Le Cabinet Maastricht

Le Cabinet Maastricht English speaking therapist for couples and individuals, intensive trajectories for ambitious couples

Le Cabinet:
persoonlijk leiderschap, rouw- en verliesbegeleiding, relatiebegeleiding, intensive tweedaagse relatietraining, begeleiding transformatieprocessen . English speaking therapist for couples and individuals, two days intensive for couples

"hoe is dat voor je"Gisteravond viel na negenendertig jaar het doek voor Zomergasten. De allerlaatste gast was psychiate...
31/08/2026

"hoe is dat voor je"

Gisteravond viel na negenendertig jaar het doek voor Zomergasten. De allerlaatste gast was psychiater Jim van Os, die al jaren dezelfde vraag stelt: niet wat het protocol zegt, niet wat de zorgverzekeraar vergoedt, maar simpelweg:
"hoe is dat voor jou"
Een mooi einde van een programma dat zelf ook niets anders deed: één gast, drie uur, geen haast.

Die vraag, hoe is dat voor jou, is precies waar ik ook mee begin. En ik merk hoe gemakkelijk die vraag verdwijnt in het ritme waarin de meeste mensen leven. Eén keer per week een sessie en daarna weer terug de in ratrace. Voor je het weet ben je vergeten wat er ook alweer gezegd is, laat staan dat je er iets mee hebt kunnen doen.

Dat is niet hoe verandering werkt. Wie je bent, wat er speelt, wat er onder een klacht ligt, dat komt niet naar boven in een uurtje tussen twee afspraken door. Dat vraagt tijd om te landen. Ruimte om iets te laten bezinken voordat het volgende weer binnenkomt.

Daarom werk ik met trajecten, niet met losse sessies. Het kost meer inspanning en meer inzet. Van mij, maar zeker ook van degene die tegenover me zit. Geen quick fix, geen vinkje op een lijst. Maar juist in die volgehouden aandacht, die tijd om steeds weer terug te komen op wat er speelt, dat is waar het verschil wordt gemaakt.

Heb een fijne aandachtige week

Patronen doorbreken: In elk verwijt schuilt een verlangenTijdens het gesprek zie ik hem verzachten.Hij verdwijnt niet la...
30/08/2026

Patronen doorbreken: In elk verwijt schuilt een verlangen

Tijdens het gesprek zie ik hem verzachten.
Hij verdwijnt niet langer in algemene woorden en platitudes. Hij blijft aanwezig. Maakt echt oogcontact.
En dan zie ik ineens een oprecht warme blik naar haar.
Dit is waar zij al zo lang voor knokt.

Alleen deed ze dat op een manier die precies het tegenovergestelde effect had.
Haar verwijten werden voor hem een reden om de deur uit te vluchten.
Figuurlijk en de laatste tijd ook letterlijk.
Terwijl er onder ieder verwijt bij beide iets heel anders leefde:

Zie mij.

Blijf bij me.

Laat me voelen dat ik belangrijk voor je ben.

In ieder verwijt schuilt een verlangen.

Hoe meer we dat verlangen op tafel kregen, hoe meer hij aanschoof. Niet omdat alles ineens was opgelost. Wel omdat hij zich niet langer alleen hoefde te verdedigen tegen wat hij verkeerd deed.
Hij kon eindelijk horen waar zij werkelijk om vroeg.
En zij kon eindelijk zien dat hij niet gevoelloos was.

Vaak hoeft een gesprek niet harder.
Het mag dichter bij de waarheid komen.

Maandag, de keek op de week:Elegante hoeden op een standaard. Allemaal anders. En toch passen ze prachtig bij elkaar.Ze ...
24/08/2026

Maandag, de keek op de week:

Elegante hoeden op een standaard.
Allemaal anders. En toch passen ze prachtig bij elkaar.

Ze deden me denken aan de gesprekken die ik deze week aan tafel voerde met Ellie van Beek van Boven Tafel Tafelen en Sandrine de Goede van Open Dutch Doors.
Over internationale werelden, zichtbaarheid, relaties en mensen met elkaar verbinden.
Mooie onderwerpen op tafel. Nieuwe ideeën. Elegant netwerken, heel eenvoudig en oprecht.
Daar houd ik van.
Wat ik jou deze week wens?
Lichtheid.
Zichtbaarheid.
En verbinding.

Heb een fijne week!

