12/10/2026
Ik ben nu 46 en dit zou ik mijn 20 jarige zelf vertellen…Niet omdat ik alles inmiddels weet. Maar omdat sommige dingen je pas begrijpt of leert wanneer je ze zelf hebt meegemaakt.
Swipe 1 → Wat je op social media ziet, is een piep stukje van iemands leven. Men deelt vaak de mooie momenten, een meestal niet de twijfels, onzekerheden of moeilijke dagen. Stop met je eigen leven te vergelijken met de etalage van een ander.
Swipe 2 → We kunnen ontzettend kritisch zijn op onszelf. Maar die kritische stem vertelt lang niet het hele plaatje. Leer juist te kijken naar de mooie dingen van jezelf, zodat die vermoeide, kritische stem niet de overhand krijgt.
Swipe 3 → Dit is mijn grootste les van de afgelopen vijf jaar. Niet iedereen doet moeite voor je zoals jij dat wel doet in een vriendschap. Soms haalt iemand je naar beneden. Dat betekent niet dat er iets mis is met jou. Het gedrag en de keuzes van iemand zeggen eigenlijk veel over hoe die persoon zelf in het leven staat. En soms blijkt achteraf dat iemand zelf mega onzeker is of met totaal andere dingen bezig is, waardoor er geen ruimte is voor die vriendschap. Maar dat betekent dus niet dat jij zelf niet leuk genoeg bent of dat je überhaupt in die vriendschap moet blijven hangen.
Swipe 4 → Je hoeft niet altijd gezellig, beschikbaar, grappig of makkelijk te zijn. Je hoeft jezelf niet te overschreeuwen om gezien te worden. De juiste mensen hoeven niet overtuigd te worden van wie jij bent.
Welke herken jij? Of heb jij een les die je wilt delen?
PS: this is me als 26-jarige meid, met onzekerheid, dat zich uitte in kritisch zijn op mijn lijf en haar. Ik wilde graag aardig gevonden worden en ging daardoor overschreeuwen. Ik vergeleek mijn leven soms online met anderen, en ging daardoor ook dingen plaatsen, terwijl ik nu niet eens meer een privé social account heb (lekker rustig 😉). En ik heb vaak veel te veel gegeven aan sommige. Liefde en aandacht die niet werd teruggegeven, en die ik achteraf niet in die mate had hoeven geven.
