https://bijnan.nl/, https://vev.co/bij-nan-nl

Bij Nan, v Santhorststraat 4, Stompwijk (2026)

28/05/2026

Soms begint een reis niet bij het vertrek, maar bij het twijfelen. Er waren wat kleine vertrek problemen. Bij het niet weten of je nog moet gaan. Zonder plan ben ik toch gegaan.
Marrakesh voelde als een botsing tussen chaos en schoonheid. Een stad die je vertraagt, uitput, verwondert en confronteert. Tussen de hitte, drukte, geuren, religie en tradities werd steeds duidelijker dat reizen niet alleen gaat over het ontdekken van een andere cultuur, maar ook over het ontmoeten van jezelf.
Ik merkte hoe snel ik oordeel, hoe sterk mijn behoefte is om alles te begrijpen en hoe vanzelfsprekend mijn eigen vrijheid eigenlijk voelt.
Tegelijk liet deze reis zien dat vrijheid niet alleen gaat over regels of mogelijkheden, maar over de ruimte om echt jezelf te mogen zijn — zonder verwachtingen, zonder rollen, zonder zekerheden.
Misschien is dat wel de grootste les van reizen: niet dat je antwoorden vindt, maar dat je langzaam leert leven met het niet-weten. En dat juist daarin een onverwachte vorm van vrijheid schuilt.

Eind september is de volgende reis gepland, iets dichterbij maar wel off-grid.

-weten

28/05/2026

Ik ga op een bijzonder avontuur.
Geen reis naar de Amazone, maar een innerlijke expeditie van 6 maanden in het noorden van Nederland.

Een reis van vertragen, verdiepen en oude lagen ontmoeten. Sh*tzooi opruimen. Van opnieuw luisteren naar mijn innerlijke wijsheid en dat wat onder de oppervlakte leeft.

Met psilocybine, (misschien kambo sessie) ayahuasca als tools voor bewustwording, heling en waarheid.
Niet vanuit sensatie, maar vanuit nieuwsgierigheid en de bereidheid om mezelf echt aan te kijken.

De eerste theoriedag zit erop, dat was gisteren. In Friesland.
Veel materie, veel informatie en genoeg om door te laten werken. Het groentje van de groep mooie mensen.

Bang? Nee.
Spannend? Absoluut.
Maar vooral voel ik nieuwsgierigheid naar wat er ontdekt mag worden.

27/05/2026

Tja… geen plan hebben betekent dus ook dat je er pas in Marrakesh achter komt dat je midden in het Slachtfeest (Eid al-Adha) bent beland.
Terwijl wij dachten: “Leuk, beetje verdwalen door de souks, nog meer muntthee drinken en ontspannen.”

Dacht heel Marrakesh: “Vandaag draait alles om familie, tradities… en schapen.”
En geloof me… die schapen zagen we overal.
Op scooters en in taxi’s.
Achterop brommers alsof het de normaalste zaak van de wereld is. We hebben inmiddels complete logistieke meesterwerken voorbij zien komen waarbij twee mannen, een kind en een schaap samen op één scooter zaten. Veiligheidsgordel? Nee. Vertrouwen in Allah? Absoluut.

In ons Riad is ondertussen lichte paniek uitgebroken. Wie maakt morgen ontbijt? Wie verschoont de kamers? Komt de chauffeur überhaupt opdagen of viert hij ook feest met familie en een schaap.
Iedereen wil vrij en eerlijk… terecht ook.

De stad is compleet veranderd.
De winkels zijn dicht, verlaten souks en nauwelijks verkeer overdag. Alsof Marrakesh even collectief op pauze drukt. Hier en daar ligt slachtafval en dat vind ik best lastig en confronterend. Want dat slachten gebeurt gewoon voor de deur.

Mogelijk komt tegen de avond Jemaa el-Fnaa weer tot leven.
En ondertussen lopen wij hier rond zonder planning, zonder idee wat er precies gebeurt, maar mét een groeiende expertise in Marokkaans schapenvervoer.

26/05/2026

Durven en kunnen we nog ruimte maken om écht te luisteren naar onze kinderen en kleinkinderen?

