28/08/2026
k noem je geen ADHD, geen HSP. Er wordt tegenwoordig wat rondgestrooid op FB. Het verschil. Wat te doen. Wie ben jij. Weet jij het nog?
Ik heb ooit een scriptie over adhd versus hsp gemaakt. Ik moest uiteindelijk een stelling aannemen waar ik niet achter stond, maar wel verwacht werd. Ik kon niet aantonen dat er werkelijk verschil is. Je hebt de introverte en de extraverte hsp. Je hebt add en adHd. (ze noemen het tegenwoordig weer anders, maar deze benaming kennen we allemaal).
Ik onderzoek het nog steeds.
Bijvoorbeeld schuldig voelen. Ook zo'n dingetje (soms heel groot). Als hsp/adhd voel je je vaak schuldig. Je voelt de pijn van de ander heel intens. Je maakt het jouw pijn. Je voelt je schuldig, omdat jij het misschien veroorzaakt hebt. Schuldig voelen komt ook door eerdere ervaringen met je omgeving, maar dat even terzijde.
Het is een rot gevoel schuldig voelen. Maar wat maakt dat jij je schuldig voelt over het feit dat een ander zich rot voelt. Die ander kiest daar voor. Jij kan het leven van die ander niet leven. Wordt het niet eens tijd om je eigen leven te leiden. Wordt het niet eens tijd om de ander de kans te geven om zelf te leren en om te gaan met dingen in het leven die minder leuk zijn.
Schuldig voelen een naar gevoel. Ga eens dieper in dat gevoel. Je voelt je nog rotter. Je hoeft niet eens te denken. Dat is dat extra cadeautje wat erbij komt piekeren. Dat even terzijde.
Voel je hoe het voelt schuldig. Te zot voor woorden toch. Jij hebt misschien iets gedaan in de ogen van de ander. Alleen de ander en ook jij zijn verantwoordelijk over hoe het voelt hoe men zich voelt.
Van daaruit kan duidelijke communicatie plaats vinden. Dat geeft ruimte aan beide partijen.
Daar moet je lef voor hebben. Met het eigen gevoel voelen is waar het mee begint.
Ik leer je voelen. Ik leer je lef. Het leeft een stuk vrijer. Minder weergeven