Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 17:00 Dinsdag 09:00 - 17:00 Woensdag 09:00 - 17:00 Donderdag 09:00 - 17:00 Vrijdag 09:00 - 17:00

KruidenRoosje Voor Theerapie & Kwakzalfjes

Startpagina
Nederland
Swolgen
KruidenRoosje Voor Theerapie & Kwakzalfjes

Als psychosociaal therapeut, verlies & rouwtherapeut en herboriste werk ik met innerlijke processen, sociale thema’s en natuurlijke ondersteuning.

Mijn sessies vallen onder complementaire zorg, kosten €95/u en worden niet vergoed door de zorgverzekering.

29/08/2026

Af en toe krijg ik een bericht dat me diep raakt. Dit is er zo eentje. Gedeeld met toestemming, anoniem, en met zoveel dank voor het vertrouwen. Dit is waarom ik dit werk doe.

🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸

Ik schrijf dit omdat ik het zelf graag had gelezen.

Ik was bang om te gaan. Had geen idee wat me te wachten stond. Je komt binnen bij iemand die je niet kent, wat moet je zeggen? Hoe begin je?

Rosemarie schonk wat in, water met iets erin, ik proefde het maar wist niet wat het was. Het voelde goed, gewoon, geen gedoe. Ik voelde me wel thuis of zoiets.

En toen begon ik te praten. Eerst over kleine dingen, maar ze keek zo dat ik door kon gaan. Ze viel niet in met adviezen, ze zei niet dat het wel goedkwam. Ze luisterde gewoon. Echt luisteren.

Ik zei dingen die ik nog nooit hardop had gezegd. Over hoe ik me schaam voor hoe ik voel. Over de boosheid die er niet mag zijn. Over dat ik mezelf niet meer herken.

En ze keek niet weg.

Niet één keer.

Ik huilde, zweeg, lachte even, en het mocht allemaal. Ze bleef zitten, rustig en had alle tijd.

Toen ik wegging was ik niet ineens beter. Maar voelde ik me anders. Ik voelde voor het eerst in lange tijd mezelf weer een beetje.

Het is geen praattherapie zoals je denkt. Het is een plek waar je mag zijn wie je bent. En dat is meer dan ik had durven hopen.

En terwijl ik dacht ik ga gewoon een keer en zie wel wat t word, het ik een nieuwe afspraak gemaakt, en nog een en nog een, en schrijf ik vandaag dit verhaal in mn dagboek 📔 📝

Ik deel het met jóu Rosemarie, je mag het gebruiken op sociale media, nog wel zonder mijn naam, maar wel met een opgewekt gevoel en een opgeheven hoofd vanwege de stap die zette door naar je toe te gaan!
Mijn veranderingsproces is in volle gang!

Dank je wel daarvoor 🍀

🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸

En dit is precies waar het om draait. Niet om mij, niet om de kruiden, niet om mooie woorden. Maar om de moed van iemand die binnenstapt, die blijft, die zichzelf durft toe te laten. Dank je wel dat je dit met me deelde. En dat ik het met anderen mag delen.

Liefs,
KruidenRoosje Natuurlijk 🌸🍃

24/08/2026

De Lepeltheorie

Het verhaal van de lepels (en de hoge prijs van 'lepels lenen') 🥄

In 2003 zat een Amerikaanse schrijfster, Christine Miserandino, in een eetcafé met haar beste vriendin. Christine leefde al jaren met Lupus, een slopende auto-immuunziekte. Haar vriendin keek haar aan en stelde uit het niets een vraag die veel dieper ging dan normaal: "Hoe voelt het nu echt om te leven met een chronische aandoening? Wat is het verschil tussen jouw leven en dat van mij?"

Christine wilde niet aankomen met ingewikkelde medische termen over ontstekingen of vermoeidheid. Ze keek rond op tafel, verzamelde alle lepels van de omliggende tafeltjes en duwde er twaalf in de handen van haar vriendin.

