19/05/2026
HET VERHAAL ACHTER HET PERFECTE PLAATJE
Toen ik dit las, had ik gemengde gevoelens.
Onlangs maakte een bekende influencer bekend dat ze worstelt met een eetstoornis.
En ik bleef daar even bij hangen.
Niet vanuit oordeel.
Integendeel. Ik denk juist dat daar veel moed voor nodig is.
Om iets te delen waar waarschijnlijk schaamte, strijd en verdriet achter hebben gezeten.
Maar het maakte me ook stil.
Omdat ik dacht aan alle jonge meiden die zichzelf misschien jarenlang met haar hebben vergeleken.
Die voor de spiegel hebben gestaan en dachten: waarom lukt het mij niet? Waarom zie ik er niet zo uit? Waarom ben ik niet genoeg?
En dit gaat eigenlijk niet alleen over fitness.
Dit gaat over iets veel groters.
Want hoe vaak vergelijken we onszelf met mensen waarvan we het hele verhaal niet kennen?
Die ondernemer die alles lijkt te kunnen.
Die moeder die alles onder controle lijkt te hebben.
Die spirituele vrouw die altijd in balans lijkt.
We zien een moment.
Een foto.
Een buitenkant.
Maar bijna nooit de hele reis.
Ook ik hoor weleens dat stemmetje, dat denkt dat het beter kan. Mooier, verder, meer in balans. Meer succesvol. Meer “alles op orde”. (Dat laatste wordt ‘m niet, te chaotisch)
En dan mag ik mezelf soms ook weer even terugroepen.
Naar mijn eigen leven, mijn eigen tempo, mijn eigen pad. Naar wat voor mij belangrijk is.
Ik werk veel met vrouwen.
En wat me opvalt is dat bijna niemand zichzelf afwijst uit oppervlakkigheid. Daaronder zit vaak een verhaal..
Ze willen gezien worden. Erbij horen. Goed genoeg zijn. Geliefd zijn.
En dat snap ik.
Want we leven in een wereld die ons voortdurend vertelt dat we nóg iets moeten worden.
We moeten mooier, slanker, succesvoller worden. Meer zen. Gezelliger. Meer alles.
Maar misschien is de vraag niet: hoe word ik beter? Misschien is de vraag:
Hoe verlies ik mezelf niet onderweg?
Want vrede sluiten met jezelf is geen eindpunt. Het is iets waar je soms steeds opnieuw naar terug mag keren.
Misschien moeten we jonge meiden minder leren hoe ze zichzelf kunnen verbeteren.
En meer hoe ze zichzelf mogen accepteren.