Sommige kinderen zijn niet lastig.Ze zijn zichzelf nog niet kwijtgeraakt. Ze voelen haarfijn aan wat niet klopt. Hun lichaam zegt nee, waar de wereld verwacht dat ze doorgaan.
Ze lopen niet zomaar vast in systemen, maar in een wereld die vaak te snel gaat, te hard duwt en te weinig ruimte laat voor voelen, zachtheid en echtheid.
Wij noemen het weerstand. Maar misschien proberen zij alleen maar trouw te blijven aan wie ze werkelijk zijn.
Deze kinderen dragen iets puurs. Een innerlijk weten. Een gevoeligheid die niet meer mee kan bewegen met aanpassen om erbij te horen.
Dus trekken ze zich terug. Of worden boos. Of raken uitgeput. Niet omdat ze stuk zijn, maar omdat hun systeem simpelweg overbelast raakt.

Voor veel gevoelige kinderen staat het zenuwstelsel continu “aan”. Ze nemen spanning over. Voelen veel.
Houden emoties vast in hun lichaam, zonder daar altijd woorden aan te kunnen geven.

Massage kan hierin zoveel betekenen.
Niet als oplossing,maar als uitnodiging.
Een plek waar een kind weer mag voelen:
✨ik ben veilig.
✨Ik hoef even niets.
✨Ik mag ontspannen.

Via aanraking mag het lichaam verzachten. De ademhaling wordt rustiger. Het zenuwstelsel kalmeert. Het hoofd hoeft even niet alert te blijven.

Juist kinderen die veel “aan” staan, leren via massage opnieuw contact maken met zichzelf.
Niet via praten. Niet via presteren. Maar via voelen.
Misschien hoeven deze kinderen niet geheeld te worden, maar vraagt de wereld om hen werkelijk te zien.
Hun gevoeligheid.
Hun wijsheid.
Hun kwaliteiten.
Hun eigen ritme.
Hun unieke manier van kijken en voelen.

Want sommige kinderen vragen niet om correctie, maar om erkenning. En misschien is de echte vraag niet:“ Hoe krijgen we ze passend?” Maar:“Durven wij te luisteren naar wat zij ons komen leren?”

22/05/2026

48 uur onderweg naar Marrakech.
Nog geen zand tussen onze tenen,
nog geen geur van kruiden in de souks,
geen Marrocnights met muziek, straatartiesten en muntthee onder de sterren.
Wel inmiddels een masterclass gekregen in: reisdocumenten, overboekingen, boarden, unboarden, opnieuw boarden, tickets omboeken, terug naar huis gestuurd worden en nóg een keer inchecken alsof het een hobby is geworden.
Blijkbaar is er toch een klein verschil tussen een paspoort, een ID-kaart en een visum.
Vooral als je man daar pas achter komt bij de gate met het zelfvertrouwen van iemand die “het allemaal geregeld heeft.”
Ik heb in deze 48 uur geleerd dat mannen heel rustig kunnen blijven op momenten waarop vrouwen al 17 scenario’s verder zijn.
“Komt goed schat,” zei hij.
Dat zei hij ook vóór we weer richting huis reden.
Maar goed…
Marrakech loopt niet weg.
Wij komen gewoon iets later aan.
Met extra levenslessen, iets minder geduld en inmiddels genoeg vliegveldervaring om zelf bijna cabinepersoneel te worden. ✈️😂

22/05/2026

Verandering hoeft niet hard te zijn.
Niet groots, niet dwingend. Ze ontstaat zacht.
In het moment waarop jij weer gaat voelen.
De zon op je huid. Je voeten in het zand.
Een boek in je handen, zonder haast. Je agenda die even dicht mag. Niet omdat het moet,
maar omdat jij jezelf die ruimte gunt.

Zakken in je lichaam. Voelen & verzachten. Er even naar toe mogen zonder gedachten.
En je laten raken door de eenvoud,
door de stilte die je weer iets laat herinneren.
Hier ontstaat vertraging en verstilling.
En in die verstilling
komt er iets anders naar boven...een dieper weten. Wat heb jíj nodig, in essentie?
Niet de ratrace. Niet het tempo van buitenaf.
Maar jouw eigen ritme. Jouw eigen bedding.
Je lichaam fluistert het al die tijd. Zacht, maar helder. Hoe meer je leert luisteren, hoe meer je thuiskomt.
Het kan anders. Vanuit zachtheid. Vanuit vrouwelijke kracht. Door weer te bewonen
wat altijd al van jou was: je lichaam.

20/05/2026

Een verhaal uit de praktijk, ik noem haar Yasmin. Ze is 45 jaar en werkt nu 8 jaar in de ouderenzorg.