"Dit is jouw totale energievoorraad voor vandaag," legde Christine uit. "Als je gezond bent, heb je een schijnbaar oneindige stapel lepels. Je staat op, doucht, gaat naar je werk, doet boodschappen en plant nog een avondje uit zonder er bij na te denken. Maar als je ziek bent, of als je zenuwstelsel door trauma continu op scherp staat, begint elke dag met een heel beperkt aantal lepels."

Christine liet haar vriendin haar normale dagritme opnoemen. Maar bij elke alledaagse stap die normaal op de automatische piloot gaat, opstaan, douchen, kleding uitzoeken, ontbijt maken, pakte Christine meedogenloos een lepel terug. Omdat dat voor iemand met een chronische aandoening of (C)PTSS geen vanzelfsprekendheden zijn, maar bewuste keuzes die kostbare energie vreten.

Nog voor de lunch keek haar vriendin naar haar lege handen. Ineens snapte de vriendin het. De dag was pas op de helft, maar de reserves waren compleet op.

Het essay dat Christine hierover schreef, "The Spoon Theory" (De lepel theorie) ging binnen de kortste keren de hele wereld over. Wereldwijd noemen mensen met chronische pijn, uitputting, neurodivergentie of (C)PTSS zichzelf ondertussen ook regelmatig "Spoonies".

WAAROM BIJVOORBEELD EEN (C)PTSS BREIN AL OP EEN ACHTERSTAND BEGINT.

Wat veel mensen in de buitenwereld niet begrijpen, is dat een overprikkeld zenuwstelsel al een paar lepels inlevert voordat de dag überhaupt is begonnen. Een nacht vol herbelevingen, een lijf dat continu in de 'vecht-of-vluchtstand' staat, of een hoofd dat op volle toeren draait om de omgeving te scannen op veiligheid... dat kost al 3 of 4 lepels terwijl je nog in bed ligt.

Je begint jouw dag dus niet aan de startlijn met 12 lepels, maar al met een achterstand.

DE VALKUIL VAN DE 'GELEENDE LEPEL (EN HET BLIK ADRENALINE)

En hier zit de grootste valkuil waar velen van ons dagelijks intrappen. We saboteren onszelf.

Want wat doe je als je lepels halverwege de middag of 's avonds laat op zijn, maar je hoofd wil nog zoveel? Of als de 'moetjes' van het huishouden, de instanties of de zorg voor anderen simpelweg niet stoppen?

- We negeren regelmatig de duidelijke signalen van ons eigen lichaam.

- We trekken een blik adrenaline open (alsof deze te koop is) om de emotionele of fysieke pijn niet te voelen.

- We 'lenen' alvast de lepels van morgen.

Je kunt jezelf en je omgeving best een paar uur, of zelfs een paar dagen, voor de gek houden door stug door te gaan op wilskracht. Maar de wetten van een overbelast zenuwstelsel zijn meedogenloos.

Geleende lepels zijn niet gratis. Je betaalt ze de dagen erna genadeloos hard terug met rente. In de vorm van bijvoorbeeld een crash, extreme prikkelbaarheid, een dichte mist in je hoofd of een lichaam dat zegt: en nu stop ik er mee.

De Lepel theorie is daarom niet alleen een prachtige, visuele manier om aan je partner, familie of vrienden uit te leggen waarom je 'nee' moet zeggen.

Het is vooral een spiegel voor jezelf. Een zachte herinnering om op tijd te stoppen met rood staan op je eigen energierekening!

Liefs,
KruidenRoosje 🌸🍃

22/08/2026

🌲🫙Twee flesjes boslucht, twee verschillende karakters

Vandaag was het zover: na weken geduldig wachten mocht ik mijn Douglassparretopjes-in-rietsuiker eindelijk afzeven. En ook mijn tinctuur is klaar.

Twee bereidingen van hetzelfde groene goud, maar elk met een eigen verhaal.

🌿 De essence – zacht, zoet, troostend

De jonge sparretopjes hebben wekenlang in de volle zon gestaan en hun natuurlijke harsen, aromatische stoffen en terpenen afgegeven aan de rietsuiker. Het resultaat? Een prachtige goudbruine vloeistof.

