30/01/2026
“Zoekt u een vrijwilliger?” – “Nee… eigenlijk een hondstrouwe kameraad”
Een intake in de thuisinzet is vaak de allereerste kennismaking tussen onze coördinator en een nieuwe cliënt.
Als coördinator ga je bij iemand thuis kijken hoe de situatie is en voer je een intakegesprek met de cliënt en zijn of haar naaste. Dat gesprek gaat natuurlijk over de ziekte en de gevolgen daarvan, maar juist ook over het leven daarvóór: waar iemand is opgegroeid, hoe het gezin eruitzag, het werk dat is gedaan, iemands karakter, hobby’s, interesses en wensen.
Al deze informatie helpt om te zoeken naar de best passende vrijwilliger. Soms is die match snel gevonden, soms vraagt het net wat meer creativiteit.
Afgelopen jaar had één van onze coördinatoren zo’n intake. Het was een open en warm gesprek, waarin mevrouw heel duidelijk kon aangeven wie zij was en wat voor haar belangrijk was.
Toen de coördinator vertelde al een passende vrijwilliger in gedachten te hebben, kwam de vraag:
“Maar… heeft die vrijwilliger eigenlijk ook een hond?”
“Ja,” was het antwoord.
“Maar zoekt u nu een vrijwilliger, of eigenlijk een hond?”
“Eigenlijk zoek ik een hond,” zei mevrouw eerlijk. “Maar de vrijwilliger mag wel meekomen…”
En zo geschiedde 🐾
Bij Acanthis zetten wij vrijwilligers in bij inwoners van Drenthe in de laatste levensfase, om mantelzorgers te ontlasten. Want goede zorg begint met aandacht, tijd en een match die écht klopt.
