt loslaten , verandert je zelfperceptie. En het mooie is: zodra jij jezelf anders waarneemt, móét je omgeving wel met je mee veranderen. Het is een oneindige cyclus van bevrijding.

Een vuist naar de 'Functioneerdruk'
Ik merk dat mijn bloeddruk stijgt als ik zie hoe bedrijven omgaan met burn-out. Er wordt gedrukt op inzetbaarheid en 'functioneren of anders'. Maar druk creëert alleen maar meer tegendruk.
Bij Praktijk Avana doen we het anders. We dwingen niet, we nodigen uit. We dagen bedrijven en medewerkers uit om proactief naar het veld te komen. Niet om 'gerepareerd' te worden, maar om te voelen wat er werkelijk aan de hand is. Rust is niet de enige oplossing; samen met een nieuwe imprint is dat het wel.

Dit en meer in onze nieuwsbrieven schrijf je in op www. praktijkavana/nl

19/02/2026

Nederlans onderaan.

​The Spirit in the Mist

​She came to me in the morning mist, upon the snowy grounds. She was dressed in white, her long blonde hair swept to one side. Her eyes held a beautiful, blue, sparkling gaze, and her lips were a soft, delicate pink.

​In the sweetest, most gentle voice, she spoke—without even moving her lips. Standing at my left side, she lightly touched my arm and said:

​"We women speak through our hearts, in fluid ways. It bends and never holds the same form. It flows in directions that structure cannot understand. We make you feel your heart until everything you have built seems to collapse.

​However, we need your emotions healed and your forefathers honored, so we can finally live without the borders you have created. Our power lives within your heart, and it begins to radiate the moment you liberate that heart from the pain it has carried for centuries.

​Be brave, be gentle, be no slave."

​She lifted her nose from my arm and, as she walked away, as she wagged her tail...

​De Vertaling

​"Zij kwam naar mij toe in de ochtendmist op een besneeuwde ondergrond...
Ze was in het wit gekleed en haar lange blonde haar was naar één kant geslagen; haar ogen hadden die prachtige blauwe, fonkelende blikken. Haar lippen in zacht, prachtig roze.

​Met de zoetste, zachte stem sprak zij... zonder zelfs maar haar lippen te bewegen. Ze stond aan mijn linkerzijde en raakte teder mijn arm aan... en ze zei:

'Wij vrouwen spreken via onze harten, op een vloeiende manier. Het buigt en heeft nooit dezelfde vorm... Het gaat op manieren die structuur niet begrijpt... wij laten je jouw hart voelen en alles wat je bouwt lijkt in te storten...

Toch hebben we het nodig dat jouw emoties helen en je voorvaderen geëerd worden... zodat we kunnen leven zonder de grenzen die jij hebt gemaakt.'

​'Onze kracht leeft in jullie harten. En het begint uit te stralen zodra je je hart begint te bevrijden van de pijn die het al eeuwen met zich meedraagt... wees dapper, wees zacht, wees geen slaaf...' Ze tilde haar neus op van mijn arm en terwijl ze wegliep, sloeg ze met haar staart..."

André

Afbeelding is AI