19/06/2026
"Ja, maar ik ben nu eenmaal hoogsensitief."
Misschien herken je deze ook:
"Zo ben ik nu eenmaal."
"Ik maak me altijd druk."
"Ik pieker gewoon veel."
"Voor mij werkt dat niet."
Misschien ga ik nu iets zeggen wat je niet wilt horen.
Hoogsensitief zijn is niet de reden dat je vastloopt.
Maar als je het gebruikt als verklaring voor alles wat niet lukt, blijf je precies waar je nu bent.
Want terwijl jij jezelf vertelt dat je nu eenmaal zo bent...
Blijf je moe wakker worden.
Blijf je piekeren over morgen.
Blijf je jezelf wegcijferen.
Blijf je wachten op rust.
En ondertussen gaan de maanden voorbij. Soms zelfs jaren.
Het verdrietigste vind ik niet dat vrouwen hoogsensitief zijn.
Maar dat ze zijn gaan geloven dat er niets aan te veranderen valt.
Terwijl ik keer op keer zie dat er wel iets kan veranderen.
Niet omdat je hoogsensitiviteit verdwijnt.
Maar omdat je patronen leert herkennen.
Je grenzen leert voelen.
En jezelf weer serieus neemt.
Dus misschien is de vraag niet:
"Ben ik nu eenmaal zo?"
Maar:
"Hoe wil ik dat mijn leven er over een jaar uitziet als ik niets verander?"
Herken je jezelf hierin?
Voel dan niet de druk om morgen alles anders te doen.
Maar stel jezelf eens deze vraag:
Welke ene kleine keuze kan ik vandaag maken die meer rust, ruimte of zachtheid brengt?
Ik ben benieuwd wat dat voor jou is. đź’›
Deel het gerust hieronder of stuur mij een berichtje als je voelt dat het tijd is om niet langer alleen door te blijven ploeteren.