Door de warme zomer is hij wat dunner uitgevallen, geen dikke stroop dus, maar een vloeibare essence. Perfect om puur op een lepeltje te nemen of een scheutje door een kopje heet water voor een aromatische, troostende thee.

Even ruiken, even proeven, even ademhalen. Een momentje dat alleen voor jou is.

🫙 125ml – € 7,50

🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲

🌲 De tinctuur
krachtig, geconcentreerd & puur natuur

De tinctuur is een ander verhaal. Hier heb ik de sparretopjes wekenlang laten trekken in alcohol, zodat alle werkzame bestanddelen, de harsen, terpenen en aromatische stoffen, op hun krachtigst vrijkomen.

Geen suiker, geen zoet. Gewoon de pure, geconcentreerde essentie van de Douglasspar. Een paar druppels onder de tong of in een beetje water, en je voelt het bos direct binnenkomen.

Deze is voor wie het iets krachtiger en puurder wil.

🫙 30 ml – € 15,-

🌲🌲🌲🌲🌲🌲🌲🌲🌲

Waarom deel ik dit als therapeute?

Omdat ik geloof dat troost niet altijd in woorden zit.

Soms zit troost in een geur. In de herinnering aan een boswandeling. In een warme kop thee met een vleugje spar. In het ritueel van even stilzitten en iets goeds voor jezelf doen.

In mijn praktijk zie ik dagelijks hoe belangrijk die kleine momenten van zelfzorg zijn. Niet om problemen op te lossen, maar om even te landen, te gronden, en te voelen: ik ben er nog. Ik mag er zijn.

Deze flesjes zijn voor mij een zintuiglijke pauze. Een knuffel van vroeger, in vloeibare vorm.

Welke past bij jou?

🌿 De zachte, zoete essence voor een warm moment van troost
🌲 De krachtige, pure tinctuur voor wie het intens en geconcentreerd wil

Allebei puur natuur. Alleen Douglassparretopjes, rietsuiker of alcohol. Geen verdere toevoegingen.

En ja, mijn etiket op de essence zegt nog "Voor op de boterham" – maar laat je niet verwarren. 😉
Die is voor in je kopje of op een lepeltje. De bedoeling blijft hetzelfde: even proeven van het bos, de zon, en een vleugje vroeger.

Wil je er ook eentje? Je kunt ze bij me komen halen in Swolgen, Noord-Limburg. Stuur me gerust een berichtje.

KruidenRoosje Natuurrijk
Psychosociaal therapeute • Verlies-& rouwtherapeute • Herboriste

Traditionele kruidenpreparaten, geen geneesmiddelen. Bij aanhoudende klachten natuurlijk altijd je arts raadplegen.

Liefs,
KruidenRoosje Natuurlijk🌲💚

22/08/2026

Je lichaam spreekt niet alleen…
het reageert ook.

Niet alleen wat je voelt, kan invloed hebben op je lichaam, ook hoe je lichaam zich gedraagt, beweegt.
Houding hangt samen met wat er in je binnenwereld gebeurt.

Denk eens aan je eigen houding.

Je zit met je armen over elkaar.
Je handen liggen beschermend voor je buik.
Je trekt je schouders op.
Je raakt even je keel of je hals aan.
Je wrijft over je handen.
Je zit aan je oorlel.
Je legt een hand op je borst.
Je maakt jezelf letterlijk wat kleiner.
Of juist groter en steviger.

Je doet dit vaak zonder erbij na te denken.

Wat betekent zo’n houding eigenlijk?
Daar is geen simpel woordenboek voor.

Gekruiste armen betekenen niet automatisch dat je je afsluit.
Aan je oorlel zitten betekent niet automatisch dat je ongemakkelijk bent.
Een hand op je buik betekent niet automatisch dat daar “iets opgeslagen” zit.

Dezelfde beweging kan bij de één iets heel anders betekenen dan bij de ander.

Je kunt je armen kruisen omdat je je onzeker voelt maar ook omdat je het koud hebt; het prettig zit of gewoon uit gewoonte.

