Le Cabinet Maastricht

25/06/2026

Naar aanleiding van het artikel dat ik gisteren deelde, over het groeiende aantal scheidingen onder oudere stellen, nog één punt om te delen...

In een aantal gevallen gaat het niet altijd over de relatie.
en gaat het over de relatie die iemand met zichzelf is kwijtgeraakt.

In mijn praktijk zie ik regelmatig vrouwen die zich in een nieuwe levensfase afvragen: wie ben ik eigenlijk geworden?
Jarenlang waren werk, gezin, zorg of verantwoordelijkheid vanzelfsprekend. Er was altijd iemand die iets nodig had.
En dan ontstaat er ruimte.
Ruimte om te voelen wat eerder geen aandacht kreeg.
Verlangens. Ambities. Vrijheid. Stilte.
Soms wordt die onrust gekoppeld aan de relatie.

Maar is de relatie werkelijk het probleem?

Of is er een deel van jezelf dat al jaren wacht om gehoord te worden?
Dat is een belangrijk onderscheid.
Want een relatie verlaten en jezelf terugvinden zijn niet noodzakelijk hetzelfde.

Voordat grote beslissingen worden genomen, kan het waardevol zijn om eerst te onderzoeken wat er werkelijk om aandacht vraagt.
Soms leidt dat naar een nieuw individueel pad.
Soms naar een nieuwe relatie met dezelfde partner.
Maar bijna altijd begint het met dezelfde vraag:
Kan ik dichter bij mezelf komen terwijl ik in deze relatie blijf?

en dat allemaal in deze drukkende hitte..... we klagen niet, het is wel erg warm, toch?
dit soort vragen overigens delen met een professional kan veel verhitte discussies schelen..

22/06/2026

Maandag: Keek op de week

Blij ging ik mijn nieuwe levensjaar in, want
Wat verrassend veel reacties op mijn verjaardagsbericht van de vorige week. Het werd een feestelijke, ontspannen en ook 'n warme lome dag...
Zo hartelijk al die berichtjes en
het zette me aan het denken.....

Jaren geleden werkte ik veel in grote organisaties.
Ik leerde de taal van bestuurders, managers en professionals spreken.
Een vakjargon vol terminologie over strategieën, processen, verandertrajecten en organisatiedoelstellingen.
Ik deed mijn best de codes op te pikken zodat ik de verbinding kon maken met de mens achter die taal.
Want achter elke functie zit een mens.
Achter elke organisatie zit een netwerk van verbindingen.
In al die jaren heb ik iets wezenlijks geleerd.
Mensen willen gehoord worden.
Niet als medewerker.
Niet als klant.
Niet als partner.
Maar als mens.
Wanneer mensen zich gezien voelen, ontstaat er ruimte voor vertrouwen.
Pas wanneer er vertrouwen is, kunnen gesprekken veranderen.
Pas dan kun je bouwen.
Of het nu gaat om een team, een organisatie of een partnerschap.
Misschien verklaart dat ook waarom een eenvoudig persoonlijk bericht zoveel reacties oproept.
Relaties beginnen niet met spreken.
Ze beginnen met luisteren.
En daarna met nog iets meer luisteren.
En dan kan de architect aan het werk.

Heb een fijne week en think cool!

15/06/2026

Niemand trouwt met het idee ooit te zullen scheiden.

Toch zien we in onze praktijk regelmatig hoe een relatiebreuk niet alleen emotioneel ingrijpend is, maar ook financiële gevolgen heeft waar mensen nooit bij hebben stilgestaan.
Vooral vrouwen blijken vaak kwetsbaar wanneer financiën jarenlang impliciet geregeld zijn. Niet omdat zij onverstandig zijn, maar omdat vertrouwen soms de plaats inneemt van bewustzijn.
Wie weet wat er binnenkomt?
Wie weet wat er uitgaat?
Wie kent de afspraken, de pensioenopbouw, de verzekeringen en de financiële risico's?
Deze vragen gaan niet over wantrouwen.
Ze gaan over persoonlijk leiderschap.
Afgelopen week verscheen hierover een artikel in De Limburger, naar aanleiding van een bijeenkomst van De Relatiearchitecten met Ellie van Beek: https://www.derelatiearchitecten.nl/artikel-de-limburger/

Want financiële gelijkwaardigheid begint niet bij een scheiding. Het begint tijdens de relatie.
Op de LinkedIn-pagina van De Relatiearchitecten delen we het volledige artikel en gaan we dieper in op dit onderwerp.
Ik ben benieuwd:
Praten jullie thuis openlijk over geld, of blijft het een onderwerp dat vooral praktisch wordt geregeld?

