26/02/2026
Ik ben niet zo goed met nieuwsbrieven en posten op de socials.. Heel eerlijk: ik vind het maar gedoe om mezelf elke keer te moeten aanprijzen.
Ik voel me dan een opdringerige verkoper, soms zelf een een 'faker', iemand die denkt te weten hoe het allemaal beter en makkelijker kan.
Maar er is geen makkelijke manier. Ook niet voor mij.
Het is keihard werken om me niet lam te laten leggen door mijn eigen oude ondermijnende patronen.
Patronen die mezelf klein houden. Je kent ze misschien wel: de ander is altijd een leukere vrouw, een lievere moeder, een betere vriendin een bekwamere heler of reader......mooier, slanker, grappiger.....zal ik nog even doorgaan?
Mijn mind vindt het heerlijk om daar in te verzanden en om me daar helemaal in vast te draaien. Want wees nou eerlijk......er is niks enger dan volledig in je licht te gaan staan.
Want als ik dat zou doen: wie of wat ben ik dan?
Alleen al die glimp van een Marije die volledig in haar licht staat.... en poef daar zijn de angsten weer....Of in mijn geval de fysieke sensaties.....
Mijn keel die dichtgeknepen wordt. Strakker en strakker.
En dan komen de beelden....
Een menigte die om me heen staat. Mensen die me uitlachen. En nog erger mensen die wegkijken, mensen die me niet aan durven te kijken, mensen die eerder nog bij me kwamen voor heling, raad en advies.
Maar ik weet inmiddels:
Dit is een oud gevoel....heel oud.....en toch ook heel echt.
Echt voor mijn systeem.
En het popt op als ik in de overleving kom.
En dat gebeurde dus ook nu weer in de afgelopen maanden.
En nu zie ik het, heb ik een keus.
Dus kies ik weer opnieuw om het donker te verdrijven met mijn licht.
En ja dit keer dus rijkelijk laat.....want mijn patronen hebben in de winter alle ruimte gekregen om te woekeren.....
En precies dat woekeren weerhield me om eerder te komen met de planning voor 2026.
En dat terwijl ik er zoveel zin in heb.
Soms is het even niet anders.
Maar de nieuwsbrief niet versturen was ook geen optie. Al is het om me niet langer te ondermijnen door mijn oude patronen.
Het is tijd om weer op te krabbelen en mezelf te laten zien.
Dus toch nog een last-minute-call voor mijn groep die volgende week start.
Rauw, open en eerlijk.