(afbeelding: Atelier Pauline, Cortenstraat Maastricht)

Van wie is eigenlijk de gezamenlijke droom?Samen ondernemen kan een relatie veel brengen. Een gedeelde ambitie. Trots. S...
20/08/2026

Van wie is eigenlijk de gezamenlijke droom?

Samen ondernemen kan een relatie veel brengen. Een gedeelde ambitie. Trots. Samen bouwen aan iets wat groter is dan ieder afzonderlijk.
Er kan ook iets ongemerkt door elkaar gaan lopen.

De een heeft het idee, de grote ambitie en de naam op de stukken.
De ander brengt, bijvoorbeeld, structuur, financiële rust en continuïteit.
Zorgt ervoor dat plannen niet alleen plannen blijven.
Bouwt mee aan de waarde van het bedrijf, zonder dat die bijdrage altijd zichtbaar is in eigendom of zeggenschap.

Ondertussen is er ook nog een relatie.
Met liefde, een gezin, vertrouwdheid en een veilige thuishaven.
met verschillende verlangens, grenzen en behoeften aan vrijheid.
Dan kan het ingewikkeld worden.......

Blijf je omdat je van elkaar houdt?
Omdat je elkaar zakelijk nodig hebt?
Omdat uit elkaar gaan ook gevolgen heeft voor het bedrijf?
Of omdat liefde, ambitie, bezit, afhankelijkheid en vrijheid zo met elkaar verweven zijn geraakt dat niemand meer precies weet wat nog vrij gekozen wordt?
Dat wil nog niet zeggen dat de liefde niet echt is.

Wel dat er een niet-heldere ruil is ontstaan.
De een maakt de ambitie mogelijk.
De ander vertegenwoordigt de gezamenlijke toekomst.
En zolang die ruil niet wordt uitgesproken, dragen beide partners verwachtingen die om allerlei redenen vaak niet op tafel komen.

Voor stellen die samen ondernemen, is het belangrijk om niet alleen geregeld samen naar omzet, groei en toekomstplannen te kijken.

Bespreek ook:
Wat bouwt ieder van ons op?
Wat is juridisch en financieel van wie?
Welke bijdrage blijft onzichtbaar?
Waarin zijn we van elkaar afhankelijk?
En zouden we nog steeds voor elkaar kiezen als het bedrijf vandaag verkocht was?

Een sterke onderneming vraagt om heldere afspraken.
Een sterke relatie ook.
Zeker wanneer beide aan dezelfde keukentafel worden gebouwd.

Maandag, Keek op de week: Ik las ooit De moord op Commendatore van Haruki Murakami.Een verhaal over een persoonlijke zoe...
17/08/2026

Maandag, Keek op de week:

Ik las ooit De moord op Commendatore van Haruki Murakami.
Een verhaal over een persoonlijke zoektocht, vol situaties die niet onmiddellijk te begrijpen of te verklaren zijn.
Murakami laat ruimte voor mysterie, voor verwondering en vooral voor het open binnengaan van iets waarvan je de uitkomst nog niet kent.

Ik leerde dit jaren geleden via Hedy Schleifer en Esther Perel en vond dit opnieuw in het werk van mediator Ken Cloke: durven onderzoeken wat er werkelijk bij de ander leeft, juist wanneer je denkt dat je het allang weet.
Want ergens onderweg kan die nieuwsgierigheid verdwijnen.
Zeker in het midden van een leven.
Je hebt carrière gemaakt. Kinderen grootgebracht. Misschien ziekte gekend, ouders verloren of voor ze gezorgd. Een bedrijf opgebouwd. Een faillissement meegemaakt. Verhuisd. Te veel gewerkt. Te weinig geslapen. Teleurstellingen geïncasseerd en weer doorgegaan.
Overeind gebleven.....En ondertussen veranderd.
Allebei.
Tot je op een dag tegenover elkaar zit, moe van wat het leven van je gevraagd heeft, en denkt:
Ik begrijp jou niet meer.
Dan is de verleiding groot om terug te grijpen op alles wat je al van de ander denkt te weten.
Maar daar begint juist een andere uitdaging.
Kun je opnieuw openstaan voor degene naast je?
Kun je vragen:
Hoe was het eigenlijk voor jou, al die jaren dat we zo hard bezig waren?
Wat heb jij gedragen wat ik niet heb gezien?
Waar ben jij onderweg veranderd?
Wat verlang je nu?
Niet om onmiddellijk een oplossing te vinden.
Maar om opnieuw te ontdekken wie daar tegenover je zit.
We denken soms dat een lange relatie betekent dat we elkaar door en door kennen.

