Soulnotes.nl

Soulnotes.nl Tarot - Reiki - Essentiele oils

18/04/2026

Je kent het waarschijnlijke wel hé, zo een moment waarin je ineens zo reageert….Alsof je in één keer ontploft en degene tegenover je echt denkt: wat heb ik gedaan?!

Zelf voel je je schuldig erna en denk je waarschijnlijk, oké… waar komt dit vandaan?

Het gaat bijna nooit om dat moment zelf.

Er zit gewoon te veel opgeslagen in je systeem.
Spanning. Emoties. Dingen die je ooit hebt weggeduwd.
(ja ja, dat “ik heb het een plekje gegeven” verhaal 😉)

En dat zit daar dus nog steeds.

Tot er iets kleins gebeurt…en die hele deur open klapt.
Dan komt dus alles er in één keer uit.

Wat ik zelf doe op zo’n moment?

Vroeger niks, dan was ik volledig uit het veld geslagen.
Tegenwoordig trek ik mezelf even terug, adem,
en pak een druppel Frankincense essentiële olie.

Het helpt me om weer even te zakken.
Terug in m’n lijf. Terug bij mezelf.

Zo blijf ik dus ik niet hangen in die reactie, krijg ik ruimte om anders te reageren, zit er geen deuk meer op mijn inwendige ketel.

Dit werkt niet alleen voor mij zo, dit is gewoon de invloed van de plant op ons systeem. Ook dat van jou!

17/04/2026

Je doet het zelf. Jij bent degene die jouw level van overprikkeling in de hand heeft.

Dat klinkt misschien hard, het is waarschijnlijk niet wat je wilt horen. Maar het is wel zo.

Je gaat maar door, want alles moet.
Rust nemen is geen optie, want zo zit je niet in elkaar.
Altijd klaar staan voor een ander, want ja, wie doet het anders.

Je lat van je verantwoordelijkheidsgevoel is zoek, want daar zit geen grens meer op.

Maar lieve jij, er is maar één iemand die verandering kan aanbrengen.

En nee…. dat is niet je man die gewoon niet zoveel vragen moet stellen of eens wat vaker de stofzuiger moet pakken.
En nee…. het is niet je collega die niet zo hard moet praten aan de telefoon.
En nee… het zijn ook niet je kinderen die gewoon hun troep achter hun r**t moeten opruimen.

Jij bent het!

Alleen jij kunt jouw level van overprikkeling bepalen.
(Waardoor overigens die woede-uitbarstingen ook nagenoeg zullen verdwijnen, mooie bijkomstigheid, denk je niet?)

Nu hoor ik je denken….. lekkere ben jij!
Leuk gezegd, maar hoe dan?!

Ik geef meteen toe, er is geen knop die je omzet om dat te veranderen. Bewustwording is stap één, vanuit daar kun je de juiste handvatten gaan toepassen.

Precies bij al die punten kan ik je helpen.
Reageer met ❤️ voor een gratis 30 minuten gesprek met mij. Voor je eerste inzichten en duidelijkheid over hoe ik je verder kan helpen.

Ze houdt van de mensen in haar leven. Echt waar, dat is niet het punt.Als ze na een dag thuiskomt en haar partner vraagt...
16/04/2026

Ze houdt van de mensen in haar leven. Echt waar, dat is niet het punt.

Als ze na een dag thuiskomt en haar partner vraagt hoe het was, heeft ze even helemaal geen woorden meer. Ze wil gewoon ergens stil zitten en verder niks.

Dan komt dat schuldgevoel. Want ze had toch een fijne dag? Die mensen zijn toch lief. Haar partner verdient toch beter dan een halve versie van haar aan het einde van de avond.

Maar dit is hoe jij bent gebouwd. Jij bent in gezelschap volledig aanwezig. Niet meer half. Je voelt wat de ander voelt, je draagt de sfeer van de ruimte, je geeft aandacht op een manier die de meeste mensen simpelweg niet hebben.

Daarom heb jij daarna de stilte nodig. Niet omdat er iets mis is maar omdat jij jezelf hebt gegeven en dat vraagt om herstel.

