07/08/2026
Het gebeurt niet vaak ,maar vandaag kregen de dames van de vrijdag mij soort van zenuwachtig... hoe dat dan zo kwam...nou het begon gisteren,
Gistermiddag toen ik iedereen thuis had gebracht en weer door Broek naar huis heen reed zag ik langs de weg een schattig poppenformaat kinderwagentje staan met een briefje gratis aan de kap.
In eerste instantie reed ik door want ook al was het 😍, wat moest ik ermee...
Toen schoot mij ineens te binnen dat vorige week tijdens onze grote familievakantie beter bekend als ponykamp ons nichtje tijdens de traditionele donderdagavond is winkelen in Tilburgavond besloot om poppenmoeder te worden.
Nu is dat geen kleinigheid en ook in de poppenbranche rijzen de prijzen de pan uit, dus de verdere poppenuitzet moest even wachten.
Maar een poppenkind zonder kinderwagen....dat is toch verschrikkelijk, dus omgedraaid en ingeladen . Thuis zou ik wel berichten of het de smaak van de poppenmoeder was en zo niet dan bracht ik het wel terug of naar de kringloop o.i.d
Maar de poppenmoeder was helemaal blij met vooruitzicht dat ze met haar poppenkind op stap kan gaan en dus werd vanmorgen na een tweetal rollators ook de kinderwagen uitgeladen en waren de dames van de vrijdag net zo enthousiast als de boerin zelf.
Maar ook waren we het er alledrie overeens dat we hem zo niet konden bezorgen. Dus 1 van de dames pakte de emmer en sopdoek om al het stof van wrs jarenlange 'leegstand' eraf te poetsen, terwijl de ander een matrashoes en dekentje uit lapjes knipte en keurig afspelde.
Maar waarom dan die zenuwen...nou deze dame naaide vroeger haar eigen kleding, kampeertent , overgordijnen enz, en waar het spelden nog wel lukte wilde ze het naaiwerk liever aan de boerin overlaten....en daarom kreeg de boerin dus last van een pietsje zenuwen.
Want vroeger op school deed ze liever met de jongens mee handarbeid, ipv leren breien haken of borduren. In een poging om haar toch enthousiast te krijgen voor handwerken mocht ze op maandagmiddag naar Ant toe. Deze mw woonde naast de school en daar kreeg je dan voor 25 cent een uurtje handwerkles. Na een aantal keren had ook Ant door dat aan dat meisje geen eer viel te behalen.
Moeder Corrie lag er niet wakker van, en vond het veel belangrijker dat het meisje haar wat later kon helpen een broek opkorten, een overall kon verstellen of een losse zoom weer kon vastnaaien met de naaimachine. En dat lukte aardig...uit de losse pols met hier en daar een slingertje...maar wie zag dat...niemand toch....tot deze vrijdagochtend 😊
Dus met bijna trillende vingers en het zweet op het voorhoofd begon de boerin onder scherp toezicht aan de uitbreiding van de uitzet van de poppenmoeder. Het stikwerk werd maar net voldoende bevonden, en omdat de tijd een beetje begon te dringen beloofd dat ze de laatste stukjes wat met de hand gedaan moest worden vanavond zou doen zodat het poppenmoedertje dit weekend al aan de wandel kan met haar poppenkind.
Nu moet ik toch eerlijkheidshalve zeggen dat op dit gebied het spreekwoord Lange draden luie naaisters een beetje op de boerin van toepassing is, want wie ziet nou dat dat laatste stukje geen blinde steek met de hand maar gewoon gestikt is met de naaimachine ...ik niet...en het poppenmoedertje hopelijk ook niet😅
We hebben genoten!! Van het werk , van het eindresultaat, van de voorpret en van het weer in ere herstellen van een stukje jeugdsentiment van ons allemaal❤️
Fijn weekend!