Ellie en Marjon waarschuwen vrouwen voor armoede na scheiding: ‘Regel je financiën, anders kun je alles kwijtraken Armoede na een scheiding: wie is daarop voorbereid? Zonder duidelijke afspraken over geld kan een scheiding niet alleen emotioneel zwaar zijn, maar ook financieel hard aankomen. Voor...

11/06/2026

Donderdag tip:

Twee mensen stappen niet alleen met hun karakter een relatie binnen.
Ze nemen ook een onzichtbare koffer mee.
Vol overtuigingen, gewoontes en familieboodschappen over liefde, geld, succes, loyaliteit, vrijheid, intimiteit, conflict en verantwoordelijkheid.
Sommige boodschappen zijn luid en duidelijk:
"Doe maar gewoon."
"Je moet hard werken voor je geld."
"Je kunt beter op zeker spelen."
Andere zijn subtieler. Ze zitten verstopt in hoe er thuis werd gesproken, gezwegen, liefgehad, geruzied of met geld werd omgegaan.
Vaak hebben die boodschappen meer invloed op een relatie dan partners zelf beseffen.
Ze bepalen hoe je naar risico kijkt.
Hoeveel ruimte je jezelf gunt.
Hoe je omgaat met conflicten.
Hoe je liefde geeft en ontvangt.
En soms ook hoeveel geluk, succes of vrijheid je jezelf toestaat.
Tijdens trajectdagen onderzoeken we via systemisch werk regelmatig welke stemmen nog steeds op de achtergrond aanwezig zijn.
Niet om ouders of grootouders de schuld te geven.
Wel om zichtbaar te maken welke overtuigingen ooit bescherming boden, maar misschien niet meer passen bij het leven dat je vandaag wilt leiden.
Want een relatie gaat niet alleen over twee mensen.
Het gaat ook over de verhalen die zij meebrengen.
Mijn wens voor deze week:
Dat je af en toe stilstaat bij een overtuiging die je vanzelfsprekend vindt.
En jezelf de vraag stelt:
Is dit werkelijk mijn stem?
Of hoor ik hier een oud verhaal dat ooit belangrijk was, maar niet langer aan het stuur hoeft te zitten?

08/06/2026

Maandag, de keek op de week

Zorgzaam zijn.....
Vandaag werk ik verder met een koppel dat eerst ieder een eigen dag heeft doorlopen.
Aan het begin van deze maandag vroeg ik wat er sinds die individuele dagen veranderd is.
Zij: "Ik had nooit verwacht dat we nu hier zouden staan qua connectie. Ik heb thuis meer gedeeld dan ooit tevoren. Ik pak nu veel vaker een check-in moment in plaats van boos te worden over verwachtingen die niet worden ingelost. Ik vind het nog steeds spannend, maar zo'n check-in maakt veel meer duidelijk."
En na een korte stilte:
"Dat vijf voor twaalf-gevoel, de deadline, is weg."
Hij: "Ik maak haar ontbijt niet meer vanuit de hoop dat ze voor mij kiest, maar gewoon met een ontspannen gevoel omdat ik graag voor haar zorg."
Die zin bleef hangen.
Want zoveel relatiegedrag ontstaat vanuit verborgen verlangens.
We geven, zorgen, pleasen, interpreteren, duwen, hopen.
Niet omdat we dat echt willen, maar omdat we verlangen naar bevestiging, zekerheid of liefde.
Daar ontstaat vaak druk. Wanneer die druk afneemt, ontstaat ruimte.
Ruimte om eerlijker te zijn.
Ruimte om te vragen wat je nodig hebt.
Ruimte om te geven zonder verwachting.
Ruimte om elkaar weer echt te ontmoeten.