Alleen voelt dat herstel als iets wat je moet verdienen. Alsof je je eerst moet verantwoorden voor de rust die jij gewoon nodig hebt.

Het helpt enorm als je dat weet en als de mensen om je heen het ook weten. Dan hoeft het namelijk geen discussie te zijn als jij ’s avonds een uurtje voor jezelf wil. Dan is het gewoon logisch.

Wat helpt jou het meest om echt op te laden na een drukke dag? 🌿

Wanneer heb jij voor het laatst niks gedaan zonder je er meteen voor te verantwoorden?
15/04/2026

Wanneer heb jij voor het laatst niks gedaan zonder je er meteen voor te verantwoorden?

Ze typt iets. Leest het nog een keer. Voegt een smiley toe. Haalt hem er weer uit. Wacht even. Dan verwijderd ze het ber...
14/04/2026

Ze typt iets. Leest het nog een keer. Voegt een smiley toe. Haalt hem er weer uit. Wacht even.
Dan verwijderd ze het bericht helemaal, want waarschijnlijk heeft die ander het nu druk en is dit niet het goede moment om het bericht te sturen. Stel je voor dat het overkomt als vervelend.

Diezelfde ochtend had ze wel al voor twee vriendinnen iets geregeld, gewoon, zonder nadenken omdat dat nou eenmaal zo gaat.

Jij spendeert meer energie aan de vraag of je iets mag vragen dan aan het antwoord zelf. Dat is een patroon dat je zo gewend bent dat je het niet meer als patroon ziet, het voelt gewoon als voorzichtigheid. Altijd rekening houden met anderen is voor jou als normaal.

Maar het is niet normaal.

Het is een soort onzichtbaarheid die je jezelf hebt aangemeten, ergens in de loop der jaren, omdat het veiliger voelde om je klein te houden dan om teleurgesteld te worden.

En ‘s avonds, als het stil is, is er soms dat gevoel van: niemand vraagt ook ooit eens hoe het met mij gaat. Terwijl jij de hele dag bezig bent met hoe het met anderen gaat.

Wanneer heb jij voor het laatst iets aan een ander gevraagd zonder jezelf eerst drie keer af te vragen of het wel kon? 🤍

13/04/2026

Ze heeft vandaag al drie keer iets opgelost voor een ander. Haar eigen s**t? Die staat nog op haar to-do lijst.

Je doet het al jaren op de automatische piloot, en eerlijk gezegd gaat het ook best goed zo, tenminste, dat is wat je jezelf vertelt. Ergens weet je dat dat niet helemaal klopt, er is dat gevoel dat er iets moet veranderen. Dat gevoel is er al een tijdje, misschien zelfs al heel lang en je hebt van alles geprobeerd om erachter te komen wat dat dan is.

Boeken, coaches, een periode van heel bewust bezig zijn met jezelf. Toch sta je hier nog.

Niet omdat je het niet goed hebt gedaan, integendeel, niemand doet het zo grondig als jij. Het is omdat je de antwoorden alleen in je hoofd zocht, terwijl de sleutel ergens anders ligt. Lager. In je lijf. In dat stukje van jezelf waar je al zo lang niet meer naar luistert, omdat het eerlijk gezegd best eng is wat daar zit.

Helene en ik kennen haar, die vrouw. We zien haar steeds weer, en we denken allebei hetzelfde: ze is er zo klaar voor om het anders te gaan doen, ze weet het zelf alleen nog niet.

Ben jij haar? 🤍

Rust zoeken zonder grenzen te stellen is als dweilen met de kraan open. Je kunt even opladen, even bijkomen, even een mo...
08/04/2026

Rust zoeken zonder grenzen te stellen is als dweilen met de kraan open. Je kunt even opladen, even bijkomen, even een moment voor jezelf nemen, maar als je daarna weer hetzelfde patroon instapt, verandert er eigenlijk niets.

Want de onrust komt niet alleen door wat je doet, maar door wat je toelaat.

Door hoe vaak je over je eigen grens heen gaat zonder dat je het echt doorhebt. Door hoe snel je “ja” zegt terwijl je ergens al voelt dat het eigenlijk een nee is. Door hoe weinig ruimte je jezelf geeft om te kiezen wat klopt, in plaats van wat verwacht wordt.