Sommige vrouwen zijn zó gewend om door te gaan, dat ze niet eens meer voelen hoe moe ze zijn.

Ze werkt in een woonzorgcentrum. Vijf dagen per week, vijf uur per dag. Ze ziet hoe mensen steeds zieker en kwetsbaarder binnenkomen. Hoe de werkdruk stijgt. Hoe er steeds meer gevraagd wordt van steeds minder mensen. En toch blijft ze geven.

Daarna gaat ze naar huis. Waar het volgende stuk van haar dag begint. De was. Het eten. Zorgen dat alles draait. Want ergens is ze gaan geloven dat het haar taak is om alles te dragen. Dat hulp vragen zwak is. Dat rust iets is wat je eerst moet verdienen.
Maar een lichaam houdt alles bij.

Tijdens de stoelmassage gebeurt er iets bijzonders. Pas wanneer iemand even niets van haar vraagt, voelt ze hoe moe ze werkelijk is. Hoe haar schouders al veel te lang gespannen zijn. Hoe haar adem hoog zit. Hoe diep het verlangen eigenlijk is: niet naar luxe, maar gewoon even naar stilte. Naar zitten zonder moeten. Naar gedragen worden in plaats van altijd zelf te dragen. Grenzen aangeven is moeilijk wanneer je nooit geleerd hebt dat jouw behoeften er ook mogen zijn.
Dus ga je door.
Tot je lichaam zachtjes begint te fluisteren wat je zelf al te lang hebt genegeerd.

19/05/2026

Holistisch voeden gaat niet alleen over wat je eet. Het gaat over alles wat je tot je neemt.
Wat eet je? Waar luister je naar?
Hoe ontspan je en wanneer beweeg je?
Wat lees je? Hoe neem je beslissingen?
Hoe ga je om met impulsen?
Alles wat je binnenlaat, voedt je lichaam, je gedachten, je emoties en je energie.
We denken bij gezondheid vaak aan voeding en beweging. Terecht.
Maar je voedt ook je hoofd met informatie, je hart met relaties en je energie met alles wat je geeft en ontvangt.

Holistisch voeden raakt vijf lagen:
fysiek, mentaal, emotioneel, energetisch en spiritueel.
Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Is één uit balans, dan voel je dat overal.
Je kunt gezond leven en je toch niet goed voelen. Dat is geen fout, maar een signaal.

Bewust voeden begint bij stilstaan en voelen:
wat heb ik écht nodig? Niet alles wat je gewend bent, is voedend. Niet alles wat beschikbaar is, is helpend. De sleutel ligt in je intuïtie.
Die wijst je wat energie geeft en wat je leeg trekt. Holistisch voeden is kiezen.
Wat laat je binnen en wat niet meer?
Zo ontstaat balans. Niet perfect, wel in verbinding.

18/05/2026

Nieuwe week nieuwe kaart. Uit het mystieke sjamanen Orakel komt de jager naar voren

✨De jager✨

DE ESSENTIE
De jager leeft vanuit vertrouwen, focus en eenvoud. Hij neemt alleen wat nodig is en volgt bewust het juiste spoor.

DE UITNODIGING
Vertrouw op je eigen pad en innerlijk kompas. Gebruik je talenten en laat je niet leiden door de richting van anderen.

HET MEDICIJN
Laat je niet verblinden door verlangen of ambitie. Niet alles hoeft bereikt of vastgehouden te worden; soms is leeg terugkeren ook waardevol.

16/05/2026

Hoe ouder ik word of wellicht wijzer, hoe meer ik besef dat veel mensen verlangen naar gezondheid maar niet werkelijk willen luisteren naar wat hun lichaam daarin vraagt.
We willen ons goed voelen, meer energie, meer rust, minder klachten.

Maar echte gezondheid vraagt ook iets van ons. vertragen
voelen
andere keuzes maken
patronen aankijken
verantwoordelijkheid nemen voor hoe we leven, eten, ademen en omgaan met onszelf.

Gezondheid ontstaat niet alleen in wat je hoopt, maar vooral in wat je dagelijks bereid bent te voeden.

Hoe is dit voor jou? Laat je reactie achter in de comments hieronder 👇

Bij Nan

28/05/2026

28/05/2026

27/05/2026

26/05/2026

22/05/2026

22/05/2026

20/05/2026

19/05/2026

18/05/2026

16/05/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type