Toch is het interessant er eens bewust bij stil te staan omdat emoties niet alléén in je hoofd omgaan.
Ons zenuwstelsel verwerkt voortdurend informatie uit ons lichaam. Hartslag, ademhaling, spierspanning, temperatuur en signalen vanuit bijvoorbeeld de buik worden mee geïntegreerd in hoe we onze lichamelijke toestand en emoties ervaren. Dat heet interoceptie.

Ook onderzoek naar zogenaamde “embodied emotion” laat zien dat lichamelijke toestand, beweging en houding verbonden kunnen zijn met emotionele processen. Maar die verbinding is complex en niet één-op-één te vertalen naar: “dit gebaar betekent dát gevoel.”

Daarbij nodigt KruidenRoosje je je van harte uit om ens te kijken naar:
“Wat merk ik op?”
Mijn schouders zijn gespannen.
Mijn ademhaling is oppervlakkig.
Ik houd mijn armen stevig tegen mijn lichaam.
Ik zit steeds aan mijn oor.
Mijn handen zoeken mijn buik op.
Mijn kaken staan strak.
Mijn lichaam voelt onrustig.

Om vervolgens een andere vraag te kunnen stellen:
“Wat gebeurt er op dit moment met míj?”

Ben ik gespannen?
Voel ik me onzeker?
Ben ik verdrietig?
Ben ik alert?
Voel ik me niet veilig?
Ben ik overprikkeld?
Of is dit simpelweg mijn comfortabele houding?

Dat laatste is minstens zo belangrijk.

Want lichaamsobservatie is geen waarzeggerij.

Je lichaam geeft signalen, vul ze echter niet te snel in.
Ben er maar nieuwsgierig naar.

Aandacht;
vooral: geen oordeel.

Misschien is dát wel de mooiste manier om naar lichaamstaal te kijken:

Niet om een ander te “lezen”,
maar om jezelf beter te leren verstaan. 💚

Je lichaam vertelt niet altijd precies wat er aan de hand is.
Maar het kan je wél uitnodigen om even stil te staan bij wat er in jou gebeurt.

En soms begint bewustwording met iets heel kleins:

Een hand op je hart.
Een diepe zucht.
Je schouders laten zakken.
Even voelen waar je spanning vasthoudt.

En jezelf even vragen:

“Wat heb ik nu eigenlijk nodig?”

KruidenRoosje Natuurlijk 🌸🍃
PsychoSociaal Therapeute, Verlies & Rouwtherapeute, Herboriste

Deze post is bedoeld ter bewustwording en inspiratie. Lichaamstaal en lichamelijke sensaties hebben geen universele, vaste betekenis, vervangen ook geen enkele diagnostiek.

Deze post is bedoeld ter bewustwording en inspiratie. Lichaamstaal en lichamelijke sensaties hebben geen universele, vaste betekenis, vervangen ook geen enkele diagnostiek.

21/08/2026

Je lichaam spreekt!

Denk maar eens aan zinnen als:

“Het ligt zwaar op mijn maag.”
“Ik spuug mijn gal.”
“Ik heb het op mijn lever.”
“Mijn hart is gebroken.”
“Ik krijg er buikpijn van.”
“Mijn keel zit dicht.”
“Mijn hart maakt een sprongetje.”
“Het grijpt me naar de keel.”
“Even doorbijten”
“Ik voel het in mijn onderbuik.”
“Ik heb een steen op mijn maag.”
“Mijn bloed kookt.”
“Ik krijg er koude rillingen van.”
“Mijn knieën knikken.”
“Mijn schouders dragen de hele wereld.”
“Het zit me tot hier.”
“Ik kan het niet meer verteren.”

Al eeuwenlang beschrijven mensen emoties via hun lichaam. In spreekwoorden, in traditionele geneeswijzen, volksgeneeskunde en filosofieën uit verschillende culturen.

Ook de moderne psychologie erkent dat.

Stress kan spanning geven in spieren.
Angst kan voelbaar zijn in de buik.
Verdriet kan letterlijk pijn op de borst geven.
Langdurige overbelasting beïnvloedt ons zenuwstelsel, onze hormonen en zelfs ons immuunsysteem.