Met dit soort feedback begin ik graag aan dag drie.
Niet omdat alles opgelost is.
Wel omdat er weer beweging is gekomen nadat het lang vastzat.

Heb een fijne week, en plan wat check in-momenten met elkaar.

04/06/2026

Relaties.....
Esther Perel schreef hierover een boek jaren geleden, het is opnieuw, of nog steeds relevant: Liefde in verhouding. of de engelse versie: Mating in captivity.

Het klinkt soms als een praktische keuze, je relatie openen. In werkelijkheid is het vaak een van de meest complexe en intieme gesprekken die een stel kan voeren.
Niet alleen omdat over seks gaat.
Wel omdat er twee werelden tegenover elkaar lijken te staan.
De een verlangt naar meer vrijheid en avontuur. De ander verlangt naar veiligheid, en emotionele rust.
De vraag is niet wie gelijk heeft.
De vraag is of het lukt elkaar halverwege de brug te ontmoeten. Om nieuwsgierig te blijven naar de wereld van de ander, zonder direct te overtuigen, verdedigen of terug te trekken.
Het zijn gesprekken die gaan over onderzoeken met elkaar.
Waar hebben we het nu eigenlijk precies over?
Over aandacht?
Over bevestiging?
Over autonomie?
Over angst om iemand kwijt te raken?
Over verlangen naar iets wat al jaren geen plek meer heeft gekregen?
Vaak blijkt dat de woorden hetzelfde zijn, maar de betekenis totaal verschillend.
De een verlangt naar meer intimiteit
De ander verlangt naar meer ruimte.
De een voelt zich geliefd door begeerte.
De ander voelt zich geliefd door een arm om zich heen op de bank.
Twee talen. Twee werkelijkheden.
De uitdaging is niet om te bepalen welke taal de juiste is.
De uitdaging is om voldoende tijd en rust te creëren zodat beide talen mogen bestaan, het midden van de brug te vinden.
Achter de discussie, soms strijd, over een open relatie schuilt vaak een veel interessantere vraag:
Houd je van mij zoals ik ben.......

01/06/2026

"We herkennen elkaar niet meer."

Het is een zin die ik regelmatig hoor van stellen die bij mij aan tafel komen.
Hij begrijpt haar niet meer. Zij begrijpt zichzelf soms niet meer.
De lontjes zijn korter. Er is minder zin in intimiteit. De energie is anders. Emoties lijken heftiger binnen te komen. Gesprekken die vroeger soepel verliepen, eindigen nu vaker in irritatie of verwijdering.
Vaak denken stellen dat er iets fundamenteel mis is met hun relatie.
Soms is dat zo.
Maar soms speelt er iets anders.
Vrouwen krijgen gedurende hun leven te maken met grote hormonale veranderingen. Rond zwangerschap en borstvoeding, maar ook in de jaren die voorafgaan aan de overgang en de periode daarna. De weg naar de zogenaamde Crone-jaren is voor veel vrouwen een periode van lichamelijke, emotionele en psychologische veranderingen.
Toch praten we daar nog verrassend weinig over.
En nog minder over de invloed ervan op een relatie.

Bij mij aan tafel is het standaard om in de eerste gesprekken ook te onderzoeken of hormonale veranderingen mogelijk een rol spelen. Niet omdat hormonen alles verklaren. Maar omdat ze soms een belangrijke puzzelstuk zijn in wat er tussen partners gebeurt.
Alleen al begrijpen wat er in het lichaam gebeurt, kan veel spanning wegnemen.
Het normaliseert.
Het voorkomt dat partners elkaar onnodig gaan beschuldigen.
Het opent de deur naar een ander gesprek.
Naar nieuwsgierigheid in plaats van verwijt.
Naar begrip in plaats van conclusies.
Want niet elke relatiecrisis vraagt direct om grote beslissingen. Soms is het verstandig om eerst wat dieper te kijken voordat er conclusies worden getrokken over de toekomst van de relatie.
Goede begeleiding kan daarbij een wereld van verschil maken.
Voor vrouwen die meer willen weten over hormonale veranderingen, de overgang en de impact daarvan op hun welzijn, verwijs ik graag door naar Trudy Wijgers. Of naar Joléne van der Steen. Hun kennis en ervaring helpen veel vrouwen om beter te begrijpen wat er gebeurt en welke mogelijkheden er zijn.
Soms begint herstel van verbinding met inzicht.
In jezelf. En in wat je lichaam je probeert te vertellen.
Herken jij dat hormonale veranderingen invloed hadden op jouw relatie, of juist op hoe je naar jezelf keek?

