08/07/2026
Ze kwamen bij me. Prachtige vrouwen. En nu hoor ik je denken: "Ja joh, tuurlijk, weer zo'n nep positief we-zijn-allemaal-fantastisch-post" 🤭. Snap ik. Maar hear me out.
Maatje 36. Nauwelijks cellulitis te bekennen.
Wat me opviel: het waren niet de dames die wat zwaarder waren. Het waren de slankste vrouwen, het meest intens bezig met optimaliseren — perfectioneren, mag ik wel zeggen — van hun body.
Een buitenkant die "kloppend" gemaakt moest worden.
Iets dieps in mij borrelde ineens naar boven. Dit klopte niet. Het voelde pijnlijk en zó onlogisch, om zo'n uitstekend lichaam aan te vallen.
Met hakbewegingen, met rollen van het vel, met trommelen en duwen. Het zag er al prima uit, het oogde gezond, niks aan het handje. Het ging me tegenstaan.
Al kletsend, hakkend en rollend deed ik mijn werk. U vraagt, wij draaien — dat was toen nog mijn devies. Maar ik nodigde vaker uit om een lomi lomi massage te proberen in plaats daarvan.
Wat daar gebeurde, vergeet ik nooit meer. Het diepe welbehagen. Het besef: oh jeetje... wat voelt dit GOED.
Het openen van het lichaam. Het vrijkomen van gevoelens. De diepere laag die eindelijk aan de oppervlakte verscheen. De liefde voor de body. Maar ook: de pijn, de ontroering... de emotie. En? Verblufte cliënten die mochten zien wat hun lichaam bij zich droeg, al die tijd.
Ik geef zelf geen lipomassages meer. Ik doe ook niet meer aan "u vraagt wij draaien." Dat aanvallen, hakken, die boze blikken in de spiegel — dat is klaar.
Je body vráágt. Het wil gezien worden. Geliefd worden.
Door anderen, maar in de eerste plaats — door jezelf.
Als gevolg opent er zich van alles — als vanzelf. Verzachtend en bevrijdend.
En daarom: F*ck it ladies (and gentlemen) — laten we vandaag het tegenovergestelde doen. Bedank één lichaamsdeel, gewoon omdat het zo hard voor je heeft gewerkt vandaag. Durf je 't 🤭? Doe je mee?
Nog leuker als je het in de comments deelt — hoe meer reacties, hoe warmer het wordt vandaag. Zó ontzettend lekker om te doen 🔥😊.
Ik begin alvast — met het bedanken van mijn armen, omdat die zo hard werken om al die lieve mensen los te kneden én - omdat ze zo sterk zijn geworden daardoor. dankjewel armen! 🤎
Meer over deze manier van kijken deel ik op