HappyZorg Leusden

22/08/2026

25/06/2026

🌡️🧡 Code Oranje in de thuiszorg 🧡🌡️

Terwijl Nederland zucht onder de hitte, draaien wij in de thuiszorg gewoon onze routes. En geloof ons: buiten is het warm, maar sommige badkamers weten daar nog een paar graden bovenop te doen. 🔥

Steunkousen categorie 5 aantrekken? Dat is tegenwoordig topsport. Het zweet loopt ons soms letterlijk in de schoenen. 💪😅

De stoma-plak hoeft deze dagen nauwelijks opgewarmd te worden; die is bijna gebruiksklaar zodra hij uit de verpakking komt. En de katheterzakken? Die lopen goed vol dankzij alle cliënten die ons advies om voldoende te drinken serieus nemen. 💧👏

Ondertussen worden wij ook goed verzorgd. Regelmatig krijgen we een koud flesje water mee voor onderweg en soms, als er toch gedoucht moet worden, vangen we onderweg een onverwachte frisse waterstraal op. 🚿😂

Maar tussen alle warmte, rode wangen en extra drinkmomenten door zien we vooral waar thuiszorg om draait: aandacht voor elkaar. Onze cliënten die bezorgd vragen of wij zelf wel genoeg drinken, en wij die erop letten dat zij de dag veilig, koel en goed gehydrateerd doorkomen. ❤️

Aan het einde van een warme Code Oranje-dag stappen we moe, bezweet maar voldaan weer in de auto. Met het fijne gevoel dat we onze cliënten met een glimlach, zonder oververhitting en goed verzorgd hebben kunnen achterlaten.

Respect voor alle collega’s die vandaag weer kilometers hebben gemaakt in de warmte. Jullie zijn toppers! 🌞🚗💙

05/05/2026

Wie komt een van onze gezellige teams versterken?

02/05/2026

93 jaar, bijna 94,
een leven rijk aan herinneringen,
aan kracht, trouw en waardigheid.

Veertig lange jaren alleen,
na het verlies van haar grote liefde.
Maar in haar hart bleef hij altijd dichtbij.
Geen andere hand, geen andere man,
want echte liefde laat zich niet vervangen.

Wat kon zij genieten van het leven.
De muziek aan, de petty coats in de kast,
klaar voor een dansje en een feestje.
Met een lach die mensen meenam
en een karakter dat niemand zomaar vergat.

Zelfstandig, sterk en trots,
altijd haar eigen weg gegaan.
Fietsend door weer en wind,
vastberaden en onafhankelijk,
tot het leven langzaam andere plannen maakte.

De laatste jaren met wat hulp,
maar nog altijd thuis,
op haar eigen plek,
tussen haar vertrouwde dingen
en de herinneringen van een heel leven.

Het laatste stukje was zwaar.
Een val, verlies van mobiliteit,
verlies van zelf de regie kunnen houden.
Maar haar grootste wens bleef overeind:
thuis mogen blijven.

En dat is gelukt.

Dag lieve vrouw,
wat zullen we u missen.
Dank voor wie u was,
voor uw kracht, uw trouw
en alle mooie verhalen die achterblijven.

Rust zacht. 💔