Denk er eens over na, bespreek het.......en heb een fijne week!

afbeelding: werk van Oene Zwietink: beloftevolle horizon
(te zien bij Galerie Artichoque)

29/05/2026

Preventie, onderhoud.....

Begin van de week werd ik gevraagd voor een kort radio-interview bij L1, over preventie in relatietherapie. Een 'hot' item in de media de afgelopen dagen. En terecht.
We geloven nog steeds dat het witte paard na de trouwdag vanzelf naar de roze horizon blijft draven. Zo eindigen alle sprookjes: ze leefden nog lang en gelukkig. Hoe het verder moet, vertelt het verhaal niet.
Als je na de wittebroodsweken het boek dichtslaat en overgaat tot de orde van de dag, vergeet je vaak je relatie te onderhouden.
Onderzoek van de Radboud Universiteit toont aan dat koppels problemen gemiddeld vijf jaar laten sudderen voordat ze hulp zoeken. En komen dan soms te laat bij een deskundige aan tafel.
Preventieve relatietherapie hoeft helemaal niet zwaar te zijn. Het gaat ook over uitspreken wat je mooi vindt aan elkaar en herinneren waarom je verliefd werd.
Die geluksmomenten zijn er vaak nog. Soms hebben ze alleen wat hulp nodig om weer boven te komen.
Preventie is geen luxe, het is een noodzaak. Voor je gebit ga je preventief naar de tandarts. Je auto breng je naar de garage voor een onderhoudsbeurt. Je relatie verdient minstens evenveel aandacht.
Praten. Oplossen. Leren van en met elkaar.
Gewoon doen.
Bron: prof. dr. Esther Kluwer, hoogleraar duurzame relaties, Radboud Universiteit

21/05/2026

Toevalstreffer......

Heb jij ook de deur van je kantoor achter je dicht getrokken vandaag, met een soort van lichtvoetigheid.... ik sloot af met een plezierig gesprek.
Misschien ook deze wolk gezien, de zon die daarachter zich nog een momentje verstopt....
Langs terrassen naar huis, roseetjes, zon, zin in een kusje hier en daar?
Pinksteren, het wordt prachtig, echt prachtig weer.
Tot de volgende week, heb het goed...

19/05/2026

Ziek zijn. Een paar dagen.
Ook mij overkwam het deze week.
En soms is het nodig. Even pas op de plaats. Stilvallen, terwijl je hoofd nog door wil.
Bij Le Cabinet gebeurt dat ook aan tafel. Mensen komen vaak binnen met de overtuiging dat er iets mis is met de relatie. Maar geregeld blijkt dat de knoop ergens anders zit. Of dieper.
Bij expats speelt de context bijvoorbeeld vaak een grotere rol dan gedacht. Een vreemde omgeving. Een land dat nog niet als thuis voelt. Een netwerk dat verschoven is. Soms leef je ongemerkt vooral tussen de vrienden of familie van je partner, zeker na een verhuizing waarbij één van de twee veel heeft opgegeven.
De context doet ertoe. Altijd.
En die onderzoeken we zorgvuldig.
Scheiden kan altijd nog. Vaak is dat niet de enige weg.
Soms zit de onrust in werk dat langzaam is gaan knellen in relatie tot wie je geworden bent. In verplichtingen die zich stilletjes hebben opgestapeld. In een leven dat efficiënt draait, maar waarin nauwelijks nog ruimte is voor eenvoud. Een kop thee. Even niets hoeven.
En soms begint het al in de ochtend.
Hoe start je je dag?
Met haast? Met spanning? Of met aandacht en een bewuste intentie?
Er speelt vaak veel meer onder de horizon dan op het eerste gezicht zichtbaar is.
Neem de tijd om het zorgvuldig uit te pluizen. Niet alles wat vastloopt, hoeft direct losgelaten te worden.