En dat breekt je op.

Niet in één keer, maar langzaam.

Tot je lichaam gaat protesteren en je hoofd geen rust meer vindt en dan lijkt het alsof je méér rust nodig hebt, terwijl je eigenlijk iets anders te doen hebt.

Je grens serieuzer nemen dan de verwachtingen om je heen, dat is spannend. Het schuurt, omdat het anders is dan je gewend bent maar, dat is wel waar de verandering zit.

Waar zeg jij nog ja terwijl je eigenlijk nee voelt?

02/04/2026

We zijn zo gewend geraakt om alles te willen begrijpen, dat we vergeten zijn dat niet alles opgelost wordt in je hoofd. Je kunt blijven analyseren, blijven zoeken naar verklaringen en blijven proberen om het kloppend te maken, maar ergens loop je vast.

Niet omdat je het niet goed doet, maar omdat je het op de verkeerde plek probeert op te lossen.

Je lichaam vraagt namelijk iets anders.

Geen analyse, maar ruimte. Geen uitleg, maar vertraging. Alleen voelt dat onnatuurlijk als je gewend bent om altijd door te denken, door te gaan en controle te houden over wat je voelt.

Dus blijf je hangen in je hoofd, terwijl je lijf al lang signalen geeft.

In spanning. In onrust. In vermoeidheid. In dat onderliggende gevoel dat je niet helemaal kunt plaatsen, maar dat er wel is.

En hoe langer je daar overheen gaat, hoe verder je verwijderd raakt van wat er eigenlijk speelt.

Terwijl daar juist de ingang zit.

Niet in nóg een inzicht, maar in weer leren voelen. In weer zakken in je lijf, in plaats van erboven te blijven hangen.

En soms heb je daar iets bij nodig. Niet om het op te lossen, maar om je systeem een seintje te geven dat het veilig is om te vertragen. Iets simpels als een essentiële olie die je ademhaling vertraagt en je lichaam helpt om weer te zakken, kan daarin al het verschil maken.

Daar begint het.

Niet bovenin, maar hier, in je lichaam.

Wanneer merk jij dat je blijft hangen in je hoofd, terwijl je lijf eigenlijk iets anders aangeeft?

Er hangt iets in de lucht vandaag.En nee, ik heb het niet over confetti.De “elfde van de elfde” is hier in Limburg het o...
11/11/2025

Er hangt iets in de lucht vandaag.
En nee, ik heb het niet over confetti.

De “elfde van de elfde” is hier in Limburg het officiële begin van carnaval.
Een hoop drukte en gezelligheid, maar achter dat feest zit een andere laag.
Een laag die al eeuwen oud is, en die precies vandaag voelbaar is: de 11/11-poort.

Numerologisch gezien is 11 het getal van ontwaken.
Het moment waarop je niet langer weg kunt kijken van wat niet meer klopt.
11:11 is als een verdubbelde spiegel, het herinnert je aan wie je echt bent en laat zien waar je jezelf onderweg bent kwijtgeraakt.

Precies nu lopen er ook nog planeten retrograde, altijd fijn 😉
Mercurius trekt je terug naar oude overtuigingen terwijl
Jupiter je verwijst naar wat ooit veilig voelde maar dat misschien nu niet meer past.

Retrograde is geen straf hoor.
Het is alsof het universum even zegt:
“Draai om, vrouw. Kijk wat je onderweg hebt achtergelaten.”
Het is vertragen, voelen en herzien.
Niet terug in je comfortzone, maar juist uit de illusie van controle.

Daarom is deze dag zo krachtig.
Want terwijl sommige opgaan in het feest vieren kun jij kiezen voor stilte.
Om bewust even niet mee te rennen, maar om te luisteren naar dat zachte stemmetje dat fluistert “Het mag anders nu.”

Vandaag is geen dag om nieuwe doelen te stellen,
maar om eerlijk te kijken naar wat mag ik afsluiten en wat heb ik geleerd? Welke versie van mijzelf wil ik meenemen richting 2026? (Dat is ook al over 7 weken 🙈)

Ik heb vandaag nog een fijn ritueel voor je:
Diffuse Frankincense of Sacred Mountain.
Schrijf in je journal:
– Wat voelt als voltooid?
– Wat wil ik versterken?
Adem diep in, ruik je olie,
en laat je adem het anker zijn tussen wie je was en wie je aan het worden bent.