Een lange relatie vraagt je open te blijven staan voor verrassingen.

Regen vanochtend......een verademing voor de natuur en alle brandweermensen, heb een fijne week.....

Hoewel het nog heerlijk doorzomert, de tomaten alsmaar meer naar Italië gaan smaken en inmiddels de pruimentijd is aange...
11/08/2026

Hoewel het nog heerlijk doorzomert, de tomaten alsmaar meer naar Italië gaan smaken en inmiddels de pruimentijd is aangebroken, begint er ook weer van alles in beweging te komen.
Aanvragen voor begeleiding kunnen zeer uiteenlopend zijn.
En vraagt een situatie vanaf het eerste moment om meer dan één perspectief.
Dus wordt er overlegd.
Zorgvuldig gekeken naar wat er nodig is en hoe we een traject het beste in het garen kunnen hangen.
De RelatieArchitecten on the go.
De een nog in het water ergens in Italië, de ander met de Spaanse zon nog in de huid en de derde net terug van een paar dagen aan zee.
Er wordt geappt, afgestemd, gebeld en gepland.
En ondertussen werken we al samen aan een nieuwe opdracht.
Want grote levensveranderende beslissingen laten zich nu eenmaal niet leiden door het weer.
Juist dan is het belangrijk om niet alleen te kijken naar wat er juridisch moet worden geregeld of financieel mogelijk is.
Er spelen ook relaties, emoties, geschiedenis, toekomst en belangen die soms behoorlijk uiteen kunnen lopen.
Dan helpt het als die verschillende kanten vanaf het begin met elkaar verbonden worden.
Juridisch. Financieel. Relationeel.
Ieder vanuit zijn professionele hoek, en met aandacht voor het geheel.
Zodat we, ook wanneer het spannend wordt en verschillende belangen gediend moeten worden, samen koers kunnen houden.
Goede begeleiding begint voor ons dan ook vaak al vóór de eerste afspraak:
met zorgvuldig afstemmen, verschillende perspectieven naast elkaar leggen en oog houden voor het geheel.

Maandag, Keek op de week | De "Carney-kwaliteit"Ik volg de politiek zijdelings, en soms valt iemand me op.We kunnen veel...
10/08/2026

Maandag, Keek op de week | De "Carney-kwaliteit"

Ik volg de politiek zijdelings, en soms valt iemand me op.
We kunnen veel kijken en praten over hoe het niet moet, of we doen dat eens anders.
Mark Carney bijvoorbeeld. Over stevig leiderschap gesproken....
Niet omdat hij zo zijn best doet om indruk te maken. Integendeel.
Hij hoeft niet te charmeren.
Intelligent. Stabiel. Rustig. Krachtig.
Geen grote gebaren. Geen zichtbare behoefte om te winnen. Geen spelletjes.
Ik bleef er dit weekend een beetje over nadenken.
Want hoe mooi zou het zijn als we iets van die kwaliteit wat vaker konden meenemen in ons eigen leven?
Juist wanneer het spannend wordt.
Wanneer iemand iets zegt wat je raakt.
Wanneer gedrag van een ander je terugbrengt naar een plek waar je helemaal niet meer wilt zijn.
Wanneer je voelt dat je jezelf wilt verdedigen, uitleggen, corrigeren of de situatie onder controle wilt krijgen.
Je hoeft niet alles wat je voelt om te zetten in handelen.
Je kunt onrust voelen en toch rustig blijven staan.
Je kunt een grens stellen zonder agressie.
Luisteren zonder je positie te verliezen.
Krachtig zijn zonder te domineren.
En vriendelijk blijven staan zonder jezelf kleiner te maken.
soevereiniteit:
Stevig genoeg in jezelf staan om niet door het gedrag van een ander bestuurd te worden.
Dat lijkt me een mooie voor deze week:
Ik hoef de situatie niet onder controle te hebben om stevig op mijn plek te blijven staan.

Heb een fijne week, het zomert gewoon nog even door.....

(afbeelding: museum LAM, Dea Consumptia, geïnspireerd op de Geboorte van Venus, van Folkert de Jong)

Donderdag, veranderend perspectiefVorige week schreef ik over hartzaken. Over de grote, levensveranderende dingen: het v...
05/08/2026

Donderdag, veranderend perspectief

Vorige week schreef ik over hartzaken.
Over de grote, levensveranderende dingen: het verlies van een ouder, een partner, een vriendschap.

Deze week wil ik het hebben over een ander soort verlies. Een stiller, minder zichtbaar verlies. Het verlies van gezien worden, terwijl er niemand iets fout deed.

Ik werkte onlangs met een cliënte, dochter uit een echt ondernemersgezin.
Harde werkers, haar ouders.
Zo betrokken bij "de zaak" dat er weinig ruimte overbleef voor het gewone, dagelijkse opvoeden. De nanny nam het over. De tante. Oma, opa. En iedereen dacht: het is goed geregeld.

Kinderen zijn daar meesters in. Zichzelf iets laten aannemen.
Ze zag haar ouders hard werken, en vergoelijkte dat er geen tijd was.
Ze "snapte" het wel. Ze werd begripvol. Empathisch. Volwassen, eigenlijk, te vroeg.
Wat ze niet leerde: dat het oké was als het niet altijd leuk was bij de nanny.
Dat ze best mocht verlangen naar die ene blik van haar moeder, gewoon omdat ze die blik nodig had.
Dat ze eigen keuzes mocht maken, ook als die niet uitkwamen.
Aanpassen werd een levenshouding.
Niet omdat iemand dat wilde, maar omdat overleven nu eenmaal zo werkt.

En er gebeurde ook iets moois.
Er kwam een kleinkind.
En dat maakte iets los waar de ouders zichzelf nooit tijd voor hebben gegund.
Er bleek ineens veel meer liefde en zachtheid te zijn dan ze ooit voor mogelijk had gehouden.
Wennen was dat, toen we we dit belichtten.
Ook helend, op een heel bijzondere manier.
Er ging nóg een lampje branden.
Het besef dat het overlevingsmechanisme haar, de moeder van dit nieuwe leventje, heel lang stevig in zijn greep had gehad. Zonder dat ze het wist. Zonder ze dat iemand kwalijk hoefde te nemen.
Aan het eind van het gesprek stapte ze wat lichter de deur uit.

Het leven zit wonderlijk mooi in elkaar.
Het geeft je soms alsnog de kans om te voelen wat je vroeger miste.

Maandag: Keek op de weekOoit werkte ik met een Iraanse, wat leerde ik veel van haar.Ze had alles achtergelaten. Haar la...
03/08/2026

Maandag: Keek op de week

Ooit werkte ik met een Iraanse, wat leerde ik veel van haar.

Ze had alles achtergelaten. Haar land. Haar familie. De geuren van thuis. Het eten. De bergen waarin ze was opgegroeid.
Ze vroeg mij of ik haar kon helpen assertiever te worden.
Tijdens onze gesprekken hield ze vaak haar vinger tegen haar lippen als ik sprak.
Haar antwoord toen ik haar vroeg waarom ze dit deed:
"Het is voor ons een sier goed te luisteren" zei ze. "dit helpt mij eraan te herinneren".

Ik ben haar en haar verhaal nooit vergeten.
Gaandeweg ontdekte ik opnieuw hoe het is om werkelijk te luisteren.
Niet op zoek naar wat nog ontbrak, maar naar wat er al was.
Door aandachtig te luisteren naar haar verhaal, hoorde ik over de momenten waarop zij enorm moedige en assertieve besluiten heeft moeten nemen.

Af en toe maak ik het gerecht volgens het recept van haar moeder dat ze mij gaf. Rijst met kersen.

Luisteren.
Als een sier.

(foto: Jaume Plensa, Spaanse kunstenaar, die werkt rondom meditatie over identiteit, herinneringen en binnenwereld.

Donderdagtip:een zomerse gedachte die ik in "Conversations on love" las vanmorgen:"never forget that not knowing what wi...
30/07/2026

Donderdagtip:

een zomerse gedachte die ik in "Conversations on love" las vanmorgen:

"never forget that not knowing what will happen next also means that anything could...."

(foto: Michiel Heijnen)

Adres

Bredestraat 4
Maastricht
6211HX

Openingstijden

Maandag 11:00 - 18:30
Dinsdag 09:00 - 18:30
Woensdag 09:00 - 19:30
Donderdag 09:00 - 18:30
Vrijdag 08:30 - 15:00
Zaterdag 12:00 - 13:30

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Le Cabinet Maastricht nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Le Cabinet Maastricht:

Snelkoppelingen

Delen