Dat betekent niet dat één emotie één specifiek orgaan veroorzaakt of andersom. Zo simpel is t ook weer niet.

Maar het laat wel zien dat lichaam en geest voortdurend met elkaar in gesprek zijn.

Vraag naast “Waar heb je last van?” ook eens: “Wat probeert jouw lichaam je misschien te vertellen?”

Vaak begint herstel niet met anders naar je klachten leren luisteren, het vanuit een andere blik te bezien.

Als verlies- en rouwtherapeute zie ik bovendien hoe onverwerkte emoties zich soms letterlijk vast kunnen zetten in het lichaam. Niet zozeer omdat een orgaan een emotie zou “opslaan”, maar meer omdat ons zenuwstelsel, onze ademhaling en onze spierspanning reageren op alles wat we meemaken.

Als herboriste vind ik het gaaf dat oude kruidenkennis mensen al eeuwen uitnodigt om verder dan alleen naar symptomen te kijken, en juist te kijken naar de mens als geheel.

Misschien ligt de waarheid niet in óf wetenschap óf traditie.

Wees nieuwsgierigheid naar waar beide met elkaar samenwerken.

💚Je lichaam is vaak je eerste boodschapper💚

Liefs,
KruidenRoosje Natuurlijk 🌸🍃

15/08/2026

Op verzoek nog eens gedeeld 🦟 🐝 🪰

11/08/2026

Soms vraagt verandering om het doorbreken van diepgewortelde patronen. In mijn praktijk begeleid ik je in het proces van loslaten, helen en heroriënteren op een manier die zowel doorleefd als praktisch is.

07/08/2026

Via

Dagkaart 7 augustus

ZELFGENEZING

Ieder mens wordt geboren met een zelfhelend vermogen. Dit geldt niet alleen voor fysieke pijn; ook emotionele pijn is een normaal verschijnsel en kun je helen. Wanneer je bewust wordt van hoe dit werkt, zul je onverwachte emoties beter kunnen plaatsen. Het gaat er dan niet om dat je ze ergens aan koppelt, maar meer dat je begrijpt waarom ze aan de oppervlakte komen. Op een diep celniveau vindt er een heling plaats en emoties zijn de uiting van dit proces. Onze valkuil is, dat we anderen vaak de schuld geven van onze innerlijke strijd tegen de pijn. Belangrijk is dat je deze energetische genezing niet tegenwerkt maar de tijd geeft, net zoals je dat zou doen bij lichamelijke letsel. Ga dus niet op zoek naar antwoorden, reageer niet af en geef niemand de schuld van jouw gevoel, want wonden die diep zitten, hebben een lange geschiedenis

06/08/2026

Hoe vaak zijn we écht aanwezig in ons eigen leven? 🍒🌿

Vandaag stond er voor mijn cliënt en mij een kan water klaar. Gevuld met verse rozemarijn, oregano en een kers. Daarnaast een schaaltje verse kersen.

In die eenvoud schuilt iets waardevols.

Ons brein is voortdurend bezig met verklaren, voorspellen en beschermen. Het dwaalt naar gisteren of rent vooruit naar morgen. Ondertussen missen we soms de kleine momenten waarin het leven zich werkelijk afspeelt.

De geur van verse kruiden.
Een slok koel water.
De zoete smaak van een kers.

Wanneer we daar met aandacht bij stilstaan, maken we weer contact met onszelf.

Aan het einde van de sessie nodigde ik mijn cliënt uit om zelf een dagboek uit te kiezen. Er lagen verschillende thema’s op tafel. Zonder dat ik haar stuurde, bleef haar blik hangen bij “Genezen van je gewonde innerlijke kind”.

Dat was meer dan een keuze voor een schriftje.

Voor haar was het een keuze vóór zichzelf.

Niet kiezen omdat iemand anders vindt dat het passend is. Niet kiezen vanuit aanpassen of voldoen aan verwachtingen. Maar heel even stilstaan bij de vraag: “Wat heb ík eigenlijk nodig?”

Juist voor mensen die lange tijd vooral voor anderen hebben gezorgd, zich hebben aangepast of zichzelf zijn kwijtgeraakt, is zo’n keuze een krachtig moment. Een moment waarop het innerlijke kompas weer voorzichtig voelbaar wordt.

