14/02/2022
Pas op! Dit is een anti Valentijns verhaal
Ik droomde vannacht.....
Dat een collega met wie ik ooit werkte, al een week lang, om de dag, cadeautjes voor haar ex bij hem op de stoep legde. Hem kende ik ook. Een aardige rustige man.
Zij was boos en klaagde tegen mij dat hij de cadeaus die ze eerder had neergelegd op de stoep niet mee naar binnen had genomen. Terwijl het dure cadeaus waren. Ze mopperde daarover tegen mij. Ik snapte in eerste instantie ook niet waarom hij de cadeautjes niet mee naar binnen nam. Ik zag ze zelfs liggen op zijn stoep. Ze waren ook niet door een voorbijganger meegenomen….ook gek….Het waren er nu 3 in totaal. 1 was heel duidelijk. Het was langwerpig en een beetje plat, zo’n 30 cm lang, een beetje het formaat van een lekkerbek. Maar het was verpakt in rood glimmend papier met zilver gekrulde slierten, zoals de bloemist vaak een boeket versiert. Dus misschien niet zo aannemelijk dat er een vis in zat… Nu ik het zo teruglees, wordt ik eigenlijk steeds nieuwsgieriger wat er in heeft gezeten…..maar ja, het doet er ook weer niet zo toe, want het werd niet aanvaard, daardoor waardeloos.
Dus die cadeaus lagen daar nu met zijn 3en en ik stelde me zo voor hoe hij daar iedere keer overheen stapte als hij zijn huis binnenging en hoe hij dan dacht over de cadeaus op zijn stoep.
Het gekke was, vond ik, zij had de scheiding ingezet, dus ik snapte niet helemaal waarom zij hem cadeautjes zou willen blijven geven. Had ze spijt? Wilde ze haar schuld afkopen? We hadden het er niet over. Zij mopperde gewoon over hem.
En Ineens viel bij mij het kwartje en begreep ik het. Zij mopperde altijd over hem. Hij had jarenlang haar negatieve mopper-cadeautjes ontvangen. Hij was er klaar mee. Hij hoefde niks meer van haar. Geen enkel cadeautje meer.
En toen zag ik hem aankomen, zo gaat dat in dromen, een beetje onlogische situaties komen wel eens voor. Ik stond op afstand te kijken en zag hoe hij aankwam, de sleutel in het slot stak en zonder de cadeaus een blik waardig te keuren, met een neutrale blik er overheen stapte...
Hij was oké met zichzelf, hij was blij met zichzelf. Hij hield van zichzelf. Hij stapte over de aangeboden cadeaus heen zonder emotie.
Als je een cadeau aanneemt is het van jou. Als je een cadeau niet aanneemt laat je het bij de ander. Die mag er mee doen wattie wil. Maar jij hoeft het niet.
Ook zoals met negatieve gevoelens van een ander. Die zijn niet van jou. Als je ze niet aanvaardt, laat je ze bij de ander en heb je er zelf minder of geen last van.
Maar hoe moeilijk is dat voor de meeste mensen….
Ik kan je verzekeren……🙃
Toch is het heel goed te doen. Door eens lekker te grasduinen in je onderbewuste deel van je brein, begeleid ik je in de hypnotische staat en kom je ontspannen en snel bij jouw eigen oplossing. Hoe mooi?
Ik hoor je graag als je daar eens vrijblijvend met mij over van gedachten wilt wisselen.
