06/09/2026
Zo ben ik nu eenmaal.
Ik hoor het vaak.
En ik zeg het zelf ook.
🌱 Ik ben nu eenmaal iemand die veel verantwoordelijkheid neemt.
🌱 Ik heb zekerheid nodig.
🌱 Ik ben niet zo goed in mezelf op de voorgrond zetten.
🌱 Ik wil graag dat het voor iedereen goed voelt.
🌱 Ik ben gewoon niet zo iemand die…
Misschien klopt het.
En misschien is het ook interessant om af en toe te vragen:
is dit wie ik ben?
Of wie ik heel goed heb leren zijn?
Want we worden gevormd.
Door wat we meemaken.
Door de mensen om ons heen.
Door wat werd aangemoedigd en wat minder goed viel.
Door de rollen die we onderweg zijn gaan vervullen.
En sommige daarvan passen ons zo goed, dat we vergeten dat ze ooit ergens zijn begonnen.
Ik vind dat een van de interessantste vragen binnen persoonlijk leiderschap.
Niet: hoe word ik een betere versie van mezelf?
Veel liever:
wat is werkelijk van mij?
Die vraag komt ook regelmatig voorbij in mijn coaching met vrouwen.
Soms omdat iemand voelt dat er iets moet veranderen.
Soms juist terwijl het leven prima loopt, maar er ergens een verlangen blijft terugkomen.
En soms omdat ze allang weet wat ze wil, maar merkt hoeveel andere stemmen zich ermee bemoeien zodra ze daarnaar probeert te handelen.
Dan hoeft ‘zo ben ik nu eenmaal’ niet weg.
Misschien mag het alleen af en toe opnieuw onderzocht worden.
Welke zin over jezelf neem jij eigenlijk al heel lang voor waar aan?
🌿 Leef in het ritme van jouw natuur.
Liefs,
Sandy