03/06/2026
Ik voel, ik voel....
Jaren terug dacht ik dat het aan mij lag. De verwarring die ik voelde als iemand iets zei, maar zijn of haar lichaam straalde totaal iets anders uit. Ik dacht dat ik best een goede mensenkennis had, maar op dat soort momenten twijfelde ik toch aan mijzelf. Hij zegt dat het goed gaat, maar toch voel ik iets heel anders. Zij geeft aan dat het hier zo leuk is, maar haar lichaam wil hier helemaal niet zijn. Ondertussen weet ik dat ik niet gek ben, dat wat ik voel echt is. En dat ik daarop mag vertrouwen.
Congruent zijn - dat wat je zegt ook overeenkomt met je lichaamshouding/ uitstraling - is voor hooggevoelige extra belangrijk. Kijk maar naar het kind op school. Juf zegt dat het goed gaat, maar het kind voelt de spanning die bij juf thuis heerst. Kan het kind dan nog vertrouwen op zijn gevoel? Zijn gevoel geeft aan dat juf niet lekker in haar vel zit, maar ze zegt iets anders. Dat werkt thuis of op het werk natuurlijk net zo.
Uiteraard zit er iets achter dit gedrag, wat de reden is voor het niet congruent zijn, kan verschillend zijn.
- je niet veilig (genoeg) voelen om echt te laten zien hoe het met je gaat
- doen alsof omdat het belangrijk is dat jij je staande weet te houden
- de ander niet willen opzadelen met jouw 'problemen'
- het is zo'n gewoonte geworden om maar door te gaan, zonder echt te voelen wat er speelt of wat je nodig hebt.
Herken je dit bij jezelf? Waar loop je vooral tegen aan en op welke manier ga je hier mee om?
