14/07/2026
Er komen steeds meer verzuimexperts.
En ze brengen allemaal dezelfde boodschap. Werkgevers moeten beter voor hun mensen zorgen. Meer investeren in preventie. Ze hebben een systeemprobleem. Ze moeten hun leidinggevenden beter opleiden.
Ook wij zijn die taal gaan spreken. De taal van de Wet poortwachter, van verzuim, van goed werkgeverschap.
We pasten ons aan, want zo hoort het blijkbaar.
Maar dat is onze boodschap helemaal niet.
Natuurlijk zien we hoeveel er te winnen valt als werkgevers anders durven denken. Maar dat is niet waar wij onze dagen mee willen vullen. Want wij houden ons maar met één ding bezig:
Met de mens.
De mens die vastloopt in het reguliere. Die van het kastje naar de muur wordt gestuurd. Die het ene onderzoek na het andere doorloopt en dan te horen krijgt: we kunnen niets vinden, leer er maar mee leven.
De mens die zelf al gretig op zoek ging naar hulp, die hulp ook vond, en toch in dezelfde patronen en dynamieken vast bleef zitten. En daardoor in een burn-out belandt, of dreigt te belanden.
En heeft die mens dan toevallig een werkgever die snapt dat je soms van de gebaande paden af moet, die geen genoegen neemt met een half antwoord en zelf de touwtjes in handen neemt? Dan is dat prachtig mooi meegenomen.
Maar ik stap er weer uit. Uit die bubbel van experts en specialisten die zo precies weten te vertellen wat er allemaal binnen bedrijven moet veranderen, maar stuk voor stuk wegblijven van de laag waar de echte verandering plaatsvindt.
Wij blijven juist daar. Bij de mens. Want dáár beweegt het pas echt.
