• Pijnoplosser
• Nederland pijnvrij en gezond
• Natuurgeneeskundig therapeut
• Trauma oplosser
• Stress omvormer
Ontwikkelaar eigen systemen:
> De 6 O's van oorzaak tot symptoom©
> Het flow model© (relatie persoonlijkheid, overlevingsmechanimses en aandoeningen)
Doet u nog maar een paracetamolletje!
Of dat nu zo verstandig is, daar zijn de meningen over verdeeld.
Patrick van Velzen – pijnop
losser
is hier duidelijk over: ‘je hebt de oorzaak van de pijn weg te nemen, in plaats van de pijn te onderdrukken. Het taboe is dat het veel makkelijker en geaccepteerder is om naar medicatie te grijpen, dan dat mensen op een andere manier kunnen aanpakken wat er
echt aan de hand is.’
Het ontstaan van pijn
Pijn is er niet zomaar. Pijn is er niet meteen. Het ontstaat. Het komt ergens door. We worden pijnvrij geboren. Om vervolgens te leren wat wel en geen pijn doet. Er zijn mensen die een hele hoge pijngrens hebben en mensen die een lage pijngrens hebben. Kinderen die vallen kijken eerst of mama geschrokken is. Ja: Pijn. Nee: Geen pijn => is er iets beschadigd? Ja: pijn. Nee: geen pijn. Patrick heeft een schema ontwikkeld over het ontstaan van pijn. Dit begint als je een baby bent en bouwt zo op naar een volwassen leeftijd. Waarbij het afkijken bij je ouders, het onderdrukken van emoties, het ontwikkelen van overlevingsmechanismen en het hebben van belemmerende overtuigingen een grote rol spelen. Je lichaam als spiegel
Je lichaam vertelt je precies wat er aan de hand is. Het zegt je wanneer je teveel gedaan hebt, te hard gelopen, de verkeerde mensen ziet en nog veel meer. Het zal fluisteren. Het zal je even op je schouders tikken, een duwtje geven om je vervolgens met een honkbalknuppel neer te slaan. Alles om gehoord te worden. Hoe goed ken jij de signalen van jouw lichaam? Wanneer begin jij met luisteren? Dan heb je nog je overlevingsmechanismen, de meeste mensen kennen er drie: vechten, vluchten en bevriezen. Er is nog een vierde: Please-gedrag. Je overlevingsmechanismen blijven werken op het niveau van een drie-jarige want toen werkte het. Uit elk overlevingsmechanisme ontstaat een ander soort ziektebeeld en plaatsen waar en hoe pijn ervaren wordt. Pijn verdwijnt...en wat dan? Pijn is vervelend. Zeker als het chronisch is. Je wilt graag dingen doen, mensen ontmoeten, uitgaan, LEVEN! Wie zou dat niet willen. Stel je nu eens voor. Dat het mogelijk is? De pijn die je ervaart. In een dag. Hoe zou dan je leven eruit zien? Wat zou je willen? Bij wie wil je zijn? Waar wil je dan naartoe? Het vreemde is dat de meeste mensen hier wel van dromen, maar dit niet daadwerkelijk willen. Dat noem je ziektewinst. Want…wat nu als? Je leven verandert, van het ene op het andere moment. En wat dan? Dan heb je ineens zelf je keuzes te maken. Zelf nee te zeggen, zónder het excuus dat je ergens zoveel pijn hebt. Je bent ineens zelf verantwoordelijk, in plaats van dat je pijn een reden is om iets niet, of juist wel te doen. En je partner…je vrienden…vinden die je leuk genoeg? Ook als je geen pijn meer hebt? Ben je nieuwsgierig geworden? Wil je graag geloven dat jouw pijn binnen een dag weg is?
