15/06/2026
✨ Een ode aan onze yurt Nagamowin's Nest ✨
Het is alweer bijna een jaar geleden dat onze yurt in het bos geboren is. En wat voor een bevalling was het...
Het was al een heel gedoe om haar naar ons te krijgen. We hebben haar zelf afgebroken, en moesten meerdere keren heel veel kilometers rijden om haar te vervoeren. Omdat er mooi weer voor nodig is, en een goede vloer, heeft het nog even geduurd voordat we eraan begonnen. Ze had al meer dan een half jaar opgeslagen gelegen. Een deel in de schuur, een deel in het bos. In het voorjaar van 2025 begon Ad aan de vloer. Hij moest van de grond staan en kwam recht boven het medicijwiel van de sterrenkinderen. Een heel ingenieus ontwerp in het hoofd van Ad, resulteerde in een dijk van een houten geraamte in het bos. We hebben de basis geïsoleerd en voorzien van een echte houten vloer. Want we willen er niet zomaar doorheen zakken, ook niet na 5 jaar. Het was een project van maanden, met veel regen.
In juni vorig jaar kozen we het warmste weekend uit om de yurt op te bouwen 🫣😅. Naja, het was in elk geval droog, en onze shirtjes waren nat. Het voelde goed om hulp te vragen aan 3 geweldige vrouwen, want er zijn nou eenmaal veel handjes nodig. En mooi dat de yurt geboren mocht worden met al deze vrouwen energie. We sliepen met allen in de tipi. Het was gezellig en hard werken, van weinig meevallers tot veel frustratie 🤣 Het proces van de geboorte van een yurt. Mijn hemel, wat hebben we lopen puzzelen, gemeten, touwtjes gemaakt, opnieuw touwtjes gemaakt, 200 x opnieuw begonnen..... Een yurt heeft een eigen vorm, een eigen karakter, en geen gebruiksaanwijzing. We hebben elkaar weer wat beter leren kennen 🤣 Dag 1 was eigenlijk al het bovenstaande. Een hele dag ploeteren en nog alleen met een kale vloer eindigen. Dag 2 hadden we elkaar nieuwe moed ingepraat. Nadat we allemaal 40 balken om de oren hadden gekregen, waren we fan geworden van touwtjes en vastbinden en vast schroeven. Op het einde van dag 2 hadden we de yurt staan. We waren gesloopt! Maar voldaan 🧡
Een paar dagen daarna gingen we op een welverdiende vakantie. De weken daarna waren spannend want het was slecht weer met veel regen en storm. Ad ging een paar keer extra kijken maar ze stond als een huis! Ad heeft er een afdak bij gemaakt, de hysterische kerstlampjes hebben er níet lang gehangen 🫣🤣, hij heeft zelf een pvc zeil gemaakt voor de duurzaamheid, en de kachel werd aangesloten.
De eerste nachten slapen in de yurt was leuk spannend, nieuwe geluidjes, de kachel leren kennen, het voelen van de bijzondere energie zo boven het medicijnwiel.... Ook de eerste ceremonies waren even wennen. Maar al met al, op 21 juni zijn we een jaar verder, zijn we gewend aan de yurt en haar bijzondere warme en geborgen energie. Het is een nest, waar we ons allemaal veilig mogen en kunnen voelen. Het is thuis komen, de cirkel, de baarmoeder. Ze verwelkomt ons iedere keer weer met haar warmte. De bloemen die we gebruiken tijdens de ceremonies krijgen een plekje om te drogen, onze krachtvoorwerpen hebben hun plekje, de kaarsjes branden en de salie rookt.
Deze yurt, de ceremonie tempel van het bos, we zijn er trots op en ontzettend dankbaar voor. Ze brengt ons zoveel. We hopen dat ze voor iedereen voelt als een veilige en heilige plek, een plek waar je kunt thuiskomen in jezelf.
Aho 🧡
Ad & Roxanne