Want dat is dus wat 11/11 doet, het nodigt je uit om wakker te worden.
Niet spiritueel gezien, maar menselijk.
Om je te herinneren aan wie je bent zonder maskers.

Voel. Herinner. Groei. 🌿

Misschien gaat het er niet om ergens bij te horen,maar om eindelijk thuis te komen bij jezelf.Als je van nature veel voe...
11/11/2025

Misschien gaat het er niet om ergens bij te horen,
maar om eindelijk thuis te komen bij jezelf.

Als je van nature veel voelt, zie je lagen die anderen missen.
Je merkt subtiele spanningen op, voelt stemmingen verschuiven. Je zenuwstelsel leest continu energie,
en soms neem je daardoor als vanzelf al afstand.

Het is dus niet raar dat jij vaker alleen bent.
Het betekent niet dat je moeilijk bent of niet geliefd.
Het betekent dat jouw systeem eerlijk is.

En ja, er zijn momenten dat dat pijn doet.
Wanneer het lijkt alsof je buiten de kring staat.
Maar juist dáár, in die leegte, kun jij jezelf weer horen.
Kun je voelen wat jóuw energie nodig heeft,
in plaats van wat iedereen van je wil.

Als het even lastig voelt, adem dan rustig in en stel jezelf één vraag:
Wat heb ik nu nodig om me weer verbonden te voelen met mezelf?
Misschien een druppel Frankincense op je hart om terug te zakken in vertrouwen.
Of misschien een rustige wandeling, een paar minuten met je hand op je hart, een moment waarop je gewoon weer mag zijn.

Verbinding begint daar, niet bij de ander, maar bij jou.

🪶 Voel. Herinner. Groei.

💌 Bewaar deze post voor de momenten dat het even steekt.

10/11/2025

Soms voelt het alsof je er altijd voor anderen bent,
maar niemand er écht voor jou is.

Je bent degene die luistert, die helpt,
die aanvoelt wat er nodig is voordat iemand het zelf weet.
En dat doe je met liefde.
Maar als jij dan eens iets nodig hebt, blijft het stil.

Niet omdat mensen je niet aardig vinden, maar omdat ze je energie niet helemaal kunnen plaatsen.
Je voelt diep, ziet veel, en dat is voor sommigen gewoon te veel.
Dus trek je je wat terug.
Niet uit afstand, maar omdat het veiliger voelt.

En eerlijk? Soms is dat prima.
Alleen zijn kan heerlijk zijn.
Rustig, overzichtelijk, vrij.
Maar er zijn ook momenten waarop het steekt, als je merkt dat je wéér degene bent die geeft en zelden degene die ontvangen wordt.

Dan is het goed om jezelf eraan te herinneren
dat alleen zijn iets anders is dan eenzaam zijn.
Alleen zijn is het moment waarop je weer hoort wat van jou is.
Waarin je kunt ademhalen, opladen, even niets hoeft.
Eenzaamheid voel je juist wanneer je in gezelschap bent
en je toch niet echt gezien voelt.

Dus als het even schuurt,
leg dan een hand op je hart, adem rustig in,
en breng een druppel Frankincense of Sacred Mountain aan.
Laat de stilte maar even zijn werk doen.
Die stilte is niet leeg, die is helend.

Je bent niet te veel.
Je bent niet te gevoelig.
Je bent gewoon iemand die echt leeft in een wereld die daar soms nog aan moet wennen.

🪶 Voel. Herinner. Groei.

💌 Voor alle vrouwen die zich vaak ‘te veel’ voelen, je frequentie is gewoon anders maar je bent niet alleen. 🙏🏼

Adres

Industrieweg 24
Sevenum
5975RL

Openingstijden

Dinsdag 09:00 - 17:00
Woensdag 09:00 - 17:00
Vrijdag 09:00 - 17:00
Zaterdag 09:00 - 17:00

Telefoon

+31628207883

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Soulnotes.nl nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen