Bij Nan

Routebeschrijving Website

Bij Nan 🙌ontspannen🙌
🌿 herstellen🌿
💎helen💎
🌹ZIJN🌹
https://vev.co/bij-nan-nl

🌿 De mooiste reis? Die maak je door jezelf heen.Misschien heb je de aankondiging gemist. Misschien was 24 oktober gewoon...
20/10/2026

🌿 De mooiste reis? Die maak je door jezelf heen.

Misschien heb je de aankondiging gemist. Misschien was 24 oktober gewoon niet jouw moment. Hoe dan ook: op zaterdag 19 december organiseer ik opnieuw een plantmedicijnreis met mijn Soulguides bonbons. 🍄‍🟫

Een reis naar binnen. Naar dat wat gevoeld wil worden. Naar wat je misschien al een tijdje met je meedraagt, maar waar je in de waan van alledag niet echt bij stilstaat.

Geen kant-en-klare antwoorden. Geen vastomlijnd doel. Wel ruimte om te voelen, te ervaren en te ontdekken wat zich bij jou aandient.

En je hoeft het niet alleen te doen. Ik begeleid je vóór, tijdens én na de reis.

✨ Wat is inbegrepen?

- Een uitgebreide intake en persoonlijke voorbereiding
- Persoonlijke begeleiding tijdens de reis
- Soep, een snack en thee om rustig te landen
- Een sharingmoment met de groep
- Nazorg en begeleiding in de weken na je reis

Je kunt deelnemen in een kleine groep van maximaal 3 personen, of kiezen voor een individuele sessie als je liever alleen reist.

Want soms heb je geen behoefte aan nóg meer informatie, maar aan ruimte om te luisteren naar wat er vanbinnen leeft.

Voel je een nieuwsgierigheid? Misschien is dit dan jouw moment. Stuur gerust een berichtje of dit geschikt is voor jou.

🌿 Zaterdag 19 december

🎟️ Een plekje in de groep reserveer je via Hipsy.

🌿 Een individuele reis boek je via mijn afspraakmodule.

Je bent welkom, precies zoals je bent.

Bij Nan – weer in verbinding komen met jezelf.

Op het moment dat deze feed geplaatst wordt, ben ik al onderweg naar een stoelmassage opdracht. Back to work!Andalusië. ...
19/10/2026

Op het moment dat deze feed geplaatst wordt, ben ik al onderweg naar een stoelmassage opdracht.
Back to work!

Andalusië. Wat was je mooi. En wat was je soms ook even niet makkelijk. 🇪🇸
Een reis met hoogtepunten en dieptepunten. Bergen, zee, waanzinnige uitzichten en een stedentrip naar Málaga en omgeving die ons nog lang bijblijft.

Misschien waren de mooiste momenten wel die waarop er helemaal niets hoefde. De stilte. Het donkerste donker. Wandelen door de natuur, de volle maan, nieuwe plekken ontdekken en vooral ervaren. Geen wifi, dus ook geen nieuws of social media. De wereld draaide door, maar wij deden een stapje terug.

We hebben gelachen, gekeken, gevoeld en genoten. Rummikub gespeeld. En ergens tussen die bergen en de zee vonden we weer wat meer verbinding. Met elkaar én met onszelf.

Maar vakantie is niet alleen een ansichtkaart. Een allergische reactie op insectenbeten gooide roet in het eten. Met tegenzin vertrokken we uit de prachtige Alpujarras, omdat mijn lijf andere plannen had.
Fuengirola bleek nét iets te veel Nederland voor ons.

En dan ben je thuis. Chaos, wasgoed, spullen en meteen weer aan het werk. Van rustig landen is weinig terechtgekomen. De komende weken mag er weer volop gewerkt worden.

Mijn eerste gedachte? Zullen we gewoon weer vertrekken? 🙈 Pfff die ratrace.

Andalusië, je hebt ons geraakt. Met je ruige bergen, je eindeloze vergezichten, je zee en je stilte. Maar ook met alles wat anders liep dan gepland.

We nemen de herinneringen mee. De rust die we hebben gevoeld. De verbinding die we hebben ervaren. En het besef hoe fijn het is als er even niets hoeft.

Nu weer door





Mag ik weer terug naar Andalusië? 🇪🇸☀️Hola Nederland. Of nou ja… na een veel te vroege vlucht terug uit Andalusië voelt ...
17/10/2026

Mag ik weer terug naar Andalusië? 🇪🇸☀️
Hola Nederland.
Of nou ja… na een veel te vroege vlucht terug uit Andalusië voelt het alsof mijn lijf nog ergens boven Spanje hangt. Drie weken vakantie zitten erop, maar mijn hoofd is nog niet helemaal geland.
En dan begint het thuiskomen.

Boodschappen, was draaien, privépost, zakelijke mails, afspraken controleren en de agenda weer op orde krijgen. Stoelmassageopdrachten voor de komende dagen nalopen en opnieuw puzzelen met extra reistijd door alle wegafsluitingen.
Dan blijkt onze buurvrouw, voor wie wij mantelzorg verlenen, haar heup te hebben gebroken. Dat horen we 's avonds.
Ons poezekind ook weer opgehaald uit zijn kattenhotel, gespecialiseerd in uitermate verwende witte katten die de nodige aandacht krijgen. De eerste nacht thuis hield meneer ons wakker met een gemiauw alsof hij ter plekke krols kon worden.

Zaterdagochtend: waar is onze buurvrouw gebleven? Niemand kan ons iets vertellen. Dus bellen we de politie en regionale ziekenhuizen af, maar vanwege de AVG krijgen we geen informatie. Ook niet als mantelzorgers die verantwoordelijkheid dragen voor iemand die lichamelijk en psychisch kwetsbaar is.
Privacy is belangrijk, absoluut. Maar het voelt behoorlijk machteloos als je probeert te zorgen en tegen een muur van regels aanloopt.
Daar komt bij dat haar huis behoorlijk vervuild is en eigenzinnig is ingericht. En er loopt een wilde, onvoorspelbare kat rond die je vanuit het niets kan aanvallen. Ook dat dier heeft zorg nodig. En wie vangt dat op? Op dit moment komt dat bij ons terecht.

Onze buurvrouw is inmiddels gevonden, gelukkig. Maar ik vermoed dat dit nog een apart hoofdstuk gaat worden.

En ik? Ik verlang alweer terug naar Andalusië. Naar de zon, de bergen, de zee en vooral naar de ruimte om gewoon te zijn. Niet meteen weer in de regelstand, zorgen en organiseren schieten.
Drie weken weg en binnen twee dagen zit je weer midden in het leven. Met alles wat je niet had zien aankomen.
Mag ik alsjeblieft weer terug naar Andalusië? 🌊





Ik ben niet zo van de souvenirs.Van die dingen die je koopt op vakantie, ergens neerzet en waar je vervolgens nooit meer...
16/10/2026

Ik ben niet zo van de souvenirs.
Van die dingen die je koopt op vakantie, ergens neerzet en waar je vervolgens nooit meer naar omkijkt. Zonde van je geld, denk ik dan.

Maar ja… als je lief je dan onverwacht iets geeft wat je totaal niet ziet aankomen, is het ineens een ander verhaal. ❤️

En daar stond ik dan. Een beetje beduusd. Verlegen ook. Want hoe reageer je op iets wat je niet verwacht, maar wat je blijkbaar toch raakt?

Prachtige zilveren oorbellen in de vorm van een Ginkgo biloba.

En natuurlijk ben ik daarna gaan opzoeken wat die boom eigenlijk betekent. Want zo ben ik dan ook weer.

En weet je wat me raakte?

Die Ginkgo staat symbool voor veerkracht, overleven, wijsheid en opnieuw beginnen. Een boom die al miljoenen jaren bestaat en heel wat heeft doorstaan.

Misschien vind ik dat juist daarom zo mooi.

Want het leven gaat niet altijd zoals je denkt of hoopt. Soms word je flink door elkaar geschud. Soms moet je dingen loslaten waar je helemaal nog niet klaar voor bent. En soms kom je jezelf tegen op manieren waar je niet om hebt gevraagd.

Je probeert door te gaan. Je raapt jezelf bij elkaar. Soms lukt dat best aardig en soms is het gewoon even helemaal niks.

Maar langzaam groei je verder. Niet meer precies zoals je was. Misschien wat wijzer, wat zachter op sommige plekken en een stuk harder op andere. Met littekens die niemand ziet, maar die er wel zijn.

En misschien is dat wel de mooiste betekenis van de Ginkgo.

Je hoeft niet terug naar wie je was. Je mag verder als wie je bent geworden.

Diep geworteld in wie je bent. Vrij om te groeien naar wie je wordt. 🌿

En die oorbellen?

Die zijn voor mij inmiddels meer dan een souvenir. Ze herinneren me aan de symboliek van die bijzondere boom, aan alles wat het leven met je doet en aan het feit dat iemand die dicht bij je staat je soms zomaar kan verrassen.

En eerlijk? Dat ik daar een beetje verlegen van word, neem ik maar voor lief.

Soms zit het mooiste niet in iets wat je zelf uitzoekt, maar in iets wat iemand je geeft, zonder dat je het ziet aankomen. ❤️





De Spaanse keuken ontdekken…Je hoeft mij niet uit te leggen dat eten in Spanje een feestje kan zijn. Maar wat ik zo leuk...
14/10/2026

De Spaanse keuken ontdekken…

Je hoeft mij niet uit te leggen dat eten in Spanje een feestje kan zijn. Maar wat ik zo leuk vind, is dat je hier weer eens heel andere dingen op je bord krijgt.

Neem nou de fritura malagueña. Een flinke schaal met allerlei gefrituurde vis. Kleine visjes, ansjovis, inktvis… wat er die dag op ligt, verschilt.

En weet je? Ik houd wel van die eenvoud. Geen ingewikkelde toestanden, geen liflafjes. Gewoon vis, een beetje bloem, de frituur in en een partje citroen erbij.

Lekker met je vingers eten, citroen erover uitknijpen en proeven maar. Sommige visjes zijn zo klein en knapperig dat je ze met graat en al opeet.

Het doet me een beetje denken aan een schaal kibbeling, maar dan met allerlei soorten vis door elkaar. En natuurlijk zit je hier niet alleen te eten. Je zit buiten, neemt de tijd, kijkt om je heen en voor je het weet zit je nog steeds aan tafel.

Met een koud biertje erbij of zoals bij mij een 0.0% ook prima.

We zijn deze vakantie in Andalusië steeds weer nieuwe dingen aan het ontdekken. En dat vind ik misschien nog wel het leukste. Niet alles van tevoren weten, maar gewoon ergens aanschuiven en kijken wat er op tafel komt.

Het hoeft toch niet altijd ingewikkeld te zijn?

Geef mij maar een schaal verse vis, een kneep citroen en de tijd om ervan te genieten. 🇪🇸🐟





📖 Mijn vakantieboekAls vrouwen de aarde dragen van Sharon Blackie.Een boek over vrouwelijke kracht, natuur, oude verhale...
08/10/2026

📖 Mijn vakantieboek

Als vrouwen de aarde dragen van Sharon Blackie.

Een boek over vrouwelijke kracht, natuur, oude verhalen en de verbinding met iets wat we onderweg blijkbaar behoorlijk zijn kwijtgeraakt.

En eerlijk? Ik weet niet precies waarom dit boek me zo raakt of misschien weet ik het juist wel.

Er zit iets in mij dat steeds harder begint te trommelen. Niet irritant hard, maar zo’n diepe drum die je niet meer kunt negeren.

Ruimte.
Ik wil ruimte.
Om te voelen. Om te zijn. Om te leven.

En dan die Keltische verhalen… daar heb ik sowieso iets mee. Geen idee waar dat vandaan komt. Het is er gewoon. En blijkbaar gaat het ook niet meer weg.

Maar ja… dan komt de volgende vraag: hoe dan?

Hoe geef je ruimte aan iets wat je diep vanbinnen voelt, terwijl je hoofd ondertussen roept dat je normaal moet doen? Al is het alleen al voor je familie
Want voor je het weet staat daar weer die oude stem.

Doe maar niet zo gek.
Terug je hok in.
Je hebt toch gewoon verplichtingen?
Er moet nog van alles.

En daar zit precies mijn worsteling.

Ik verlang naar meer leven vanuit mijn eigen ritme, mijn lijf, mijn intuïtie. Naar minder moeten en meer voelen.

Maar ondertussen zit dat keurslijf best behoorlijk strak merk ik.

Misschien hoef ik het ook niet in één keer uit te trekken.
Misschien begin ik gewoon met één veter en dan nog één. Tot er langzaam wat lucht tussen komt.

Want misschien gaat thuiskomen bij jezelf helemaal niet over jezelf opnieuw uitvinden.

Misschien gaat het er juist over dat je steeds meer durft los te laten wat nooit echt van jou is geweest.

En dat voelt… spannend.

Maar ook verdomd bevrijdend. 🌿





Algarrobo Pueblo 🌿Een Moors dorpje aan de rivier Algarrobo, met smalle straatjes, witte huizen en behoorlijk wat hoogtev...
07/10/2026

Algarrobo Pueblo 🌿

Een Moors dorpje aan de rivier Algarrobo, met smalle straatjes, witte huizen en behoorlijk wat hoogteverschillen.

De paden naar de hoger gelegen woningen zijn soms flink steil. Na 19 minuten omhoog lopen voelde ik dat zelf behoorlijk in mijn benen. Ik merkte hoe mijn ademhaling zwaarder werd en hoe ik even moest vertragen. Dat maakte me extra bewust van de ouderen en mensen die minder mobiel zijn en hier dagelijks hun weg vinden. Hoe vanzelfsprekend zo’n route voor de één misschien lijkt, voor een ander kan die behoorlijk zwaar zijn. Dat vraagt toch iets extra’s.

Maar boven word je beloond met een mooi uitzicht over het dorp, de bergen en de Costa. Ik stond daar even stil, moe maar ook dankbaar dat ik de klim kon maken.

Wat ik mooi vind aan Algarrobo Pueblo, is dat het geen toeristendorp is. Hier speelt het gewone dagelijkse leven zich af. Er is een supermarkt, apotheek, winkels voor baby’s en peuters en buiten het dorp vind je de Lidl. Een café con leche voor €1,10 op een klein terras, terwijl het leven om je heen gewoon doorgaat.

De wijkzorg kwam ik regelmatig tegen. Zorg die letterlijk door de smalle straatjes en omhoog de heuvels in gaat. Ik vroeg me af hoeveel toewijding en doorzettingsvermogen daarvoor nodig zijn, dag in dag uit.

Geen boulevard vol souvenirs en toeristenwinkels, maar een dorp waar mensen wonen, boodschappen doen, voor elkaar zorgen en hun dagelijks leven leiden.

Juist dat maakt Algarrobo Pueblo voor mij zo mooi om te ontdekken. Niet omdat alles makkelijk of perfect is, maar omdat je hier het echte leven voelt.






Wanneer heb jij voor het laatst iets gedaan zonder dat het moest?Wanneer heb je voor het laatst echt gelachen?Gedanst al...
06/10/2026

Wanneer heb jij voor het laatst iets gedaan zonder dat het moest?

Wanneer heb je voor het laatst echt gelachen?
Gedanst alsof niemand keek?
Gespeeld?
Niets gedaan?

Wanneer kocht je een bos bloemen voor jezelf?
Of eindelijk dat prachtige boek waar je al zo vaak langs liep? Wanneer ging je voor het laatst naar de zee, met je voeten in het zand en je hoofd even leeg?
Of het bos in, om te luisteren naar de stilte die eigenlijk zoveel te vertellen heeft?

We zijn zo gewend geraakt aan moeten.

Ik moet werken.
Ik moet opruimen.
Ik moet sterk zijn.
Ik moet nog even dit.
Ik moet nog even dat.
Ik moet ontspannen…

Maar hoe ontspannen is ontspannen nog, als het moet?

Soms zit er achter dat ene woord een heel verhaal.
Een verhaal van doorgaan. Van zorgen. Van verwachtingen. Van een zenuwstelsel dat al zo lang ‘aan’ staat, dat stilzitten bijna ongemakkelijk voelt.

Misschien hoef je niet alles anders te doen.
Misschien mag je alleen wat vaker luisteren.

Naar je woorden.
Naar je lichaam.
Naar dat deel in jou dat niet nóg iets moet, maar juist wil leven.

Dus vandaag geen grote opdracht.
Alleen deze vraag:

💛 Wat zou jij doen als je even niets hoefde?

Misschien is het tijd om jezelf die bloemen te geven.
Om dat boek te kopen
Om te dansen
Te spelen
Te lachen
Op avontuur gaan
Of gewoon even helemaal niets....

LEEF lief mens





“Massagetherapie, holistische massage, ademcoaching of ceremonieel werk 1:1?Poeh… dat is wel duur.”Dat hoor ik regelmati...
05/10/2026

“Massagetherapie, holistische massage, ademcoaching of ceremonieel werk 1:1?
Poeh… dat is wel duur.”

Dat hoor ik regelmatig en ik snap het. Niet iedereen heeft dezelfde financiële ruimte.

Maar toch even een spiegel. 🪞
Een avondje uit kost al snel €80–€100.
Koffie to go tikt ongemerkt aan.
Roken kost je zomaar €125–€245 per maand.
En hoeveel wijn, bier, kleding, schoenen of andere “ik verdien dit nu gewoon even”-aankopen verdwijnen er ongemerkt doorheen?

Maar zodra het gaat over investeren in jezelf, vinden we het ineens duur. Massagetherapie, lichaamsgericht werk, ademcoaching en ceremonieel werk zijn óók gewoon werk.
Je betaalt niet alleen voor die 60 of 90 minuten op de mat of op de behandeltafel. Er zijn opleidingen, bijscholingen, materialen, verzekeringen, ruimte, energie, administratie, belasting en nog heel veel meer.
En ja… ook ik moet gewoon mijn rekeningen betalen.

Het gaat dus niet alleen om ontspanning maar ook om tijd maken voor jezelf.
🫴Voelen.
🫴Bewustwording.
🫴Ontladen.
🫴Vertragen.
🫴Weer in verbinding komen met jezelf.

Ik zeg niet dat je alles maar moet kunnen betalen.
Maar vraag jezelf eens af:
Waar geef ik zonder nadenken geld aan… en waar vind ik mezelf ineens te duur voor?

Je bent het waard om in jezelf te investeren. 💜
Zie ik je binnenkort op de mat of op de behandeltafel? Of gun jij jezelf die dagceremonie waar je hard voor gespaard hebt?

En met een beetje geluk krijg je bij massagetherapie ook nog een stukje terug vanuit je aanvullende verzekering.





Inmiddels hebben we Orgiva ook al weer verlaten en via de bergen richting Malaga. 🍦 Fuengirola – de ijssafari redt de da...
03/10/2026

Inmiddels hebben we Orgiva ook al weer verlaten en via de bergen richting Malaga.
🍦 Fuengirola – de ijssafari redt de dag

Dagje Fuengirola. Het advies vooraf: één van de grootste markten van Andalusië!
Gemoedelijke stad, gezellig, leuk… nou ja. Daar denken wij inmiddels toch een beetje anders over. 😂
Het bleek vooral een toeristenmarkt met wat ik inmiddels liefkozend ‘niet-hebben-dingen’ noem. Veel prullaria, hebbedingetjes die je vooral níét nodig hebt en aankopen waarvan je thuis denkt: waarom heb ik dit eigenlijk gekocht?
En de groente- en fruitafdeling? Die was nog summierder dan de kraampjes langs de weg in de kleinere dorpjes. 🍅😂 Ik koop liever op boeren lokale markten.
Tel daarbij op dat in deze badplaats de voertaal ongeveer Nederlands en Engels is en je begrijpt: ik ga deze vakantie niet meer naar grote badplaatsen. 😎
Maar gelukkig hebben wij onze ijssafari. En die gaat uiteraard gewoon door! 🍦
Vandaag kwamen we uit bij Gioelia Cremeria. En jawel… weer een bijzondere combinatie van smaken die we natuurlijk uitgebreid moesten onderzoeken. Een zware taak, maar iemand moet het doen. 😉
Deze mag absoluut mee in de top 5 van onze ijssafari.
En geloof me: dan ben je een goede hoor! 🍦🏆





Adres

V Santhorststraat 4
Stompwijk
2266HT

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Bij Nan nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Categorie