09/05/2026
Waarom ik soms buiten-protocollair werk? Daarin zijn verschillende antwoorden waar. Neem bijvoorbeeld de placenta geboorte. 30 jaar geleden namen we daar de tijd voor, het mocht een uur duren, mits iemand niet teveel bloed verloor. De huidige richtlijnen hebben de tijd verkort, omdat gemiddeld genomen een placenta er na een half uur wel is. Dat is na een inleiding met veel oxytocine in het infuus wel logisch. Na een snelle bevalling waarin zowel kindje als moeder een beetje moet bijkomen van de heftigheid, duurt het volgens mij vaker langer dan korter. Het lijf gaat in de rust stand, wacht, alles moet landen. En zo kwam het dat er recent een placenta geboorte na ruim 2 uur spontaan kwam met weinig bloedverlies. En dat maakt mij niet roekelozer, maar ik krijg nog meer vertrouwen in de rust van de natuur.
Bevalling thuis na een keizersnede. Dat begeleid ik ook een paar keer per jaar. Mijn harde eis is dat ze de VBAC cursus van Vivian Vietje hebben gedaan, zodat ze zelf de risicoβs kennen, de kansen om een bevalling te optimaliseren en de signalen als er toch problemen komen. Tot nu toe gaat het allemaal goed, mede dankzij de vele gesprekken die we er vantevoren over hebben en de bewustwording van de aanstaande ouders. En we houden korte lijnen met het ziekenhuis waar ze vlakbij wonen. We doen niets stiekem, want daar houd ik absoluut niet van.
Soms word ik benaderd door een andere praktijk voor een zorgvraag buiten de richtlijnen. Mijn harde grenzen zijn hoge bloeddruk, stuitligging en tweelingen. En mijn zachtere grenzen hebben met bovenstaande voorbeelden te maken. Ik ben blij dat ook collegaβs met me kunnen sparren en dat ze zich gesteund voelen als ook ik iets niet thuis zou doen. En vooral dat vrouwen, zwangeren, die wat ronddolen in de medische wereld, zich gehoord en gesteund voelen. Ook al gaan we soms niet eens doen wat hun oorspronkelijke vraag is. Maar is er aan de oppervlakte gekomen wat ze eigenlijk bedoelt, of wat er aan onderliggende angsten zijn.
Als ik een onderzoeker was, ging ik mijn ervaringen proberen wetenschappelijk te staven. Maar ik houd het bij empirische verloskunde. Wie geΓ―nteresseerd is in de wetenschappelijke (on)logica van ons medisch handelen, verwijs ik graag naar .