Herstel begint zelden met één groot inzicht. Het ontstaat in kleine, bewuste keuzes. Een slok water. Een aandachtig geproefde kers. Een boek dat je niet met je hoofd kiest, maar waarvan je hart zachtjes zegt: deze is voor mij.

En misschien is dát wel de mooiste vorm van groei: niet harder werken aan jezelf, maar jezelf steeds een beetje meer leren ontmoeten. Met aandacht. Met mildheid. En met de moed om telkens opnieuw voor jezelf te kiezen.

Liefs,
KruidenRoosje Natuurlijk 🌸🍃
waar de natuur, aandacht en persoonlijke groei elkaar ontmoeten.

29/07/2026

Soms onthoudt het hart wat het hoofd vergeet.

Deze week ben ik bij mijn tweede moeder.
Mijn tante Ria.

De laatste die nog leeft uit het gezin van mijn moeder.

Als kind bracht ik bijna al mijn vakanties bij haar door.
Ze zorgde voor me.
Ze zag me.
Ze troostte me.
Ze gaf me iets wat ieder kind nodig heeft:
een veilige plek om gewoon te mogen zijn.

Nu heeft ze dementie.

En telkens wanneer ik haar “tante” noem, corrigeert ze me.

“Nee… ik ben jouw moeder.”

Iedere keer schieten de tranen in mijn ogen.

Want ergens heeft ze gelijk.

Niet biologisch.
Maar emotioneel.

Zij vervulde jarenlang de rol van de moeder die ik zo hard nodig had.

En misschien is dat wel het bijzondere aan dementie.
Soms verdwijnen herinneringen…
maar gevoelens blijven verrassend lang bestaan.

De wetenschap laat zien dat emoties vaak veel langer intact blijven dan feitelijke herinneringen.
Mensen vergeten namen, data en gebeurtenissen…
maar het gevoel van veiligheid, liefde, vertrouwdheid en verbondenheid blijft vaak diep opgeslagen in het emotionele brein.

Ons lichaam onthoudt wat woorden soms vergeten.

Dat zie je ook in lichaamstaal.

Een hand die automatisch de jouwe zoekt.
Een blik die verzacht.
Een schouder die ontspant wanneer iemand binnenkomt.
Een glimlach zonder woorden.
Een traan die verschijnt voordat iemand begrijpt waarom.

Ons zenuwstelsel herkent veiligheid vaak eerder dan ons verstand.

En misschien is dát wel wat er gebeurt wanneer ik naast haar zit.

Zij voelt zich veilig.

En ik ook.

De rollen zijn langzaam omgedraaid.

Waar zij vroeger voor mij zorgde,
mag ik nu voor haar zorgen.

Ik mag haar hand vasthouden.
Haar geruststellen.
Haar vertellen dat alles goed is.

En eerlijk gezegd voelt dat niet als iets terugdoen.

Het voelt als thuiskomen.

Liefde kent namelijk geen rechte lijn.
Ze stroomt heen en weer.
Soms geef je.
Soms ontvang je.
En soms huil je samen, omdat woorden niet meer nodig zijn.

Misschien is dat wel de puurste vorm van verbinding.

🤍

Koester de mensen bij wie je lichaam vanzelf ontspant.
Want ons lichaam herkent liefde vaak eerder dan ons hoofd.

KruidenRoosje Natuurlijk 🌸🍃
Psycho-sociaal therapeute | Verlies- & Rouwtherapeute | Herboriste

Adres

Swolgen

Openingstijden

Maandag	09:00 - 17:00
Dinsdag	09:00 - 17:00
Woensdag	09:00 - 17:00
Donderdag	09:00 - 17:00
Vrijdag	09:00 - 17:00

Telefoon

+31618407908

Website

https://www.vind-een-therapeut.nl/therapeut/rosemarie-tonk-horst-aan-de-maas-lb-1.html, https://www.deoudepastorie.nl/kr

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer KruidenRoosje Voor Theerapie & Kwakzalfjes nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.